အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် ဖြစ်သည်။
အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ရှောင်မိုက အိပ်ရာမှ ထလာခဲ့လေသည်။
ထိုနေ့တွင် သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုထံသို့ သစ်သားဓားတစ်လက် ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။
"ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ဒီသစ်သားဓားနဲ့ လေ့ကျင့်ရမယ်"
တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုအား ပျင်းရိပျင်းတွဲ ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ မင်းကို သင်ပေးမယ့် ဓားသိုင်းက သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းလို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒါကို ကျင့်ကြံနေချိန်မှာ သွေးချီတွေက မင်းရဲ့ အရိုးတွေနဲ့ နှလုံးသားထဲကို နာကျင်စွာနဲ့ ဖောက်ဝင်သွားလိမ့်မယ်။
မင်း သည်းမခံနိုင်ရင်တော့ သွေးအိုင်တစ်အိုင်အဖြစ် အရည်ပျော်သွားလိမ့်မယ်။
မင်း သည်းခံနိုင်ရင်တော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းက တူညီတဲ့ ပါရမီရှိတဲ့ တခြားကျင့်ကြံသူတွေထက် အများကြီး သာလွန်သွားလိမ့်မယ်။
ရှောင်မို၊ မင်းရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံက ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းအတွက်တော့ အရိုးကောင်းရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။
ဒါက အလွန်ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲ၊ မင်းက သတ္တိနည်းပြီး စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့နေမယ်ဆိုရင် ပိုကျင့်လေလေ ကျင့်စဉ်သွေဖည်ခြင်း ဖြစ်ဖို့ ပိုလွယ်လေလေပဲ။
အဲဒီလို ဖြစ်လာရင်လည်း ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မှာပဲ"
"ဒါ့အပြင် မင်း သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံပြီးတဲ့အခါ မင်းရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ကြီးမားလေလေ ဓားသိုင်းရဲ့ စွမ်းအားက ပိုကြီးမားလေလေပဲ။"
"ပြီးတော့ လူသတ်ခြင်းက မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို တိုးပွားစေဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ။"
ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ရှောင်မို၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားလေသည်။
သွေးမိစ္ဆာ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်၊ "မင်း ဘယ်သူ့ကို သတ်သတ်၊ ဘယ်နှယောက်ကို သတ်သတ် အဲဒါက မင်းရဲ့ အပိုင်းပဲ။ ငါ့စံနှုန်းတွေကို ပြည့်မီဖို့ပဲ လိုတယ်။ အမြဲတမ်းလိုလိုပါပဲ၊ မင်းရဲ့ အဆင့်က ငါ မျှော်မှန်းထားသလောက် မဖြစ်လာဘူးဆိုရင် မင်းကို ငါ သတ်မယ်။ အပို အားစိုက်ထုတ်ပြီး အချိန်ဖြုန်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ တခြား မေးစရာ ရှိသေးလား"
"ကျွန်တော့်မတိုင်ခင် ဘယ်နှယောက် သေခဲ့ပြီးပြီလဲ" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။
"တပည့်လက်ခံရတာက ဒုက္ခများတယ်" ဟု သွေးမိစ္ဆာက ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်၊ "ငါ တစ်ယောက်မှ လက်မခံဖူးဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံးပဲ။ တခြား ရှိသေးလား"
"မရှိပါဘူး"
"ဒါဆို စမယ်။ သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းရဲ့ ပထမဆုံးဟန်ပန်၊ သေချာကြည့်ထား ကောင်လေး။ ငါ တစ်ခါပဲ ပြမယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သွေးမိစ္ဆာကလည်း သစ်သားဓားတစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်လေသည်။
နောက်ပိုင်း နေ့ရက်တိုင်း၏ နံနက်ခင်းများတွင် သွေးမိစ္ဆာကိုယ်တိုင် ရှောင်မိုအား သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးလေသည်။
လေ့ကျင့်ခြင်းအပြင် သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုအတွက် နေ့စဉ် ဆေးစိမ်ရေချိုးကန်ကိုပါ ပြင်ဆင်ပေးလေသည်။
အစပိုင်း လေ့ကျင့်ချိန်များတွင် သွေးချီက ရှောင်မိုအား နဂါးအဆီအနှစ် သောက်သုံးရသည်ထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုမျိုးကို အမှန်တကယ် ခံစားရစေခဲ့သည်။
သို့တိုင် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ရပ်နေသော ကျန်းရှင်းကို မြင်ရတိုင်း သူက သွားကြိတ်ကာ သည်းခံခဲ့လေသည်။
လေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးတိုင်း ကျန်းရှင်းက ပဝါတစ်ထည်ဖြင့် ပြေးလာကာ သူ၏ ချွေးများကို သုတ်ပေးပြီး ပခုံးများနှင့် ကျောပြင်ကို နှိပ်နယ်ပေးတတ်လေသည်။
သူမက တခြား ဘာမှ သိပ်မလုပ်ပေးနိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ၏ နေ့စဉ်ဘဝ အသေးစိတ်ကိစ္စလေးများကိုသာ ဂရုစိုက်ပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။
နှစ်လအကြာတွင် ရှောင်မိုသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ နဝမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့လေသည်။
သူ၏ အဆင့်ချိုးဖျက်နိုင်မှု အမြန်နှုန်းက ရှောင်မိုကိုယ်တိုင်ပင် မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။
ယင်းမှာ သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် ဤဘဝတွင် သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီက အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် မြင့်မားနေသောကြောင့်လားဆိုသည်ကို သူ မဝေခွဲတတ်တော့ချေ။
နှစ်လအတွင်း နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ထပ် အဆင့်ချိုးဖျက်ရန် နီးကပ်နေခြင်းမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။
သို့သော် အကြောင်းရင်းက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန်သာ တတ်နိုင်လေသည်။
သွေးမိစ္ဆာက သူ့အတွက် ပန်းတိုင်များ သတ်မှတ်ပေးထားလေသည်။
လေ့ကျင့်မှု အပိုင်းအခြားတစ်ခုစီ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ရှောင်မိုက သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်တစ်ခုနှင့် သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်း၏ အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ အသတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ပါရမီက သွေးမိစ္ဆာ၏ တောင်းဆိုချက်များကို ပြည့်မီရန် လုံလောက်နေခဲ့လေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ သွေးမိစ္ဆာကိုယ်တိုင်ပင် နားလည်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့လေသည်။
ဆယ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ခိုင်မာပြတ်သားတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတာလဲ။
သို့တိုင် ဓားသိုင်း၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ကျင့်ကြံသော နေ့ရက်များ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်မိုက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ကြီးထွားလာသည်ကို ခံစားလာရလေသည်။
လေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးတိုင်း သူက တစ်ခုခုကို ခုတ်ထစ်ချင်စိတ်များ ယားယံလာပြီး သွေးကို မြင်တွေ့ချင်သော တပ်မက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။
သို့သော် သူက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားဖိနှိပ်ထားခဲ့လေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်း၏ ခုနစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် ရှောင်မိုက အုတ်မြစ်ချခြင်း ဆေးလုံးကို မြိုချကာ မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။
ကျင့်ကြံသူ အများစု ဘယ်သောအခါမှ မဖြတ်ကျော်နိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကို သူက သုံးလမပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ခုန်ပျံကျော်လွှားသွားခဲ့ခြင်းပင်။
သူ အောင်မြင်သွားသောနေ့တွင်။
သွေးမိစ္ဆာက သူ၏ထံသို့ ထန်ဟန်ဓား တစ်လက်ကို ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။
၎င်းမှာ နာလင်ဓားဟု အမည်ရသော အဆင့်လေး မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှောင်မို ထိုဓားဖြင့် လေ့ကျင့်သောအခါ ဓားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေလေသည်။
သူ ကြာကြာကိုင်ထားလေလေ ဓားက ပိုလေးလာလေလေ ဖြစ်သည်ကို ခံစားရလေသည်။
"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သွားပြီ၊ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းထဲမှာ မင်း သွားလာလှုပ်ရှားလို့ ရပြီ။ အနန္တတာအိုမြို့လေးကို သွားပြီး ငါ့အတွက် သေရည်တစ်အိုး သွားဝယ်ချေ၊ မြောက်ဘက်မြို့က မျက်မမြင်အဘိုးကြီးဆိုင်က စန်းလော့သေရည်ကို ဝယ်ခဲ့"
စကားပြောပြီးနောက် သွေးမိစ္ဆာက သူ၏ထံသို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများပါသော အိတ်တစ်အိတ်နှင့် ဘူးသီးခြောက်တစ်လုံးကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သမ်းဝေကာ ခြံဝန်းထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားလေသည်။
ကျန်းရှင်းက သူ့ကို လိုက်ပါသွားချင်ခဲ့လေသည်။
သို့သော် ရှောင်မိုက ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ရာ သူက အပြင်ဘက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အရင် စူးစမ်းလေ့လာမည်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေပုံရပါက ကျန်းရှင်းကို နောက်မှ လမ်းလျှောက်ထွက်ရန် ခေါ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာပြီးနောက် ရှောင်မိုက ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အနန္တတာအိုမြို့လေးဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။
အနန္တတာအိုမြို့လေးသည် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လွင်ပြင်ငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
မြို့လေးမှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး သာမန်မင်းဆက်တစ်ခု၏ မြို့တော်ထက်ပင် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုကျယ်ဝန်းလေသည်။
သေရည်ဆိုင်များ၊ တည်းခိုခန်းများ၊ လောင်းကစားရုံများ၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များအစရှိသည့် လိုချင်သမျှ အရာအားလုံးရှိနေပြီး သာမန် လူ့လောကနှင့် ဘာမျှမကွာခြားလှချေ။
သို့တိုင် အနန္တတာအိုမြို့လေးရှိ "ပန်းတစ်သောင်းအိမ်တော်" မှ မိန်းကလေးများမှာ လောကီမှ ပြည့်တန်ဆာများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုလှပကြလေသည်။
၎င်းတို့က ရွှင်လန်းသောပေါင်းဖက်ခြင်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အလွန်ဆင်တူကြပြီး နှစ်ကိုယ်ကြားကျင့်ကြံခြင်းမှတစ်ဆင့် တာအိုကို လိုက်စားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေစဉ် ရှောင်မိုကို လူအများက ဘေးတိုက် အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။
အများစု၏ အကြည့်များက သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ် သစ်သားပြားလေးပေါ်သို့ ကျရောက်နေလေသည်။
သူက ကျန်းရှင်း၏ အရွယ်အစားနှင့် ကိုက်ညီမည့် အဝတ်အစား အစုံအချို့၊ သကြားလုံးများနှင့် သကြားရည်သုတ်(ထန်ဟူလု) များကိုပါ ဝယ်ယူခဲ့လေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမက အစာရှောင်ဆေးလုံးများကို အချိန်အကြာကြီး စားသုံးနေခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ ပါးစပ်မှာ လုံးဝ အရသာပျက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက မြောက်ဘက်မြို့ရှိ "မျက်မမြင်အဘိုးကြီး၏ သေရည်ဆိုင်" သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စားပွဲထိုးကို သူ၏ ဘူးသီးခြောက်ထဲသို့ စန်းလော့သေရည်များ ဖြည့်ခိုင်းကာ ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ဆွဲယူထိုင်လိုက်လေသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ဘေးစားပွဲမှ အမျိုးသားနှစ်ဦး၏ စကားသံများက သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။
"ဒုတိယအကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာ တပည့်လက်ခံလိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်" ဟု ဝမ်ဝေ့ကျွင်းအမည်ရသည့် သန့်ပြန့်သော ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မေးလိုက်လေသည်။
"တကယ်ပဲ" လီချန်အမည်ရသည့် ကျင့်ကြံသူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "ငါကိုယ်တိုင်တောင် တော်တော်လေး အံ့ဩသွားတာ။ အဲဒီလောက် မောက်မာတဲ့ အကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာက တပည့်လက်ခံလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ"
"ဟက်" ဝမ်ဝေ့ကျွင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်၊ "မောက်မာတယ်ဟုတ်လား။ ငါ့ဆရာနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် သွေးမိစ္ဆာက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးကွာ"
"ဟားဟား၊ မဟာအကြီးအကဲနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒုတိယအကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာက တကယ်ကို လိုအပ်ချက်ရှိနေသေးတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ညီအစ်ကိုဝမ်ရာ... သွေးမိစ္ဆာရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နဲ့ ရုပ်ရည်ကတော့... အင်း..." လီချန်က ယောက်ျားအချင်းချင်း နားလည်သော အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြုံးလိုက်လေသည်။
"စောင့်ကြည့်နေလိုက် ညီအစ်ကိုဝမ်၊ ငါ့ဆရာသာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ပြီး နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာတာနဲ့ သူမကို သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးအဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုက်မှာပဲ။ သူ့ရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ တစ်ခါတလေကျရင်—"
စကားတစ်ဝက်မှာပင် လူနှစ်ယောက်စလုံး၏ နှလုံးသားများ တင်းကျပ်သွားပြီး ထိုင်ခုံများမှ ခုန်ထလိုက်ကြလေသည်။
"ဝုန်း"
သွေးရောင် ဓားချီတစ်ချက်က စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။
***