Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆက်တိုက်တိုးတက်လာနေသော နှင်းဝံပုလွေအုပ်စု</h2> <h2 style="text-align: center;">လူသားအဖွဲ့အစည်းသုံးခု ပူပေါင်းသွားကြခြင်း (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်နယ်မြေ မိခင်သစ်ပင်ထံမှ ရရှိခဲ့သော အသက်စွမ်းအင်အမြုတေနှင့် အမွေဆက်ခံခြင်းသစ်ကိုင်းတို့သည် တိုတမ်မိခင်သစ်ပင်နှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ပေါင်းစပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအသိုက်တစ်ခုလုံး တက်ကြွလန်းဆန်းသော သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု စည်းချက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံနေ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံသည် မိခင်သစ်ပင်အောက်တွင် လှဲလျောင်းနေရင်း အသိစိတ်နေရာလွတ်ထဲသို့ နစ်ဝင်ကာ တောင်လိုပုံနေသော ရေခဲပင်မသတ္တုကြောများနှင့် ဘုရင်အဆင့် ရတနာများကို စစ်ဆေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်မှာ ဆန်ရှိလျင် ရင်ထဲမပူရဆိုသည့်စကားအတိုင်း ခိုင်မာသော လုံခြုံမှုမျိုး သူ၏ရင်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရန့်မြဲ့... ထျန်းပင်းနဲ့ ယင်းဖုန်းတို့လို နောက်လိုက်တွေ ရှိနေတော့ ငါကိုယ်တိုင် ဝင်လုပ်စရာမလိုတဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီးရှိလာပြီပဲ” သူ တွက်ဆနေမိသည်။</p> <p> </p> <p> “နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စု ကြီးမားလာဖို့အတွက် ဒီထျန်းစန်းတောအုပ်ကို ငါ့လက်အောက် လုံးဝရောက်လာအောင် လုပ်ရမယ်...”</p> <p> </p> <p>“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်...” ဤဘွဲ့နာမအကြောင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်သုံးသပ်နေရင်း သူ၏ ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းထဲတွင် စူးရှသောအလင်းတစ်ခု လက်သွားသည်</p> <p> </p> <p>“ငါသာ အဆင့်မြင့် ဘုရင်အဆင့်ကို အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင် ဒီနာမည်ကြားတာနဲ့ ရန်သူတွေ ကြောက်လန့်တုန်ရီသွားစေရမယ်...”</p> <p> </p> <p>မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်သစ်သီးကို တတိတိ စားနေကြသည်။ ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့် ကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ မျက်နှာလေးများမှာ နီရဲနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယင်းသည် လက်ချောင်းပေါ်မှ သစ်သီးရည်များကို လျှာဖြင့်လျက်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ ရှောင်လန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ “ရှောင်လန်... ဒီက သစ်ပင်တွေက အရမ်းမြင့်ပြီး တောက်ပလာတယ်နော်၊”</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်က ဝံပုလွေအသိုက်ကို လွှမ်းခြုံထားသော ကြယ်တာရာအကာအကွယ်ကို ကြည့်ကာ အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “အင်း... ဒါကြီးရှိနေတော့ အပြင်က လူဆိုးတွေ ဝင်လာလို့ မရတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒီအကာအကွယ်ရဲ့ စွမ်းအင်က ပုံမှန်ထက် အများကြီး သာလွန်နေတယ်” တည်ငြိမ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် လှုပ်ခတ်မှုများကို သူမ အာရုံခံလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလို အကာအကွယ်မျိုးရှိမှတော့ အေးအေးဆေးဆေး တိုးတက်ဖို့ အရင်းအနှီး ရပီပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ဝံပုလွေဖေဖေ ယူလာတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ... အထူးသဖြင့် အဲဒီရတနာတွေကို သေချာအသုံးချနိုင်ရင် ဝံပုလွေအုပ်ရဲ့ အင်အားက အချိန်တိုအတွင်းမှာ ပိုပြီး တိုးတက်လာနိုင်တယ်” ရှောင်ယင်း၏ အကြည့်များက အဝေးတွင် စွမ်းအင်များ ချေဖျက်နေသော ရန့်မြဲ့နှင့် ထျန်းပင်းထံသို့ ရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယင်းသည် မိခင်သစ်ပင်အောက်တွင် လှဲလျောင်းနေသော ကြီးမားသည့် နှင်းဖြူရောင် ဝံပုလွေကြီးဆီသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ဖေဖေက အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို စဉ်းစားနေပုံပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဝံပုလွေဖေဖေက ဝံပုလွေအုပ်ရဲ့ ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းကို စီစဉ်နေတာနေမှာ” ရှောင်လန်၏ ရင်ထဲတွင် နားလည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ပြင်ပရန်သူတွေက ပျောက်သွားတာ မဟုတ်ဘူး... ခဏတဖြုတ် တားဆီးထားနိုင်ရုံပဲ၊ ကိုယ့်အင်အားကို မြှင့်တင်တာကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး”</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးငယ်နှစ်ဦးသည် ရေညှိနုနုများပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြလေသည်။ အပေါ်ယံတွင် လိမ္မာစွာ အနားယူနေပုံရသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် အနာဂတ်လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်များအကြောင်း ဖလှယ်နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော နင်းမြို့တော်၌မူ...</p> <p> </p> <p>အဓိက အင်အားစုကြီးသုံးခု၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက် အသီးသီးဖြင့် ထျန်းစန်းတောင်တန်းဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>လောင်ကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်း ဌာနချုပ်။</p> <p> </p> <p>ဟော်ကျန်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအလယ်တွင် တစ်ဦးတည်း ရပ်နေပြီး သူ၏ လက်မောင်းပတ်ပေါ်ရှိ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော ဦးခေါင်းခွံပုံစံက ရင်ထဲမှ ဒေါသများကို ထင်ဟပ်နေသည့်အလားပင်။ </p> <p>ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော မှတ်ဉာဏ်နှစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် လွန်ဆွဲနေသည်။ </p> <p>ပထမတစ်ခုမှာ ထျန်းစန်းတောအုပ် ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် သူ ဖမ်းဆီးတော့မည့် အရိပ်မီးလျှံကျားသစ်ဘုရင်ကို ထိုနှင်းဝံပုလွေဘုရင်က လုယူသွားသဖြင့် သူ၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် မီးလျှံကိုယ်ပွားကိုသုံးကာ သေဟန်ဆောင်၍ ထွက်ပြေးခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအချက်မှာ ဝိညာဉ်နယ်မြေသို့ သူစေလွှတ်လိုက်သော အဆင့်မြင့်တပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံး လုံးဝ ချေမှုန်းခံလိုက်ရခြင်းပင်။ ဌာနချုပ်လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော သက်စောင့်ကျောက်ပြားများ အားလုံး ကွဲအက်မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ ကွဲအက်နေသော ကျောက်ပြားများအားလုံးက ထိုနှင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ စွမ်းအားကိုသာ တိတိကျကျ ညွှန်ပြနေပေသည်။ </p> <p>ရန်ကြွေးအသစ်နှင့် အဟောသ်းပါ ထပ်တူကျနေသဖြင့် ထိုဝံပုလွေဘုရင်ကို အပိုင်းပိုင်းဆုတ်ဖြဲပစ်မှသာ သူ၏ ရင်တွင်းမှ မီးတောက်ကို ငြိမ်းသတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၂၉ သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်သော သူ့အတွက် ဤအတွေးမှာ အစွဲအလမ်းတစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း ကွပ်ကဲရေးအခန်း။</p> <p> </p> <p>လိန့်ဟောင်သည် နံရံပေါ်ရှိ မြေပုံမှ ထျန်းစန်းဒေသပေါ်ရှိ အနီရောင် ‘X’ အမှတ်အသားကို ခက်ထန်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်နယ်မြေသို့ သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်သွားပြီး အစွမ်းပြရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း အစွမ်းထက်သော ထိုနှင်းဝံပုလွေဘုရင်နှင့် ဝံပုလွေအုပ်၏ အကြင်နာမဲ့ မောင်းထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ လူရော သိက္ခာပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဝံပုလွေဘုရင်ရှေ့တွင် သူ၏ “မတုန်မလှုပ်သော ကျောက်ဆောင်ဘုရင်” ဆိုသည့် ဘွဲ့နာမည်က ဟာသတစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။ ဤအကြွေးကို မဖြစ်မနေ ရှင်းရပေမည်။</p> <p> </p> <p>မီးပွားသုသေသနပညာရှင်အသင်း ဓာတ်ခွဲခန်း။</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်ယွမ်သည် 3D ပုံရိပ်ယောင်ပေါ်မှ ကြယ်တာရာ အကာအကွယ်၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အစီရင်ခံစာကိုစစ်ဆေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကင်းထောက်အဖွဲ့ ပြန်ယူလာသော အချက်အလက်များကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားနိုင်သည့် စွမ်းအင်ဒိုင်းကာ၊ ခန့်မှန်းချက်ထက် များစွာသာလွန်နေသော ဝံပုလွေအုပ်၏ အရွယ်အစားနှင့် အင်အားဆိုသည့် အချက်အလက်များကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လက်ချောင်းများဖြင့် စားပွဲကို ခေါက်နေ၏။ သူ၏ သုတေသနမှူးချုပ် ကျောက်ယွမ်မင်ကို အလွယ်တကူ မောင်းထုတ်နိုင်ပြီး စွမ်းအားကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သော ထိုနှင်းဝံပုလွေဘုရင်နှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အကာအကွယ်သည် ဦးစားပေး ဖြေရှင်းရမည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် သတင်းအချက်အလက်များ ပိုမိုလိုအပ်နေပြီး မဟာမိတ်များကိုလည်း လိုအပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ပိုင် ထောက်လှမ်းရေးနှင့် ရည်မှန်းချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ယန်ချင်ယွမ် စတင်လိုက်သော လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုက အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ကို ချိတ်ဆက်မိသွားစေခဉ့သည်။ </p> <p>အပြန်အလှန် စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ချိန်ဆခြင်းများ အနည်းငယ်ပြုလုပ်ပြီးနောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံရန် အစီအစဉ်ဆွဲလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတော့ ထျန်းဟိုင်အဆောက်အအုံ၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ခေါင်းဆောင်သုံးဦး အတူတွေ့ဆုံဖြစ်သွားကြသည်။ လေထုမှာ လေးလံနေပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတိထားနေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>စတင်ကမ်းလှမ်းသူဖြစ်သည့် ယန်ချင်ယွမ်က တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်၊။</p> <p> </p> <p>“လူကြီးမင်းတို့... အပိုစကားတွေကို ကျော်လိုက်ကြရအောင်... ကျွန်တော်တို့ မီးပွားသုသေသနပညာရှင်အသင်းရဲ့ ကင်းထောက်အဖွဲ့ဟာ ထျန်းစန်းမှာ အရင်ကမရှိဖူးတဲ့ စွမ်းအင်အကာအကွယ်တစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်...”</p> <p>ဒါ့အပြင် စည်းစနစ်ကျပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရတယ်... အဲဒီခေါင်းဆောင်က အနည်းဆုံး ဘုရင်အဆင့်မှာရှိတဲ့ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ပဲ”</p> <p> </p> <p>သူက တမင်တကာ စကားရပ်လိုက်ပြီး ဟော်ကျန်းနှင့် လိန့်ဟောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟော်ကျန်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်၊ “ဘုရင်အဆင့် ဟုတ်လား... အင်း... ငါသိတယ်၊ ထျန်းစန်းမှာ အဲဒီကောင်နဲ့ တိုက်ခဲ့ဖူးတယ်... အရမ်း ကောက်ကျစ်တာ၊” သူ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည့် ဇာတ်လမ်း အသေးစိတ်ကိုမူ ထည့်မပြောခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လိန့်ဟောင်ကလည်း သြဇာပါသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “ငါ့အဖွဲ့ကို ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲကနေ အဲါကောင်ကိုယ်တိုင် မောင်းထုတ်ခဲ့တာ... ဒီအကြွေးက မကြေသေးဘူး၊”</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နင်းမြို့‌တော် ပတ်ဝန်းကျင်မြေပုံကို ပရောဂျက်တာဖြင့် ထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့အားလုံး ဒီအိမ်နီးချင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးပြီပဲ၊ ငါ့ရဲ့ သုံးသပ်ချက်အရဆိုရင် ထျန်းစန်းတောအုပ်ထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း အင်အားနဲ့ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး... ဝိညာဉ်နယ်မြေ ပြိုကျသွားပြီး အရင်းအမြစ်တွေ စုစည်းသွားတာကြောင့် အခုဆိုရင် ငါတို့ ထင်ထားတာထက်တောင် ဖြေရှင်းရ ပိုခက်နေလောက်ပြီ”</p> <p> </p> <p>မြေပုံပေါ်ရှိ အင်အားစုခွဲဝေမှုများကို သူက လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။“ငါ အကြံပြုချင်တာက ယာယီ ပူးပေါင်းဖို့ပဲ... ငါတို့ သုံးဖွဲ့စလုံးက တစ်ဖက်စီကနေ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ တာဝန်ယူပြီး ဝံပုလွေအုပ်စုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို မျှဝေကြမယ်..."</p> <p> </p> <p>“လောင်ကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်းက ပစ်မှတ်ရှင်းလင်းတဲ့အနေနဲ့ ထျန်းစန်းတောအုပ် အနောက်ဘက်ခြမ်းကို တာဝန်ယူ... သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်းက တောင်ဘက်က ချန်နင်းလွင်ပြင်ကို ကိုင်တွယ်..."</p> <p> </p> <p>ငါတို့ မီးပွားသုသေသနပညာရှင်အသင်းကတော့ မြောက်ဘက် ယွင်လင်တောင်တန်းကို ယူမယ်... ပြိုင်ဘက်ရဲ့ နောက်ဆုံးအခြေအနေကို သေချာမသိရသေးခင်မှာ အဲဒီနှင်းဝံပုလွေဘုရင်နဲ့ တစ်ယောက်ချင်း ရင်ဆိုင်တာမျိုးကို ရှောင်ကြဉ်သင့်တယ်... ဘယ်လိုလဲ၊</p> <p> </p> <p>ဟော်ကျန်းနှင့် လိန့်ဟောင်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အချင်းချင်း သဘောမကျကြသော်လည်း ယန်ချင်ယွမ်၏ သုံးသပ်ချက်က ကွက်တိကျနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနှင်းဝံပုလွေဘုရင်မှာ သူတို့ သတိထား ကိုင်တွယ်ရမည့် ဘုံအတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ”</p> <p> </p> <p>“ငါလည်း ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး”</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် အစွမ်းထက်သော ဘုံရန်သူကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအပေါ် အခြေခံသည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းစန်းတောအုပ်ထဲရှိ ဝံပုလွေကျေးရွာလေးဆီသို့ ဦးတည်နေသော မုန်တိုင်းတစ်ခုက နင်းမြို့၌ တိတ်တဆိတ် တိုက်ခတ်လာနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအသိုက်အတွင်း၌ လင်းထျန်းလုံသည် သူ့အား ဆန့်ကျင်မည့် ဤပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို သဘာဝကျကျပင် မသိရှိထားပေ။ သူသည် ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းကိုဖွင့်ကာ အင်အားများ များစွာတိုးတက်လာသော သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ အဓိက လက်အောက်ငယ်သားများကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရန့်မြဲ့... ထျန်းပင်း၊”</p> <p> </p> <p>“အမိန့်ရှိပါ အရှင်မင်းကြီး၊” ဝံပုလွေနှစ်ကောင် ရှေ့ထွက်လာကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များထဲတွင် စွမ်းအင်များ ဆူပွက်နေပြီး အကြေးခွံများနှင့် ကြွက်သားများထဲ၌ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် အင်အားများကို သိုလှောင်ထားကြ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ ရရှိထားတဲ့ စွမ်းအားပသစ်တွေကို လက်တွေ့တိုက်ပွဲမှာ စမ်းဖို့လိုတယ်... ဒီနေ့ကစပြီး ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ထျန်းစန်းတောအုပ် အရှေ့ဘက်ဒေသက ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်စေမယ့် မိစ္ဆာသားရဲအသိုက်အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်၊”</p> <p> </p> <p>“အမိန့်အတိုင်းပါ၊” ဝံပုလွေနှစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ယင်းဖုန်း၊”</p> <p> </p> <p>“အရှင်မင်းကြီး၊” ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်သည် အရိပ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပို၍ပင် ဖမ်းဆုပ်ရခက်လာပေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက အနောက်ဘက်ကို ကင်းထောက်ဖို့ တာဝန်ယူရမယ်... လူသားတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို အဓိကထား စောင့်ကြည့်နေ၊ ထူးခြားမှုရှိရင် ချက်ချင်း သတင်းပြန်ပို့”</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေအုပ်၏ စက်ယန္တရားကြီးသည် စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားစွာဖြင့် စတင် လည်ပတ်လာခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အစီအစဉ်များ ချမှတ်ပြီးနောက် လင်းထျန်းလုံ၏ အကြည့်များသည် မိခင်သစ်ပင်နှင့် ၎င်း၏အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသော ပုံရိပ်လေးနှစ်ခုဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အရိပ်တစ်ခု ကျရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save