Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်နယ်မြေ ပျက်စီးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">တိုတမ် မိခင်သစ်ပင် အဆင့်တက်ခြင်းနှင့် နေအိမ်အသစ် (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒုက္ခပဲ... ဝိညာဉ်နယ်မြေ လုံးဝပြိုကျတော့မယ်၊” ရှီတျန်းပေါင်က လန့်ဖြန့်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရန့်မြဲ့ထံသို့ ရွယ်ထားသော လက်သီးကို အတင်းအကျပ် ပြန်ရုပ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ယန်သည်လည်း နောက်ဆုတ်ရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရပြီး တိုက်ပွဲကို အနှောင့်အယှက်ပေးလာသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယင်းက ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဓားကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်၊ “နှမြောစရာပဲ... အဲဒီဓားချက်ကို မသုံးလိုက်ရဘူး၊”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံက အခွင့်အရေးကို ချက်ချင်း အရယူကာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအုပ်က စနစ်တကျ နောက်ဆုတ်လိုက်ကြပြီး ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များက ဧကရီနှစ်ပါးကို ကာကွယ်ပေးလျက် ထွက်ပေါက်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ထွက်ပြေးချင်နေတာလား၊” သွေးဓားက လိုက်လံတိုက်ခိုက်လိုသော်လည်း ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကြောင့် နောက်ဆုတ်လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူက အေးစက်တည်ငြိမ်စွာ တားဆီးလိုက်သည်၊ “အသက်ရှင်ဖို့က ပထမပဲ... ဒီဝိညာဉ်နယ်မြေက နောက်ထပ် ဆယ့်ငါးမိနစ်ထက် ပိုခံမှာမဟုတ်ဘူး၊”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် ပြိုကျနေသော ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲတွင် ဝံပုလွေအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းများကို တိကျစွာ ရှောင်ကွင်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းသည် ဝံပုလွေအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လုံခြုံစွာ ကာကွယ်ပေးခံထားရပြီး သမီးငယ်နှစ်ဦးလုံးမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသော်လည်း အစမှအဆုံးထိတိုင် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ခါနီးအချိန်တွင် ကြီးမားလှသော ဟင်းလင်းပြင် ပြတ်ရွေ့ကြောကြီးတစ်ခုက သူတို့၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့သွားသည်။ ယင်းဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး သတင်းပို့လိုက်သည်၊ “အရှင်မင်းကြီး... ရှေ့ဆက်သွားမယ့်လမ်း လုံးဝပြတ်တောက်သွားပါပြီ”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလု ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ရာ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်မှာ ပြိုကျနေသော မိခင်သစ်ပင်အချက်အချာရှိရာ အရပ်သာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်၊ “အားလုံး နောက်လှည့်... မိခင်သစ်ပင်အချက်အချာဆီကနေ ဖောက်ထွက်ကြမယ်၊”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး... အဲဒီနေရာက အန္တရာယ်အများဆုံးပဲ၊” ရန့်မြဲ့က စိုးရိမ်တကြီး သတိပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“တုံ့ဆိုင်းနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး... ငါ့နောက်ကိုလိုက်ခဲ့၊” လင်းထျန်းလုံသည် မိခင်သစ်ပင်၏ အချက်အချာဆီသို့ ဦးဆောင်၍ ပြေးဝင်သွားရာ ဝံပုလွေအုပ်ကလည်း တုံ့ဆိုင်းခြင်းအလျဉ်းမရှိ၊ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် မိခင်သစ်ပင်မှာ အလျင်အမြန် ပြိုကျနေပြီး ကြီးမားထူထဲသော သစ်ကိုင်းကြီးများ အဆက်မပြတ် ကျိုးကျနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် မိခင်သစ်ပင်၏ နောက်ဆုံးအသိစိတ်က ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ကျွန်ုပ်ရဲ့ အချက်အချာကို ဖြတ်သွားပါ... အဲဒီမှာ နောက်ဆုံး ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် ပြိုကွဲပျက်စီးနေသော မိခင်သစ်ပင် အချက်အချာဆီသို့ ဝံပုလွေအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြေးဝင်သွားသည်။ အချက်အချာကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် စူးရှတောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းကြီးက သူတို့အားလုံးကို ဝါးမြိုသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လင်းထျန်းလုံနှင့် ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ထူးဆန်းသော နေရာလွတ်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသည် ပြိုကျနေသော ဝိညာဉ်နယ်မြေ မဟုတ်တော့ဘဲ ကြယ်ရောင်များ လွှမ်းခြုံနေသည့် ဗလာဟင်းလင်းပြင်ကြီးဖြစ်ကာ အလယ်ဗဟိုတွင် နူးညံ့သောအလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေသည့် မျိုးစေ့တစ်စေ့ လွင့်မျောနေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါက... မိခင်သစ်ပင်ရဲ့ နောက်ဆုံးစွမ်းအားတွေ စုစည်းထားတဲ့ မျိုးစေ့လား၊” မျိုးစေ့ထဲတွင် ပါဝင်နေသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် အငွေ့အသက်ကို လင်းထျန်းလုံ အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>(မှတ်ချက် - လင်းထျန်းလုံသည် တိုတမ် မိခင်သစ်ပင်နှင့် ချုပ်ဆိုထားသော ပူးတွဲရှင်သန်ခြင်း စာချုပ်အပြင် ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော မိခင်သစ်ပင်၏ အမြုတေလက်ဆောင်များဖြစ်သည့် အသက်စွမ်းအင်အမြုတေနှင့် အမွေဆက်ခံခြင်းသစ်ကိုင်းတို့ကြောင့် မိခင်သစ်ပင်၏ နောက်ဆုံးစွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဤနေရာလွတ်၏ သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရခြင်းဖြစ်သည်။)</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယင်းက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်“ဖေဖေ... သမီးတို့ လုံခြုံသွားပြီလား၊”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ မဖြေရသေးမီမှာပင် မျိုးစေ့သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။[ဝိညာဉ်နယ်မြေနှလုံးသား (ရွှေရောင် · အဆင့်မြင့်)ကို ရရှိပါသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။ပေါင်းစပ်ရမည့် ပစ်မှတ် တိုတမ် မိခင်သစ်ပင်ကို တွေ့ရှိပါသည်... ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်မည်လား။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဒဏ်ရာဗရပွဖြင့် ပုံရိပ်သုံးခု လိမ့်ထွက်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်များမှာ ဝူယင်းတို့ သုံးဦးပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည်လည်း ပြိုကျနေသော ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲမှ အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက မပြီးသေးဘူးထင်တယ်၊” ယွဲ့ယန်က ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်ကာ သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝူယင်းက သူ့ကို တားလိုက်သည်၊ “နေဦး... ဒီနေရာက ပုံမှန်မဟုတ်တာ မင်းသတိမထားမိဘူးလား၊”</p> <p> </p> <p>ရှီတျန်းပေါင်သည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်“ဒီနေရာလွတ်က... ငါတို့ကို လက်မခံဘဲ တွန်းကန်နေသလိုပဲ၊”</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်ပင် လင်းထျန်းလုံသည် ဝိညာဉ်နယ်မြေနှလုံးသားကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် ဤနေရာလွတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း သဘာဝအလျောက် အာရုံခံမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကြောင့် နေရာတစ်ခုလုံးရှိ ကြယ်များ လင်းလက်လာပြီး အစွမ်းထက်သော ဖိအားကြီးတစ်ခုက သူတို့သုံးဦးအပေါ် ကျရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သောက်ခွေး... ဒါက သူထိန်းချုပ်ထားတဲ့ နေရာလွတ်တစ်ခု ဖြစ်နေတယ်၊” ယွဲ့ယန်က အံ့ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယင်းက လင်းထျန်းလုံကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ “တစ်နေ့ကျ ငါတို့ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့၊” ပြောပြီးသည်နှင့်</p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုကို ချေမွလိုက်ရာ ပုံရိပ်သုံးခုမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ စနစ်အသိပေးချက်အပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ချက်ချင်းပေါင်းစပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်နှင့် ဝံပုလွေအသိုက်တွင်ရှိသော တိုတမ် မိခင်သစ်ပင်ကြီးမှာ အသွင်ပြောင်းလဲမှု စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ </p> <p>ပေါင်းစပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကြယ်ရောင်လွှမ်းသော နေရာလွတ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအသိုက်ရှိ မမိခင်သစ်ပင်ကြီး၏ အံ့မခန်း ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားနေရစဉ် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်နယ်မြေနှလုံးသားမှ နွေးထွေးသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာကာ ဝံပုလွေအုပ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်သူမှ မခုခံကြနဲ့... ဒါက နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးမယ့် အလင်းတန်းပဲ၊” လင်းထျန်းလုံက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ဝံပုလွေအုပ်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း အသိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် လင်းထျန်းလုံ၏ ခြေထောက်များကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်များ လည်ပတ်စီးဆင်းနေကာ အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းရောင် အတောက်ပဆုံး အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ လူတိုင်း ခေါင်းမူးဝေသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ရင်းနှီးနေသော ဝံပုလွေအသိုက်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သို့သော် သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းက သူ့အား အလွန်အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မူလ တိုတမ် မိခင်သစ်ပင်ကြီးသည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး ထူထဲသော ပင်စည်ပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံသဏ္ဍာန်များ ပေါ်လာကာ သစ်ကိုင်းနှင့် အရွက်များကြားတွင် တောက်ပသော ကြယ်ရောင်များ စီးဆင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>အံ့သြစရာအကောင်းဆုံးမှာ မိခင်သစ်ပင်ကို ဗဟိုပြု၍ ပွင့်လင်းမြင်သာသော အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုက ဝံပုလွေအသိုက်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  တိုတမ် မိခင်သစ်ပင်သည် အဆင့် ၃၀ (ဘုရင်အဆင့်) သို့ တက်လှမ်းသွားပါသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် ရှေးဟောင်းသစ်ပင် ထာဝရနွေဦး (အဖြူရောင် · ငွေအဆင့်)သည် ရှေးဟောင်းသစ်ပင် ထာဝရနွေဦး (ခရမ်းရောင် အဆင့်မြင့်)သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပါသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်အသစ် ကြယ်တာရာ အကာအကွယ် (ရွှေရောင် · အဆင့်မြင့်) နိုးထလာပါသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။စွမ်းရည်အသစ် အသက်စွမ်းအင်ဒီရေလှိုင်း (ခရမ်းရောင် အဆင့်မြင့်)နိုးထလာပါသည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအုပ်ဝင်များသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သတိပြန်လည်လာကြပြီး သူတို့ရှေ့မှ အပြောင်းအလဲများကြောင့် အားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရန့်မြဲ့သည် အကာအကွယ်အစွန်းသို့ လျှောက်သွားကာ လက်သည်းဖြင့် သတိထား၍ ထိကြည့်လိုက်ရာ အကာအကွယ်သည် ရေအလွှာကြီးသဖွယ် တွန့်လိပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အရှင်မင်းကြီး... ဒီအကာအကွယ်က အရမ်းခိုင်ခံ့တာပဲ၊” ရန့်မြဲ့က အံ့သြစွာဖြင့် ချီးကျူးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ကင်းလှည့်ရန် တာဝန်ယူထားသော ယင်းဖုန်းထံမှ အရေးပေါ် သတင်းပို့သံ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ “အရှင်မင်းကြီး... လူသားစွမ်းအားနိုးထသူ တစ်ဖွဲ့က ဝံပုလွေအသိုက်ဆီကို ချဉ်းကပ်လာနေပါတယ်... ပေ ၁၀၀ တောင် မကွာတော့ပါဘူး၊”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး အကာအကွယ်အသစ်၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ “အားလုံး သတိဝီရိယနဲ့နေကြ... ဒါပေမဲ့ စတင်မတိုက်ခိုက်နဲ့ဦး၊ ဒီအကာအကွယ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ကြည့်ကြတာပေါ့၊”</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာမီ စွမ်းအားနိုးထသူ ငါးဦးပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ အကာအကွယ် အပြင်ဘက်၌ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အား ဦးဆောင်လာသော သက်လတ်ပိုင်းလူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေသည်၊ “ဒါက... ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အကာအကွယ်ကြီး ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာတာလဲ၊”</p> <p> </p> <p>အခြား လူငယ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက အကာအကွယ်ကို မီးလုံးဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မီးလုံး ထိမှန်သွားချိန်တွင် လှိုင်းဂယက်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ့တိုက်ခိုက်မှုက လုံးဝ အရာမထင်ဘူးလား၊”</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် ဤလူသားများကို သူ၏ ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်းဖြင့် အကဲခတ်လိုက်ရာ သူတို့၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ ၂၀ သာရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ကြယ်တာရာ အကာအကွယ်၏ ခံစစ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုဘူး... သူတို့ ဝင်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊” လင်းထျန်းလုံက တည်ငြိမ်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်၊ “အခု ငါတို့ ဝိညာဉ်နယ်မြေခရီးစဉ်ကနေ ရလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို သေချာ စာရင်းပြုစုကြမယ်၊”</p> <p> </p> <p>သူ အသိုက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးရှိ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းကို ကြည့်ကာ ဝံပုလွေအုပ်စု၏ နောက်ထပ် တိုးတက်ရေး ဦးတည်ချက်ကို စတင် ကြံစည်နေခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် တက်ကြွလန်းဆန်းနေသော ဝံပုလွေအသိုက်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ကြယ်တာရာ အကာအကွယ်မှ ပေးစွမ်းသော လုံခြုံမှုကြောင့် ရင်ထဲမှ အလုံးကြီးကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အသိစိတ်မှာ အသိစိတ်နေရာလွတ်ထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသည်။ ဆယ်ကုဗမီတာ ကျယ်ဝန်းသော နေရာလွတ်အတွင်း၌ ရေခဲပင်မသတ္တုကြောများက တောင်ကြီးတစ်လုံးပမာ ပုံပန်းတကျရှိနေပြီး အေးစက်သောလေများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲချီနဂါး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကူးခတ်နေသော နဂါးတစ်ကောင်သဖွယ် စီးဆင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနဂါး ပြောင်းပြန်အကြေးခွံ၏ ရွှေရောင် အရောင်အဝါကို မှိန်ပျပျ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးအရိုးသုံးခုက ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး မျက်စိဖမ်းစားနိုင်ဆုံးမှာ အလယ်ဗဟို၌ လွင့်မျောနေကာ ဘုရင်အဆင့် ဖိအားများ ဖြာထွက်နေသည့် ရေခဲအရိုးစု မိစ္ဆာဝံပုလွေ၏ အမြုတေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အသိစိတ်နေရာလွတ်ထဲမှ ကျေနပ်စွာ ပြန်ထွက်လာပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် စုရုံးနေသော ဝံပုလွေအုပ်စု၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save