Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်း၊ ထိပ်တန်း အဆင့်ရှိ</h2> <h2 style="text-align: center;">သန့်စင်ယွမ်ရတနာ ဖန်ထျန်းကြေးဝါအိုးကြီး(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒုက္ခိတတစ်ပိုင်း ဖြစ်နေသော လင်းကျန်းနှင့် အရိုက်ခံထားရသော လဲ့ချန်တို့က ဝူယွမ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝူယွမ်ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ပိုက်ကာ သူတို့ လုပ်နေသည်များကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းက ယဇ်ပလ္လင်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် ဧရာမ ကျောက်သား ယဇ်ပလ္လင်ကြီးထံမှ တုံးအိအိ မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဧရာမကျောက်တုံးကြီးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး ပြင်းထန်သော အလင်းတန်း လှိုင်းဂယက်များက ယဇ်ပလ္လင်ထံမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ယွမ်ချန်းက ယဇ်ပလ္လင်ကို လွှမ်းခြုံထားသော အလင်းတန်းအစီအရင်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ အနည်းငယ် သိထားသော်လည်း များများစားစား မသိထားဘဲ ဖြစ်ပျက်လာမည့် အရာအားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏတာမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ယွမ်ချန်းက ယဇ်ပလ္လင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ရှေးဟောင် ကျောက်တိုင် တစ်ခုပေါ်သို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်တိုင်မှာ ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး အလင်းတိုင်ကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ ယင်းနောက်တွင် ကျဆင်းနေသော အလင်းတန်းအစီအရင်မှာလည်း ရုတ်တရက် သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းတန်းအစီအရင် မှေးမှိန်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယဇ်ပလ္လင်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနီရင့်ရောင် မြေပြင်မှာ နေရာအချို့တွင် ခပ်ရေးရေး အက်ကွဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းတိုင်များမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယဇ်ပလ္လင်၏ တုန်ခါမှုမှာ ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့၏။ အက်ကွဲကြောင်းများ အတွင်းမှ အနက်ရောင် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေ...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် ဤအရာနှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ တစ်ခါ၊ နှစ်ခါမကတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီမှာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရတဲ့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစစ်သူကြီး တစ်ယောက် ရှိနေတယ်... အကြီးအကဲဟွမ်၊ ခင်ဗျား ကိုင်တွယ်နိုင်မလား...” ဝူယွမ်က သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင် ထံသို့ အသံပို့ ဆက်သွယ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစစ်သူကြီး တစ်ယောက်တည်းပါ... အခု ငါ အတော်လေး ပြန်နာလန်ထူလာပါပြီ၊ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး... ပြီးတော့ ဒီမှာ ကူညီပေးဖို့ အဘိုးကြီး တစ္ဆေဖန်ထျန်းရဲ့ အစီအရင်လည်း ရှိနေတယ်လေ..."</p> <p> </p> <p>“ဒီကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစစ်သူကြီးကို ကမ္ဘာသစ်ပင်က စုပ်ယူဖို့အတွက် ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် နယ်မြေထဲကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ အခွင့်ကောင်းပဲ...” ဟွမ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်နှင့် ကန္တာရတိမ်တိုက်တို့သည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါးစီကို သီးခြား ဖိနှိပ်ထားကြပြီး ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအစီအရင်မြေပုံ၏ အကူအညီနှင့် ကမ္ဘာသစ်ပင်က ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူကာ သူတို့ကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤ လည်ပတ်မှုစက်ဝန်းအောက်တွင် သူတို့သည် ဖိနှိပ်ထားရမှုကြောင့် အားနည်းမသွားရုံသာမက ပို၍ပင် အားကောင်းလာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာရှိ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစစ်သူကြီး တစ်ဦးကို မဆိုထားနှင့်၊ နောက်ထပ် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါး ရောက်လာလျှင်တောင်မှ ဧရာမဘက်ထရီအိုးကြီး တစ်လုံး ဖြစ်လာရုံသာ ရှိပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်၏ အတည်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ဝူယွမ်က ဆက်လက်၍ မစိုးရိမ်တော့ဘဲ လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက လူငယ်ဘုရင် သုံးပါးကိုလည်း အံ့ဩသွားစေခဲ့၏။ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်က ဘာကို ကိုယ်စားပြုသနည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ မသိရှိကြသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>လေဟာနယ်လှိုင်းဂယက်များ ပို၍ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးလာသည်နှင့်အမျှ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလွန်းသော ဧရာမကြေးဝါအိုးကြီး တစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်မှသာ ဤနန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသူတိုင်း ဤကြေးဝါအိုးကြီး အတွင်း၌ ရှိနေကြောင်းကို သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက အရမ်း အားကောင်းတဲ့ သန့်စင်ယွမ်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်...” လင်ချင်းကျူက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်ပြီး လေဟာနယ် အတွင်းရှိ ကြေးဝါအိုးကြီး၏ အတွင်းနံရံကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအစီအရင်မြေပုံ၊ လေပြင်းကျောက်တုံး နှင့် ကောင်းကင်ဖီးနစ်စောင်းကဲ့သို့သော သန့်စင်ယွမ်ရတနာ များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤဧရာမ ကြေးဝါအိုးကြီးမှာ ထိုသန့်စင်ယွမ်ရတနာ များထက်ပင် အဆင့်များစွာ ပိုမို အားကောင်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး ပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်က ရုတ်တရက် သတင်းစကား ပါးလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩနေပုံ ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ထိပ်တန်း အဆင့်ရှိ သန့်စင်ယွမ်ရတနာ တစ်ခုပဲ... ရှေးဟောင်း ခေတ်တုန်းက နတ်ဘုရားလက်နက်တွေနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး ဝိညာဉ်ရတနာတွေထဲက တစ်ခုပေါ့... သူက ငါ့ရဲ့မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ယောက်ဆိုလည်း မမှားဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဒေါင်...</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကြေးဝါအိုးကြီး အတွင်းတွင် ကြီးမားလွန်းသော အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး အလွန်အမင်း ကျယ်ပြန့်သော အလင်းတန်းအစီအရင် တစ်ခုအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်း ကန့်လန့်ကာ တစ်ခုက အောက်သို့ ပြန့်ကျလာပြီး အတွင်းရှိ အနက်ရောင်မြူခိုး သတ္တဝါများကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘန်း... အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်နေသော အနက်ရောင် မြူခိုးများက အလင်းတန်းအစီအရင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယခင်ကကဲ့သို့ ခုခံ၍မရနိုင်သော အင်အားဖြင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်ထွက်လာသည့် ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ၎င်းက အလင်းတန်း အစီအရင်ကို အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေစေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“တစ်ယောက်ယောက်က ဒီကြေးဝါအိုးကြီးကို ထိန်းချုပ်နေပုံရတယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်ကာ သူမ၏ အေးစက်ပြီး ခပ်ခွာခွာနေတတ်သော မျက်နှာလေးမှာ တည်ငြိမ်မနေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ကျက်သရေတုံးလိုက်တဲ့ အဘိုးကြီး တစ္ဆေဖန်ထျန်း... သေသွားတာတောင်မှ တစ္ဆေတစ်ကောင်လို တွယ်ကပ်နေတုန်းပဲ...”</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် မြူခိုးသတ္တဝါက အလင်းတန်းအစီအရင်ကို ရူးသွပ်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်ရာ စူးရှသော အသံကြီးက ဤကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စစ်သူကြီးက တော်တော်လေး တက်ကြွနေပုံရတယ်နော်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူ၏ အမြင်တွင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများသည် ကမ္ဘာ့သစ်ပင် အတွက် ဘက်ထရီအိုးများအလား ဖြစ်နေခဲ့ပြီး... ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးက ပိုမိုအားကောင်းလေလေ၊ ဘက်ထရီ ၀က် က ပိုများများဆံ့လေလေပင်။</p> <p> </p> <p>“တစ္ဆေဖန်ထျန်း... သူက ဒီဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီးရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ရမယ်၊ သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ဟွမ်ထံသို့ သတင်းစကား ပါးလိုက်လေသည်။ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစစ်သူကြီး၏ စကားများအရ အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းသည် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝ သေဆုံးသွားခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“သူ့ဆီမှာ အသက်စွမ်းအင် နည်းနည်းကျန်နေသေးတယ်... ဒါက သူ့ရဲ့စွဲလမ်းမှုပဲ၊ ဒီကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စစ်သူကြီးကို ဖိနှိပ်ထားဖို့လေ...” ဟွမ်က ခါးသီးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏လေသံထဲ၌ လေးစားအားကျမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းသည် သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စစ်သူကြီးကို ခိုင်မာစွာ ဖိနှိပ်ထားရန် မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။  </p> <p>ဤသည်မှာ မဟာ၀မ့်လွန်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲချီရှင်းနှင့် ဆင်တူလေသည်။ သူသည်လည်း သူ၏ ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မငြိမ်းသတ်နိုင်သော စွဲလမ်းမှု တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းသည် သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က ချီရှင်းထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး အသက်စွမ်းအင် အများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ကမ္ဘာ့သစ်ပင်၏ အာဟာရ ဖြည့်တင်းမှုဖြင့် ချီရှင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် အသစ်တစ်ခုကို စုစည်းဖန်တီးနေပြီဖြစ်ကာ ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ရန် မဝေးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းကိုလည်း ကူညီပေးကောင်း ကူညီပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ချိတ်ပိတ်ခံထားရသော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစစ်သူကြီး က လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းလျက် အလင်းတန်းအစီအရင်ကို အဆက်မပြတ် ဝင်တိုက်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာသာ လွတ်မြောက်သွားမည်ဆိုပါက ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ တွေးကြည့်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း လေးနက်သွားခဲ့၏။ သူတို့သည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင်များကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ အစီအရင် ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားများမှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အနီရင့်ရောင် လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့လေသည်။ ဤလှိုင်းဂယက် ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ဝူယွမ်သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်မှ ကြီးမားလွန်းသော ခုခံမှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>ထို့နောက် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ နေရာလပ်မှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးသွားပြီး သူ့ကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ အရင် ထွက်သွားရအောင်... အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းက မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးနေတာ...”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်က သတင်းစကား ပါးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး အတွင်း ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစစ်သူကြီးနှင့် အတူရှိနေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က လင်ချင်းကျူကို ဖမ်းဆွဲကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် အနီရင့်ရောင် တောင်တန်းကြီး တစ်ခုတွင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p>ထိုအချိန်တွင် တောင်တန်းကြီး၏ အထက်၌ ပေရာချီ ကြီးမားသော ဧရာမ အနီရင့်ရောင် ကြေးဝါအိုးကြီး တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေပြီး အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှသော လှိုင်းဂယက်များက ၎င်းထံမှ အဆက်မပြတ် ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြေးဝါအိုးကြီး၏ အတွင်းကမ္ဘာမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူတို့သည် ကြေးဝါအိုးကြီး၏ ကိုယ်ထည် အပြည့်အစုံကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>တောင်ထွတ်များအထက်တွင် ပျံဝဲနေသော ဧရာမ ကြေးဝါအိုးကြီး တစ်ခုလုံးမှာ အနီရင့်ရောင် ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ကို မီးတောက် ပုံစံများဖြင့် အလှဆင်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းထံမှ ပူပြင်းလှသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်နေပြီး ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် မီးရှို့ပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့၏。</p> <p> </p> <p>ရွှစ်၊ ရွှစ်၊ ရွှစ်...</p> <p> </p> <p>အိုးကြီးထဲရှိ လူအားလုံး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>လူငယ်ဘုရင် သုံးပါး၊ လင်းတုန်၊ ယင်းရှောင်ရှောင်၊ ယင်းဟွမ်ဟွမ်၊ ချင်းတန်... ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသူတိုင်း တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားစု အသီးသီးက ပြန်လည်စုစည်းမိသွားကြပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမ ကြေးဝါအိုးကြီးကို ကြည့်ကာ အားလုံးက ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>လောင်ကျွမ်းကောင်းကင် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက်တွင် မည်သည့်ရတနာမျှ မရှိခဲ့ပေ... ယင်းအစား အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူတို့၏ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မှုကြောင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရာကြီးမှာ လွတ်မြောက်တော့မည့်ပုံ ပေါ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒါက ဘယ်သူလဲ...”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အကြည့်များအားလုံးက တောင်တန်းများထဲတွင် အခမ်းနားဆုံးသော တောင်ထွတ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုတောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ချော်ရည်များ စီးကျနေပြီး စွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း တက်ကြွနေသော မီးတောင် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ သို့သော် တောင်ထိပ်ရှိ ချော်ရည်များ အတွင်းတွင် လူရိပ်တစ်ခုက တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူရိပ်မှာ ပိန်ချုံးနေပြီး အနီရင့်ရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တရားထိုင်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူရိပ်ကို မြင်သောအခါ ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုလူကို သူမ သိလေသည်...။</p> <p> </p> <p>ပိုမိုတိကျစွာ ပြောရလျှင် ထိုလူမှာ သူမ၏ ယခင်ဘဝ၊ ရေခဲသခင်မ၏ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save