Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၈၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align: center;"> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"သူ လိမ်နေတယ်လို့ မင်း ပြောချင်တာလား" လို့ ဆီရီစပ်စ် (Ceryces) က မျက်တောင်ခတ်ရင်း မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"သံသယဖြစ်စရာတောင် မလိုဘူး! ဒါပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ဆက်လုပ်ဖို့ လွတ်လပ်သူ (Freeman) ပြောတဲ့ ကာတာနီးယား (Catania) က လိပ်စာကို သွားစစ်ဖို့ လူမလွှတ်ခဲ့ဘူး။ ဥပဒေအရ သူက တိုင်ကြားချက်ကို ရုပ်သိမ်းသွားပြီဆိုတော့ ဆက်ပြီး စုံစမ်းဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူးလေ။ ပြီးတော့ 'တစ်ယောက်ယောက်' ကို မလန့်သွားစေချင်လို့ပါ..."</p> <p>​သီယိုကေးစစ် (Theokases) က တိုးညှင်းတဲ့ အသံနဲ့ ဆက်ပြောတယ်။</p> <p>​"သမီးပျောက်သွားတာကိုတောင် မေ့သွားအောင် ဖခင်တစ်ယောက်ကို ပိုက်ဆံ အများကြီး ပေးနိုင်တဲ့ သူ... ဆီရီစပ်စ်၊ ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိနေလဲ ဆိုတာ မင်းတောင် မခန့်မှန်းနိုင်ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်"</p> <p>​"ဖရာဂရက်စ် (Phragres) ပဲ!" ဆီရီစပ်စ်က ရုတ်တရက် ထပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​သီယိုကေးစစ်က ဆီရီစပ်စ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"သူ့ကျွန်မတွေကို နှိပ်စက်တဲ့ အကြောင်း ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ခဏခဏ ပြောပြဖူးတဲ့ ဒီကောင်ပဲလို့ ကျွန်တော်လည်း ထင်တယ်!"</p> <p>​ရုတ်တရက် တံခါးပွင့်လာပြီး စားပွဲထိုးက ဟင်းပွဲ တစ်ခု လာချပေးတာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောတာကို ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ကြတယ်။</p> <p>​"ဆီရီစပ်စ်... မသောက်ခင် ဒါလေး အရင် မြည်းကြည့်ပါဦး"</p> <p>​စိတ်မရှည်တဲ့ သီယိုကေးစစ်က လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိတဲ့ ကမာကောင် တစ်ကောင်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ယူလိုက်တယ်။ ပူနေတာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အခွံထဲက အဖြူရောင် အသားလေးကို ခရင်းနဲ့ ထိုးယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်ဝါးလိုက်ပြီး ကျန်နေတဲ့ အရည်ကို သောက်လိုက်ကာ နောက်တစ်ကောင်ကို ထပ်ယူလိုက်တယ်။</p> <p>​"ငါက ဒီလို ပျော့စိစိ အစားအစာမျိုးနဲ့ မရင်းနှီးဘူး"</p> <p>​ဆီရီစပ်စ်က ပြောပြီး သိုးခြေထောက်ကင် တစ်ခုကို ယူကာ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်တယ်။</p> <p>​"ဒီ 'ကမာကောင်ပေါင်း' ဟင်းလျာကို ဘယ်သူ တီထွင်ခဲ့လဲ ခင်ဗျား သိလား"</p> <p>​"သိဖို့တောင် စိတ်မဝင်စားဘူး"</p> <p>​"ဟီးဟီး..." သီယိုကေးစစ်က ကမာကောင် အတော်များများကို ဆက်တိုက် စားလိုက်ပြီး ကျေနပ်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ လျှို့ဝှက်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဘုရင်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင်ပဲလေ!"</p> <p>​"တကယ်လား?!" ဆီရီစပ်စ်က အံ့သြသွားတယ်။</p> <p>​"ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ?! လွန်ခဲ့တဲ့ ၇ နှစ်က ဘုရင်မင်းမြတ်က တာရန်တို (Taranto) ဆိပ်ကမ်းမှာ တည်ဆောက်နေတဲ့ စစ်ဆိပ်ကမ်းကို သွားစစ်ဆေးတဲ့ အခါ ကျောက်တန်းတွေပေါ်မှာ ဒီအကောင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာကို တွေ့ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်သမားတွေက အဲဒါတွေကို ရိုက်ခွဲပြီး သဲတွေ၊ မီးတောင်ပြာတွေနဲ့ ရောကာ ဆိပ်ခံတံတား ဆောက်ဖို့ ကျောက်တုံးကြီးတွေ လုပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးနေကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဘုရင်မင်းမြတ်က သူတို့ကို ချက်ချင်း တားပြီး ကောင်းတဲ့ အရာတွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေတယ်လို့ ပြောကာ အစောင့်တွေကို ကမာကောင်တွေ ကောက်ခိုင်းခဲ့တယ်။ အဲဒီညက သူနဲ့အတူ ဆိပ်ကမ်းကို လိုက်စစ်ဆေးတဲ့ ရေတပ်ဗိုလ်ချုပ်တွေကို ညစာအဖြစ် ကမာကောင်တွေ ကျွေးပြီး၊ ဒီအစားအစာက ယောကျ်ားတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုးတက်စေတယ်လို့လည်း ပြောခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်ကစပြီး ချီရီစတိုယာ (Cheiristoya) စားသောက်ဆိုင်က ဟင်းလျာ အသစ် တစ်ခု အနေနဲ့ ဆော့စ် မျိုးစုံ သုတ်ပြီး ရေနွေးပူပူမှာ ပေါင်းထားတဲ့ ကမာကောင်ပေါင်းကို ထည့်သွင်းခဲ့တာ၊ အရသာက တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ!"</p> <p>​သီယိုကေးစစ်ရဲ့ အရသာခံနေတဲ့ မျက်နှာထားကြောင့် ဆီရီစပ်စ် လန့်သွားတယ်။</p> <p>​"'ကမာကောင် စားရင် ယောကျ်ားတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် တိုးတက်စေတယ်' ဆိုတာ ဘုရင်မင်းမြတ် ပြောခဲ့တာလား။ ငါကတော့ စားသောက်ဆိုင်က ဒီအကောင်တွေ ရောင်းရအောင် လိမ်ပြောထားတယ်လို့ပဲ ထင်နေတာ"</p> <p>​"အဲဒါကြောင့်လည်း ဘုရင်မင်းမြတ်က လှပတဲ့ မိဖုရား နှစ်ပါးနဲ့ အလွယ်တကူ အဆင်ပြေပြေ နေနိုင်ပြီး သားသမီးတွေ အများကြီး ရထားတာပေါ့။ ပြီးတော့ ဒီအကောင်သာ မရှိရင် ငါလည်း ပြည့်တန်ဆာအိမ်တွေကို ဒီလောက် မကြာခဏ သွားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ သီယိုကေးစစ်က နောက်ပြောင်လိုက်တယ်။</p> <p>​ဆီရီစပ်စ်က ဘာမှ ပြန်မပြောရဲဘဲ ပိတ်ထားတဲ့ တံခါးကို လှည့်ကြည့်ပြီး မျက်နှာထား တင်းတင်းနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"နောက်နေတာတွေ ရပ်ပြီး အလုပ်ကိစ္စ ပြောရအောင်။ မင်းက ဖရာဂရက်စ် အကြောင်း ငါ့ကို စုံစမ်းခိုင်းချင်တာလား"</p> <p>​"ကျွန်တော့်အတွက် မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျား အတွက်ပဲ!" သီယိုကေးစစ်က သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြုံးလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဒီနှစ်ကုန်ရင် ခင်ဗျား သူရီ (Thurii) ကို မသွားချင်ဘူးလား"</p> <p>​ဒါကို ကြားတော့ ဆီရီစပ်စ် မျက်လုံး ပြူးသွားတယ်။</p> <p>​သီယိုကေးစစ် ပြောတဲ့ သူရီကို သွားဖို့ ဆိုတာ အလည်သွားဖို့ မဟုတ်ဘဲ နှစ်ကုန်တိုင်း ကျင်းပတဲ့ သီအိုနီယာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ ခုံရုံးအရာရှိ (Tribunal officers) တွေရဲ့ ညီလာခံကို တက်ရောက်ဖို့ ပြောတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မြို့တိုင်းက ခုံရုံးအရာရှိတိုင်း တက်ရောက်ခွင့် မရဘဲ နက်ဆော့စ် (Naxos) လို မြို့တွေဆိုရင် နေရာ ၃ နေရာပဲ ရပါတယ်။ ပြည်သူတွေရဲ့ ဒုက္ခတွေကို စဉ်းစားပေးတာ၊ အရပ်သားတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ပေးတာ၊ တရားဥပဒေ စိုးမိုးမှုကို ချိုးဖောက်သူတွေ၊ အဂတိလိုက်စားမှုနဲ့ လိမ်လည်မှုတွေကို ဖော်ထုတ်တာ စတဲ့ တာဝန်တွေကို ကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်နိုင်သူတွေသာ ရွေးချယ်ခံရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆီရီစပ်စ် တာဝန်ယူရတဲ့ ရပ်ကွက်မှာ လာဒီရှန် အိမ်တော်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့် သူ တင်ပြခဲ့တဲ့ ပြဿနာ အများစုက ကောင်းကောင်း မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ဘဲ ပြည်သူတွေရဲ့ သူ့အပေါ် အမြင်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သလို၊ နက်ဆော့စ် ပြည်သူတွေ နှစ်စဉ် ရွေးချယ်တဲ့ ခုံရုံးအရာရှိ သုံးဦးထဲကနေ ချန်လှပ်ခံခဲ့ရပါတယ်။</p> <p>​ဥပဒေအရ - ခုံရုံးအရာရှိတွေက သူတို့ ရပ်ကွက်အတွက် အဓိက တာဝန်ရှိပေမယ့်၊ တခြား ရပ်ကွက်က ခုံရုံးအရာရှိတွေ ဘာမှ မလုပ်တဲ့ အခါ ဒါမှမဟုတ် အကူအညီ လိုအပ်တဲ့ အခါ တခြား နယ်မြေတွေရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ပါဝင်နိုင်ခွင့် ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ဒီကိစ္စကြောင့် ဆီရီစပ်စ်ဟာ ဖရာဂရက်စ်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ပြီး လာဒီရှန် မိသားစုကို ဟန့်တားကာ လွတ်လပ်သူ အတွက် ကလဲ့စားချေပေးနိုင်မယ် ဆိုရင် နက်ဆော့စ် ပြည်သူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို သေချာပေါက် ရရှိမှာပါ။</p> <p>​စဉ်းစားပြီးနောက် ဆီရီစပ်စ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပိုပြီး တောက်ပလာတယ်။ သူက ရှေ့ကို ကိုင်းပြီး ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"မင်းလို ရဲမှူးတောင် ဒီအမှုကို လက်လျှော့လိုက်ပြီ ဆိုတော့၊ ငါလို ခုံရုံးအရာရှိ တစ်ယောက်က မတရားဘူးလို့ အော်ဟစ်ပြီး ပြည်သူတွေကို လှုံ့ဆော်တာကလွဲရင် ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးလေ။ ငါ့မှာ လူတွေရဲ့ အိမ်တွေကို အတင်းအကျပ် ဝင်ရှာခွင့်မှ မရှိတာ!"</p> <p>​"ဆီရီစပ်စ်... ခင်ဗျားက ပူရော့စ်ဒီမော့စ် (Purosdemos) က ခုံရုံးအရာရှိ တစ်ယောက် အနေနဲ့ အဲဒီက ပြည်သူတွေနဲ့ ရင်းနှီးတော့ ကျွန်တော် မရနိုင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် တချို့ကို ရနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့လည်း ရင်းနှီးတော့ သူတို့ မသိအောင် ရှောင်ကွင်းပြီး ခင်ဗျား ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်မှာပါ..." သီယိုကေးစစ်က ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် အသံကို နှိမ့်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောတယ်။</p> <p>​"ခင်ဗျားကို ပြောပြစရာ အရေးကြီးတဲ့ သတင်း ရှိတယ်။ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က မနေ့က နေ့လယ်ပိုင်းမှာ လာဒီရှန်ရဲ့ လယ်ကွင်းနောက်က တောင်ပေါ်မှာ လာဒီရှန်ရဲ့ ကျွန်နှစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းကို မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်း နောက်လှည့်ပြီး ပြေးသွားကြတယ်... ဒီအခြေအနေက အရမ်း သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတော့၊ သူတို့က ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ကောင်မလေးနဲ့ ပတ်သက်နေမယ်လို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်။ အဲဒီတော့ ကောင်မလေးကို တောင်ပေါ် တစ်နေရာရာမှာ ဖမ်းထားတာ ဒါမှမဟုတ်-"</p> <p>​"သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ!" ဆီရီစပ်စ်က လက်ထဲက သိုးခြေထောက် အရိုးကို တင်းတင်းဆုပ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ "ဖရာဂရက်စ်က သူ့ကျွန်မတွေကို နှိပ်စက်ပြီး သတ်တောင် သတ်ပစ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့ ငါ့ရဲ့ တိုင်ကြားချက်ကို မှတ်မိသေးလား"</p> <p>​သီယိုကေးစစ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ "အခု ဒီကောလဟာလကို အတည်ပြုဖို့ ခင်ဗျားမှာ အခွင့်အရေး ရှိသွားပြီ"</p> <p>​"မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်း ဆိုတာ ဂါလာဒီမပ်စ် (Galademos) လား"</p> <p>​ဆီရီစပ်စ်က သတိထားပြီး မေးလိုက်တယ်။ သီယိုကေးစစ် အနည်းငယ် အံ့သြသွားတာကို မြင်တော့ သူက ထပ်ပြောတယ်။</p> <p>​"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မနေ့က နေ့လယ်ပိုင်းက လာဒီရှန်ရဲ့ အိမ်ရှိတဲ့ ရွာကို လယ်ကွင်းတွေ စစ်ဖို့ သူ တစ်ယောက်တည်း သွားခဲ့တာ ငါ သိလို့ပါ။ သူ ပြောတာဆိုတော့ ငါ စိတ်အေးသွားပြီ"</p> <p>​အဲဒီနောက် ဆီရီစပ်စ်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဒီကိစ္စကို ငါ တာဝန်ယူလိုက်မယ်!"</p> <p>​"အရမ်း ကောင်းတယ်၊ ဂုဏ်ပြုကြစို့! ခင်ဗျား အောင်မြင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်!"</p> <p>​သီယိုကေးစစ်က အရက်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်တယ်။</p> <p>​. . . . . . . . . . . .</p> <p>​၇ ရက် ဆက်တိုက် ပူရော့စ်ဒီမော့စ်က ပုံမှန်အတိုင်း အေးချမ်းနေပြီး၊ လယ်သမားတွေက မှည့်တော့မယ့် ဂျုံခင်းတွေကို ဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်ရင်း ရိတ်သိမ်းချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြတယ်။</p> <p>​တစ်ဖက်မှာတော့ နက်ဆော့စ် မြို့က ပိုပြီး စည်ကားနေတယ်။ စထရွမ်ဘိုလီက သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ ကုန်သည်တွေ နေ့တိုင်း ကျင်းပပေးတဲ့ နှုတ်ဆက်ပွဲတွေကို တက်ရောက်နေရတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ မြို့သူမြို့သားတွေက နက်ဆော့စ်ရဲ့ ရက်ဘီ (Rugby) အသင်းကို အားပေးနေကြပြီး၊ စက်တင်ဘာ ၉ ရက် ဟေးဒီးစ်နေ့ (Hades' Day) အပြီး သူရီမှာ ကျင်းပမယ့် သီအိုနီယာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ ရက်ဘီ ဗိုလ်လုပွဲမှာ သူတို့ အသင်း ရလဒ်ကောင်းတွေ ရရှိဖို့ ရိုးသားစွာ ဆုတောင်းပေးနေကြတယ်။</p> <p>​. . . . . . . . . . . .</p> <p>​ရှစ်ရက်မြောက်နေ့ နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်မှာ အမျိုးသား သုံးယောက်က မီဂါလော့စ် မြို့ရဲ့ အနောက်ဘက် တောင်တန်းတွေပေါ် ဖြတ်လျှောက်လာကြတယ်။ အလယ်မှာ ရှိတဲ့သူက တခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ပေါက်ပြားကို ပခုံးပေါ် ထမ်းထားတဲ့ ဆီရီစပ်စ်ပါပဲ။ သူ့ရှေ့က အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်သွယ်တဲ့ အမျိုးသားက လမ်းကို ပိတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ ပေါင်းပင်တွေနဲ့ သစ်ကိုင်းတွေကို လက်ထဲက တုတ်ရှည်နဲ့ ဖယ်ရှားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေတယ်။</p> <p>​"အဖီသီးစ် (Aphethys)... ငါတို့ လမ်းလျှောက်နေတာ အကြာကြီး ရှိနေပြီ၊ အခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူး! မင်း နေရာကို မေ့သွားတာများလား?!"</p> <p>​နောက်ကလူက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ညည်းညူလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဖီရိုဗားရက်စ် (Pherovares)... ငါ့မှတ်ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ မင်းကို ပြောထားတယ်လေ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ဖြစ်ခဲ့တာတွေကိုတောင် ငါ မှတ်မိသေးတာပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က ဖြစ်ခဲ့တာကိုတော့ ပြောစရာတောင် မလိုဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒီနေ့က အရမ်း ထူးဆန်းနေတော့ ငါက ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ!" လို့ အဖီသီးစ်က ပြန်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ မင်း နေရာမှားနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? ဒီသစ်ပင် ထူထူတွေကို ကြည့်ရတာတင် ငါ ခေါင်းမူးနေပြီ" လို့ မကျေနပ်တဲ့ ဖီရိုဗားရက်စ်က ပြောတယ်။</p> <p>​"ငါက အဋ္ဌမ လီဂျင်တပ်မရဲ့ အပေါ့စား ခြေလျင် တပ်မဟာမှာ အကောင်းဆုံး လေးသည်တော်ကွ။ ငါ့မျက်လုံးတွေနဲ့ မိုင်ဝက် အကွာက မင်းမျက်နှာကိုတောင် မြင်နိုင်တယ်!"</p> <p>​အဖီသီးစ်က ယုံကြည်မှု ရှိရှိ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ဖီရိုဗားရက်စ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပေမယ့်၊ သူ ဆက်ပြောဖို့ လုပ်တုန်း ဆီရီစပ်စ်က မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"အဖီသီးစ်... မင်းပြောတဲ့ နေရာနဲ့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ"</p> <p>​"မကြာတော့ဘူး ခေါင်းဆောင်" လို့ အဖီသီးစ်က တုတ်နဲ့ ရှေ့ကို ထိုးပြပြီး၊ "ဒီတောင်ကို ကျော်လိုက်တာနဲ့ လာဒီရှန်ရဲ့ လယ်ကွင်း အနောက်ဘက်က နေရာကို ရောက်ပြီ"</p> <p>​ဆီရီစပ်စ်က ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်ပေမယ့် ထူထပ်တဲ့ သစ်ပင်တွေက အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားလို့ အဝေးကို မမြင်ရဘူး။ ဒါ့အပြင် နေဝင်ရီတရော အလင်းရောင်က သစ်ရွက်တွေ ကြားထဲကနေသာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်တာကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က အနည်းငယ် မှောင်မိုက်နေတယ်။</p> <p>​ဒါကြောင့် သူက အနည်းငယ် စိုးရိမ်တဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"ငါတို့ အဲဒီကို ရောက်ရင် နေဝင်သွားပြီလား"</p> <p>​"မဝင်သေးဘူး၊ နောက်ကျသေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီရာသီမှာ ၇ နာရီ မထိုးမချင်း မှောင်မှာ မဟုတ်ဘူး!" လို့ အဖီသီးစ်က ယုံကြည်မှု ရှိရှိ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​သူတို့ တောင်ပေါ်ကို တက်သွားတာနဲ့ အဖီသီးစ်က သူတို့ကို ဝပ်နေဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။</p> <p>​တောင်ထိပ်မှာ ရပ်လိုက်တဲ့ အခါ မြင်ကွင်းက ချက်ချင်း ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ရှေ့က တောင်တန်းတွေနဲ့ သစ်တောတွေရဲ့ ရှုခင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။</p> <p>​အဖီသီးစ်က ရှေ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး တိုးညှင်းတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က ဒီကို အမဲလိုက်ဖို့ လာတုန်းက၊ ဖရာဂရက်စ်နဲ့ သူ့ကျွန်တွေ ဟိုမှာ တစ်ခုခု မြှုပ်နေတာကို ငါ မြင်ခဲ့တာ..."</p> <p>​"မင်း ဘာလို့ သွားမတူးကြည့်တာလဲ" လို့ ဖီရိုဗားရက်စ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"သူက ဖရာဂရက်စ် လေ! သူ့အဖေက နိုင်ငံတော်ရဲ့ အထက်လွှတ်တော် အမတ်၊ ပြီးတော့ သူ့ယောက်ဖက အထက်လွှတ်တော် အမတ် ဖြစ်ရုံသာမက ကာတာနီးယားကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တဲ့ သူလေ။ ငါက ပြဿနာတွေထဲ ဝင်ပါချင်တဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူး! မင်းတို့က အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုနေလို့သာ ဒီနေ့ ဒီကို ရောက်နေတာ!" လို့ အဖီသီးစ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာတယ်။</p> <p>​ဆီရီစပ်စ်က သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​အဖီသီးစ်က ခဏ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ပြောတယ်။</p> <p>​"ရှေ့က တောင်ပေါ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ ဆင်းကြစို့"</p> <p>​"လာဒီရှန်ရဲ့ ကျွန်တွေ တစ်ဖက်တောင်မှာ မရှိဘူး ဆိုတာ သေချာအောင် ငါတို့ ရက်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်ခဲ့တာပဲ!" လို့ ဖီရိုဗားရက်စ်က ပြန်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"အောက်ရောက်ရင် စကား နည်းနည်း ပြောကြ!" လို့ ဆီရီစပ်စ်က သတိပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​သူတို့ သုံးယောက် ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ တောင်ပေါ်လမ်းကနေ ဆင်းသွားပြီးနောက် တစ်ဖက်ကို ရောက်သွားကြတယ်။</p> <p>​"ရှေ့မှာပဲ" လို့ အဖီသီးစ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ရပ်လောက် မြင့်တဲ့ ပေါင်းပင်တွေကြောင့် ခက်ခက်ခဲခဲ ရှေ့ဆက် လျှောက်သွားရတယ်။</p> <p>​ဒီနေရာက သစ်ပင်တွေက ပိုပြီး အရွက်ထူထပ်တာကြောင့် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်နေပြီး ရေစီးသံ သဲ့သဲ့ကို ကြားနေရတယ်။ သေချာ ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါ ကျောက်တုံးတွေ၊ သစ်ရွက်ခြောက်တွေနဲ့ မြက်ခြောက်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ မြေကြီးပေါ်မှာ ချောင်းငယ်လေး တစ်ခု စီးဆင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါ့အပြင် ချောင်းထဲမှာ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေတဲ့ အနီရောင် အင်းဆက်ပိုးမွှား အကောင်လေးတွေ ပြည့်နှက်နေတာကြောင့် ကြည့်ရတာ ကျောချမ်းစရာ ကောင်းသလို၊ မြေဆီလွှာ အရမ်း ကောင်းလွန်းလို့ အပင်တွေ အရမ်း ပေါက်ရောက်နေတာကိုလည်း နားလည်သွားစေတယ်။</p> <p>​သူတို့ သုံးယောက်ဟာ မြေကြီးပေါ်ကို ခြေတစ်လှမ်း နက်လိုက်၊ ခြေတစ်လှမ်း တိမ်လိုက်နဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲ ဆက်လျှောက်သွားကြတယ်။</p> <p>​"အာ!" ဖီရိုဗားရက်စ်က ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်တယ်။</p> <p>​"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဆီရီစပ်စ်က အမြန် လှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"တစ်ခုခု... တစ်ခုခု ငါ့ခြေထောက်ပေါ် တက်လာတယ်!"</p> <p>​ဖီရိုဗားရက်စ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ရီနေတယ်။</p> <p>​ဆီရီစပ်စ်က မြက်ခင်းကို ဂရုတစိုက် မ,ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ခြေထောက်ပေါ်မှာ ဖားပြုတ်ကြီး တစ်ကောင် ဝပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၈၇) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save