Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို ချိတ်ပိတ်ခြင်း၊ ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ယုတ်မာသော အကြံအစည်(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အားလုံး၏ အကြည့်များက အနီရောင်ဝတ်ရုံ၀တ် အဘိုးအိုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူ အသက်ရှင်နေသည်လော သေဆုံးသွားပြီလော၊ ဆိုသည်ကို သူတို့ အလွန်သိချင်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ဘေးရှိ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသော ရေခဲပြာရောင် မျက်ဆန်များက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နောက်ထပ် ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေသေးကြောင်းကို ဝူယွမ်အား သတိပေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူအသက်ရှင်နေသေးတယ် ထင်တယ်၊ သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့အရှိန်အဝါက နည်းနည်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် သူမ၏ လှပသော မျက်ခုံးလေးများကို တွန့်ချိုးကာ တွေးတောရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ အပြင်းအထန် စဉ်းစားနေပုံရသော်လည်း မည်သူဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ မမှတ်မိပေ။</p> <p> </p> <p>ဒေါင်၊</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကြေးဝါအိုးမှ မြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲဟဲ၊ အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်း၊ မင်းရဲ့ အက်ကွဲနေတဲ့ ကြေးဝါအိုးက ဒီစစ်သူကြီးကို ဖိနှိပ်ထားလို့ မရပါဘူးကွာ”</p> <p> </p> <p>အနီရင့်ရောင် ကြေးဝါအိုးကြီး တုန်ခါသွားပြီး ၎င်းအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင် မြူခိုးများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးအစမရှိသော မှောင်မိုက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် စူးရှသော ရယ်မောသံတစ်ခုက တောင်တန်းတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် မြူခိုးများက ကြေးဝါအိုး အပြင်ဘက်တွင် စုစည်းသွားပြီး ၎င်းအတွင်း၌ အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများအလား ခပ်ရေးရေး လင်းလက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း အကြည့်ရောက်သွားသော နေရာတိုင်းရှိ လူတိုင်းတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အနီရင့်ရောင် မျက်လုံးများဖြင့် တောင်များပေါ်ရှိ များပြားလွန်းသော လူရိပ်များကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်မြူခိုးများ အတွင်းမှ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“အို... ပုရွက်ဆိတ်တွေ အများကြီးပဲ”</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သတိထား၊ အားလုံး ငါ့အနောက်မှာနေကြ”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က တောင်ဂိုဏ်းတပည့်များကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်တွင် ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လျှပ်စီးအလား လျင်မြန်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများက လူအုပ်ကြီးထံသို့ တိုး၀င်လာလေသည်။ </p> <p>အချို့လူများမှာ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းလိုက်နိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် အလင်းတန်း ထိမှန်သွားသူများမှာ တဖြည်းဖြည်း ခြောက်သွေ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရိုးများပင် မကျန်တော့ဘဲ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားသည်။ ဤအနက်ရောင် အလင်းတန်း တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး သူပင်လျှင် အလွယ်တကူ မတားဆီးနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“မြန်မြန် ဆုတ်ကြ”</p> <p> </p> <p>သူက တောင်ဂိုဏ်း တပည့်များကို လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်ရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ထဲမှ အညိုရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝင်ရောက်လာသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ အားလုံးကို ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဟာရှေးဟောင်း... တောရိုင်းကျောက်တိုင်”</p> <p> </p> <p>အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အကြည့်များက လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝူယွမ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးကျသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပါဝင်နေသည့် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တွေဝေနေသည့် အသံဩဩ တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းနောက်တွင် သူ၏ အကြည့်များက ယင်းဟွမ်ဟွမ်ဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ရေခဲသခင်မ”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ အရှေ့ရှိ လေဟာနယ်မှာ ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးသွားပြီး သူတို့၏ အရှေ့တွင် အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဝင်ရောက်လာသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် တားဆီးလိုက်နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်က...”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူကို တွေဝေမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည့် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရေခဲသခင်မ၊ မင်း တကယ်ပဲ အောင်အောင်မြင်မြင် ဝင်စားနိုင်ခဲ့တာကိုး”</p> <p> </p> <p>သူက အနက်ရောင် မြူခိုးများကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ </p> <p>ရုတ်တရက် မီးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုအလား ကြီးမားလွန်းသော ယွမ်စွမ်းအင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် အနက်ရောင် မြူခိုးသတ္တဝါကို လွှမ်းခြုံသွားသည့် ဧရာမမီးတောက် ကန့်လန့်ကာကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွာ လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲဟဲ၊ အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်း၊ နှစ်တွေအများကြီး ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းက သေတာလည်း မဟုတ်၊ ရှင်တာလည်း မဟုတ်တဲ့ ဒီအသွင်အပြင်မျိုး ဖြစ်လာတာပဲ၊ ဟဲဟဲဟဲ၊ ကြည့်ရတာ ဝင်စားခြင်းကပ်ဘေးကို မင်း ကျရှုံးခဲ့ပုံပဲ”</p> <p> </p> <p>အဆုံးအစမရှိသော အနက်ရောင် မြူခိုးများ လှိုင်းထသွားပြီး အနီရင့်ရောင် အလင်းတိုင်က လေထုကို ဖြတ်သန်းလာသော အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြဌး စူးရှစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ တာဝန်က မင်းကို ဖိနှိပ်ထားဖို့ပဲ”</p> <p> </p> <p>အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ၏ အသံမှာ ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာပြတ်သားနေပြီး အနက်ရောင် မြူခိုးများထံသို့ ပြေးဝင်သွားစဉ် အဆုံးအစမရှိသော မီးတောက်များကို သယ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီစစ်သူကြီးကို ဖိနှိပ်ထားမယ် ဟုတ်လား၊ ဟဲဟဲဟဲ၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက အဆောင်ဘိုးဘေးသာ သူ့ရဲ့ဝင်စားခြင်းကို လောင်ကျွမ်းပြီး ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကို မချိတ်ပိတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် မင်းတို့လို အဆင့်နိမ့်သတ္တဝါတွေရဲ့ ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ရှိနေဦးမှာလဲ”</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် မြူခိုးများက တွန့်လိမ်နေပြီး ၎င်းအတွင်းမှ စူးရှသော အသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် မြူခိုးများအတွင်းမှ အသံများကို နားထောင်ရင်း စူပါဂိုဏ်းကြီးအသီးသီးမှ လူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရှေးဟောင်းစစ်ပွဲကြီး၏ တရားခံမှာ ဤအနက်ရောင်မြူခိုး မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် ရလဒ်ကတော့ ငါတို့ အနိုင်ရခဲ့တာပဲ၊ ဒီတစ်ခေါက်လည်း မင်း ငါ့လက်ကနေ လွတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ၏ အသံမှာ ခပ်ဩဩ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေသော ဧရာမ ကြေးဝါအိုးကြီးက ရုတ်တရက် လေခွင်းသံများဖြင့် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြေးဝါအိုး၏ အဝမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အနက်ရောင်မြူခိုး သတ္တဝါထံသို့ တိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အခု မင်း အဲ့ဒါကို ထပ်လုပ်လို့ မရတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်မြူခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပေတစ်ထောင်ခန့် ကြီးမားသော ဧရာမလက်ဝါးကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားကာ ဝင်ရောက်လာသော မီးတောက်အလင်းလုံးကြီးကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို စတင်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီးအတွင်းမှ ပေရာချီ ကြီးမားသော မီးတောက်အလင်းတိုင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသာ်။</p> <p> </p> <p>စီးဆင်းနေသော မီးတောက်လှိုင်းများကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလျှံအစီအရင်ကြီး တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးလိုက်ပြီး အနက်ရောင်မြူခိုး သတ္တဝါကို တိုက်ရိုက်ပင် လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာဝါးမျိုခြင်းနတ်ဆိုး”</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်မြူခိုးများအတွင်းမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အော်သံနှင့်အတူ အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်များက လှိုင်းတံပိုးများအလား ထွက်ပေါ်လာကာ မီးလျှံအစီအရင်ကို ခုခံလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း၊ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>ဤနေရာရှိ ‌ဟင်းလင်းပြင်မှာ မတည်ငြိမ်တော့ပဲ ပြိုကျတော့မည့် လက္ခဏာများ ပြသလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲဟဲ၊ မင်းရဲ့ အက်ကွဲနေတဲ့ ကြေးဝါအိုးက အရင်ကလောက် မစွမ်းတော့ပါဘူး” အနက်ရောင်မြူခိုးများအတွင်းမှ ဝမ်းသာနေဟန်ဂသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒါက မင်းကို ဖိနှိပ်ထားဖို့တော့ လုံလောက်ပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြေးဝါအိုးကြီး အတွင်းမှ အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်း ရှစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဤအလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ယံတွင် စုစည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနီရင့်ရောင် အဆောင်တံဆိပ်ပြား ရှစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနီရင့်ရောင် အဆောင်တံဆိပ်ပြား ရှစ်ခု ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝူယွမ်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုအနီရင့်ရောင် အဆောင်တံဆိပ်ပြား ရှစ်ခုမှာ သူ အစောပိုင်းက ရတနာရှာဖွေရေးနယ်မြေတွင် ရရှိခဲ့သော အရာနှင့် အတိအကျ တူညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာမီပင် ထိုအဆောင်တံဆိပ်ပြားများက ဤကမ္ဘာထဲရှိ ဧရာမမီးတောင်ကြီး ရှစ်လုံး၏ အထက်တွင် ပျံဝဲနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မီးတောင်များ တုန်ခါသွားပြီး ချော်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ဧရာမချော်ရည်တံခါးကြီး ရှစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤချော်ရည်တံခါးကြီးရှစ်ခုဖြင့် ဖန်တီးထားသော အစီအရင်တွင် အရှေ့မြောက်ဘက် ထောင့်တစ်ခု လိုအပ်နေပြီး ၎င်းကို ပြီးပြည့်စုံမှု မရှိအောင် တားဆီးထားကြောင်းကို ဝူယွမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြ” အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲဟဲ၊ မင်းရဲ့ အစီအရင်က မပြည့်စုံဘူး၊ အဲ့ဒါနဲ့ ငါ့ကို ထပ်ပြီးဖမ်းထားလို့မရတော့ဘူး၊ ငါ ထွက်လာတာနဲ့ သူတို့ကို ဝါးမျိုပစ်မယ်၊ ဒီပုရွက်ဆိတ်အုပ်က ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား နည်းနည်းလောက် ပြန်နာလန်ထူဖို့ လုံလောက်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်မြူခိုးများအတွင်းမှ အံ့ဩသွားဟန်ရသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ ပိတ်မိနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ သူ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှစ်၊ ရွှစ်၊ ရွှစ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းက ရတနာရှာဖွေခြင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အရူးများအလား ထွက်ပြေးကုန်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနက်နဲဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင်မြူခိုး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သူတို့ အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ၎င်းသာ တကယ် လွတ်မြောက်သွားမည်ဆိုပါက သူတို့သည် ပထမဆုံး သေဆုံးမည့်သူများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ အားလုံး အရင်ထွက်သွားကြ”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က တောင်ဂိုဏ်း တပည့်များကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်ကကော”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ့ဆီမှာ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင် ရှိတယ်၊ ဒီအခြေအနေကို ငါ ထိန်းချုပ်နိုင်ပါတယ်” ဝူယွမ်က သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သွားကြစို့”</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်က ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ဆွဲကာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဆက်နေခြင်းက ဝူယွမ်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေရုံသာ ရှိမည်ကို သူမ နားလည်ထားလေသည်။ ထိုအနက်ရောင်မြူခိုးအရိပ်ထံမှ အလင်းတန်း တစ်ခုတည်းကပင် သူတို့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ဂိုဏ်း တပည့်များ အားလုံး နောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက် ဝူယွမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါနှစ်ဦးတို့သည် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြပြီး အဝေးရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသော အနီရင့်ရောင် ကြေးဝါအိုးကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားနေကြကြောင်းကို သူ ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူတို့သည် ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီးကို လိုချင်နေကြသေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့က ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အထက်လူကြီးတွေဆီကနေ ညွှန်ကြားချက်တွေ ရထားတာများလား”</p> <p> </p> <p>လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ မရိုးရှင်းကြောင်းကို ဝူယွမ် ရုတ်တရက် သတိထားလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p> ချိတ်ပိတ်ခံထားရသော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးသည် ဤကမ္ဘာကြီးအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းက သေချာပေါက် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာစေမည်ဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူမဆို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save