Book List

<h2 style="text-align: center;">တရားခွင်ထဲက ရှေ့နေဇာတ်လိုက်</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းတာက မလုပ်သင့်တဲ့အလုပ်ပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အသည်းကင်ဆာ နောက်ဆုံးအဆင့်။ အသက်ရှင်ရန် အချိန် သုံးလမှ လေးလခန့်သာ ကျန်တော့သည်..."</p> <p style="text-align:justify">သူ့ရှေ့ရှိ ဆေးစစ်ချက်အဖြေကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထန်ဖန်ကျင်း တစ်ယောက် အချိန်အတော်ကြာ ဆွံ့အမိသွားသည်။ ထို့နောက် အရူးတစ်ယောက်လိုပင် ထိုဆေးပုလင်းဖြူအသေးလေးများကို ကောက်ကိုင်လိုက်မိ၏။ သေချာပါသည်... အိပ်ဆေးများပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဆိုရလျှင်... ဤခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်သည် နောက်ဆုံးအဆင့်ရောဂါကျွမ်းနေပြီး လအနည်းငယ်သာ အသက်ရှင်ရတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် အိမ်ထဲပုန်းကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူက ဤခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဒါ... ဒါက ဘာသဘောလဲ။ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာတာက သူ့ကို နောက်ထပ်လအနည်းငယ်လောက် မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ ခံစားချက်ကို ထပ်ခံစားခိုင်းဖို့များလား။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အရင်ဘဝတုန်းက သူက သာမန်ရှေ့နေတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်တာက နာမည်တူနေ၍သာ ဤခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်လာခြင်း ဖြစ်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခု ဒါတွေကို တွေးနေ၍လည်း အပိုပင်။ ဆေးစစ်ချက်အဖြေကြောင့်လားတော့ မသိ။ ထန်ဖန်ကျင်း တစ်ယောက် နာကျင်မှုကို စတင်ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ကင်ဆာနောက်ဆုံးအဆင့် ဆိုသည်မှာ နာကျင်မှုမရှိဘဲ နေရသည့်အရာမျိုး မဟုတ်။ ငရဲကျသလို နာကျင်ပြီးမှ သေဆုံးရခြင်းကသာ သာမန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒင်..." </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ဖုန်းဆီမှ WeChat အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ထန်ဖန်ကျင်းက သူ၏ဖုန်းကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကောက်ကိုင်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ စောစောစီးစီး ရိပ်မိသင့်သည် မဟုတ်လော။ လူငယ်တစ်ယောက်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်သည့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းဆိုတာ ဘယ်လိုဟာမျိုး ဖြစ်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို။</p> <p style="text-align:justify">WeChat ကို နှိပ်လိုက်သည်နှင့် နေရာတိုင်းတွင် အနီရောင်အစက်လေးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ "Bluebird Family" ဟု အမည်ပေးထားသော ဂရုတစ်ခုထဲတွင် သူ့ကို အရူးအမူး Mention ခေါ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်</p> <p style="text-align:justify">"@Operations ရှောင်ထန်… မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ မင်းရဲ့ ပရိုဂျက်က ပြဿနာတက်နေပြီ။ ကာစတန်မာက ငါ့ဆီတောင် ရောက်လာပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"@Operations ရှောင်ထန်… မင်း ဘာလို့ စာမပြန်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"@Operations ရှောင်ထန်..."</p> <p style="text-align:justify">အားလုံးက သူ့ကို မြန်မြန်စာပြန်ရန် ဝိုင်းပြောနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်တော့ အသံမက်ဆေ့ချ်များချည်း ဖြစ်လာပြီး အသံနေအသံထားများကလည်း ပို၍ ဆိုးရွားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရသည်မှာ ဤဂရုက အလုပ်ဂရုဖြစ်ပြီး သူသည် ဌာနမှူးဖြစ်သူ၏ ဆဲဆိုခြင်းကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘယ်အချိန်ကတည်းက စတင်ခဲ့သည်မသိ။ ဆက်သွယ်ရေးဆော့ဖ်ဝဲလ်များ ခေတ်စားလာပြီးနောက်ပိုင်း အလုပ်ချိန်နှင့် နားချိန်ကြားရှိ စည်းမျဉ်းများက ပိုပိုပြီး ဝေဝါးလာခဲ့သည်။ အလုပ်ဆင်း၍ အိမ်ပြန်ရောက်ခြင်းသည် အလုပ်ပြီးသွားခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်မသက်ရောက်တော့ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုန်းကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေရနိုင်သောကြောင့်ပင်...</p> <p style="text-align:justify">ဟာကွက်မပေါ်စေရန် ထန်ဖန်ကျင်း က စာပြန်လိုက်သည် "ဆောရီးပါ ဌာနမှူးလျို… ကျွန်တော် အိပ်ပျော်သွားလို့ မတွေ့လိုက်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် အလုပ်ဆင်းသွားပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">သူ၏စိတ်အခြေအနေက ယခုအချိန်တွင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းပြီးနောက် မှတ်ဉာဏ်များက အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်မသွားသေးသကဲ့သို့ ခံစားရသောကြောင့် သူနားလည်သလောက်သာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီပင် ဂရုထဲရှိ Operations ဌာနမှူးလျိုထံမှ နောက်ထပ် အသံမက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အိပ်ပျော်သွားတယ် ဟုတ်လား။ အခုခေတ် လူငယ်တွေက ညသန်းခေါင်မတိုင်ခင် အိပ်တတ်ကြလို့လား။ မင်း ဘာတွေ ဟန်ဆောင်နေတာလဲ။ တခြားလူတွေက ချက်ချင်း စာပြန်နိုင်ပြီး မင်းကကျတော့ ဘာလို့ မပြန်နိုင်ရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ မင်းက အလုပ်ဆင်းပြီ ဟုတ်လား။ အလုပ်ဆင်းတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ အလုပ်ဆင်းပြီဆိုတာနဲ့ အလုပ်ကို လုံးဝ ပစ်ထားလို့ ရပြီလို့ ဆိုလိုတာလား။ ငါတို့က မင်းကို အကြီးအကျယ်တွေ လုပ်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ကာစတန်မာရဲ့ ပြဿနာလေးကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ ပြောတာ။ အဲဒါက အရမ်းများနေလို့လား”</p> <p style="text-align:justify">အသက်ရှင်ရန် လအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သဖြင့် စိတ်အလွန်တိုနေပြီဖြစ်သော ထန်ဖန်ကျင်းသည် ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ချေ</p> <p style="text-align:justify">"မရဘူး။ ငါ မလုပ်ပေးနိုင်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်၊ နားလည်လား။ သောက်ကျိုးနည်း... ငါ အလုပ်ဆင်းပြီ။ အလုပ်ဆင်းပြီလို့ ပြောထားတယ်လေ။ ခင်ဗျား လူစကား နားမလည်ဘူးဆိုရင် ပြန်သွားသင်လိုက်ဦး။ ကြားလား" </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထန်ဖန်ကျင်းက သူ၏ဖုန်းကို တန်းပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်က ခင်ဗျားတို့ကို သည်းခံခဲ့ရင် ခံလိမ့်မယ်။ ငါကတော့ သည်းမခံဘူး။</p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဖက်တွင် ဌာနမှူးလျိုသည် အော်ဟစ်ဆဲဆိုထားသော အသံမက်ဆေ့ချ်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ရုပ်ဆိုးသွားတော့သည်။ ဤသည်က ကုမ္ပဏီ၏ ပင်မဂရုကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကုမ္ပဏီမှ အကြီးအကဲများအားလုံး ဤဂရုထဲတွင် ရှိနေကြသည်။ သူက ဤအချိန်ထိ အလုပ် လုပ်နေသေးကြောင်းကို သူတို့ မြင်စေချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သူ မည်မျှ ကြိုးစားကြောင်း ပြသလိုခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဘာဖြစ်သွားသနည်း။ </p> <p style="text-align:justify">ပုံမှန်အားဖြင့် အသံတိတ်ပြီး ရိုးသားလွန်းလှသော ၊ အသံကျယ်ကျယ်ပင် မထွက်ရဲသော ထန်ဖန်ကျင်းက ပင်မဂရုကြီးထဲတွင် သူ့ကို ဤမျှ တိုက်ရိုက်ဆဲဆိုရဲလိမ့်မည်ဟု သူ အိမ်မက်ပင် မမက်ဖူးချေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ရဲရတာလဲ။ အရင်တုန်းကဆိုလျှင် ည ၁၁ နာရီကျော်ဖို့ မပြောနှင့်။ ည နှစ်နာရီ၊ သုံးနာရီလောက် စာပို့လျှင်ဖြစ်စေ၊ စနေ၊ တနင်္ဂနွေများတွင် ဖုန်းဆက်လျှင်ဖြစ်စေ ထိုအကောင်က အမြဲတမ်း အမိန့်နာခံတတ်သူ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့ကျမှ ဘာဖြစ်သွားသနည်း။ ယမ်းတွေများ စားထားမိသလား။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ပြန်လည် စကားများရန်မှာ လုံးဝ မကောင်းလှချေ။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကုမ္ပဏီများတွင် မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်တတ်သော လူလည်များက အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်စမြဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">Operations ရှောင်ကျန်း : ရှောင်ထန်… မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ အကောင်းအဆိုးကိုတောင် မခွဲခြားတတ်တော့ဘူးလား။ ဌာနမှူးလျိုက မင်း ကောင်းဖို့အတွက် လုပ်ပေးနေတာလေ။ မင်း ဘယ်လိုတွေ ပြောနေတာလဲ။ ဌာနမှူးလျိုကို အခုချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်စမ်း</p> <p style="text-align:justify">တစ်ယောက်က ခေါင်းဆောင်ပြီး စတင်လိုက်သည်နှင့် ဂရုထဲရှိ အခြားသူများကလည်း ဝင်ရောက် ထောက်ခံလာကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဌာနမှူးလျိုတစ်ယောက် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အနည်းငယ် ပြန်လည်ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့ရာတွင် ကုမ္ပဏီဂရုထဲတွင် သူ့ကို အရှက်ခွဲခဲ့ခြင်းကိုတော့ အလွယ်တကူ မေ့ပျောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထန်ဖန်ကျင်းက မနက်ဖြန် အလုပ်လာရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ရိုးသားသောလူက သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တစ်ခုခုလုပ်ရဲလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက်တစ်နေ့တွင်တော့ ထန်ဖန်ကျင်း တစ်ယောက် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ တကယ်ပဲ အလုပ်လုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်သည် သာမန် ဝန်ထမ်းငယ်လေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဥပဒေရေးရာနယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့် အသိအမှတ်ပြု လက်မှတ်မှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆိုလိုသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် သူ အမှုလက်ခံ၍ မရနိုင်သေးပေ...။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာပင် မဖွင့်ရသေးခင်မှာပင် သူ့ဘေးမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ထန်… လာ... လာ။ မင်းရဲ့ ဒီနေ့ တာဝန်က နည်းနည်းလေး များတယ်။ မန်နေဂျာဝမ်က မနက်ဖြန် မနက်အစောကြီး ဒီအလုပ်တွေ လိုချင်တယ်တဲ့။ မင်း မြန်မြန် စလုပ်သင့်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify">ထန်ဖန်ကျင်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဌာနမှူးလျို ဖြစ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေကာ ညက ဂရုထဲတွင် စကားများခဲ့ခြင်းများ လုံးဝ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလားပင်။</p> <p style="text-align:justify">မနက်ခင်းအချိန်ဖြစ်ပြီး Operations ဌာနမှ ဝန်ထမ်းများ ယခုမှ ရောက်ကာစရှိသေးသည်။ ထန်ဖန်ကျင်း ၏ စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်စာတမ်းပုံကြီးကို ကြည့်ကာ အချို့က ပျော်ရွှင်စွာ လှောင်ပြောင်နေကြပြီး အချို့ကတော့ သနားစာနာစွာ ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူသားများဆိုသည်မှာ တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးလှသော သတ္တဝါများပင်။ ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရလျှင် သူတို့အားလုံးမှာ ဝန်ထမ်းဘဝတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း အချို့သော လူများကတော့ ကိုယ့်အထက်လူကြီးကို ပြန်လည် အာခံသူအား မှတ်ကရော ဟု ခံစားနေကြဆဲပင်...</p> <p style="text-align:justify">ဌာနမှူးလျိုက ဆက်ပြောသည် "ရှောင်ထန်… မနေ့ညက ငါတို့ကြားမှာ နည်းနည်း အဆင်မပြေတာတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် အားလုံးက အလုပ်အတွက်ချည်းပဲမို့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးကွာ။ ပြီးခဲ့တာတွေ ပြီးသွားပါစေ”</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မန်နေဂျာဝမ်က အရေးတကြီး လိုနေလို့ပါ..."</p> <p style="text-align:justify">"မင်းမှာလည်း ခံစားချက်တွေရှိပြီး ကုမ္ပဏီရဲ့ အလုပ်တွေက များတယ်လို့ ထင်နေမှန်း ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းလည်း နားလည်ဖို့ လိုတယ်။ အခု စီးပွားရေးအခြေအနေက ဘယ်လောက်တောင် ကျပ်တည်းနေလဲ ဆိုတာ ကြည့်ဦး။ လုပ်ငန်းတူ ကုမ္ပဏီတွေ အများကြီးက လူလျှော့နေကြတာနော်"</p> <p style="text-align:justify">"လူအများကြီးက အလုပ်မရတာ ခြောက်လလောက်တောင် ရှိနေပြီ။ မင်းက ဒီမှာ ထိုင်ပြီး အလုပ် လုပ်ခွင့်ရနေသေးတာကို ကျေးဇူးတင်တတ်ဖို့ လိုတယ် သိလား။ လူအများကြီးက ဒီကို ဝင်ချင်နေကြပေမယ့် မရကြဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ထန်ဖန်ကျင်း က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည် "ခင်ဗျားက မနက်ဖြန် လိုချင်တယ်ဆိုတော့ အချိန်ပိုဆင်းရမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့။ ခင်ဗျား အချိန်ပိုကြေး ပေးမှာလား”</p> <p style="text-align:justify">ဌာနမှူးလျိုသည် သူ၏ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးအား သေချာပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက တကယ်ကို ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် အချိန်ပိုကြေးအကြောင်းကို သူ ထုတ်ပင် မပြောရဲပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ထန်... မင်း ကုမ္ပဏီရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို မဖတ်ဖူးဘူး မဟုတ်လား။ ငါတို့ ကုမ္ပဏီက Flexible Working Hours စနစ်ကို ကျင့်သုံးတာလေ။ အဲဒီတော့ အချိန်ပိုဆိုတာ မရှိဘူး သိလား”</p> <p style="text-align:justify">"ကဲပါ... ဒါပါပဲ။ ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ပါ။ နှစ်ကုန်ရင် မင်း လစာတိုးချင် တိုးလာနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">ပါးစပ်ကသာ ထိုသို့ပြောနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်တော့ ကုမ္ပဏီက ထန်ဖန်ကျင်းကို အလုပ်ဖြုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း ဌာနမှူးလျို ကိုယ်တိုင် သိနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကုမ္ပဏီက ထိုသို့သော ပြဿနာရှာတတ်သူကို မလိုအပ်ပေ။ ပင်မဂရုကြီးထဲတွင် အထက်လူကြီးကို ထိုကဲ့သို့ ဆဲဆိုရဲသူအား ကုမ္ပဏီခေါင်းဆောင်များက ကုမ္ပဏီ၏ သဟဇာတဖြစ်သော ယဉ်ကျေးမှုကို ဖျက်ဆီးသူအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်လေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူသာ မနက်ဖြန် အလုပ်မပြီးပါက အရည်အချင်းမရှိဟု အကြောင်းပြကာ သူ့ကို အလုပ်ထုတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ကုမ္ပဏီတွင် အလုပ်လုပ်နေသည်မှာ နှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသည်ဖြစ်ရာ အလုပ်သမားခုံရုံးသို့ သွားတိုင်လျှင်ပင် လျော်ကြေးငွေအနည်းငယ်သာ ရမည်ဖြစ်သည်။ သူ တကယ်သွားတိုင်ရဲ ၊ မရဲ ဆိုသည်ကလည်း ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဌာနမှူးလျို ထွက်သွားတော့မည့် အချိန်တွင်ပင် ထန်ဖန်ကျင်းက စကားဆိုလ့သည် "Flexible working hours ဟုတ်လား။ အဲဒီတော့ အချိန်ပိုကြေး မရှိဘူးပေါ့။ ဒါဆိုရင်တော့ ကျုပ် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ခင်ဗျား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရဲ့လား”</p> <p style="text-align:justify">ဘာက flexible working hours လဲ။ </p> <p style="text-align:justify">အလုပ်ဝင်၊ အလုပ်ဆင်း လက်ဗွေနှိပ်ရတဲ့ ကုမ္ပဏီက flexible working hours လို့ ပြောနေတာ။ ဒါက ဟာသလုပ်နေတာလား။</p> <p style="text-align:justify">"ဟမ်..." ဌာနမှူးလျို အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားမှာ နားရောဂါများ ရှိနေလား။ ကျုပ် ပြောလိုက်တယ်လေ။ ကျုပ် မလုပ်နိုင်ဘူးလို့"</p> <p style="text-align:justify">ဒီခံစားချက်ကြီး ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။ ဌာနတွင်းရှိ လူတိုင်းက ကြည့်နေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဌာနမှူးလျို မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည် "ထန်ဖန်ကျင်း… မင်းက ဘာသဘောလဲ။ မင်းကိုယ်မင်း ဘာကောင်လို့ ထင်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">"မင်း အလုပ်မလုပ်ချင်ရင် ထွက်သွား။ ဘယ်သူမှ မင်းကို ဆွဲမထားဘူး။ ဘာလဲ… ကုမ္ပဏီက မင်းမရှိရင် မလည်ပတ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ။ မင်းလိုလူမျိုးတွေကို ငါ မြင်ဖူးလှပြီကွ"</p> <p style="text-align:justify">ဌာနမှူးလျိုက ပုံမှန်အားဖြင့် ဤမျှ စိတ်မတိုတတ်ပေ။ လူဆယ်ယောက်ကျော်ရှိသော ဌာနတစ်ခုတွင် အာခံရဲသူ အချို့ရှိသော်လည်း လူတိုင်းကို သူ ဒေါသမထွက်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ထန်ဖန်ကျင်းသည် ယခင်က အမြဲတမ်း ရိုးသားသူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုမှ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ခုခံလာမှုက ဌာနမှူးလျို၏ ဒေါသကို တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျား ကျုပ်ကို အလုပ်ထုတ်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဥပဒေနဲ့အညီ လုပ်ပါ။ ကျုပ်ကို လျော်ကြေးငွေ အလုံအလောက်ပေးရင် ကျုပ်ဘာသာ ထွက်သွားပေးမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ထန်ဖန်ကျင်း၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖြတ်ပြောခံလိုက်ရသည် "မင်းက ပိုက်ဆံလိုချင်သေးတာလား ဟုတ်လား။ အဲဒါဆိုရင်လည်း ခုံရုံးသွားတိုင်လေ။ မင်းတို့ Gen Z တွေက လုပ်ငန်းခွင်ကို ပြုပြင် ပြောင်းလဲမယ်ဆိုတဲ့ ကောင်တွေ မဟုတ်လား။ သွားလေ။ ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ်။ မင်း ကြိုက်တဲ့နေရာသွားတိုင်”</p> <p style="text-align:justify">ဌာနမှူးလျိုက တစ်ဖက်လူ ခုံရုံးသွားတိုင်ပါက သေချာပေါက် နိုင်မည်ဆိုသည်ကို သိသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ့အနေဖြင့် ထိုကောင့်ကို ဒုက္ခရောက်အောင်သာ လုပ်ချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဌာနမှူးလျို မသိခဲ့သည်မှာ သူက ယင်းစကားများကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ရှေ့ရှိ ထန်ဖန်ကျင်း တစ်ယောက် အေးခဲသွားပြီဆိုသည်ကိုပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် အသိပေးသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">[သော့ချက် စာလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။ အသက်စွန့် ရှေ့နေ စနစ်ကို စတင်အသက်သွင်းပါပြီ]</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ထန်ဖန်ကျင်း တစ်ယောက်တည်းသာ မြင်နိုင်ပုံရသော ဖန်သားပြင်တစ်ခုပေါ်တွင် မစ်ရှင်ရည်မှန်းချက် တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">[မစ်ရှင် ရည်မှန်းချက် - ကုမ္ပဏီအား ပညာပေးရန် ဥပဒေကြောင်းအရ နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုပါ]</p> <p style="text-align:justify">[မစ်ရှင် တိုးတက်မှု - ၀%]</p> <p style="text-align:justify">[မစ်ရှင် ဆုလာဘ် - ၅၀% ပြီးမြောက်ပါက အသက်ရှင်ခွင့် သုံးရက် ဆုချီးမြှင့်မည်။]</p> <p style="text-align:justify">[၁၀၀% ပြီးမြောက်ပါက အသက်ရှင်ခွင့် တစ်ပတ် ဆုချီးမြှင့်မည်။]</p> <p style="text-align:justify">[၂၀၀% ပြီးမြောက်ပါက အသက်ရှင်ခွင့် သုံးလ ဆုချီးမြှင့်မည်။]</p> <p style="text-align:justify">[လက်ရှိ အသက်ရှင်ရန်ကျန်ရှိချိန် - လေးလ။]</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ ရှေ့မှ ရိုးသားသော ထန်ဖန်ကျင်းသည် ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ မော့လာကာ သူ့အား စိုက်ကြည့်လာသည်ကို ဌာနမှူးလျို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအကြည့်များသည် နှင်းတောထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ငတ်မွတ်နေခဲ့ပြီးနောက် ဆူဖြိုးနေသော သိုးပေါက်လေး တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများနှင့် တူနေလေတော့၏။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save