Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို ချိတ်ပိတ်ခြင်း၊ ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ယုတ်မာသော အကြံအစည်(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး သည် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် သော့ချက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူတို့ သုံးဦးက ထိုကြေးဝါအိုးကြီးကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြံစည်ခြင်းမှာ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး လွတ်မြောက်ရန် ကူညီပေးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အစောပိုင်းက မိစ္ဆာစစ်သူကြီး အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာနိုင်ရန် အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သူမှာလည်း ယွမ်ချန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ဂိုဏ်းသည် ဤလောင်ကျွမ်းကောင်းကင် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက် အကြောင်းကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိရှိထားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ လေ့လာထားခဲ့သဖြင့် ဤနေရာတွင် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး တစ်ဦးကို ဖိနှိပ်ထားကြောင်း သူတို့ သိရှိထားသင့်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ</p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ သူတို့၏ အားထုတ်မှုများမှာ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို လွှတ်ပေးရန်တောင် ဖြစ်နေနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက တကယ်ကို မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တာပဲ”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစိမ့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ယွမ်ဂိုဏ်းက ဒီလို သစ္စာဖောက်တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ကျူးလွန်နိုင်ရတာလဲ၊ အဲ့တာက… တကယ်ကို ရွံဖို့ ကောင်းလွန်းတယ်’</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ်စုများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်းမှာ အလွန်အမင်း စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ဂိုဏ်းသည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများ၏ ဌာနချုပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို ဝူယွမ် သိထားသော်လည်း လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်တွေ့ရခြင်းက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးက အမှန်တရားကို သိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိသည်ဖြစ်စေ သူတို့ လုပ်ဆောင်နေသည့် အရာမှာ သေဖို့ ထိုက်တန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်းက သူတို့၏ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ရန်ပင် သင့်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့သုံးယောက်ကို အရင်ရှင်းရမယ်”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးကို အေးစက်၏က် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်တွင်း၌ ထိုလူများကို သေဒဏ်ချမှတ်ပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး အပြင် အခြားသူ အများအပြားလည်း ချက်ချင်း ထွက်မသွားကြပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အကြည့်အများစုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသော ဧရာမ ကြေးဝါအိုးကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော လောဘ အရိပ်အယောင်များ လင်းလက်နေခဲ့သည်။  </p> <p>အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက ကြေးဝါအိုးကို အသုံးပြု၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤပစ္စည်းမှာ စွမ်းအားကြီးမားလွန်းသော သန့်စင်ယွမ်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ ၎င်းကို ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားများမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သန့်စင်ယွမ်ရတနာ တစ်ခုသည် သူတို့ စွန့်စားရန်အတွက် လုံလောက်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရတနာများ၏ အရှေ့တွင် လူများမှာ အမြဲတမ်း စဥ်းစားဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးတတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> အနက်ရောင်မြူခိုးအရိပ်က ဘာလဲဆိုသည်ကိုတော့ သူတို့ ဂရုမစိုက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင် မထွက်သွားဘူးလား” ဤအချိန်တွင် လင်ချင်းကျူက ဝူယွမ်၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သူမကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်မေးလိုက်သည်။ “မင်းလည်း မထွက်သွားသေးဘူးလား” </p> <p> </p> <p>“ကျွန်မက အဲဒီ ကြေးဝါအိုးကြီးကို မမက်မောပါဘူး၊ ဒီနေရာက တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ချင်ရုံပါ” လင်ချင်းကျူက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမ၏ မျက်လုံးများက အဝေးရှိ စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ အဲဒီအရာသာ လွတ်မြောက်သွာခဲ့ရင် အရှေ့ဘက် ရွှမ်ဒေသက တော်တော်လေး ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“သူ လွတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဝူယွမ်က အေးစက်စက်ဖြင့် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေကြသူများကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောလိုက်လေသည်။ “လောဘကြီးလွန်းတယ်၊ ပြီးတော့ အချိန်သင့်အခါသင့် မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က သေဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်ချင်းကျူက ဝူယွမ်ကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း ကျောက်တိုင် အသေးစားလေးကို ဖြုတ်ယူနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲဟွမ်... ဒီလေဟာနယ်ကို ချိတ်ပိတ်ပေးပါ... ကျန်တဲ့သူတွေ အတွက်တော့၊ သူတို့က မထွက်သွားဘူး ဆိုမှတော့ ဒီမှာပဲ တစ်သက်လုံး နေခိုင်းလိုက်ကြတာပေါ့” ဝူယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူများ အားလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့သည် လူငယ်ဘုရင် သုံးပါးကို မတားဆီးခဲ့ရုံသာမက လုယက်မှုတွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့ကြသေးသည်။</p> <p> </p> <p>အစီအရင် မပြည့်စုံချိန်တွင် အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းက သူတို့ကို ထွက်ပြေးရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း ထိုအခွင့်အရေးကို သူတို့ တန်ဖိုးမထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>သေလမ်းကို ပြေးတိုးနေကြသဖြင့် ဝူယွမ်က သူတို့ကို ငဲ့ညာနေရန် မလိုအပ် တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“အခြေအနေကို မခွဲခြားတတ်တဲ့ မိုက်မဲတဲ့ လူငယ်လေးတွေပဲ၊ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတွေက လူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလား” ဟွမ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ရင်း အညိုရောင် အလင်းတန်းများ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဤကမ္ဘာထဲရှိ လေဟာနယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမည်းရောင် ကျောက်တိုင်ကြီး အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာသည်ကို လင်ချင်းကျူက အံ့ဩတကြီးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဝိညာဉ်ရတနာက သူမကို သန့်စင်ယွမ်ရတနာ တစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို တကယ်ကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်ကို နားလည်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သူမ ခဏတာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်း ထိန်းချုပ်နေသော ဧရာမချော်ရည်တံခါးကြီး ရှစ်ခုက အစီအရင် တစ်ခုကို ဖန်တီးပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အနီရင့်ရောင် ချော်ရည်များက လှိုင်းတံပိုးများအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ချော်ရည် ကန့်လန့်ကာကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းမှာ ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာစစ်သူကြီးက ရန်စစကားများ ဆက်လက် မပြောရဲတော့ဘဲ ပြင်းထန်စွာ ခုခံနေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင်မြူခိုးများက လှိုင်းတံပိုးများအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆုံးအစမရှိသော အေးစက်မှုများက ပူပြင်းလှသော ချော်ရည်များကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားကာ ပြန့်ကျဲသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူနှင့် နတ်ဆိုးတို့၏ ရင်ဆိုင်မှုပင်...</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါနှစ်ဦးတို့ ဦးဆောင်သော လူရိပ် တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာတော့ ကျဆင်းလာသော အနီရင့်ရောင် ကြေးဝါအိုးကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အညိုရောင် စွမ်းအားတစ်ခုက ဤလေဟာနယ်ကို တိတ်တဆိတ် ဝန်းရံနေကြောင်းကိုတော့ သူတို့ သတိမထားမိကြသေးပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျက်လုံးများက အနီရင့်ရောင် ကြေးဝါအိုးကြီးပေါ်သို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ထွက်သွားကြ... ဒီဟာက ငါ့ရဲ့ ယွမ်ဂိုဏ်းက ပိုင်တာပဲ”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းက သူ၏ ဓားကို အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လိုက်ပါလာသူများအားလုံးကို အေးစက်စက် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လဲ့ချန်နှင့် လင်းကျန်းတို့သည်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လူငယ်ဘုရင် သုံးပါးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုလူများမှာ ကြောက်ရွံ့သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အခု လှုပ်ရှားလိုက်... ကြေးဝါအိုးနဲ့ အဲဒီ အနီရောင်ဝတ်ရုံနဲ့လူ ကြားက ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်၊’</p> <p> </p> <p>သူက အနက်ရောင်အရိပ်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာဆိုတော့ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ ကြေးဝါအိုးကို လုယူပြီး ထွက်သွားကြမယ်”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များက အနီရင့်ရောင် ကြေးဝါအိုးကြီးဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖုံးကွယ်၍မရသော စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဂိုဏ်းက ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို ပြီးမြောက်နိုင်ရုံသာမက ဤသန့်စင်ယွမ်ရတနာ ကိုပါ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပင်။</p> <p> </p> <p>နက်နဲဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင်မြူခိုးနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သူကမှ ဂရုမစိုက်ကြချေ။ ၎င်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးလျှင်လည်း စိတ်ပူစရာမလိုကြောင်း သူ့ဆရာက သူ့ကို ပြောထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသန့်စင်ယွမ်ရတနာ ကြေးဝါအိုးကြီး ကို ရရှိပြီးသည်နှင့် ဝူယွမ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် တောင်ဂိုဏ်း တပည့်တွေ အားလုံးကို သူ သတ်ပစ်မယ်၊ ပြီးတော့ လင်ချင်းကျူကိုလည်း...’ ယွမ်ချန်းက လင်ချင်းကျူကို ကြေးဝါအိုးထဲမှာ သီးသန့် တွေ့ဆုံဖို့ရာ အတင်းအကျပ် ဖိတ်ခေါ်နိုင်လောက်သည်ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အတိုချုပ် ပြောရလျှင် ဤကြေးဝါအိုးကြီးကို သူ ရရှိသရွေ့ သူ ယွမ်ချန်းသည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေတွင် ဩဇာအာဏာ အကြီးဆုံးသူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြင်ဆင်နေကြစဉ် ဝူယွမ်က သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါနှစ်ဦးတို့မှာ အစကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ဦးချိုနှင့် ဆင်တူသော အရာဝတ္ထု သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်မြှောက်လိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် အနီရင့်ရောင် ကြေးဝါအိုးကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် အလင်းတန်း ပိုက်ကွန်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းတန်း ပိုက်ကွန်များပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော အသံလှိုင်းများ ပြန့်နှံ့နေသဖြင့် ဤဦးချိုနှင့် ဆင်တူသော အရာဝတ္ထုများမှာ ဝိညာဉ်ရတနာများ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းတန်း ပိုက်ကွန် ကြေးဝါအိုးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကြေးဝါ솥ပေါ်တွင် လင်းလက်နေသော အလင်းရောင်များမှာ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားကာ ဆက်သွယ်မှု အချို့ ပြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းက ဝမ်းသာသွားပြီးနောက် ကြေးဝါ솥ပေါ်သို့ လက်ခုပ်တီးလိုက်ကာ “အဲ့ဒါကို ရွှေ့လိုက်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် အဝေးရှိ ဧရာမချော်ရည်တံခါးကြီးများ အလယ်တွင် ရှိနေသော အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ၏ ပိန်ချုံးနေသော မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ယွမ်ချန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ နစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူနှင့် ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် မိစ္ဆာစစ်သူကြီးက ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ခုခံလာပြီး အစီအရင်၏ မပြည့်စုံသေးသော ထောင့်တစ်နေရာကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး၏ အထောက်အပံ့ မပါတော့သဖြင့် အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်း၏ စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ အားနည်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်းက မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှန်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>“ယွမ်ချန်းနဲ့ သူ့အပေါင်းအပါတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို လုပ်နိုင်ရတာလဲ... အဲဒီ အနက်ရောင် မြူခိုးကို လွှတ်ပေးတာက သူတို့အတွက် ဘာအကျိုးကျေးဇူး ရှိလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တွေဝေမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေပုံ ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒီ အနက်ရောင်မြူခိုးအရိပ်က အစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်တော့မယ့်ပုံပဲ... ရှင့်ဆီမှာ ဖြေရှင်းစရာ နည်းလမ်းရှိလား”</p> <p> </p> <p>သူမက ဝူယွမ်ကို မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က စကားတစ်ခွန်းမှမပြောခဲ့ပေ။ သူက လက်ကို ဆန့်တန်းကာ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီးနောက် သူ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သော အရာကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အနီရင့်ရောင် အဆောင်တံဆိပ်ပြား တစ်ခုက လင်ချင်းကျူ၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များအောက်တွင် လေခွင်းသံများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချော်ရည်များပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ အစီအရင်တံခါးကို တကယ်ကြီး ရထားတာပဲ” အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက အဝေးရှိ ဝူယွမ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူက ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုအဆောင်တံဆိပ်ပြားက နောက်ဆုံးမီးတောင်၏ အထက်တွင် ပျံဝဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ဧရာမချော်ရည်တံခါးကြီး တစ်ခု ထပ်မံစုစည်းဖြစ်ပေါ်လာပြီး မဟာအစီအရင်ကြီးကို အပြည့်အဝ ပြီးပြည့်စုံသွားစေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရင့်ရောင် စွမ်းအားက နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင်မြူခိုးကို ဖိနှိပ်သွားနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကြည့်ရတာ ဒါက မင်းရဲ့ကံကြမ္မာပဲ... မြေအောက်ထဲမှာ ဖုန်ရှူနေရတာကို ပျော်ပျော်ကြီး ခံစားလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p> အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ ချော်ရည်များ စီးဝင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထွတ်များ ရွေ့လျားလာကာ အနက်ရောင်မြူခိုးများကို တောင်ထွတ်များ၏ အောက်ခြေတွင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး...” ရင်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခုက အနက်ရောင်မြူခိုးများ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် အနီရင့်ရောင် ကြေးဝါအိုးကြီးကို သယ်ဆောင်ထားသော ယွမ်ချန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ နှစ်ဦးမှာ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးနေကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အညိုရောင် အတားအဆီး တစ်ခုက ဤနေရာကို ချိတ်ပိတ်ထားပြီးသား ဖြစ်ကာ သူတို့ ထွက်ပြေးဖို့ရာ နေရာမရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save