Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">လီရာ စံအိမ်တော်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မိသားစုဝင်အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားပျော်ရွှင်နေကြသည်ကို မြင်ရသည်မှာ မင်ယွဲ့အတွက်မူ ကြည်နူးစရာ အကောင်းဆုံး မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>မင်မင်းသည်လည်း ဆွေးနွေးမှုများတွင် တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်နေသည်။ မင်ယွဲ့၏ ဦးလေးနှင့် အဒေါ်မှာမူ ခရီးဝေးမထွက်လိုကြဘဲ လူကြီးမိဘများမှာလည်း နိုင်ငံခြားသို့ သွားရန် ခန္ဓာကိုယ်က ခွင့်မပြုတော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် မင်ယွဲ့၏ မိဘနှစ်ပါး၊ မင်မင်း၊ မင်ကျောက်နှင့် မင်ချန်းတို့ ငါးဦးသားသည် မင်ယွဲ့နှင့်အတူ ပြည်ပသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်နှင့် မင်ကျောက်နှင့် မင်ချန်းတို့မှာ ပြာလွင်သော ကောင်းကင်နှင့် တိမ်တိုက်ဖြူဖြူများကို ငေးကြည့်ရင်း ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို လှတာပဲ”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ထိုလှပသော နံနက်ခင်းပုံရိပ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> မင်ယွဲ့၏ မိဘများမှာမူ ပထမဆုံးအကြိမ် နိုင်ငံခြားသို့ ထွက်ခွာခြင်းဖြစ်ရာ ပျော်ရွှင်မှုနှင့်အတူ အနည်းငယ်သော စိုးရိမ်စိတ်တို့မှာလည်း ဒွန်တွဲနေသည်။ မိသားစုဝင်များ၏ ဘဝကို ယခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများအတွက် ထိုက်တန်သော ရလဒ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လေယာဉ်ခရီးစဉ်မှာ အတော်အတန် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လိုရာခရီးသို့ ဆိုက်ရောက်ခဲ့သည်။ လေဆိပ်မှ ထွက်လိုက်သည်နှင့် တရုတ်နိုင်ငံရှိ အဆောက်အအုံများနှင့် မတူညီသော ပြည်ပဗိသုကာလက်ရာများကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်္ဂလာပါ မစ္စမင်ယွဲ့... ကျွန်တော်က လီရာ လယ်တောအိမ်ရဲ့ မန်နေဂျာ ပိုလီပါ”</p> <p> </p> <p>ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမူအရာရှိသည့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက လူကြီးလူကောင်းဆန်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယခုမှစ၍ ကျွန်တော်က လူကြီးမင်းတို့ကို ဝန်ဆောင်မှု ပေးသွားပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>လီရာ လယ်တောအိမ်၏ ပိုင်ရှင်အသစ် ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ရာ သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p> မင်ယွဲ့၏ မိသားစုဝင်များမှာမူ ရပ်နားထားသော ဇိမ်ခံကားကြီးကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်လျက် ဘာစကားမျှပင် မပြောနိုင်ကြတော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က တော်သည်ကို သိထားကြသော်လည်း ပြည်ပတွင်ပင် ဤမျှအရှိန်အဝါရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် မိသားစုဝင်များကို ကားပေါ်သို့ တက်စေပြီးနောက် သူမကိုယ်တိုင်လည်း လိုက်ပါခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ဇိမ်ခံခုနစ်ယောက်စီး ကားကြီးမှာ အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်နေပြီး လမ်းဘေးဝဲယာရှိ ထူးခြားလှပသော မြင်ကွင်းများကြောင့် မင်မိသားစု၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ ပိုမိုဝေဆာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မြို့လယ်ခေါင်မှ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာလာသောအခါ သူတို့၏ စပ်စုလိုစိတ်မှာ ပိုမိုပြင်းပြလာသည်။ </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် "လီရာ လယ်တောအိမ်" ဟု တရုတ်စာနှင့် ဂျီ (G) ဘာသာစကား နှစ်မျိုးဖြင့် ရေးထိုးထားသော ထူးခြားသည့် ဂိတ်တံခါးကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ရောက်ပါပြီ... မစ္စမင်နဲ့ ဧည့်သည်တော်များ ခေတ္တဆင်းပေးပါဦးခင်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>ပိုလီသည် လက်တစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ကာ အရိုအသေပြုလျက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးလေသည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် သဘာဝတရား၏ ခမ်းနားမှုက သူမကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>သစ်တော၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး သဘာဝရေပူစမ်း၊ စမ်းချောင်းလေးများနှင့် တောင်ကုန်းတောင်တန်းများက ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ လုပ်ကိုင်ရသော လယ်တောမျိုးမဟုတ်ဘဲ အရှေ့ဘက်ခြံစည်းရိုး၌ ဂန္ဓာမာပန်းခူးရင်း တောင်ဘက်တောင်တန်းများကို ငေးကြည့်နိုင်သည့် အေးချမ်းသာယာသော ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>လယ်တောအိမ်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်လာသောအခါ မင်ယွဲ့သည် ကမ္ဘာကျော် လယ်တောအိမ်၏ ခမ်းနားမှုကို အထင်မသေးဝံ့တော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>ကျေးလက်ဆန်သော အလှအပများအပြင် နန်းတော်ကဲ့သို့ တည်ဆောက်ထားသော အမိုးခုံး ဗီလာများ၊ ကျောက်ဆောင်ရေတံခွန်များနှင့် ရှားပါးသစ်ပင်ပန်းမန်များမှာ တစ်ဖက်တွင် ရှိနေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"လီရာ လယ်တောအိမ်ဟာ လူနဲ့ သဘာဝတရား ဟန်ချက်ညီစွာ ယှဉ်တွဲနေထိုင်မှုကို အလေးထားပါတယ် ဒါကြောင့် သဘာဝရဲ့ မူလလက်ရာတွေကို မပျက်စီးစေဘဲ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အတိုင်း တည်ဆောက်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ပိုလီက ရှေ့မှ ဦးဆောင်လမ်းပြရင်း လယ်တောအိမ်အကြောင်းကို ရှင်းလင်းပြသခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မမ... ဟိုမှာကြည့်ဦး၊ ပင်လယ်ဓားပြသင်ေ္ဘာကြီး”</p> <p> </p> <p>မင်ကျောက်က မလှမ်းမကမ်းရှိ သင်္ဘောကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်</p> <p>လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ကာရစ်ဘီယံ ပင်လယ်ဓားပြ ဇာတ်ကားများထဲမှ သင်္ဘောကြီးနှင့်ပင် တူလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့(အကြောင်းအရာအလိုက် အလှဆင်ထားသော နေရာ) ပါ။ </p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ဓားပြအပြင် ဆီးနှင်းဖြူလေး၊ ကွန်ဖူးပန်ဒါ စတဲ့ ခေါင်းစဉ်အမျိုးမျိုးနဲ့ နေရာတွေ ရှိပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>ပိုလီက ဖြည့်စွက်ပြောကြားသည်။</p> <p> </p> <p> ဤနေရာတွင် လူတစ်ဦးသည် တောရကျောင်းသားတစ်ဦးကဲ့သို့ အေးချမ်းစွာ နေနိုင်သလို၊ ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ခမ်းနားစွာလည်း နေထိုင်နိုင်ပြီး အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့လည်း ခံစားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အရင်ဆုံး ဧည့်သည်တော်တို့ နားနေမယ့်နေရာကို ပို့ပေးပါ့မယ် မစ္စမင်ယွဲ့တို့က နန်းတော်ပုံစံ ဗီလာမှာ နေမလား၊ ကျေးလက်ပုံစံ တည်းခိုခန်းမှာ နေမလားခင်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ မိဘများနှင့် မောင်လေးများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်—</p> <p> </p> <p>"မေမေတို့ကတော့ ကျေးလက်ဆန်တဲ့ နေရာမှာပဲ ထားလိုက်ပါ ကျွန်မတို့ကတော့ အလှဆင်ထားတဲ့ အခန်းတွေမှာ နေပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ပိုလီက လျှပ်စစ်အားသွင်းထားသော မြင်ကွင်းကြည့်ဘတ်စ်ကားကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး သူတို့အားလုံးကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ခရီးစဉ်တစ်လျှောက် ဒီကားလေးနဲ့ သွားလာနိုင်ပါတယ်... အကယ်လို့ မစ္စမင်ယွဲ့ကိုယ်တိုင် မောင်းချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်ခင်ဗျာ”</p> <p> </p> <p>ပိုလီသည် သူတို့အားလုံးကို အခန်းများသို့ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက် အရိုအသေပြုကာ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖေဖေနဲ့ မေမေ... ဒီနေရာကို သဘောကျရဲ့လား”</p> <p> </p> <p>"သိပ်သဘောကျတာပေါ့ သမီးရယ်”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ မိခင်က ကြည်နူးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပြတင်းပေါက်ကြီးတွေကလည်း ကျယ်လိုက်တာ၊ နေလို့ကောင်းတဲ့ ဖျာတက်တာမီတွေရော... လိုက်ကာကို ဖွင့်လိုက်ရင် မြင်ရတဲ့ ပန်းခင်းကြီးတွေက တကယ့်ကို ရင်သပ်ရှုမောစရာပဲ”</p> <p> </p> <p>မိဘများ စိတ်ကျေနပ်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် မင်ယွဲ့သည်လည်း ဝမ်းမြောက်မိသည်။ ခရီးပန်းလာသဖြင့် အနားယူစေပြီးနောက် သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ယွဲ့ယွဲ့... ငါက ကွန်ဖူးပန်ဒါ အခန်းမှာ နေချင်</p> <p>တာ”</p> <p> </p> <p>ယွမ်ပေါ့က စိတ်ထဲမှ တောင်းဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p> မင်ယွဲ့ကလည်း ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ကွန်ဖူးပန်ဒါ အခန်းမှာ ဝါးတောလေးများ ဝန်းရံထားသော သစ်သားအိမ်လေးဖြစ်ပြီး အမိုးပေါ်တွင် ပန်ဒါရုပ်ထုကြီး ရှိနေသည်။ အခန်းတွင်းရှိ ဆိုဖာ၊ စားပွဲနှင့် ရေချိုးခန်းသုံးပစ္စည်းများအထိ ပန်ဒါခေါင်းစဉ်ဖြင့် အနုစိတ်ပြင်ဆင်ထားရာ အလွန်ပင် ချစ်စဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>နံနက်ခင်းတွင် ငှက်ကလေးများ၏ တေးဆိုသံနှင့် ပန်းရနံ့များကြောင့် မင်ယွဲ့ နိုးထလာခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ဆေးကြောသန့်စင်ပြီးနောက် ပင်လယ်ဓားပြအပြင်အဆင်ဖြင့် နေထိုင်နေကြသော မောင်လေးများထံသို့ သွားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပင်လယ်ဓားပြ ဝတ်စုံများနှင့်ပင် အိပ်ခဲ့ကြဟန်တူကာ အိပ်ခန်းမှာလည်း မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ထဲမှ သင်္ဘောပျက်ကြီးနှင့် တူလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... သွားကြရအောင် ဒီနေ့ လယ်တောအိမ်</p> <p>တစ်ခွင် လှည့်ကြည့်ကြမယ်”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် မင်မင်းနှင့်အတူ မိဘများရှိရာသို့ သွားကြသည်။ </p> <p> </p> <p>လယ်တောအိမ်တွင် 3D မြေပုံများ ပေးထားသော်လည်း လူကြီးများမှာ အသုံးမပြုတတ်သဖြင့် လူငယ်များကသာ လိုက်လံခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ အခွင့်အရေးကို အသုံးမပြုဘဲ မိသားစုအလိုက် စီးနိုင်သော မိုးကာပါသည့် စက်ဘီးကို ငှားရမ်းကာ လှပသော မြင်ကွင်းများကြားတွင် အတူတူ နင်းခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းဘေးရှိ ပန်းပင်များကို ကြည့်ကာ မိဘနှစ်ပါးစလုံး စိတ်ချမ်းမြေ့နေကြသည်။ ဤသည်မှာ ပန်းစိုက်ပျိုးသူ မျိုးရိုးဗီဇကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် စက်ဘီးကို ခဏခဏ ရပ်နားကာ မြင်ကွင်းများကို ငေးမောကြည့်ရှုကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖေဖေနဲ့ မေမေ... ပန်းခင်းထဲမှာ ရပ်ပေးပါဦးသမီး ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>နှင်းပန်းခင်းကြီး၏ ရှေ့တွင် မိဘနှစ်ပါးစလုံးမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ရပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖေဖေ... မေမေနဲ့ ပိုနီးနီးလေး ကပ်ရပ်လိုက်</p> <p>လေ”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သောအခါ ဖခင်ဖြစ်သူက ရှက်ပြုံးဖြင့် မိခင်၏အနားသို့ တိုးကပ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ထိုချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်များကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ယူလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... ရပြီ။ လာကြည့်ကြပါဦး”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save