Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၉</h2> <h2 style="text-align: center;">သုံးနှစ်တာ ကုန်လွန်သွားခြင်း၊ အသက် ၁၈ နှစ် ပြည့်ပြီ၊</h2> <h2 style="text-align: center;">မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>စိမ်းလန်းသော ဧကရာဇ် ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်း နည်းစနစ်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အထူးစွမ်းရည် တစ်ခုပင်။</p> <p>အထွတ်အထိပ် စေတီရှိ အားလပ်ချိန်များတွင် ဤနည်းစနစ်အား နားလည် သဘောပေါက်ရန် ကျန်းမင် ပိုအာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ အားထုတ်မှု သိပ်မလိုခဲ့သော်ငြား ဤအထူးစွမ်းရည်မှာ ကျွမ်းကျင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလွန်းလှသဖြင့် ဒုတိယအဆင့် အထိသာ နားလည်နိုင်ခဲ့၏။</p> <p>ဤနည်းစနစ်၏ ဒုတိယအဆင့်က ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ကြီးထွားနှုန်းကို အဆ ၁၀၀ အထိ မြန်ဆန်စေနိုင်သည်။</p> <p>ကျန်းမင်က အထူးစွမ်းရည်ကို တဖြည်းဖြည်း အသက်သွင်းပြီး ချီစွမ်းအင်များကို သေးငယ်သော မှော်စာလုံးများ အဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။ ထိုမှော်စာလုံးများက အလင်းလှိုင်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် မျိုးစေ့ တစ်စေ့ချင်းစီ အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်သွားသည်နှင့် မျိုးစေ့များ၏ ကြီးထွားမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး မျိုးစေ့ အမြှေးပါးမှ အဖူးများ ထွက်ပေါ်လာသည် အထိ ကြီးထွားလာစေသည်။ အညှောက် ထွက်လာသည်နှင့် မျိုးစေ့များက ချီစွမ်းအင် အားလုံးကို အငမ်းမရ စုပ်ယူကာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့လေပြီ။</p> <p>ဝူး...</p> <p>ချီစွမ်းအင်များကို အာဟာရ အဖြစ် စုပ်ယူနေစဉ် မျိုးစေ့ တစ်စေ့ချင်းစီ၏ အထက်တွင် ရေဝဲကတော့ အမြောက်အမြား ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ထိုရေဝဲကတော့ ငယ်လေးများက မုန်တိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးရှိ ချီစွမ်းအင်များကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။</p> <p>"ဒါက စိမ်းလန်းသော ဧကရာဇ် ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်း နည်းစနစ်ရဲ့ အားနည်းချက်ပဲ"</p> <p>ကျန်းမင် အာမေဋိတ်သံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>မူလက ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လိုဏ်ဂူမှာ ချက်ချင်းပင် ခြောက်ကပ်သွား၏။ မျိုးစေ့များက အသစ် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ဉာဏ်အလင်းပွင့် သစ်ပင်၏ အညှောက် နှစ်ခုကိုပင် လုယက် ဖျက်ဆီးပစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ အရာအားလုံးက ကြမ်းတမ်းလွန်းသည်။</p> <p>မျိုးစေ့များ၏ ကြီးထွားနှုန်းကို အဆ ၁၀၀ အထိ မြန်ဆန်စေရန် လိုအပ်သော ချီစွမ်းအင် ပမာဏမှာ အဆပေါင်း ထောင်ချီ သို့မဟုတ် သောင်းချီ အထိ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းမင် လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းမင်က သေခြင်း ရှင်ခြင်း ဝင်္ကပါပြားကို အသက်သွင်း၍ စွမ်းအင် သလင်းကျောက်များ လျင်မြန်စွာ သန့်စင်လိုက်ရာ နေရာ တစ်ခုလုံး ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။</p> <p>ကျန်းမင်က ချီစွမ်းအင်များ အဖြစ် မည်မျှပင် မြန်မြန် သန့်စင်ပေးနေပါစေ မျိုးစေ့များက ပို၍ပင် မြန်ဆန်စွာ ဝါးမြိုပစ်နေကြသည်။ ဤဖြစ်စဉ်က နောက်ထပ် နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်မှ အဆုံးသတ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>ဤအထူးစွမ်းရည်မှာ အစပိုင်းတွင် ချီစွမ်းအင် အမြောက်အမြား စားသုံးသော်လည်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားတတ်၏။</p> <p>သို့တိုင် ၎င်း၏ ချီစွမ်းအင် စားသုံးမှုမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သေခြင်း ရှင်ခြင်း ဝင်္ကပါပြား၏ မြေအောက် စွမ်းအင်ကြောများမှ စွမ်းအင် စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကြောင့်သာ ကျန်းမင် အနေဖြင့် မျိုးစေ့များ ချီစွမ်းအင် စုပ်ယူသည့် အမြန်နှုန်းကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းမင်က သူ့လုပ်ရပ်များကို နောင်တရလာပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ဒါကို ဆက်ပြီး ထိန်းထားနိုင်ဖို့ ဆိုရင် ထိပ်တန်းအဆင့် ချီစွမ်းအင် သလင်းကျောက်တွေ ဒါမှမဟုတ် အင်မော်တယ် သလင်းကျောက်တွေတောင် ထပ်ရှာဖို့ လိုလိမ့်မယ်"</p> <p>စိမ်းလန်းသော ဧကရာဇ် ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်း နည်းစနစ်က အရင်းအမြစ် များစွာကို ကုန်ဆုံးစေကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။ ယခင်ကဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော စားသုံးမှုကို သူ အမီလိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ လုံလောက်သော ချီစွမ်းအင်ကို မထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပါက ဆေးဖက်ဝင် အပင်များမှာ နည်းစနစ်၏ တန်ပြန် သက်ရောက်မှုကြောင့် ညှိုးနွမ်း သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>ရှေးဟောင်း စစ်ပွဲသစ်ပင်မှ မျိုးစေ့မှာ ၁၀ လက်မကျော် အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဉာဏ်အလင်းပွင့် လက်ဖက်ပင်၏ မျိုးစေ့များပင်လျှင် သိသိသာသာ ကြီးထွားလာခဲ့၏။ အချို့သော ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆေးဖက်ဝင် မျိုးစေ့များ၏ ကြီးထွားမှုမှာ တကယ်ကို ကျေနပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>ကျန်းမင်က လေထဲတွင် မြင့်တက်ရပ်နေရင်း သူ့လက်ရာကို သဘောကျစွာ ကြည့်ရှုနေမိသည်။</p> <p>'အချိန်တန်ရင် ဒီကနေ ရိတ်သိမ်းမှု ကောင်းကောင်း ရဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ... မဟုတ်ရင် ဒါက တကယ့် အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်'</p> <p>ကျန်းမင် ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက် ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>အချိန်များက မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။ ပြင်ပလောကတွင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ စစ်ပွဲများနှင့် သတ်ဖြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း တောင်ထိပ်တွင်မူ အရင်လို ငြိမ်းချမ်းနေဆဲပင်။</p> <p>ဂူဟိုင်က တောင်ပေါ်သို့ ရံဖန်ရံခါ ပြန်လာပြီး လေညင်းခံရင်း ထိုနေရာရှိ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားလေ့ရှိသည်။ သူက စစ်တုရင် ကစားလိုက်၊ အရက်သောက်လိုက် လုပ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ တောင်ခြေရှိ မြို့ဆီ သွားကာ သီချင်းနားထောင်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ ပျော်ရွှင်အောင် နေထိုင်တတ်၏။</p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းမင်နှင့် ဇီလင်းလုံတို့မှာ ချူယန် တောင်ထွတ်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် အမြဲ အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ အားလပ်ချိန်များတွင် အတူတကွ စားသောက်ရင်း ငြိမ်သက်မှုကို ခံစားနေသည်အား မြင်တွေ့ရပေမည်။</p> <p>ကျန်းမင်က သမ္ဗောဓိဉာဏ်များကို ဆက်လက် နားလည် သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ၎င်းတို့ကို လျင်မြန်စွာ ကျွမ်းကျင်ပြီး နောက်တစ်ဆင့် ဖြစ်သော တာအို ပေါင်းစပ်ခြင်းဆီသို့ တက်လှမ်းလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက အထွတ်အထိပ် စေတီတွင် တစ်ခါတစ်ရံ သွားရောက် ကျင့်ကြံတတ်သော်လည်း ကောင်းကင် လှေကား သို့မဟုတ် ကောင်းကင် တိုက်ပွဲ စင်မြင့်ဆီ မသွားတော့ပေ။ သူ့အချိန်များကို ကောင်းကင် ကျောက်တိုင်များအား လေ့လာခြင်း သို့မဟုတ် တာအို ကျောက်တိုင်များအား စောင့်ကြည့်ခြင်း ဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့၏။ သို့သော် အချိန်အများစုတွင်မူ တာအို သန်းပေါင်းများစွာ ဇယားတွင် သူ့ နည်းစနစ်များ ဖော်ထုတ်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ် တိုးတက်မလာသော်လည်း သူ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တက်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p>အထွတ်အထိပ် စေတီတွင် အချိန်ဖြုန်းနေစဉ် အတွင်း အင်မော်တယ် လက်နက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလင်းဓားပေါ်ရှိ အမှတ်အသားမှာ အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရ၏။</p> <p>ထိုကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းသော နေ့ရက်များဖြင့် သုံးနှစ်တာ အချိန်ကာလ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ရက်သော မနက်ခင်းတွင် ဇီလင်းလုံက မနက်စာ စားပြီးနောက် ကျန်းမင် အတွက် သစ်သီး တစ်ပန်းကန် ဆေးကြောပေးပြီးမှ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ယင်ယန် သမ္ဗောဓိဉာဏ်မှာ အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>ချူယန် တောင်ထွတ်တွင် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေသော ကျန်းမင်က ရုတ်တရက် ထူးခြားမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက အထွတ်အထိပ် အမိန့်တော်မှတစ်ဆင့် စကားပြောခန်းကို အလျင်အမြန် ဖွင့်ကြည့်ရာ သူတို့၏ စကားပြောခန်းထဲသို့ အဖွဲ့ဝင်သစ် တစ်ယောက် ရောက်လာကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p>တိတ်ဆိတ် မှိုင်းညို့နေသော စကားပြောခန်းမှာ ရုတ်တရက် ပြန်လည် သက်ဝင် လှုပ်ရှားလာတော့သည်။</p> <p>[ကျန့်ကော - ငါတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းသစ် ယဲ့ချင်းရှန်းကို လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုပါတယ်... ချင်းရှန်းတဲ့... အရမ်း လှတဲ့ နာမည်လေးပဲ... မင်းနာမည်ကို ကြည့်တာနဲ့တင် မိန်းကလေး ဆိုတာ သေချာတယ်... ကျက်သရေရှိပြီး လှပတဲ့ မိန်းကလေး ဖြစ်မှာပဲ... ညီမယဲ့... မင်းရဲ့ ဓာတ်ပုံလေး ပို့ပေးပါဦး... မင်းအကြောင်း နည်းနည်းလောက် ပိုသိပါရစေ]</p> <p>[ဖုန်းဝူ - ညီမယဲ့... ဒီကောင် လျှောက်ပြောနေတာတွေကို နားမထောင်နဲ့... သူက တကယ့် ဝက်မိုက်ကြီး]</p> <p>[ကျန့်ကော - ဟေး... အဲ့ဒါက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဆန်သွားပြီနော်]</p> <p>[ဖုန်းဝူ - ဟီးဟီး]</p> <p>[ကျန့်ကော - …]</p> <p>[ကျန်းမင် - အစ်မယဲ့... အမြင့်ဆုံး စကားပြောခန်းကနေ ကြိုဆိုပါတယ်]</p> <p>[ယဲ့ချင်းရှန်း - ညီအစ်ကိုကျန်း... ရှင် ဒီမှာရှိမယ် ဆိုတာ ကျွန်မ သိသားပဲ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်]</p> <p>[ဖုန်းဝူ - ဟင်... ဒီမှာ တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ]</p> <p>[ကျန့်ကော - ဒီမှာ ဇာတ်လမ်းလေးတွေ ရှိနေတယ်လို့ ခေါ်ရမှာပေါ့]</p> <p>[ဖုန်းဝူ - အရူးကောင်... မင်း အသတ်ခံရမယ့် ဘေးကနေ လွတ်လာခါစ ရှိသေးတယ်... အခု ပြဿနာ ထပ်ရှာနေပြန်ပြီ... တစ်နေ့ကျရင် မင်း အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေကို သွားစော်ကားမိပြီး သူတို့က မင်းကို အသေသတ်ပစ်လိမ့်မယ်]</p> <p>[ကျန့်ကော - ငါတို့ အားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ထားတဲ့ သားတော်တွေချည်းပဲ... ဘာကို ကြောက်နေရဦးမှာလဲ]</p> <p>[အောက်ကျို - မင်းတို့ နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေတာ တော်ကြတော့... စီမံခန့်ခွဲသူ... ငါ ယဲ့ချင်းရှန်းရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကြည့်ပြီးပြီ... သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က ၅ ပဲ ရှိတယ်... မင်းတို့ နှစ်ယောက် အထွတ်အထိပ် စေတီမှာ တွေ့ခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား]</p> <p>[ကျန်းမင် - ဟုတ်တယ်... သူမရဲ့ ပါရမီက ယှဉ်နိုင်သူ မရှိဘူး... ပြီးတော့ ဒီကလူတွေထက်လည်း ဘာမှ အားမနည်းဘူး]</p> <p>[အောက်ကျို - ဒီစကားပြောခန်းအထိ ရောက်လာနိုင်တဲ့ သူတွေက သေချာပေါက် အားနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး]</p> <p>[ဝမ်ရဲ့ - အခု ငါတို့ဆီ အဖွဲ့ဝင်သစ် ရောက်လာပြီ ဆိုတော့ ငါ ထွက်သွားရမယ့် အချိန်တန်ပြီ ထင်တယ်... ဒီမှာ တွေ့ဆုံရတာ ကံတရားပဲလေ... ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ယောက် အကူအညီ လိုရင် အခုသာ ပြောလိုက်ပါ... ငါ တတ်နိုင်သလောက် ကူညီပေးမယ်]</p> <p>[ဖုန်းဝူ - ညီအစ်ကိုဝမ်က မကြာခင် အဆင့်တက်တော့မှာဆိုရင် ငါလည်း ဆက်စောင့်နေလို့ မရတော့ဘူး... ကံတရားက ငါတို့ကို ဆုံဆည်းစေခဲ့တာပဲ... အနာဂတ်မှာ ပြန်တွေ့နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... စီမံခန့်ခွဲသူ... မင်း တစ်ခုခု လိုသေးလား]</p> <p>[ကျန်းမင် - တကယ်တော့ ငါ တစ်ခုခု လိုချင်တယ်... မင်းကို သီးသန့် မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လိုက်မယ်... အနာဂတ်မှာ ပိုမြင့်တဲ့ အမြင့်ဆုံး စကားပြောခန်းတွေမှာ ငါတို့ ပြန်တွေ့ရမှာ သေချာပါတယ်]</p> <p>[ဖုန်းဝူ - ကောင်းတာပေါ့... အားလုံးပဲ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့... ပြီးတော့ စီမံခန့်ခွဲသူ... မင်း ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ကျိန်းသေပေါက် စီမံခန့်ခွဲသူ ထပ်ဖြစ်လာနိုင်တယ်]</p> <p>[ဝမ်ရဲ့ - ညီအစ်ကိုကျန်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ ဆိုရင် ဒါက တကယ် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်]</p> <p>ယဲ့ချင်းရှန်း စကားပြောခန်းထဲ ဝင်ရောက်လာခြင်းက စကားစမြည် ပြောဆိုမှု များစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး အချို့က သူတို့ အချင်းချင်း အရောင်းအဝယ်များပင် စတင် လုပ်ဆောင်လာကြသည်။</p> <p>အထွတ်အထိပ် စေတီ အတွင်း၌ ယဲ့ချင်းရှန်းက ကောင်းကင် လှေကားတွင် ရပ်နေပြီး အဆင့် ၁၀ သို့ စတင် ခြေချလိုက်ခြင်းပင်။ အဆင့် ၁၁ တွင် သူမ ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း ထိုသည်က စကားပြောခန်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို သူမအား ပေးစွမ်းခဲ့သည်။</p> <p>စကားပြောခန်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ဤအဖွဲ့ထဲရှိ လူများမှာ အဆုံးမဲ့ ကမ္ဘာများမှ အမှန်တကယ် ယှဉ်နိုင်သူ မရှိသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။ ယဲ့ချင်းရှန်းက အဖွဲ့ဝင် အချို့၏ အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုလိုက်ရာ မြင့်မြတ်သော သက်ရှိ၊ ဖီးနစ်၊ နဂါးများ အစရှိသည့် ယှဉ်နိုင်သူ မရှိသော သွေးဆက် အများအပြား ရှိနေကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>'ကျန်းမင်က ဒီစကားပြောခန်းရဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့တာကို တွေးကြည့်ရင်... ဒါ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ'</p> <p>ယဲ့ချင်းရှန်း တွေးနေမိသည်။</p> <p>'ဒါက ငါ့အတွက်တော့ တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်တဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ'</p> <p>ယဲ့ချင်းရှန်း အသက်ရှူမှားသွား၏။ သူမကို အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည့် အရာမှာ ဤစကားပြောခန်း မှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာများကြား အရောင်းအဝယ်ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျန်းမင်က တိုက်ပွဲစင်မြင့် ၅ ဆင့် မှတ်တမ်း၊ ကောင်းကင်လှေကား ၁၈ ဆင့် မှတ်တမ်းတွေကို ရယူနိုင်ခဲ့တဲ့ အပြင် အထွတ်အထိပ် စေတီကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်တာနဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူ အဖြစ်ပါ ရယူနိုင်ခဲ့တယ်... တကယ်လို့ သူတို့သာ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို သိရင် ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩသွားကြမလဲ... ကျန်းမင်... ရှင် တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းတယ်" ယဲ့ချင်းရှန်းက အာမေဋိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ့အကြောင်း ပိုနားလည်လာလေလေ ကျန်းမင်၏ အလားအလာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း သူမ ပို၍ သဘောပေါက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူမက မာနကြီးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သော်ငြား ကျန်းမင်အား လေးစား အံ့မခန်း ဖြစ်နေခြင်းကိုတော့ သူမကိုယ် သူမ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ချူယန် တောင်ထိပ်တွင်မူ ယဲ့ချင်းရှန်းထံမှ ကျေးဇူးတင် မက်ဆေ့ခ်ျ လက်ခံရရှိချိန်၌ ကျန်းမင် ပြုံးလိုက်မိ၏။</p> <p>ထို့နောက် ဖုန်းဝူနှင့် ဝမ်ရဲ့ထံ သီးသန့် မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့ကာ ပစ္စည်းအချို့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ဆောင်သည်။</p> <p>'အမြင့်ဆုံး စကားပြောခန်းထက် ပိုမြင့်တဲ့ အဖွဲ့လား... သူတို့က တကယ့် အင်မော်တယ် သက်ရှိတွေများလား'</p> <p>ကျန်းမင် တွေးတောနေစဉ် ဂူဟိုင်က ရုတ်တရက် ပျံသန်း ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဂူဟိုင်က လက်ဖက်ရည်အိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ကိုင်ပြီး တစ်အိုးလုံးကို တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် သောက်ချလိုက်၏။</p> <p>"ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ လက်ဖက်ရည်ကို နှမြောစရာ အလဟဿ ဖြစ်အောင် သောက်လိုက်တာပဲ" ကျန်းမင်က ရယ်မောကာဆိုသည်။</p> <p>"ငါကတော့ ကျေနပ်တယ်... အဲ့ဒါက အရေးကြီးဆုံးပဲ"</p> <p>ဂူဟိုင်က ကျန်းမင် ဘေးတွင် ထိုင်ချရင်း ပြန်ပြောသည်။ ထို့နောက် နောက်ပြောင်ဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့၍…</p> <p>"အကောင်ပေါက်လေး... မင်း ဒီအဘိုးကြီးကို သင့်လျော်တဲ့ လေးစားမှုလေး ဘာလေးတောင် မပြဘူးလား... ငါ ပြန်လာတာကို မင်းက ထတောင် မကြိုတော့ဘူးပဲ"</p> <p>"ခမ်းနားတဲ့ ပြန်လာခြင်းကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်လုပ်ကြည့်မလား... ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ကြိုဆိုပါ့မယ်... ဆရာ... တစ်ခုခု လိုလို့လား"</p> <p>ကျန်းမင်က ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက အရိုက်ခံချင်နေတာလား ကောင်လေး... ငါက ပထမနေရာ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ကွ... ငါ့ပိုင်နက်ထဲ ငါသဘောရှိ ပြန်လာလို့ မရဘူးလား"</p> <p>ဂူဟိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ချိန်တွင် ကျန်းမင်က ဆက်လက် ရယ်မောနေဆဲပင်။</p> <p>"မင်းကို ဘာလို့ ရိုက်ချင်စိတ် ပေါ်လာပါလိမ့်"</p> <p>ဂူဟိုင် စိတ်တိုလာချိန်တွင် ဇီလင်းလုံ ရုတ်တရက် ပျံသန်း ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်လေပြီ။</p> <p>သူမကို မြင်သည်နှင့် ဂူဟိုင် မျက်နှာ ချက်ချင်း လင်းလက်သွား၏။</p> <p>"ကောင်မလေး... မင်း တော်တော် ကြီးလာတာပဲ"</p> <p>"ဆရာ... ကျွန်မ အခု ၁၈ နှစ် ပြည့်ပြီလေ" ဇီလင်းလုံက ပြုံး၍ ဆရာဖြစ်သူ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်သည်။ "ဒီတစ်ခေါက် ဆရာ ကျွန်မတို့ကို ပြောစရာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား"</p> <p>ဂူဟိုင်၏ မျက်နှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်သွားပြီး ရှင်းပြလာသည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... အခု နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ ကြာပြီးနောက် လဲ့ပြည်နယ်ရဲ့ အင်မော်တယ် ရတနာက နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ပွင့်လာပြီ... ကနဦးဝိညာဉ် အဆင့် အောက်က လူတွေပဲ ဝင်လို့ရမယ်... အဲ့ဒီမှာ စမ်းသပ်မှုတွေ ဒါမှမဟုတ် အမွေအနှစ်တွေ သာမကဘဲ ကြီးမားတဲ့ ကောင်းချီးတွေ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေပါ ရှိနေလိမ့်မယ်"</p> <p>"သေနိုင်ချေက နည်းပါးပြီး အင်မော်တယ် ရတနာထဲ ဝင်တဲ့သူ အများစုက အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရလာဖို့ သေချာသလောက်ပဲ... ဒဏ္ဍာရီတွေ အရဆိုရင် လူတစ်ယောက်က နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားခဲ့ရင် အင်မော်တယ် ရတနာရဲ့ အဓိက အမွေအနှစ်ကိုတောင် ရရှိလိမ့်မယ်လို့ ဆိုကြတယ်"</p> <p>ဂူဟိုင်က ခဏတာ ရပ်တန့်၍ သူမကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"လင်းလုံ... မင်း သွားချင်လား"</p> <p>"လဲ့ပြည်နယ်ရဲ့ အင်မော်တယ် ရတနာ"</p> <p>ဇီလင်းလုံက အာမေဋိတ်သံဖြင့် ရေရွတ်ပြီး ထိုနေရာနှင့် ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သူမ ဆရာထံ ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>ဂူဟိုင်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းမင် ဂရုတစိုက် နားထောင်နေစဉ် ဆက်လက် ရှင်းပြတော့သည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သောင်းချီတုန်းက မိုးကြိုး နတ်ဘုရားလို့ လူများစွာက ခေါ်ကြတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်"</p> <p>"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ထူးကဲတဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်ခဲ့ပြီး အင်မော်တယ် ဖြစ်ဖို့ လမ်းစဉ်ကို မစတင်ခင် အခြားသူတွေ အတွက် သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ သူက အမွေအနှစ် အပေါ် ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုလည်း ထားခဲ့တယ်... ကနဦးဝိညာဉ် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေတဲ့ သူတွေက သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ် နေရာကို ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားရင် သတ်ဖြတ်ခံရလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ကနဦးဝိညာဉ် အဆင့် အောက်က သူတွေကတော့ အန္တရာယ် သိပ်တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"တစ်ချိန်တုန်းက အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက ဒီမိုးကြိုး နတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်ထဲ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံခဲ့ရတယ်... အဲ့ဒါကြောင့်မို့ ဒီနေရာက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာ"</p> <p>"အင်မော်တယ် ရတနာက နှစ် ၁၀၀၀ မှာ တစ်ကြိမ် ပွင့်လာဖို့ သတ်မှတ်ထားပြီး ကံကောင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်က ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး တခြားသူတွေကြားမှာ ထင်ပေါ်လာမှာ သေချာတယ်"</p> <p>"အခုဆိုရင် အင်မော်တယ် ရတနာ ပွင့်တာ ဒါက ကိုးကြိမ်မြောက်ပဲ"</p> <p>"ကျွန်မ သွားပြီး စမ်းကြည့်ချင်တယ်... ဆရာတူအစ်ကို... သွားလို့ ရမလား"</p> <p>လင်းလုံက ကျန်းမင်အား လှမ်းကြည့်၍ ခွင့်ပြုချက် တောင်းခံရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>ကျန်းမင် ပြုံးနေရင်းဖြင့်…</p> <p>"မင်း သွားချင်ရင် သွားလိုက်... လမ်းတစ်လျှောက် မင်းကို ကာကွယ်ဖို့ ငါ အဲ့ဒီမှာ ရှိနေပေးမယ်... ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ လောကကြီး အောက်မှာ မင်း သွားချင်တဲ့ နေရာတိုင်းကို သွားလို့ ရပါတယ်"</p> <p>"ကြွားမနေနဲ့... မင်းက ရွှေအမြူတေ အဆင့် ကလေးလေးပဲ ရှိသေးတာ... ငါ မင်းကို လက်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ အလွယ်လေး သတ်ပစ်လို့ ရတယ်... လမ်းတစ်လျှောက် လင်းလုံကို ဘယ်လို ကာကွယ်ပေးဖို့ အစီအစဉ် ရှိလို့လဲ"</p> <p>ဂူဟိုင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>ဇီလင်းလုံက ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး တိတ်ဆိတ်နေ၏။</p> <p>ကျန်းမင်လည်း ခေါင်းကုတ်ရင်း ဆံပင် တစ်ပင်ကို ဆွဲနုတ်ပြီး သူ့ဆရာ ဖြစ်သူအား လွှမ်းမိုးနိုင်မလား စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ်များပင် ပေါ်လာ၏။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ... သွားပြီး စမ်းကြည့်လိုက်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ အတိတ်က ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး တချို့ ရခဲ့တာတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဂိုဏ်းက မင်းကို အများကြီး အကူအညီ ပေးနိုင်မယ် မထင်ဘူး" ဂူဟိုင်က စိတ်မပါ့တပါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက် အကြံပေးလာသည်။</p> <p>"အခြေအနေ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ခုလုံးကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေလိမ့်မယ်... ပြဿနာ တစ်ခုခု ကြုံလာရင် တို့ဂိုဏ်းရဲ့ အလံတွေကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အကူအညီ တောင်းလိုက်... ငါတို့ဂိုဏ်း နာမည် သုံးတာက ပိုပြီး ဩဇာညောင်းပုံ ပေါ်တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း လုပ်နိုင်တာ ဒါပဲ ရှိတယ် ထင်တယ်"</p> <p>"ဆရာ... ဒါက လုံလောက်တာထက် ပိုနေပါပြီ" ကျန်းမင် ပြုံး၍ ပြန်ဖြေ၏။</p> <p>"အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ် လုံလောက်မှာလဲ ကောင်လေးရ"</p> <p>ဂူဟိုင် ထပ်မံ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>"ဘာဆိုးရွားတာမှ မဖြစ်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် မင်းဆရာနဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းက အသုံးမကျသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ဒီအင်မော်တယ် ရတနာ အကြောင်း ပိုသိရမလားဆိုတာ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ သွားဆွေးနွေးကြည့်ဦးမယ်"</p> <p>သူ သက်ပြင်းချပြီးနောက် ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်ထက် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေ၏။ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း ကျန်းမင်က ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို အသက်သွင်းကာ သူ့ကိုယ်သူနှင့် ဇီလင်းလုံအား ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ရိုးရှင်းသော အတွေးတစ်ခုဖြင့် ပစ္စည်းအချို့ သူတို့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာများ ထွက်ပေါ်လာမှုက နေရောင်ခြည်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ၎င်းတို့ထံမှ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာကာ ချူယန် တောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည့် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ဖြာထွက်လာတော့သည်။</p> <p>ဇီလင်းလုံက ထိုပစ္စည်းများကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူမှားသွားကာ မေးမြန်း၏။</p> <p>"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ ဆရာတူအစ်ကို"</p> <p>"ရွှေဖီးနစ် ဖိနပ်၊ ရွှေဖီးနစ် ငှက်မွှေး၊ ရွှေဖီးနစ် ဝတ်စုံ၊ ရွှေဖီးနစ် သရဖူ၊ ရွှေဖီးနစ် ခါးပတ်၊ ရွှေဖီးနစ်ဓားနဲ့ ရွှေဖီးနစ် ယပ်တောင်"</p> <p>ကျန်းမင်က လက်နက် ကိရိယာ တစ်ခုချင်းစီ၏ အမည်ကို ခေါ်ဆိုပြီး ဇီလင်းလုံထံ တွန်းပေးသည်။ ထို့နောက် သူ ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီဟာက ထိပ်တန်းအဆင့် တာအို လက်နက် တစ်စုံလုံးပဲ... ဒါတွေက မင်းရဲ့ ဖီးနစ် သွေးကြောနဲ့ ကွက်တိ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်လိမ့်မယ်... တကယ်လို့ မင်းသာ ဒီလက်နက် ကိရိယာ တစ်စုံလုံးကို သန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ယှဉ်နိုင်သူ မရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး သုခဘုံ အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကိုတောင် ပြန်ခုခံနိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p>ဇီလင်းလုံမှာ ကျန်းမင်၏ လက်ဆောင်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်ရည်များ ဝဲလာကာ နှာခေါင်းရှုံ့မိတော့သည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး... ဒီတစ်စုံလုံးကို ကျွန်မ အတွက် သီးသန့် ပြင်ဆင်ပေးထားတာလား"</p> <p>"ငါ့မှာ ဂျူနီယာ ညီမလေးဆိုလို့ မင်း တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာလေ... ဒါတွေကို တခြား ဘယ်သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ရမှာလဲ" ကျန်းမင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်။</p> <p>"အစ်ကိုက အကောင်းဆုံးပဲ ဆရာတူအစ်ကို... ဒါတွေအတွက် အများကြီး ပေးခဲ့ရလား... အစ်ကို ဒါတွေကို ပြန်ပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"</p> <p>သူ့အတွက် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ဇီလင်းလုံက ပြောလိုက်၏။</p> <p>ကျန်းမင်လည်း ရယ်မောကာ…</p> <p>"ဟား ဟား... ရပါတယ်... စိတ်မပူပါနဲ့... မင်း သုခဘုံ အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အထိ စောင့်လိုက်ဦး... အဲ့ကျရင် မင်းအတွက် အင်မော်တယ် လက်နက် တစ်စုံ အပြည့် ထပ်ရှာပေးမယ်"</p> <p>ကျန်းမင်က သူမအား အင်မော်တယ် လက်နက် တစ်စုံပင် ပေးမည် ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဇီလင်းလုံလည်း သူ့လက်မောင်းထဲ ခုန်ဝင်ကာ ဆိုလာ၏။</p> <p>"ဆရာတူအစ်ကို... အစ်ကိုက ပြန်ဝင်စားတဲ့ အင်မော်တယ် တစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလားလို့ ကျွန်မ စတွေးနေပြီ"</p> <p>လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဇီလင်းလုံ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>ကျန်းမင်က လူသားလမ်းစဉ် မှတ်တမ်းကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ အခြေအနေတွင် အပြောင်းအလဲ တစ်ခုခု ရှိ၊ မရှိ ရံဖန်ရံခါ လိုက်ရှာနေမိသည်။</p> <p>ဇီလင်းလုံနှင့် သူ့ ဆက်ဆံရေးမှာ နောက်ထပ် တစ်မှတ် တိုးလာပြီး စုစုပေါင်း ၉၈ မှတ်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုသည်မှာ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နေပုံရသည်။</p> <p>သူ ပျင်းရိစွာ စာမျက်နှာများကို လှန်လှောနေရင်း ကျစ်ယန် တောင်ထွတ် ပထမ အကြီးအကဲ ယွဲ့ချန်၏ အခြေအနေကို မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားသည်။ သူ့ အခြေအနေကို ဖတ်ရှုလိုက်ချိန်တွင် အစပိုင်း၌ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ့အတွင်းစိတ်ထဲ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပွက်ပွက်ဆူလာတော့သည်။</p> <p>"ဒီကောင်... နောက်ဆုံးတော့ သူ လှုပ်ရှားလာပြီပေါ့... ငါ ဒါကို စောင့်နေတာ အတော် ကြာနေပြီ... အဘိုးကြီးယွဲ့... ငါ တကယ်ကို မင်းကို မသတ်ချင်ပါဘူးကွာ"</p> <p>ကျန်းမင် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save