Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွန်တော့်ကိုယ်စား နှုတ်ဆက်ပေးပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ဟန်ကျီ" ဟူသော အမည်နာမကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မင်ယွဲ့၏ မိခင်ဖြစ်သူမှာ စပ်စုလိုစိတ်တို့ ချက်ချင်းပင် ထကြွလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းမှာ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အမည်ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး ဖုန်းပြောနေစဉ် သမီးဖြစ်သူ၏ မျက်နှာထက်၌ ပေါ်လွင်နေသော နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသည့် အမူအရာမှာ သာမန်သူငယ်ချင်းထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည်ကို သူမ ရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖခင်ဖြစ်သူမှာမူ မျက်နှာကို တည်ထားသော်လည်း လက်ထဲမှ အသားကင်တုတ်ကို မလှုပ်မယှက် ကိုင်ထားရင်း အာရုံအားလုံးကို မင်</p> <p>ယွဲ့၏ ဖုန်းဆီသို့သာ စူးစိုက်ထားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီသည်လည်း မင်ယွဲ့က ဤမျှမြန်ဆန်စွာ ဖုန်းကိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ခါ ဖုန်းကိုင်တာ တော်တော်မြန်သားပဲ၊ ဖုန်းဆော့နေတာလား”</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး... ဖေဖေတို့ မေမေတို့နဲ့အတူ စခန်းချနေတာလေ”</p> <p> </p> <p>စကားပြောနေစဉ် လေတိုးသံသဲ့သဲ့ကို ဟိုဘက်မှ ကြားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်ကို ကိုယ့်ကိုယ်စား နှုတ်ဆက်ပေးပါဦး”</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက တလေးတစား ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ချက်ချင်းပြောပြမည် မဟုတ်ဟု သူတွေးထားသော်လည်း သူ၏ ဂါရဝတရားကိုမူ အမြဲထုတ်ဖော်ပြသလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် မိဘများကို ကြည့်ကာ စကားဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဖေဖေ၊ မေမေ... ဟန်ကျီက ဖေဖေတို့ မေမေတို့ကို နှုတ်ဆက်ပေးပါတဲ့”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိုဟန်ကျီမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ပတ်သက်မှုကို သူ၏ မိသားစုက သိရှိထားသော်လည်း မင်ယွဲ့၏ မိသားစုဘက်မှ သဘောထားကို သူ မသိခဲ့ရပေ။ </p> <p> </p> <p>ယခုမူ မင်ယွဲ့က သူမ၏ မိဘများရှေ့တွင် သူ့အကြောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် တရားဝင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ မိခင်မှာ ချက်ချင်းပင် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး "ဟန်ကျီ" ဆိုသည်မှာ မင်ယွဲ့ တွဲနေသည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဖခင်ဖြစ်သူမှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သမီးဖြစ်သူမှာ အိမ်ထောင်ပြုရမည့် အရွယ်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူကတော့ </p> <p>သူမကို လက်လွှတ်ရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပေ။ </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မိုဟန်ကျီကို မမြင်ဖူးသေးခင်မှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အမှတ်လျော့နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ် အဲဒီကို အခုချက်ချင်း လိုက်လာသင့်</p> <p>တယ်လို့ ခံစားနေရတယ်”</p> <p> </p> <p>မိုဟန်ကျီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်အေးအေးထားပါ... အချိန်ရမှ အေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့ ကျွန်မ မိဘတွေကလည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ကျောက်သည်လည်း သူ၏ နတ်သမီးကဲ့သို့ လှပသော အစ်မကို ဖမ်းစားနိုင်သည့် ထိုယောင်္ကျားမှာ မည်သို့သောသူ ဖြစ်မည်ကို အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် လူတိုင်း၏ စူးစမ်းသော အကြည့်တို့ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေ မေးချင်ကြတာလဲ... မေးလို့ရပြီနော်”</p> <p> </p> <p>သူမသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ ထိုင်ချလိုက်ရင်း အားလုံးကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ မင်မင်းမှာမူ အချက်အလက်အချို့ကို သိရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ဘေးမှနေ၍ အသာအယာ စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သူက ဘယ်မြို့သားလဲ၊ ရုပ်ရည်ကရော ဘယ်လိုရှိလဲ၊ အလုပ်အကိုင်နဲ့ မိသားစု အခြေအနေကရော... ဘယ်လို စဆုံခဲ့ကြတာလဲ”</p> <p> </p> <p>မိခင်ဖြစ်သူ၏ အဆက်မပြတ် မေးခွန်းများကြောင့် မင်ယွဲ့မှာ မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မေမေရယ်... မေးခွန်းတွေကလည်း အများကြီးပဲ သူက ယန်ကျန်းမြို့သားပါ၊ သူ့အိမ်မှာ ကုမ္ပဏီရှိတယ် ကျွန်မ ပါမောက္ခနဲ့အတူ စီးပွားရေး ထိပ်သီးအစည်းအဝေး တက်တုန်းက ဆုံခဲ့တာလေရ</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဖခင်ဖြစ်သူမှာမူ ထိုလူငယ်၌လည်း ကုမ္ပဏီရှိသည်ဟု ကြားသောအခါ သမီးဖြစ်သူနှင့် အဆင့်အတန်းချင်း ညီမျှသည်ဟု ယူဆကာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ရုပ်ကရော... ကြည့်ကောင်းရဲ့လား”</p> <p> </p> <p>"အရပ်က ၁.၈၈ မီတာ ရှိတယ်၊ တကယ့်ကို လူချောပါပဲ ကျွန်မရဲ့ အကြိုက်ကို မေမေ သိသားပဲဟာ ကျွန်မက မေမေတို့ဆီက ရုပ်ရည်ဦးစားပေးတဲ့ ဗီဇကို အပြည့်အဝ ဆက်ခံထားတာလေ မေမေတောင် အဲဒီတုန်းက ဖေဖေက တစ်ရွာလုံးမှာ အချောဆုံးလူပျိုကြီးမို့လို့ ယူခဲ့တာ မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့၏ စနောက်မှုကြောင့် မိခင်ဖြစ်သူမှာ မျက်နှာဝင်းပသွားကာ—</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့... နင့်အဖေသာ ရုပ်မချောရင် ငါက ယူပါ့မလား”</p> <p> </p> <p> ဟု ဆိုကာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>စင်စစ် မင်ယွဲ့၏ မိခင်မှာ မိသားစုတွင် တစ်ဦးတည်းသော သမီးဖြစ်ပြီး အလိုလိုက်ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် လက်ထပ်စဉ်က ဖခင်၏ မိသားစုမှာ ဆင်းရဲလွန်းသဖြင့် မိဘများက သဘောမတူခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို မိခင်ဖြစ်သူက ယုံကြည်သဖြင့် အတင်းအကျပ် လက်ထပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ယခုမူ သားသမီးများမှာလည်း လိမ္မာပြီး အောင်မြင်နေကြသဖြင့် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မှန်ကန်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ဟန်ကျီရဲ့ ရုပ်ရည်ကတော့ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး ဖေဖေ့ထက်တောင် ပိုချောသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့က မြှောက်ပြောလိုက်သောအခါ မိခင်ဖြစ်သူမှာ ကျေနပ်သွားသော်လည်း၊ ဖခင်ဖြစ်သူကမူ ထိုကောင်လေးမှာ မည်မျှအထိ ချောမောသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုစိတ် ပြင်းပြနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဓာတ်ပုံရှိလား”</p> <p> </p> <p>မင်မင်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ဖုန်းထဲတွင် မိုဟန်ကျီ၏ ဓာတ်ပုံ မရှိသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p> သူမသည် လွယ်ကူသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ အင်တာနက် browser မှတစ်ဆင့် သူ၏ အမည်ကို ရိုက်ရှာလိုက်ရာ ထင်ရှားလှသော သူ၏ ပုံရိပ်နှင့် ကိုယ်ရေးရာဇဝင်တို့ ပေါ်လာတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် ထိုပုံကို သိမ်းဆည်းကာ မိသားစု Group Chat ထဲသို့ ပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ ကျွန်မရဲ့ ချစ်သူပါ”</p> <p> </p> <p>အချစ်နှင့် ဝေးကွာခဲ့သော မင်ယွဲ့သည် ယခုအခါ သူမ မြတ်နိုးရသူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤခရီးလမ်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆက်လျှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p> မိသားစု Group ထဲတွင် ဓာတ်ပုံရောက်သွားသည်နှင့် ဦးလေး၊ အဒေါ်များနှင့် အဘိုးအဘွားများမှာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ရုပ်ရည်မှာ ချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်နေကြသလို စိတ်နေစိတ်ထားကိုလည်း စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွဲ့သည် မိသားစုဝင်များ၏ စကားဝိုင်းကို screenshot ရိုက်ကာ မိုဟန်ကျီထံသို့ ပေးပို့လိုက်ပြီး "ရှင် ကြောက်နေပြီလား" ဟု စာတိုလေး ပါးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ မိုဟန်ကျီသည် အစည်းအဝေးခန်းမ၌ အလုပ်ကိစ္စများကို တည်ကြည်စွာ </p> <p>ဆွေးနွေးနေသည်။</p> <p> </p> <p> စီးပွားရေးဌာန၏ အမှားအယွင်းတစ်ခုကြောင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေပြီး အစည်းအဝေးခန်းမ တစ်ခုလုံးမှာလည်း အပ်ကျသံပင် မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မင်ယွဲ့ ပေးပို့ထားသော စာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေတ္တမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ တည်ကြည်သော အမူအရာသို့ ပြန်လည်</p> <p>ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် အမှားအယွင်း ပြုလုပ်ခဲ့သော ဝန်ထမ်းကို ထိုက်တန်သော အပြစ်ပေးမှုများ ပြုလုပ်ရန်နှင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ကုစားရန် ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ၏ ရုံးခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါမှသာ မင်ယွဲ့၏ စာကို အသေးစိတ် ကြည့်ရှုတော့သည်။</p> <p> </p> <p> မင်ယွဲ့၏ မိသားစုဝင်များက သူ့အကြောင်းကို စိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းနေကြသည်ကို မြင်</p> <p>သောအခါ သူသည် ပြုံးလျက် ပြန်စာပို့လိုက်</p> <p>သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့... ကိုယ့်ကိုယ်စား မိသားစုကို နှုတ်ဆက်ပေးပါဦး မင်း ပြန်လာတာနဲ့ ကိုယ် လာတွေ့ပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save