Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၉၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">သီအိုနီယာ တော်ဝင် မိသားစု (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ချီရီစတိုယာ (Cheiristoya) က အဲဒီစကားကို ကြားပြီးနောက် ပျော်ရွှင်သွားတယ်။ ပြီးတော့ သူမခေါင်းကို ဒါးဗို့စ် (Davos) ရဲ့ ကျယ်ဝန်းတဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ် မှီလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်တယ်။ "ရှင့်သဘောအတိုင်းပါပဲ..."</p> <p>​"အချိန်လည်း နောက်ကျနေပြီ၊ အိပ်ကြရအောင်..." ဒါးဗို့စ်က သူမကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ နှစ်ယောက်သား အိပ်ပျော်သွားကြတယ်။</p> <p>​. . . . . . . . . . . .</p> <p>​နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းမှာ ဒါးဗို့စ်က အိပ်ရာကထပြီး ခြံဝင်းထဲမှာ မနက်ခင်း လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ဖို့ ထွက်လာတယ်။ သူ ပင်မ အဆောက်အအုံကို ပြန်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ အဲဒီနေရာက စည်ကားနေပြီ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​နောက်ဘေးခြံဝင်းရဲ့ အိမ်အကူခေါင်းဆောင် မိုရီနာ (Morina) ဟာ ကျွန်မတွေကို ကလေးတွေ နှိုးဖို့၊ မျက်နှာသစ်ပေးဖို့၊ အဝတ်အစား လဲပေးဖို့ အမိန့်ပေးနေတယ်။ ရုတ်တရက် ပင်မ အဆောက်အအုံထဲကနေ ညည်းညူသံတွေ၊ ငိုသံတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာပေမယ့် မိုရီနာကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပဲ။ အိပ်ရာမထချင်တဲ့ ကလေးကို မြင်တဲ့အခါ ကျွန်မက အခန်းထဲ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားပြီး အတင်း ဆွဲထူရုံကလွဲလို့ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ သီအိုနီယာ မင်းသား၊ မင်းသမီးတွေ ဖြစ်ပေမယ့် ချီရီစတိုယာက သူမကို အာဏာ ပေးထားတာကြောင့် မိုရီနာက ဒီလို လုပ်ရဲတာပါ။</p> <p>​လွန်ခဲ့တဲ့ ၈ နှစ်က အက်ဇူနီ (Azune) ဟာ ဒါးဗို့စ်နဲ့ ချီရီစတိုယာတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ အယ်ရစ္စတီးယပ်စ် (Aristias) နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့ပြီး ဒါးဗို့စ် အိမ်တော်ကနေ ထွက်ခွာသွားရပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကလေးကို နို့တိုက်ပေးခဲ့တဲ့ သက်ဆလီ (Thessaly) က ကျွန်မ မိုရီနာ ဟာ အက်ဇူနီ ထက် ပိုပြီး ပြတ်သားသလို သတ္တိလည်း ပိုရှိတယ် ဆိုတာကို ချီရီစတိုယာ သတိထားမိလို့ သူမကို အက်ဇူနီ နေရာမှာ အစားထိုး ခန့်အပ်ခဲ့တယ်။ နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ကလေးတွေ ပိုများလာတဲ့အခါ မိုရီနာက နောက်ဘေးခြံဝင်းကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲနိုင်တာကြောင့် ချီရီစတိုယာရဲ့ အမြင် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီး သူမအတွက် အလုပ်ရှုပ် အများကြီး သက်သာစေခဲ့တယ်။</p> <p>​ဒါးဗို့စ် ရေချိုးပြီးနောက် ထမင်းစားခန်းထဲ ဝင်သွားတော့ အားလုံးက ထမင်းစားပွဲမှာ ထိုင်နေကြတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။</p> <p>​"အဗီယာ (Aviya) ရော" ဒါးဗို့စ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်။ အဗီယာက အဲဂနက်စ် (Agnes) နဲ့ မွေးတဲ့ သူ့ရဲ့ တတိယမြောက် သမီး ဖြစ်ပြီး ဒီနှစ်မှ အသက် ၄ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။</p> <p>​"ငိုကောင်မလေးက အခုထိ အိပ်ရာမထသေးဘူးလေ။ အန်တီ မိုရီနာ သွားနှိုးတော့ အဗီယာက သူ့ကို အော်လို့ မေမေ အဲဂနက်စ် အပေါ်ထပ် တက်သွားတယ်"</p> <p>​ဘရီလန်တီးစ် (Brillantes) က အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ဖြေလိုက်တယ်။ ဘရီလန်တီးစ်က ချီရီစတိုယာနဲ့ မွေးတဲ့ ဒါးဗို့စ်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် သား ဖြစ်ပြီး အသက် ၆ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဆင်သီယာ (Cynthia) က ချက်ချင်း ဆူပူလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဘရီလန်တီးစ်... အဗီယာက မင်းညီမလေ။ မင်းက သူ ဒုက္ခရောက်နေတာကို မကူညီပေးဘဲ ညည်းညူနေတယ်။ အဲဒါ မှားတယ်ဆိုတာ မင်း သိလား!"</p> <p>​"အစ်မ ပြောတာ မှန်တယ်။ ဘရီလန်တီးစ် က စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းတယ်"</p> <p>​မက်ဂနာ ဂရိ (Magna Graecia) စစ်ပွဲ အတွင်းမှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး အခု အသက် ၁၀ နှစ် အရွယ် ရှိနေပြီ ဖြစ်တဲ့ ယူနိုက်စ် (Eunice) ကလည်း ဝင်ပြီး ညည်းညူလိုက်တယ်။</p> <p>​အစ်မ နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆူပူမှုကို ခံရတော့ ဘရီလန်တီးစ်က သူ မှားသွားမှန်း သိလို့ အကူအညီ ရဖို့ သူ့ရဲ့ ဒုတိယ အစ်ကို ကရိုတိုကာတက်စ် (Crotokatax) ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​ကရိုတိုကာတက်စ်က ဆင်သီယာကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဘရီလေးက အဗီယာကို အတင်းပြောချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ အခု သူ မှားသွားမှန်း သိလောက်ပါပြီ"</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းအစ်မက မင်းကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း မင်းလုပ်ရပ်တွေ အပေါ် မူတည်တယ်နော်!" လို့ ဆင်သီယာက ကလေး လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ဘရီလန်တီးစ်က အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။</p> <p>​သူ့ရှေ့မှာ ထိုင်နေတဲ့ တတိယ အစ်ကို အပေါ့က်စ် (Apox) က မျက်နှာပြောင်ပြလိုက်တော့ ဘရီလန်တီးစ် ပြုံးသွားတယ်။ အပေါ့က်စ်က မက်ဂနာ ဂရိ စစ်ပွဲ အပြီးမှာ အဲဂနက်စ်နဲ့ မွေးဖွားခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ဒီနှစ်မှာ အသက် ၉ နှစ် ကျော်နေပြီ။</p> <p>​ဒါးဗို့စ်နဲ့ ချီရီစတိုယာတို့ကတော့ ကလေးတွေရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ပဋိပက္ခတွေကို ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ထိုင်ကြည့်နေကြတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့က အမြဲတမ်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်လေ့ ရှိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆင်သီယာနဲ့ ကရိုတိုကာတက်စ်တို့က နောက်ဆုံးမှာ ကျေနပ်လောက်အောင် ဖြေရှင်းပေးနိုင်လို့ပါ။ ပြီးတော့ ဒါးဗို့စ်ကလည်း ကလေးတွေကို သူတို့ဘာသာ ပဋိပက္ခတွေကို ဖြေရှင်းရင်း စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှု၊ သည်းခံမှုနဲ့ အလျှော့ပေးမှုတွေကို သင်ယူစေချင်တယ်။</p> <p>​ဒီအချိန်မှာ အဲဂနက်စ်က အဗီယာကို ခေါ်ပြီး ထမင်းစားခန်းထဲ ဝင်လာတယ်။</p> <p>​မျက်လုံးတွေ နီရဲနေပြီး မျက်နှာပေါ်မှာ မျက်ရည်တွေ ပေကျံနေတဲ့ အဗီယာက လက်တစ်ဖက်မှာ အရုပ်လေး တစ်ရုပ်ကို ကိုင်ထားပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်ကတော့ အဲဂနက်စ်ရဲ့ လက်ဆွဲခေါ်ဆောင်ရာကို လိုက်ပါလာတယ်။</p> <p>​"အဗီယာလေး၊ မနက်စာ စားဖို့ မင်းနေရာမှာ လာထိုင်ပါဦး" လို့ ချီရီစတိုယာက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ချီရီစတိုယာရဲ့ စကားတွေက ထိရောက်မှု ရှိတယ်။ အဗီယာက တိုးတိုးလေး "အင်း" လို့ ဖြေပြီး သူ့အမေရဲ့ လက်ကို လွှတ်ကာ သူ့နေရာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အရုပ်ကို သူ့နောက်မှာ ထားလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် အဲဂနက်စ်က သူ့ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။</p> <p>​သာမန် ဂရိ မိသားစုတွေဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ အစားအသောက်တွေကိုပဲ စားလေ့ရှိတာကြောင့် စားပွဲ မပါဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင်ပြီး ဒါမှမဟုတ် အပြင်မှာ မတ်တပ်ရပ်ရင်း လက်ထဲက အစားအစာတွေကို စားရုံနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာတော့ ဂရိ မှူးမတ်တွေနဲ့ ချမ်းသာသူတွေကတော့ အများကြီး ပိုပြီး စနစ်ကျတဲ့ စားသောက်မှုပုံစံ ရှိကြပါတယ်။ သူတို့မှာ လူအရေအတွက်ပေါ် မူတည်ပြီး ထမင်းစားပွဲတွေ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ထမင်းစားခန်း ရှိသလို၊ သခင်တွေရဲ့ လက်ကို အချိန်မရွေး သန့်စင်ပေးဖို့ ဘေးမှာ စောင့်နေတဲ့ ကျွန်တွေလည်း ရှိပါတယ်။ (သူတို့က များသောအားဖြင့် လက်ချည်းသက်သက်နဲ့ စားလေ့ ရှိကြပါတယ်)</p> <p>​ဒါပေမဲ့ သီအိုနီယာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ စားသောက်မှု အခြေအနေကတော့ အများကြီး ကွာခြားပါတယ်။ ဒါးဗို့စ်က ညစာစား ဓား၊ ခက်ရင်းနဲ့ ဇွန်းတွေကို တီထွင်ခဲ့တာကြောင့် လူတွေက လက်နဲ့ စားစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ ပြီးတော့ ခွဲခြား စားသောက်တဲ့ စနစ် ရှိနေသေးပေမယ့်၊ မိသားစု တော်တော်များများက စားပွဲ တစ်ခုတည်းမှာ အတူတူ စားသောက်တာက ခေတ်စားနေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒါးဗို့စ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီးတောင် မခွဲခြားတဲ့ မိသားစု အနည်းငယ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။</p> <p>​မိသားစုဝင်တွေ များလာတာနဲ့အမျှ ဒါးဗို့စ်က ကျွမ်းကျင်တဲ့ လက်သမား တစ်ယောက်ကို စားပွဲဝိုင်းကြီး တစ်ခု ပြုလုပ်ခိုင်းပြီး ထမင်းစားခန်း အလယ်မှာ ထားရှိခဲ့တယ်။ အားလုံးက စားပွဲဝိုင်းမှာ အတူတူ ထိုင်စားကြတော့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အကွာအဝေး ကွာခြားမှု မရှိဘဲ လေထုကလည်း ပိုပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာတယ်။ ဒါ့အပြင် ကလေးတွေရဲ့ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုနဲ့ မိသားစုရဲ့ အရေးပါမှုကို နားလည်လာစေဖို့လည်း အထောက်အကူ ပြုပါတယ်။</p> <p>​ဒါးဗို့စ်က ထမင်းစားခန်း အဝင်ဝကို မျက်နှာမူပြီး ထိုင်တယ်။ သူ့ညာဘက်မှာ အဲဂနက်စ်နဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ ချီရီစတိုယာ ရှိတယ်။ ချီရီစတိုယာ ဘေးမှာ သမီးအကြီးဆုံး ဆင်သီယာ၊ သူ့နောက်မှာ ဒုတိယသား ကရိုတိုကာတက်စ်၊ ပြီးတော့ ဒုတိယသမီး ယူနိုက်စ်၊ တတိယသား အပေါ့က်စ်၊ စတုတ္ထသား ဘရီလန်တီးစ်၊ တတိယသမီး အဗီယာ တို့ အစဉ်လိုက် ထိုင်ကြတယ်။ စစ်ထွက်နေတဲ့ သားအကြီးဆုံး အဒေါရစ် ကိုပါ ထည့်တွက်ရင် ဒါးဗို့စ် မိသားစုမှာ လူ ၁၀ ယောက် ရှိပါတယ်။</p> <p>​အိမ်အကူခေါင်းဆောင် မိုရီနာကတော့ ထမင်းစားခန်းထဲမှာ တခြား ကျွန်တွေ မရှိဘဲ ဘေးမှာ ရပ်နေတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အငယ်ဆုံး အဗီယာတောင် အသက် ၄ နှစ် ရှိနေပြီမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်နိုင်နေပြီလေ။ ဒါ့အပြင် ဒါးဗို့စ်က ကလေးတွေကို အသုံးမကျတဲ့သူတွေ မဖြစ်စေဖို့ ကျွန်တွေရဲ့ အကူအညီကို အားမကိုးဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ အလုပ်လုပ်တတ်အောင် အမြဲတမ်း သင်ပေးချင်တယ်။</p> <p>​"စားကြရအောင်။"</p> <p>​ဒါးဗို့စ် စကားပြောပြီးတာနဲ့ ကရိုတိုကာတက်စ်က မိုရီနာ အကူအညီနဲ့ အစားအသောက်တွေနဲ့ ပန်းကန်တွေကို ယူလာတယ်။ ပထမဆုံး မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် ပန်းကန်ခွက်ယောက်တွေ ချပေးပြီးမှ အစားအသောက်တွေ ခွဲဝေပေးတယ်။ ဒါက အိမ်မှာ ရှိတဲ့ အကြီးတွေကို တခြားသူတွေကို ဝန်ဆောင်မှု ပေးတတ်တဲ့ အသိစိတ် ရှိလာအောင် ဒါးဗို့စ် စီစဉ်ပေးထားတဲ့ တာဝန် တစ်ခုပါ။ ဒီနေ့က ကရိုတိုကာတက်စ် အလှည့်ပါ။</p> <p>​ကရိုတိုကာတက်စ်က မိဘ သုံးယောက်စာ အရင် ခွဲပေးပြီးမှ ဆင်သီယာကို ပေးတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူ့သားအကြီးဆုံးက ဆင်သီယာကို အစားအသောက် အမြန် ခွဲပေးတာကို ဒါးဗို့စ်က ကြည့်နေတယ်။</p> <p>​ဆင်သီယာက ပြုံးပြီး "ကျေးဇူးပဲ ခရို (Cro)!" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ကရိုတိုကာတက်စ်က ယူနိုက်စ်ဆီကို ဘာမှမဖြစ်သလို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် လျှောက်သွားတာကို မြင်တော့ ဒါးဗို့စ်က ချီရီစတိုယာကို သံသယနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​ချီရီစတိုယာက သူ့ခင်ပွန်းရဲ့ အကြည့်က ဘာကို ဆိုလိုသလဲ ဆိုတာ သေချာပေါက် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မနေ့ကမှ သူ ဒီအကြောင်း ပြောပြထားတာကို ဒီလို လူအများရှေ့မှာ ဒါးဗို့စ်က အတည်ပြုချင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားဘူး...</p> <p>​ချီရီစတိုယာက သူ့ကို ချက်ချင်း မျက်စိမှိတ်ပြပြီး အရမ်း သိသာအောင် မလုပ်ဖို့ လက်ဟန်ပြလိုက်တယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဒါးဗို့စ်က နားမလည်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ပါးစပ်ဟဖို့ ကြိုးစားတယ်။</p> <p>​ဒါကြောင့် ချီရီစတိုယာက လက်သီးဆုပ်ပြီး ဒါးဗို့စ်ရဲ့ ပေါင်ကို ထုလိုက်ရာ ဒါးဗို့စ်က အံကြိတ်ပြီး နာကျင်တဲ့ ပုံစံ အလွန်အကျွံ လုပ်ပြတယ်။</p> <p>​ဒါကို မြင်တော့ ချီရီစတိုယာ စားပွဲပေါ်ကို ဆန်ပြုတ် သီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်။</p> <p>​အဲဂနက်စ်က သူတို့ နှစ်ယောက်ကြားက ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာတွေကို သတိထားမိလို့ ခေါင်းလှည့်ပြီး မေးခွန်းထုတ်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဒါးဗို့စ်က သူ့ညာလက်ကို အဲဂနက်စ်ရဲ့ ချောမွေ့ ပြည့်ဖြိုးတဲ့ ပေါင်ရင်းဆီ လှမ်းလိုက်တော့ အဲဂနက်စ်က မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း ပြန်ဆိတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​ဒါကြောင့် ဒါးဗို့စ်က နောက်တစ်ကြိမ် နာကျင်တဲ့ မျက်နှာထားလေး ခဏတာ ပြသလိုက်ပြန်တယ်။</p> <p>​ကံကောင်းစွာနဲ့ ကလေးတွေက သူတို့ မိဘတွေ ကြားက ပြဇာတ်ကို သတိမထားမိဘဲ အစားအသောက် အပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်နေကြတယ်။</p> <p>​"အရင်ကလိုပဲ ပျားရည် တစ်ဇွန်း ထည့်ပေးရမလား" ကရိုတိုကာတက်စ်က ယူနိုက်စ်ကို ပြုံးပြီး မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​ယူနိုက်စ် မဖြေခင်မှာပဲ ဘရီလန်တီးစ်က "အစ်ကိုကလည်း မေးနေစရာ လိုသေးလို့လား။ သူက နွားနို့ မကြိုက်တဲ့ တစ်ယောက်တည်းသော သူလေ" လို့ အော်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ဒီခေတ်ကာလက ဂရိ မြို့ပြနိုင်ငံတွေက နိုင်ငံသား အများအပြားဟာ ဆိတ်တွေ မွေးမြူကြတာကြောင့် ဆိတ်နို့က အဓိက အစားအစာ ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒိန်ခဲ လုပ်တဲ့ အပြင်၊ တိုက်ရိုက် သောက်သုံးဖို့အတွက်ပါ ပြုပြင်ကြပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာတော့ နွားတွေကို လယ်ယာလုပ်ငန်းနဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အတွက် အဓိက အသုံးပြုကြပြီး နို့ထွက်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါးဗို့စ်က ဘာဂူးလ် (Bagul) ကို လူကာနီးယန်း (Lucanian) နယ်မြေမှာ နွားနို့ ထုတ်လုပ်တာ၊ ရောင်းချတာနဲ့ သောက်သုံးတာတွေကို စတင် မြှင့်တင်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုမှ စတင် အကောင်အထည်ဖော်ခါစ ဖြစ်ပြီး နွားနို့ သောက်သုံးသူ နည်းပါးသေးတာကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုက သိပ်မကြီးမားသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နန်းတော်ကို ထောက်ပံ့ဖို့တော့ လုံလောက်ပါတယ်။</p> <p>​ဒီနေ့ မနက်စာအတွက် နို့ကတော့ အနံ့ပြင်းတဲ့ ဆိတ်နို့ပါ။ ကံကောင်းတာက ဒါးဗို့စ်က ကလေးတွေကို အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာလာစေဖို့ ငယ်ငယ်ကတည်းက မနက်တိုင်း နို့တစ်ခွက် သောက်ခိုင်းခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ယူနိုက်စ်ကလွဲရင် အငယ်ဆုံး အဗီယာ အပါအဝင် ကလေးတွေ အားလုံးက အသားကျနေပါပြီ။</p> <p>​"ငါ မသောက်ချင်တော့ ဘာဖြစ်လဲ?!" ယူနိုက်စ်က ဘရီလန်တီးစ်ကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​ဘရီလန်တီးစ်က သူ့အစ်မရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အရှုံးမပေးချင်ပေမယ့် ဘာပြောရမှန်း မသိတာကြောင့် တောင့်တောင့်ကြီးနဲ့ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရသာ မကောင်းဘူးလေ!" လို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ယူနိုက်စ်က သူ့ကို ထပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ အဲဒီအစား ကရိုတိုကာတက်စ် ဘက်ကို လှည့်ပြီး ပြုံးကာ "အစ်ကို... ပျားရည် နှစ်ဇွန်းလောက် ထည့်ပေးပါနော်!" လို့ ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​ကရိုတိုကာတက်စ်က ယူနိုက်စ် အတွက် ခွဲပေးပြီးနောက် အပေါ့က်စ် ကို ခွဲပေးတယ်။</p> <p>​အပေါ့က်စ်က ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်ပြီး "မိုက်တယ်... ဒီနေ့ အသားပေါက်စီ ပါတယ်!" လို့ ပြောတယ်။</p> <p>​ဂရိတွေက ပေါင်မုန့်ကို တဆေးနဲ့ ဖောက်ထားတဲ့ ဂျုံမှုန့်နဲ့ ဖုတ်လေ့ရှိပြီး၊ ဒါးဗို့စ်က စားဖိုမှူးကို နုပ်နုပ်စဉ်းထားတဲ့ အမဲသားနဲ့ သိုးသားတွေကို တဆေးဖောက်ထားတဲ့ ဂျုံမှုန့်နဲ့ ထုပ်ပြီး သံအိုးထဲမှာ ပေါင်းခိုင်းခဲ့တယ်။ ပေါင်းထားတဲ့ အသားပေါက်စီတွေက မွှေးကြိုင်လွန်းလို့ ကလေးတွေ၊ အထူးသဖြင့် ယောကျ်ားလေးတွေက အရမ်း ကြိုက်ကြတယ်။</p> <p>​အပေါ့က်စ်က ပူလောင်နေတဲ့ ပေါက်စီကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ပူနေတာကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ အကြီးကြီး တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ဘေးက ဘရီလန်တီးစ် လည်း သူ့ဝေစု ရသွားတာကို မြင်တော့ အပေါ့က်စ်က သူ့ညီကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ဘရီ... ငါတို့ ကစားပွဲလေး တစ်ခု လုပ်ကြမလား? နိုင်တဲ့သူက ရှုံးတဲ့သူရဲ့ အသားပေါက်စီ တစ်ကိုက် စားရမယ်!"</p> <p>​"မကစားဘူး!"</p> <p>​ဘရီလန်တီးစ်က အသားပေါက်စီတွေ ပါတဲ့ သစ်သား ပန်းကန်ကို သတိကြီးစွာနဲ့ သူ့ရင်ဘတ်နားကို ကပ်ထားလိုက်တယ်။ အပေါ့က်စ်နဲ့ ကစားတိုင်း သူပဲ ရှုံးနေကျမို့ စိတ်ဒဏ်ရာ ရနေပြီလေ။</p> <p>​အပေါ့က်စ်က ဘရီလန်တီးစ်ကို ဘယ်လို ဖျောင်းဖျရမလဲ စဉ်းစားနေတုန်း၊ ယူနိုက်စ်က အထင်သေးတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောတာကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်။</p> <p>​"ဘရီ... မင်း ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိကြောင်လိုက်လဲ ကြည့်ပါဦး! အပေါ့က်စ်၊ ရော့ ဒီမှာ ယူလိုက်!"</p> <p>​ယူနိုက်စ်က အပေါ့က်စ်က ဘရီလန်တီးစ်ကို လှောင်ပြောင်တာကို သဘောကျလို့ သူမရဲ့ အသားပေါက်စီ တစ်ဝက်ကို ဖဲ့ပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း ပေးလိုက်တယ်။</p> <p>​"ကျေးဇူးပဲ အစ်မ!"</p> <p>​အပေါ့က်စ်က ချက်ချင်း ယူလိုက်ပြီး၊ ဘရီလန်တီးစ်ကတော့ အဲဒါကို လောဘတကြီး လှမ်းကြည့်နေတယ်။ အဲဒီနောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားလို့ အဗီယာကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။</p> <p>​"ညီမလေး... ဒီအသားပေါက်စီက ညီမလေး တစ်ယောက်တည်း စားဖို့ ကြီးလွန်းတယ်။ ညီမလေး ကိုယ်စား အစ်ကိုက နည်းနည်း ကူစားပေးမယ်နော်၊ ဟုတ်လား"</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၉၄) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save