Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">အသာစီးရနေတာက သေချာပေါက် ငါတို့ပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ငှားသွားရတာလဲ။ မနေ့ကမှ မင်းကို ငါ ဆက်သွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီနေ့ကျမှ ဘယ်လိုလုပ် ငှားသွားရတာလဲ” </p> <p style="text-align:justify">ထန်ဖန်ကျင်းက သူ့ရှေ့ရှိ ချီကွမ်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ မနေ့က ငါ မင်းနဲ့ သေချာ အတည်ပြုခဲ့သေးတယ်။ ဒီအိမ်နဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးဆိုတာကိုလေ။ မင်းက သေချာပေါက် ပြဿနာမရှိပါဘူး။ လာသာ လာခဲ့ပါလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ အခု ဘယ်အချိန် ရှိသေးလို့လဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ငှားသွားပြီလို့ ပြောနိုင်ရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လို့ လူတစ်ယောက်က မနက်စောစောထပြီး အိမ်လာငှားသွားလောက်အောင် တိုက်ဆိုင်နေခဲ့ရင်တောင် မင်း ငါ့ကို ကြိုပြောသင့်တယ်လေ။ အခု ငါ ဒီကို ရောက်နေပြီမှ အိမ်က ခုလေးတင် ငှားသွားပြီလို့ လာပြောနေတယ်။ ငါက အဲဒါကို ယုံမယ်ထင်နေလား”</p> <p style="text-align:justify">ဘယ်လိုလုပ် သူ ကျပန်းရွေးလိုက်တဲ့ ပွဲစားဆီမှာမှ ဒီလိုကိစ္စမျိုး လာကြုံရတာလဲ ဆိုတာကို သူ မသိပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ချီကွမ်းက ကမန်းကတန်း ရှင်းပြသည် "မဟုတ်ရပါဘူး အစ်ကိုထန်ရယ်။ တကယ် ငှားသွားတာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရောက်မှတော့ ရောက်လာပြီပဲ... ဟို နောက်တစ်ခန်းကို သွားကြည့်ကြရအောင်လား။ အစ်ကို့အတွက် ဘာမှ နစ်နာသွားတာမှ မဟုတ်တာ..."</p> <p style="text-align:justify">"နစ်နာတာ၊ မနစ်နာတာတွေ လာမပြောနဲ့... ငါ ဒီကို တက္ကစီစီးပြီး လာခဲ့ရတာ။ တော်ကြာ ပြန်ရင်လည်း တက္ကစီ ထပ်စီးရဦးမယ်။ အဲဒီကားခကို မင်း ရှင်းပေးနိုင်လား”</p> <p style="text-align:justify">အလုပ်သမား အငြင်းပွားမှု အမှုက ယခုမှ တရားရုံးလုပ်ငန်းစဉ်များ စတင်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ လက်ရှိတွင် သူ့ထံ၌ ငွေသိပ်မရှိသော်လည်း အရင်ဘဝက တက္ကစီစီးသည့် အကျင့်ပါနေသောကြောင့် ရုတ်တရက် ဆင်းရဲသွားသည့် အခြေအနေနှင့် အသားမကျသေးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချီကွမ်းက သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် "အစ်ကိုထန်… ဒါဆို... ဒါဆိုလည်း ကျွန်တော် အမှန်တိုင်းပဲ ပြောပါတော့မယ်။ အွန်လိုင်းပေါ်က အချက်အလက်တွေက တကယ်တော့ အတုတွေပါ။ ဒါပေမယ့်... ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့လည်း မတတ်နိုင်လို့ပါ”</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုတို့ အိမ်ငှားတွေက ဈေးလည်းနည်းပြီး အိမ်ကောင်းကောင်းလည်း လိုချင်ကြတာလေ။ ကျွန်တော်တို့ကသာ အိမ်အစစ်၊ ဈေးနှုန်းအစစ်တွေ တင်လိုက်ရင် ဘယ်သူမှ လာမကြည့်ကြတော့ဘူး။ အခုခေတ်မှာ လူတိုင်း ဒီလိုပဲ လုပ်နေကြတာလေ။ အဲဒီတော့ အစ်ကိုထန်... ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လိုလုပ်စေချင်လဲ။ ကျွန်တော်တို့လည်း ထမင်းစားရသေးတယ်လေဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">သူ့ရှေ့မှ ပွဲစားက ဤမျှ ရိုးသားစွာ ဝန်ခံလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထန်ဖန်ကျင်းက ဤအခြေအနေကို သေချာပေါက် သိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အလွန် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုပင်။ </p> <p style="text-align:justify">လူတွေအများကြီး လိမ်လည်နေကြမှန်း သင် သိထားသော်လည်း သင် ဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။ လူတစ်ယောက်တည်း၏ အင်အားက နောက်ဆုံးတွင်တော့ သေးငယ်လွန်းလှပြီး အများပြည်သူ အကျိုးစီးပွားဆိုင်ရာ တရားစွဲဆိုမှုကို လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းက စတင်၍မရနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အရင်ဘဝတုန်းက သူဖတ်ခဲ့ဖူးသည့် Web Novel ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကို သူ သတိရသွားသည်။ ထိုဝတ္ထုထဲက ဇာတ်လိုက်က သောက်ရမ်း မိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ Systemက မစ်ရှင်လုပ်ဖို့ ရန်ပုံငွေတွေကို အကန့်အသတ် မရှိ ပေးနိုင်တော့ လူတစ်သိုက်ကို စုပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တရားစွဲခိုင်းလို့ ရခဲ့၏။ တွေးကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် တကယ်ကို အရသာရှိလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါဆိုလည်း မင်း ငါ့ကို စောစောစီးစီးကတည်းက ကြိုပြောသင့်တယ်။ ငါ ဒီရောက်တဲ့အထိ စောင့်ပြီး လိမ်နေတာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူး... ငါ အိမ်မကြည့်တော့ဘူး။ ငါ ဒီကိုလာခဲ့တဲ့ တက္ကစီခကို ပေး။ ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စ ပြီးပြီ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းကြတာပေါ့။ မင်းအတွက် မလွယ်ကူဘူး ဆိုတိုင်း တခြားလူတွေအတွက်ရော လွယ်ကူနေတယ် ထင်နေလား။</p> <p style="text-align:justify">ထန်ဖန်ကျင်းက အိမ်မကြည့်တော့ဘဲ တက္ကစီခ ပြန်တောင်းနေသည်ကို ကြားသောအခါ ချီကွမ်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည် "အစ်ကိုထန်… အဲ့ဒါကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဗျ။ တကယ်လို့ အစ်ကိုက အိမ်ကိုကြည့်ပြီး စာချုပ်ချုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ တက္ကစီခကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ရှင်းပေးလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုက ဘာမှလည်း အတည်မဖြစ်သေးတော့ ကျွန်တော့်ဘက်က ပေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ..."</p> <p style="text-align:justify">ထန်ဖန်ကျင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည် "ဒါဆို မင်း ငါ့ကို ဒီအရောက် လိမ်ခေါ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ချီကွမ်းက ချက်ချင်းပင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည် "လိမ်တယ်ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ။ ဘယ်သူက ခင်ဗျားကို လိမ်လို့လဲ။ စကားကို အဲဒီလောက် ရမ်းမပြောနဲ့လေ။ ဟုတ်ပြီလား။ လူတိုင်း ဒီလိုပဲ လုပ်နေကြတာပါလို့ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီလေ။ ကဲပါ... ကဲပါ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရုံးခွဲက ဟိုဘက်နားမှာ ရှိတယ်။ ခင်ဗျား ဟိုက ရုံးခွဲမန်နေဂျာဝမ်ဆီ သွားပြောလိုက်"</p> <p style="text-align:justify">"ကုမ္ပဏီက ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလိုလုပ်ခိုင်းတာလေ။ သွားလိုက်။ သူတို့က ခင်ဗျားကို ပိုက်ဆံပေး၊ မပေး သွားကြည့်လိုက်"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် ချီကွမ်း လှည့်ထွက်သွားသည်။ သောက်ကျိုးနည်း... အရူးတစ်ယောက်နဲ့ လာတွေ့နေတယ်။ တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ။</p> <p style="text-align:justify">အိမ်ငှားရမ်းဖြစ်သွားရင်တောင်မှ သူရမယ့် ပွဲခက သိပ်များတာ မဟုတ်ဘူး။ အခုလို မငှားဖြစ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာဆိုရင် ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ </p> <p style="text-align:justify">ထန်ဖန်ကျင်းကတော့ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ပိုက်ဆံပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ တရားရုံးသွားရဦးမည်ဖြစ်ရာ အဲဒီကျမှ သူတို့ကိုပါ တစ်ခါတည်း တရားစွဲပစ်လိုက်မည်။</p> <p style="text-align:justify">အရင်ဘဝတုန်းကလည်း သူ ဒီလိုမျိုး လုပ်ဖူးသည်။ ကံထူးရှင်တစ်ယောက်ကို ကျပန်းရွေးချယ်ပြီး သူရဲ့ တရားခွင်ချေပချက်တွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ သုံးခဲ့တာလေ...။</p> <p style="text-align:justify">ဆယ်မိနစ်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရုံးခွဲတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ပုံမှန် အိမ်ခြံမြေ အကျိုးဆောင်ရုံးလေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန် သေးငယ်ကာ အထဲတွင် ကုတ်အင်္ကျီဝတ်ထားသော လူအနည်းငယ် စကားပြောနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချီကွမ်းက အထဲသို့ဝင်သွားပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကို တစ်ခုခု ပြောလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ကုတ်အင်္ကျီဝတ်ထားသော ထိုလူက ထွက်လာပြီး ထန်ဖန်ကျင်းကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မစ္စတာထန် မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်က ဒီက ရုံးခွဲမန်နေဂျာဝမ်ပါ။ ရှောင်ချီ က အခြေအနေတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပြီးပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">"အခု ခင်ဗျားလည်း အခြေအနေကို သိနေပြီပဲ။ ကျွန်တော်တို့လည်း မတတ်နိုင်ပါဘူးဗျာ။ ခင်ဗျားက ရှောင်ချီဆီက ပိုက်ဆံကို အတင်းတောင်းနေမယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒါက သေချာပေါက် မသင့်တော်ဘူးလေ။ ရှောင်ချီက အလုပ်ဝင်တာ သိပ်မကြာသေးတော့ တစ်လကို ဝင်ငွေလည်း သိပ်များတာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">အမှန်တကယ်တော့ ထန်ဖန်ကျင်း သည် တစ်ဖက်လူနှင့် စကားအပိုတွေ ပြောနေရန် ပျင်းရိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက်တော့ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသည် အသက်ကို ဖြုန်းတီးနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူ အချိန်ဖြုန်းပြီး စကားများနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ စနစ်က သူ့ကို နောက်ထပ် မစ်ရှင်တစ်ခုများ ပေးလာမလားဆိုသည်ကို သိချင်၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ ရှိမလာခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူက လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည် "မန်နေဂျာဝမ်… အသုံးမဝင်တဲ့ စကားတွေ မပြောပါနဲ့။ ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းတွေကို အတုအယောင် စာရင်းတွေ၊ အတုအယောင် ဈေးနှုန်းတွေ သုံးပြီး လူတွေကို လိမ်ခိုင်းတာ ဟုတ်သလား၊ မဟုတ်ဘူးလား ဆိုတာကိုပဲ ပြောပါ”</p> <p style="text-align:justify">"ဒါနဲ့... စကားမစပ် ခင်ဗျားကို သတိပေးလိုက်မယ်။ ကျွန်တော့်ဖုန်းက အသံဖမ်းနေတယ်။ ခင်ဗျား ပြောလိုက်တဲ့ စကားတိုင်းအတွက် ခင်ဗျား တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်နော်"</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ မန်နေဂျာဝမ် တစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည် "မဟုတ်ဘူးလေ။ ခင်ဗျား ဘယ်လိုတွေ ပြောနေတာလဲ။ လိမ်တယ်ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ။ ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားကို ဘာများ လိမ်လို့လဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ကုမ္ပဏီက ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလိုလုပ်ခိုင်းတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ အခုခေတ်မှာ လူတိုင်း ဒီလိုပဲ လုပ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ခင်ဗျားလို လူမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော် ပြောလိုက်မယ်။ ခင်ဗျားကို အဲဒီပိုက်ဆံ ပေးစရာ အကြောင်း လုံးဝမရှိဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ထန်ဖန်ကျင်း သည် သူ၏ မစ်ရှင်ဖန်သားပြင်ကို နောင်တအနည်းငယ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည် "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားက ဟုတ်တယ်လို့ ပြောလိုက်မှတော့ ရပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် သူ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရသည်မှာ အသက်စွန့် ရှေ့နေ စနစ် ဆိုသည်က သူ စိတ်ကူးထားသလို မဟုတ်ပုံရသည်။ တစ်ဖက်လူကို နှစ်ခွန်းသုံးခွန်းလောက် ရန်စလိုက်ရုံဖြင့် မစ်ရှင် ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အလုပ်သမား အငြင်းပွားမှု အမှုက တရားခွင်ရောက်တဲ့အခါကျရင် သူတို့ကိုပါ တစ်ခါတည်း တရားစွဲပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ထန်ဖန်ကျင်း မည်သည့် တွေဝေမှုမှမရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မန်နေဂျာဝမ်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည် "အရူးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ဤအရာကို လူတွေကို လိမ်လည်သည်ဟု မထင်ကြပေ။ တစ်ဖက်လူက ဘာမှ နစ်နာသွားတာမှ မဟုတ်တာ။ တက္ကစီခ ဆိုတာက ဘယ်လို နစ်နာမှုမျိုးလဲ။ သူတို့ မပေးဘူးဆိုရင်လည်း မပေးဘူးပေါ့။ ဒီကိစ္စလေးအတွက်နဲ့ သူတို့ကို လာပြီး အနှောင့်အယှက်ပေးမည့်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တကယ် မယုံကြည်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ ငှားရမ်းထားသော အခန်းကျဉ်းလေးသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ထန်ဖန်ကျင်းသည် အိမ်ထပ် မငှားတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အလုပ်သမား အငြင်းပွားမှု အမှုမှ ရမည့်ငွေများကို ရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် အိမ်တစ်လုံးကို တန်းဝယ်ပစ်လိုက်မည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ အကုန်ပြီးသွားတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက နေ့လယ်ဘက်ဆို စာကြည့်တိုက်မှာ စာသွားကျက်နေမှာဖြစ်ပြီး ညဘက်ကျမှ အိပ်ဖို့ ပြန်လာမှာလေ။ အဲ့ဒီတော့ အိမ်ကြီးကြီးလည်း မလိုပါဘူး။</p> <p style="text-align:justify">ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီး တတိယမြောက်နေ့ နံနက်ခင်းတွင်… </p> <p style="text-align:justify">Bluebird ကုမ္ပဏီအတွင်း၌ မန်နေဂျာချုပ်ဟူက ဌာနမှူးလျို နှင့် အဘိုးကြီးကျန်းတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့အားလုံး တရားရုံးက သမ္မာန်စာကို မြင်ပြီးကြပြီ မဟုတ်လား။ ပြောစမ်းပါဦး။ မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးကျန်းနှင့် ဌာနမှူးလျိုတို့ အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည။ "မန်နေဂျာချုပ်ဟူ… အနုညာတ ခုံရုံး ပြီးကတည်းက ကျွန်တော်တို့ ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးပြီးပါပြီ။ တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် တရားစွဲလာမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့အတွက်ကတော့ ဘာမှ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် အသာစီးရနေတာက သေချာပေါက် ကျုပ်တို့ဘက်မှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">မန်နေဂျာချုပ်ဟူက နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် "ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုလည်း မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီကိစ္စကို မြန်မြန် ဖြေရှင်းလိုက်ကြ”</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ အမြင်တွင်တော့ ဤအမှုသည် မရှုံးနိုင်သော အမှုပင်…။ ဤအမှုက ရှုံးမည် ဆိုသည်မှာ တွေးကြည့်လို့ပင် မရနိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဖြင့် တရားခွင် ကြားနာမည့်နေ့သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကွမ်မင် ခရိုင်တရားရုံး၏ အဝင်ဝတွင် ထန်ဖန်ကျင်း၏ မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေဆဲပင်…။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူက လစာအတွက်သာ တိုက်ပွဲဝင်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူကမူ သူ၏ အသက်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်...။</p> <p style="text-align:justify">အမှားအယွင်း မရှိစေရန်အတွက် ဤကာလအတွင်းတွင် သူသည် တရားခွင် လုပ်ငန်းစဉ်များကို အကြိမ်များစွာ ကြိုတင် ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်ထားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျိုးမဆို သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထဲတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်လောက်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူက မာန်တင်း၍ စိတ်ထဲ၌ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကဲ… စလိုက်ကြရအောင်…။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save