Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘုရင်နှင့် နန်းတွင်းသတင်းပို့သူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"အစောင့်တွေ လုပ်ခဲ့တာက တရားမဝင်ဘူး ဆိုတာ သေချာလား" အန်တိုနီးယော့စ်က ထပ်မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"သေချာတာပေါ့! သီအိုနီယာမှာ ဥပဒေတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း အဲဒါတွေ အားလုံးကို ငါ ဖတ်ဖူးပြီးပြီ။ တချို့ဆို အလွတ်တောင် ရနေသေးတယ်။ အမှန်တိုင်း ပြောရရင်၊ ငါတောင် တရားသူကြီးချုပ် ရာထူးအတွက် အရည်အချင်း ပြည့်မီနေပြီ" လို့ လာဒီရှန်က ကြွားလုံးထုတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​"ကောင်းပြီ၊ ထရီတိုဒီမော့စ် (Tritodemos) နဲ့ ငါ ဆွေးနွေးကြည့်လိုက်မယ်" လို့ အန်တိုနီးယော့စ်က ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်တယ်။ အဲဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ပဲ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် တရားသူကြီးချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့သူနဲ့ သူ စကားသွားပြောရမယ်။</p> <p>​"အန်တိုနီးယော့စ်၊ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်" လို့ လာဒီရှန်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်တယ်။ "အခု စက်တင်ဘာလ ရောက်နေပြီဆိုတော့၊ စထရွမ်ဘိုလီရဲ့ သက်တမ်း မကြာခင် ကုန်ဆုံးတော့မယ်။ ငါတို့ အခု နက်ဆော့စ် မြို့ဝန် ရာထူးကို ဆက်ခံမယ့်သူ ရွေးချယ်သင့်ပြီ! အစီစတီးစ်နဲ့ သူ့မိသားစု ဒီကနေ ထွက်သွားတာ ကြားတယ်။ သူနဲ့ ဆွေးနွေးတာ ဘယ်လိုနေလဲ?!"</p> <p>​ဒါကို ကြားတော့ ဒိုရင်းက သူ့ခင်ပွန်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​စိတ်မရှည်တဲ့ လာဒီရှန်ကို ကြည့်ရင်း အန်တိုနီးယော့စ်က အစီစတီးစ် ပြောခဲ့တာတွေကို ပြန်သတိရသွားပြီး အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဒေါသထွက်လာတယ်။ ဒါကြောင့် သူက မကျေမနပ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဖရာဂရက်စ်က ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီး လုပ်ထားတာ၊ အဲဒါကို ဖြေရှင်းနိုင်မလား၊ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလား ဆိုတာတောင် မသေချာသေးဘူး။ ယောက္ခမကြီးက နက်ဆော့စ် မြို့ဝန် ရွေးချယ်ရေးကို စိတ်ပူနေတုန်းပဲလား?! နက်ဆော့စ် မြို့ဝန် ရွေးချယ်တာက ငါတို့ ပြောရုံနဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့ ရတဲ့ ကိစ္စလား?!"</p> <p>​"နက်ဆော့စ် မြို့ဝန်က ငါတို့ ရင်းနှီးတဲ့သူ ဆိုရင်၊ ငါနဲ့ တခြား အထက်လွှတ်တော် အမတ်တွေလည်း စိတ်အေးရတာပေါ့။ စထရွမ်ဘိုလီ သူ တာဝန်ယူခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း နက်ဆော့စ်မှာ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကြည့်ပါဦး၊ မင်း တာဝန်ယူတုန်းကနဲ့ ယှဉ်ရင် လုံးဝ ယှဉ်လို့မရဘူး။ ပြီးတော့ နက်ဆော့စ်မှာ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာကို ငါတို့က ပိုစိုးရိမ်တယ်။ ဒါကြောင့် နက်ဆော့စ်ကို ရှုပ်ထွေးအောင် မလုပ်မယ့် ငါတို့ ရင်းနှီးတဲ့ အထက်လွှတ်တော် အမတ် တစ်ယောက်ကိုပဲ ရွေးချယ်ချင်တာ... မြို့ဝန် ရွေးချယ်ရေးက ငါတို့ အထက်လွှတ်တော် အမတ်တွေအတွက် အမြဲတမ်း အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စ ဖြစ်ပေမယ့်၊ ငါတို့က စစ္စလီအကြောင်း အသိဆုံးဆိုတာ တခြား အထက်လွှတ်တော် အမတ်တွေလည်း နားလည်ထားပြီးသားမို့လို့၊ သူတို့က ငါတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်သင့်မှာ မဟုတ်ဘူး!" လို့ လာဒီရှန်က ယုံကြည်မှု ရှိရှိ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"မင်းက အရူးပဲ!" အန်တိုနီးယော့စ်က အစီစတီးစ်နဲ့ စကားများခဲ့ပေမယ့်၊ အဲဒီကိစ္စတွေကို သတိမထားမိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျေနပ်နေတဲ့ လာဒီရှန်ကို မြင်တဲ့အခါ အန်တိုနီးယော့စ်က ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။</p> <p>​"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူလို့ ထင်နေလဲ? သီအိုနီယာ ဘုရင်လား?! မြို့ဝန် လောင်းတွေ အားလုံးက ဘုရင်မင်းမြတ် ဒါးဗို့စ်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့မှ ခန့်အပ်လို့ ရတာ။ အဲဒီတုန်းက ရွေးကောက်ပွဲတွေမှာ သူ ဘာမှ မပြောခဲ့တာက မလိုအပ်ဘူးလို့ ခံစားရလို့ နေမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့... ကျွန်တွေကို နှိပ်စက်တဲ့ နိုင်ငံသားတွေကို သူ အမုန်းဆုံးဆိုတာ မင်း သိရမယ်! ဒီတစ်ခါ မင်းက အကျိုးအမြတ် ရဖို့ ရှေ့ထွက်လာမယ်ဆိုရင် ဘုရင်မင်းမြတ် ဒါးဗို့စ်က ဘာလုပ်မယ်လို့ ထင်လဲ?!"</p> <p>​ဒီစကားတွေကြောင့် လာဒီရှန် တစ်ယောက် နေရာမှာတင် ရေခဲရုပ်လို ဖြစ်သွားတယ်။</p> <p>​"ဒါ... ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ?!" လို့ ဒိုရင်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဖရာဂရက်စ်ရဲ့ ကိစ္စကို ဘုရင်မင်းမြတ် သတိမထားမိပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မှာပဲ..." လို့ အန်တိုနီးယော့စ်က သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။</p> <p>​. . . . . . . . . . . .</p> <p>​"...အစီစတီးစ်ရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံး အန်တိုနီးယော့စ် အိမ်မှာ ညစာ သွားစားတယ်..." အယ်ရစ္စတီးယပ်စ် သတင်းပို့တဲ့ အချက်အလက်သစ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ဒါးဗို့စ်က ပြုံးလိုက်တယ်။</p> <p>​"အယ်ရစ္စတီးယပ်စ်... မင်းလူတွေက အားနေကြတာလား? မိသားစု စုဝေးတဲ့ သာမန် ကိစ္စလေးကိုတောင် ဂရုစိုက်နေကြတယ်"</p> <p>​"ဘုရင်မင်းမြတ်... ဒီသတင်းက အာရုံစိုက်သင့်တယ်လို့ ထင်လို့ တင်ပြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ" လို့ အယ်ရစ္စတီးယပ်စ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဘာလို့ အဲဒီလို ထင်ရတာလဲ..." ဒါးဗို့စ်က သူ့ကို တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ကြည့်လိုက်ပေမယ့်၊ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဩဇာအာဏာကြောင့် အယ်ရစ္စတီးယပ်စ်ဟာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့သွားစေတယ်။ "ဒါဆိုရင် အဲဒီ ညစာစားပွဲမှာ ဘာတွေ ဆွေးနွေးခဲ့ကြလို့ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ မင်း ထင်ရတာလဲ ပြောစမ်း!"</p> <p>​"အဲဒါတော့... ကျွန်တော် မသိပါဘူး" လို့ အယ်ရစ္စတီးယပ်စ်က ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ အစီစတီးစ် သူရီကို မပြန်လာခင်တုန်းက အန်တိုနီးယော့စ်၊ လာဒီရှန်နဲ့... တခြား စစ္စလီက အထက်လွှတ်တော် အမတ်တွေက အစီစတီးစ်ကို နက်ဆော့စ် မြို့ဝန်အဖြစ် ရွေးချယ်ဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တယ် ဆိုတာတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းတဲ့ လူသတ်မှု တစ်ခု အကြောင်း နက်ဆော့စ်ကနေ လျှို့ဝှက် သတင်းတစ်ခု ရထားပြီး၊ လာဒီရှန်ရဲ့ သား ဖရာဂရက်စ်ဟာ အဓိက သံသယရှိသူ ဖြစ်ပြီး နက်ဆော့စ် အစောင့်တွေက သူ့ကို ဖမ်းဆီးထားတယ်လို့ သိရပါတယ်"</p> <p>​"ဖရာဂရက်စ်? သူက အဒေါရစ်ရဲ့ ကျောင်းဆင်းပွဲ ညစာစားပွဲမှာ အရှုပ်အရှင်း လုပ်ခဲ့တဲ့ လူငယ်လေး မဟုတ်ဘူးလား..."</p> <p>​ရင်းနှီးနေတဲ့ နာမည်လေးကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က သူရီမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပြဇာတ်တစ်ခုကို ဒါးဗို့စ် ပြန်သတိရသွားတယ်။ အဲဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်ခဲ့ကြပေမယ့်၊ ဒါးဗို့စ်ကတော့ တည်ငြိမ်နေခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့အရင်ဘဝမှာ ခွန်အားရှိတဲ့ လူငယ်တွေ အရက် အများကြီး သောက်ပြီး လက်ဆော့တတ်ကြတာက သာမန် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လို့ပါပဲ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘာမှ ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပါဘူး။</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ် ဘုရင်မင်းမြတ်"</p> <p>​"သူက လူသတ်မှုနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်နေတာလဲ" ဒါးဗို့စ်က မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​အယ်ရစ္စတီးယပ်စ်က အမှု အကြောင်း အသေးစိတ်ကို အလျင်အမြန် ပြောပြတာကို ဒါးဗို့စ်က နားထောင်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်နှာထားက တဖြည်းဖြည်း တင်းမာလာပြီး ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"လာဒီရှန်ရဲ့ သားက တော်တော် သတ္တိကောင်းတာပဲ။ လူ ၆ ယောက်ကို ဆက်တိုက် သတ်ပြီး နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဥပဒေ သမိုင်းမှာ သူ့နာမည်ကို ချန်ထားရစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပုံရတယ်။ သူသာ ဒီကိစ္စကနေ လွတ်မြောက်သွားမယ်ဆိုရင် သီအိုနီယာမှာ တရားရုံး ရှိနေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ?!"</p> <p>​"ဒိုင်း!"</p> <p>​ဒါးဗို့စ်က စားပွဲကို ညာလက်နဲ့ ရိုက်လိုက်တော့ အယ်ရစ္စတီးယပ်စ် ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီနောက် ဒါးဗို့စ် ပြောတာကို ကြားလိုက်ရတယ်။</p> <p>​"နက်ဆော့စ် အစောင့်စခန်းက ဝန်ခံပြီးသား ကျွန်နဲ့ တရားခံကို အမှုကို အမြန်ဆုံး မဖြေရှင်းဘဲ ဖမ်းထားတယ် ဆိုတာက ဘာသဘောလဲ?!"</p> <p>​"ဘုရင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။ အရှင် စထရွမ်ဘိုလီက နက်ဆော့စ် တရားသူကြီး အာဒါလပ်စ်နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး၊ လာဒီရှန်ရဲ့ အိမ်တော်ထိန်းနဲ့ တွေ့ဖို့ကိုတော့ ထပ်ခါတလဲလဲ ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် နက်ဆော့စ်က ဟေးဒီးစ် ဘုရားကျောင်း ဘုန်းတော်ကြီးကလည်း နက်ဆော့စ် အကျဉ်းထောင်ကို တစ်ကြိမ် သွားခဲ့ဖူးပါတယ်..." လို့ အယ်ရစ္စတီးယပ်စ်က သတိထားပြီး ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"စထရွမ်ဘိုလီရဲ့ စာ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ် ထင်တယ်... သူတို့ ဘာတွေ လုပ်နေလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"</p> <p>​ဒါးဗို့စ်က လက်ချောင်းတွေနဲ့ စားပွဲကို ခေါက်ရင်း နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားလိုက်တယ်။</p> <p>​တကယ်တော့ အထက်လွှတ်တော် အမတ် တစ်ယောက်ရဲ့ သားက လူသတ်တာက ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဖမ်းဝရမ်း ထုတ်လိုက်ရုံနဲ့ အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးမှု ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူသတ်မှုကနေတစ်ဆင့် ဒါးဗို့စ် မြင်လိုက်ရတာက ပိုနက်နဲတဲ့ ပြဿနာ တစ်ခုပါ။</p> <p>​နက်ဆော့စ် လူဦးရေ မှတ်ပုံတင်ရုံးက အရာရှိတွေဟာ လာဒီရှန်ရဲ့ ကျွန်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာကို ဘာလို့ အချိန်မီ မသိခဲ့ကြတာလဲ? အဲဒါကြောင့် ကျွန်မလေး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အသတ်ခံခဲ့ရတယ် မဟုတ်လား။ (သီအိုနီယာ ဥပဒေမှာ နိုင်ငံသားတွေဟာ သူတို့ ဝယ်ယူထားတဲ့ ကျွန်တွေကို မြို့ရဲ့ မှတ်ပုံတင်ရုံးမှာ မှတ်ပုံတင်ရမယ်လို့ ပြဋ္ဌာန်းထားပါတယ်။ ပြီးတော့ နှစ်စဉ် မြို့ရဲ့ လူဦးရေကို စစ်ဆေးတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန် အရေအတွက်နဲ့ ကျန်းမာရေး အခြေအနေကိုပါ တစ်ပြိုင်နက် စစ်ဆေးရပါတယ်။)</p> <p>​လာဒီရှန်ရဲ့ လယ်ကွင်း ရှိတဲ့ တောင်က နိုင်ငံတော်ပိုင် ဖြစ်ပေမယ့် နက်ဆော့စ် ပြည်သူတွေက ဘာလို့ အဲဒီတောင်ပေါ်ကို မသွားရဲကြတာလဲ? သွားရဲတယ် ဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်က အလောင်းမြှုပ်တဲ့ နေရာကို ရှာတွေ့နေလောက်ပြီ!</p> <p>​လာဒီရှန်ရဲ့ သား ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖြစ်တာနဲ့ နက်ဆော့စ် ဒေသခံ ကောင်စီ အဖွဲ့ဝင်တွေက ဘာလို့ သူ့အတွက် ကြားဝင် ဖြေရှင်းပေးကြတာလဲ? စထရွမ်ဘိုလီတောင် ဧည့်သည်တွေကို လက်မခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရတဲ့အထိပဲ!</p> <p>​ပြီးတော့ နက်ဆော့စ် တရားသူကြီးက ရဲမှူးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တကယ့် လူသတ်သမားကို အမြန်ဆုံး ပြစ်ဒဏ်မချမှတ်ဘဲ ဘာလို့ ဒီလို အချိန်ဆွဲနေရတာလဲ?...</p> <p>​'နက်ဆော့စ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီး ရှိနေပုံပဲ! နက်ဆော့စ် တစ်ခုတည်း မကဘူးလို့လည်း ငါ စိုးရိမ်တယ်...'</p> <p>​ဒါးဗို့စ်က ကုလားထိုင် လက်ရန်းကို ခေါက်လိုက်တယ်။</p> <p>​မက်ဂနာ ဂရိ စစ်ပွဲ အပြီးမှာ သီအိုနီယာက မက်ဂနာ ဂရိက နယ်မြေ အားလုံးနီးပါးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ စစ်ပွဲကြောင့် လူဦးရေ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပြီး နိုင်ငံတော်အနှံ့မှာ လွတ်နေတဲ့ မြေတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်။ ဒါ့အပြင် နိုင်ငံတော် တည်ထောင်လိုက်တာကြောင့် စနစ်ပေါင်းများစွာကို ပြန်လည် ညှိနှိုင်းဖို့ လိုအပ်ခဲ့တယ်...</p> <p>​ဒါကြောင့် အလုပ်တွေ အရမ်းများနေတဲ့ ဒါးဗို့စ်နဲ့ အထက်လွှတ်တော် အနေနဲ့၊ သီအိုနီယာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အခြေခံ ဖြစ်တဲ့ မက်ဂနာ ဂရိ နယ်မြေတွေကိုပဲ အဓိက အာရုံစိုက်ခဲ့ရတာက သဘာဝပါပဲ။ ဒါကြောင့် စစ္စလီ နယ်မြေတွေကို တည်ငြိမ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ မရှိသရွေ့ တင်းကျပ်တဲ့ စည်းကမ်းတွေ မထားဘဲ ဖြေလျော့ပေးထားခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် 'ကာတာနီးယားကို အောင်နိုင်သူ' လို့ ခေါ်တဲ့ အန်တိုနီးယော့စ်ဟာ နက်ဆော့စ် မြို့ဝန်အဖြစ် ၆ နှစ် ဆက်တိုက် တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ အုပ်ချုပ်ရေး အတွေ့အကြုံ မရှိတဲ့ အထက်လွှတ်တော် အမတ်သစ် အန်ထရာပိုလစ် (Antrapolis) ဟာလည်း ကာတာနီးယားက ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကြောင့် ကာတာနီးယား မြို့ဝန် ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။</p> <p>​အခုတော့ မက်ဂနာ ဂရိရဲ့ ယေဘုယျ အခြေအနေတွေက လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ရောက်နေပြီမို့၊ ဒေါနီးယန်း စစ်ပွဲ (Daunian War) ပြီးဆုံးတဲ့ အထိ စောင့်ပြီးမှ စစ္စလီကို ရှင်းလင်းဖို့ အာရုံစိုက်မယ်လို့ မူလက ရည်ရွယ်ထားတဲ့ ဒါးဗို့စ်ဟာ သူ့အစီအစဉ်ကို စောစော လုပ်ဆောင်ရတော့မှာပါ။</p> <p>​"လာဒီရှန်... အန်တိုနီးယော့စ်..." ဒါးဗို့စ်က သူတို့ နာမည်တွေကို စိတ်ထဲကနေ ရေရွတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး အယ်ရစ္စတီးယပ်စ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​"အန်ထရာပိုလစ် က စကိုင်လက်တီယမ် (Scylletium) မှာ ဒုတိယ မြို့ဝန်အဖြစ် အလုပ်လုပ်နေတုန်းပဲ မဟုတ်လား"</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်။"</p> <p>​အန်ထရာပိုလစ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး လမ်းကြောင်းက မြင့်ရာကနေ နိမ့်သွားတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ ပထမတော့ သူဟာ ကာတာနီးယား မြို့ဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကာတာနီးယားက ကျယ်ဝန်းတဲ့ နယ်မြေ၊ ကြီးမားပြီး ရှုပ်ထွေးတဲ့ လူဦးရေ ရှိတဲ့ မြို့ကြီး ဖြစ်တာကြောင့်၊ အုပ်ချုပ်ရေး အတွေ့အကြုံ မရှိတဲ့ သူဟာ မကြာခင်မှာပဲ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ခံစားလာရပြီး ပုန်ကန်မှု ဖြစ်လုနီးပါး အခြေအနေကို ရောက်ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ ဒုတိယ အလုပ်နှစ်မှာပဲ ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ဖို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် တောင်းဆိုခဲ့တယ်။</p> <p>​ဒါးဗို့စ်က သူ့နေရာမှာ အန်ဒရိုလစ် (Androlis) ကို အစားထိုး စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှာ စိတ်မပါ့တပါ ဖြစ်နေတဲ့ အန်ထရာပိုလစ်က သူ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး အတွေ့အကြုံတွေ တိုးတက်စေဖို့ ဒေသခံ ရာထူး တစ်ခုပေးဖို့ ဒါးဗို့စ်ကို ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒါးဗို့စ်က ဒီလူငယ် အထက်လွှတ်တော် အမတ်ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်ပြီး ငြင်းဆန်လို့ မရတာကြောင့် ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေး လုပ်နေတဲ့ စကိုင်လက်တီယမ်ကို သူ့ကို တာဝန်ချထားပေးခဲ့တယ်။</p> <p>​အဲဒီမှာ သူက မြို့ရဲ့ ရဲမှူးအဖြစ် ၂ နှစ်၊ မြို့ရဲ့ စီးပွားရေး အရာရှိအဖြစ် ၁ နှစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး၊ အခုတော့ ကုန်သွယ်ရေးကို အဓိက တာဝန်ယူရတဲ့ စကိုင်လက်တီယမ် ဒုတိယ မြို့ဝန် ဖြစ်နေပြီ... အန်ထရာပိုလစ်က သီအိုနီယာက မြို့တစ်မြို့မှာ အလယ်အလတ် အဆင့် ရာထူး တစ်ခု ရဖို့ ၈ နှစ်တောင် အချိန်ယူခဲ့ရတာပါ။</p> <p>​လောလောဆယ်မှာတော့ စစ်ပွဲအပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို ခံစားခဲ့ရတဲ့ စကိုင်လက်တီယမ် မြို့ဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သီအိုနီယာ တောင်ပိုင်းက ပုလဲရတနာသစ် တစ်ခု ဖြစ်လာနေပါပြီ။ ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ အန်ထရာပိုလစ်ဟာလည်း အဲဒီကနေ အများကြီး အကျိုးအမြတ် ရရှိခဲ့ပြီး၊ အခုဆိုရင် အထက်လွှတ်တော်မှာ ဘယ်သူကမှ သူ့ကို အုပ်ချုပ်ရေး အတွေ့အကြုံ မရှိတဲ့ အထက်လွှတ်တော် အမတ်ရယ်လို့ လှောင်ပြောင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့၊ သူဟာ တချို့သော သက်ကြီး အထက်လွှတ်တော် အမတ်တွေထက်တောင် အုပ်ချုပ်ရေး ရာထူးတွေ ပိုရယူခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်နေပါပြီ။</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၉၂) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save