Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွမ်ချန်းရှေ့တွင် လင်ချင်းကျူကို နမ်းပြလိုက်သော ဝူယွမ်၊</h2> <h2 style="text-align: center;">လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး၏ နိဂုံး(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ကြာဖြူလေးကို အခြားတစ်ယောက်က အချိန်အတော်ကြာ ကတည်းက ခူးဆွတ်သွားခဲ့ပြီး ထိုသူမှာလည်း သူ၏ ရန်သူ ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>“ယွမ်ဧကရာဇ်ကျမ်း၊ ယွမ်ဧကရာဇ်ဓားလက်ချောင်း...”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်း၏ လက်နှစ်ချောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်နှင့်အတူ ခပ်ဩဩ အော်ဟစ်သံ တစ်ခုကလည်း လေထုထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခုက ယွမ်ချန်း၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ စုစည်းလာပြီး အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော အလင်းတန်း ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေခဲသဖွယ် အေးစက်သွားပြီး သူ၏ လက်နှစ်ချောင်းကို အောက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းများ ပါဝင်သည့် အလင်းတန်း ဓားကြီးက ဝူယွမ်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ သာမန် ဓားသိုင်းပညာရပ်တွေကို မင်းအပေါ်မှာ စမ်းသပ်ဖို့ ကွက်တိပဲ...”</p> <p> </p> <p>မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောင်းကင်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဝူယွမ်သည် သူ ယခုလေးတင် ရရှိထားသော ကောင်းကင်အန်တုခြင်း နတ်ဆိုးဓားချက် ခုနစ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်သုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသိုင်းပညာရပ်သည် သာမန် ဓားသိုင်းပညာရပ်များကို ၎င်းတို့၏ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအထိ တွန်းပို့ပြီး တီထွင်ထားသော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း တစ်ခုဖြစ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် စတေးရသော တားမြစ်ဓားသိုင်းပညာရပ် တစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝူယွမ်အနေဖြင့် တားမြစ် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း အပိုင်းကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ပေ... အစပိုင်းကတင် ထိုသုံးဦးကို ရှင်းပစ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အန်တုခြင်း နတ်ဆိုးဓားချက် ခုနစ်ချက်၏ သာမန် လှုပ်ရှားမှုများသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နက်နဲဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင်ရူန်းစာလုံးများက ဝူယွမ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ စွမ်းအားများမှာ ဆူပွက်လာကာ လက်ထဲရှိ မိုးကြိုးဓားထဲသို့ စီးဝင်သွားကြလေသည်။  </p> <p>မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့အား မိုးကြိုးဓားနှင့် ဆက်သွယ်ပေးလိုက်ပြီး ထိုနှစ်ခုကို တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ ကိုယ်တွင်းမှ အမှောင်အလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားအလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အဆက်မပြတ် မြင့်တက်နေပြီး ကောင်းကင်ကြီးပင်လျှင် သူ့ကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့မည့်အလား ပြိုင်ဘက်ကင်းကာ အာဏာရှင်ဆန်သော အရှိန်အဝါများ ပြန့်နှံ့လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရူးသွပ်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p>သူက ဓားတစ်လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထက်ရှသော ဓားအလင်းတန်းက ယွမ်ချန်း၏ ဓားလက်ချောင်းကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေခဲ့၏。</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်း မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လေထုထဲသို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး ထိုထက်ရှသော ဓားအလင်းတန်းကို ပြန့်ကျဲသွားစေရန်အတွက် ဓားလက်ချောင်း အများအပြားကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ မယုံဘူး... မင်းကို ငါ သေချာပေါက်သတ်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ပိုမို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် နက်နဲလွန်းသော ရူန်းစာလုံး တစ်ခုက တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤရူန်းစာလုံး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝူယွမ် ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်တံဆိပ် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ယွမ်ချန်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်တံဆိပ်အတွင်းတွင် အလွန်အမင်း ကြီးမားလွနခးပြီး စင်ကြယ်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤစွမ်းအင်သည် ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်သူ၏ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ </p> <p>ထို့အပြင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းမှာ သာမန်လူများထက် သိသိသာသာ ပိုမို မြန်ဆန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အချို့သော အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်များတွင်လည်း မိမိ၏ စွမ်းအားကို ယာယီ မြှင့်တင်ရန်၊ အားကောင်းသော ရန်သူများကို ခုခံရန်နှင့် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများကို ကျော်လွှားရန်အတွက် ဝိညာဉ်တံဆိပ် ၏ စွမ်းအားကို အသက်သွင်းနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်တံဆိပ်၏ စွမ်းအားကို အသက်သွင်းပြီးနောက် ယွမ်ချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ဝိညာဉ်တံဆိပ်မှာ အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ရုတ်တရက် ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုလှိုင်းဂယက်မှာ ကနဦး ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် နီးပါး ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား သိပ်သည်းလွန်းသော ယွမ်စွမ်းအင်များက ယွမ်ချန်း၏ ကိုယ်တွင်းမှ လှိုင်းတံပိုးများအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် ပေရာချီ ကြီးမားသော ဧရာမ ယွမ်စွမ်းအင် အရိပ်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုယွမ်စွမ်းအင် အရိပ်ကြီးထံမှ အလွန်အမင်း အားကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ယွမ်ဧကရာဇ်ကျမ်း၊ ယွမ်ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်...”</p> <p> </p> <p>သံဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ယွမ်ချန်းက ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ အောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ဧရာမ ယွမ်စွမ်းအင် အရိပ်ကြီးကလည်း ဧရာမလက်ကြီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရိုက်ချလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ထိုးဖောက်သွားတော့မည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> နောက်ဆုံးတွင် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို သယ်ဆောင်လာကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ဝူယွမ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်တံဆိပ်လေး တစ်ခုက မင်းရဲ့ ယုံကြည်မှုလား... ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ငါ ရိုက်ချိုးပစ်ရသေးတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ရှင်းအက္ခရာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အသုံးပြုထားသော ဝူယွမ်မှာ အလွန်အမင်း လျင်မြန်လှပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ယွမ်ချန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူက သာမန် ဓားတစ်ချက်ကိုသာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် ဓားကြီးမာမှာ အနီးကပ် ထိတ်တိုက်တွေ့သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အန်တုခြင်း နတ်ဆိုးဓားချက် ခုနစ်ချက်၏ စွမ်းအား စုစည်းသည့် နည်းလမ်းမှာ သူ၏ စွမ်းအား အားလုံးကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းထားနိုင်ပြီး မိုးကြိုးဓားအပေါ်သို့ အာရုံစိုက်ထားသဖြင့် သာမန် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ချွင်...”</p> <p> </p> <p>သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ တောက်ပသော ယွမ်စွမ်းအင် အလင်းတန်းများက လေဟာနယ် တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးတောင်များမှာ ဖျက်ဆီးခံရပြီး ပုံပျက်သွားကြကာ ယွမ်ချန်း၏ လက်ထဲရှိ သံဓားမှာ တိုက်ရိုက်ပင် နှစ်ပိုင်း ကျိုးသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရင့်ရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းမှာ သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး...”</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းနှင့် လဲ့ချန်တို့မှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်တံဆိပ်ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ယွမ်ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ် ပင်လျှင် ဝူယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်လား။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦးက ယွမ်ချန်းကို ဖမ်းရန် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ အားဖြည့်ထားတဲ့ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားကြည့်စမ်း...” ဝူယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ မိုးကြိုးဓားကို အဆက်မပြတ် ထပ်မံဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤ “နတ်ဆိုးဆန်သော” အခြေအနေတွင် သူ၏ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ယွမ်ချန်း၏ ယွမ်ဧကရာဇ်ကျမ်းထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကျွမ်းကျင်ခြင်းမရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အန်တုခြင်း နတ်ဆိုးဓားချက် ခုနစ်ချက်၏ စွမ်းအား စုစည်းမှု အစပျိုးခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ပြိုင်ဘက်၏ ယွမ်ဧကရာဇ်ကျမ်း ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အဓိက လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း၏ တားမြစ်ဓားချက် ခုနစ်ချက်ကိုသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကို ဝူယွမ် စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရင့်ရောင် ဓားအလင်းတန်း အများအပြားက ယွမ်ချန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဓားအလင်းတန်းများမှာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ နောက်တွင် အရိပ်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ယွမ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုသုံးဦးစလုံးက သူတို့၏ အားအကောင်းဆုံးသော သိုင်းပညာရပ်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြ၏。</p> <p> </p> <p>“ယွမ်ဧကရာဇ်ကျမ်း၊ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ယွမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း...”</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်ကျမ်း၊ ဝိညာဉ်သွေးကြော ကပ်ဘေးလက်ချောင်း...”</p> <p> </p> <p>“မိုးကြိုးဧကရာဇ်ကျမ်း၊ မိုးကြိုး နတ်ဆိုးအကျဉ်းထောင်...”</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးဦးလုံးက ခုခံနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူတို့၏ အမြင့်ဆုံးသော သိုင်းပညာ တစ်ခုစီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မိုးကြိုးဓားအလင်းတန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် အားကောင်းလွန်းသဖြင့် သူတို့ ခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်း ရိုက်ခတ်သွားသည်နှင့်အမျှ ထိုသုံးဦး ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သိုင်းပညာရပ်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကျသွားကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြတ်တောက်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးများ စီးကျလာပြီး ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က လက်ဆန့်တန်းကာ ထိုသုံးဦး၏ မူလဝိညာဉ်များကို ဖမ်းယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း တပည့်များပီပီ သူတို့သည် သူတို့၏ မူလဝိညာဉ်များကို ဆန်းကျယ်ရှင်ခြင်းဆင့် မတိုင်မီ စုစည်းဖန်တီးထားနိုင်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းမှာ ဝူယွမ်အတွက် ကြီးမားသော အားဆေးတစ်ခွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မူလဝိညာဉ် သုံးခုကို ချုပ်နှောင်ပြီးနောက် ဝူယွမ်က သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များနှင့် ဝိညာဉ်ရတနာများကို ယူလိုက်ပြီး နှလုံးကြွေမီးတောက် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အားလုံးကို မီးရှို့ပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် လင်ချင်းကျူ၏ ဘေးသို့ ပြန်သွားခဲ့၏。</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် လင်ချင်းကျူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဘက် ရွှမ်ဒေသ၏ အားကောင်းသော လူငယ်သိုင်းပညာရှင်များကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော တောင်ကြီး သုံးတောင် ဖြစ်သည့် ယွမ်ဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဘုရင် သုံးပါးမှာ ဝူယွမ်၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤသို့ပင် ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က သူမကို အလွန်အမင်း အိပ်မက်ဆန်သကဲ့သို့ ခံစားရစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤလူငယ်လေးသည် လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က အဆင့်နိမ့် ပြည်ထောင်စု တစ်ခုမှ သာမန် လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>သူ မည်သို့မည်ပုံ ဤမျှ အားကောင်းလာရသည်နည်း...။</p> <p> </p> <p>“ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ... ဒီသုံးယောက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ ငါ့ကို တောင်းဆိုတော့မလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က လင်ချင်းကျူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဝူယွမ်၏ လက်ထဲ၌ အဖမ်းခံထားရသော လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး၏ မူလဝိညာဉ်များက လင်ချင်းကျူကို ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝူယွမ်... မင်း ငါတို့ကို သတ်လို့မရဘူးနော်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသုံးပါးက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ မင်း ငါတို့ကို သတ်လိုက်ရင် ယွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ တောင်ဂိုဏ်းက အဆုံးမရှိတဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>“ချင်းကျူ၊ ချင်းကျူ...”</p> <p> </p> <p>မူလဝိညာဉ်သုံးခုက မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့က ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သုံးပါးရဲ့  တပည့်ရင်းတွေလေ... တကယ်လို့ ရှင် သူတို့ကို သတ်လိုက်ရင် ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သုံးပါး ရူးသွပ်သွားမှာကို ကျွန်မကြောက်မိတယ်... ရှင်...”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက တုံ့ဆိုင်းနေပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လူငယ်ဘုရင် သုံးပါး သေဆုံးပြီးနောက် ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တုံ့ပြန်မှုက မည်သို့ ရှိလာမည်နည်း၊ တောင်ဂိုဏ်းနှင့် တိုက်ရိုက် စစ်ပွဲ စတင်မည်လား ဆိုသည်ကို သူမ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို မင်းက သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... ဒါမှမဟုတ် ငါ့အတွက် စိုးရိမ်နေတာလား...” ဝူယွမ်ကမူ လင်ချင်းကျူကို တောက်လောင်နေသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ အရမ်းကြီး အကျိုးအကြောင်း မဆီလျော်တာမျိုး မဖြစ်စေနဲ့... သူတို့ဆီမှာ သူတို့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်တွေပဲ ကျန်တော့တာလေ၊ ပြောရမယ်ဆို သူတို့က ဒုက္ခိတတွေ ဖြစ်နေပါပြီ... သူတို့အတွက်နဲ့ ရှင့်ကိုယ်ရှင် စတေးဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက ဆူပူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဝူယွမ်အတွက် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့မိန်းမက အကောင်းဆုံးပဲ... ကိုယ့်ယောကျ်ားကို ဘယ်လို ဂရုစိုက်ရမလဲဆိုတာ သိတယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် လင်ချင်းကျူကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ နမ်းလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ မူလဝိညာဉ် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ယွမ်ချန်းမှာ ဝူယွမ်၏ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် အညှစ်ခံထားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းသွားပြီး သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ အေးခဲအမှတ် တစ်သောင်းရှိ ပြင်းထန်သော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို တိုက်ရိုက် ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟင့်အင်း... မဟုတ်ဘူး….”</p> <p> </p> <p>သူ၏ နှလုံးသားမှာ နာကျင်စွာဖြင့် အပြင်းအထန် အော်ဟစ်နေခဲ့၏</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း ဝူယွမ်က လင်ချင်းကျူကို ပွေ့ဖက်ကာ နမ်းနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှ လင်ချင်းကျူ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ချန်း၏ မူလဝိညာဉ်မှာမူ အက်ကွဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က လက်ကို ညှစ်လိုက်ရာ ထိုသုံးဦးလုံး အသိစိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် ယွမ်ဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဘုရင် သုံးပါးလုံး အဆုံးသတ်သွားခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save