Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၅၀)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လေးလကြာပြီးနောက်၊</p> <p>နွေကုန်လို့ ဆောင်းဦးရောက်ခဲ့ပြီ။ လင်းစီးတီးမြို့ကလေးမှာ မြူနှင်းပါးပါးတို့ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး အေးမြသာယာလှ ပေသည်။</p> <p>ညဉ့်အခါ လမင်းသည် ထိန်ထိန်သာနေပြီး ဆောင်းဦး၏ အငွေ့အသက်တို့က အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်း‌ေန၏။ ရှုရှုသည် ပွပွယောင်းယောင်း တီရှပ်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ကာ ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် အာရုံစိုက်နေသည်။ သူမသည် နားကြပ်တပ်ထားသဖြင့် နောက်ကွယ်မှ တံခါးဖွင့်သံကိုပင် မကြားလိုက်ပေ</p> <p>ဂျိပိုင်သည် နယ်ဘက်သို့ နှစ်ပတ်ကြာ ခရီးထွက်ရာမှ ယနေ့မှ အပြေးအလွှား ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှုရှုကို ပွေ့ချီလိုက်ရာ ရှုရှုမှာ လန့်သွားသော်လည်း သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသည်နှင့် ပြုံးရွှင်သွားသည်။ လွမ်းဆွတ်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေသော အနမ်းများအပြီးတွင် ဂျိပိုင်က သူမကို အိပ်ခန်းထဲသို့ ပွေ့ခေါ်သွားရန် ပြင်သည်။</p> <p>“ခဏနေဦး” ရှုရှုက သူ့ကို တွန်းထုတ်ကာ “အရင် ရေသွားချိုးဦး” ဟု ဆိုသည်။ သူမသည် ယောင်မုန့်၏ မဂ္ဂဇင်းအတွက် စိတ်ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ရေးပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယောင်မုန့်က သူမကို ငွေကြေးအစား ဂျိပိုင်အကြိုက်ဆုံး တေးဂီတဝိုင်း၏ ဖျော်ဖြေပွဲ လက်မှတ်နှစ်စောင် ပေးခဲ့သဖြင့် ရှုရှုက တာဝန်ကျေအောင် ရေးပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် နှစ်ယောက်သား ကုတင်ပေါ်၌ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေကြသည်။ ဂျိပိုင်သည် ခရီးသွားထားသဖြင့် ပင်ပန်းနေသော်လည်း ရှုရှုမှာမူ ကော်ဖီသောက်ထားသဖြင့် အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ အလုပ်ဆက်လုပ်ရန် ထသည်။ ဂျိပိုင်က သူမကို စိုးရိမ်သဖြင့် တားဆီးရာမှ အနည်းငယ် အခြေအတင် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>ရှုရှုသည် သူမ၏ လွတ်လပ်မှုကို တန်ဖိုးထားသူဖြစ်ပြီး ဂျိပိုင်ကမူ သူမ၏ ကျန်းမာရေးကို စိုးရိမ်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဂျိပိုင်က ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ပင် အိပ်ပျော်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှုရှု စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး သူ့ကို နိုးကာ ကုတင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေတော့သည်။</p> <p>တကယ်တော့ သူတို့နှစ်ဦး အတူနေထိုင်ဖြစ်ပုံမှာ ဂျိပိုင်၏ စနစ်တကျ ကြံစည်မှုများကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှုရှုသည် တစ်ယောက်တည်း နေသားကျနေသူဖြစ်သော်လည်း ဂျိပိုင်၏ လိုလေသေးမရှိ ဂရုစိုက်မှုများ၊ အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးဖြင့် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို သူ၏အိမ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ရွှေ့ပြောင်းစေမှုများကြောင့် မသိမသာပင် အတူနေဖြစ်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>စနေနေ့ညတွင် သူတို့နှစ်ဦး ဖျော်ဖြေပွဲသို့ သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ယောင်မုန့်နှင့် သူမ၏ချစ်သူ လင်းချင်ယန်တို့ကို တွေ့ရသည်။ ယောင်မုန့်သည် အရင်ကထက် ပိုမိုလှပပြီး ရင့်ကျက်လာကာ လင်းချင်ယန်နှင့်လည်း အလွန်လိုက်ဖက်လှသည်။ ချစ်သူနှစ်ဦးစီသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြင်နာစွာ ကြည့်ရှုရင်း ဖျော်ဖြေပွဲကို ပျော်ရွှင်စွာ ခံစားခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဖျော်ဖြေပွဲအပြီးတွင် ဂျိပိုင်၏ မိခင်ဖြစ်သူထံမှ ဖုန်းလာသည်။ ရှုရှုနှင့်အတူ ပေကျင်းသို့ လာခဲ့ရန် ဖိတ်ကြားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂျိပိုင်သည် ရှုရှုကို ပေကျင်းသို့ ခေါ်သွားရန် ပြင်ဆင်သည်။ သူသည် ဆေးလိပ်ကိုလည်း ရှုရှု၏ ကြီးကြပ်မှုဖြင့် လုံးဝ ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဂျိပိုင်၏ မိခင်သည် သူ ရဲအလုပ်လုပ်သည်ကို သဘောမကျသကဲ့သို့ ရှုရှုနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အပြည့်အဝ လက်ခံခြင်း မရှိသေးသည်ကို ဂျိပိုင် သိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပေကျင်းသို့ မသွားမီ သူ၏ အဖိုး၊ အစ်ကိုဖြစ်သူနှင့် သူငယ်ချင်း ရှုဟန်တို့ထံ ဖုန်းဆက်ကာ အကူအညီ တောင်းထားလိုက်သည်။</p> <p>ပေကျင်းသို့ မသွားမီညတွင် ရှုရှုသည် ဂျိပိုင်၏ မိသားစုအတွက် လက်ဆောင်များကို ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်သည်။ ဂျိပိုင်၏ မိခင်အတွက် ကျောက်စိမ်းနားကပ်နှင့် အဖိုးဖြစ်သူအတွက် လက်ချုပ်ပိုးအင်္ကျီတို့ကို သေချာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“အဖေတို့၊ အစ်ကိုကြီးတို့ရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရှင့်ဘက်က ရထားပြီးပြီလား အရေးကြီးတဲ့သူတွေကို အရင်စည်းရုံးပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားရမယ်” ဟု ရှုရှုက တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းသည်။</p> <p>ဂျိပိုင်က ရယ်မောရင်း သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ထက်မြက်လှသော ဇနီးလောင်းလေးသည် အရာအားလုံးကို သူမ၏ ပညာဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ပေကျင်းခရီးစဉ်သည် ရှုရှုအတွက်တော့ အောင်မြင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည့် လမ်းခရီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save