Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မသေမျိုး ဖြစ်ချင်တယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်းကို အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် သွေးမိစ္ဆာပေးလိုက်သော မြေပုံအတိုင်း ခုံးနျန်ကျောင်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သော တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း ရှောင်မိုက အနောက်ဘက်ဒေသအကြောင်းကို တော်တော်များများ လေ့လာသိရှိခဲ့ရသည်။</p> <p>ရေတွက်၍မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကြာအောင် အနောက်ဘက်ဒေသရှိ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကြားတွင် အပြန်အလှန် ပဋိပက္ခများ ရှိနေခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုထောင်စုနှစ်များစွာ တစ်လျှောက်လုံး မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များနှင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ဖက်ကိုတစ်ဖက် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းလုနီးပါး အခြေအနေများအထိ ရောက်ရှိခဲ့ကြသော်လည်း ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တိုင်းတွင် ၎င်းတို့က ပြန်လည်စုစည်းကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လေ့ရှိကြသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်များနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများမှာ သမိုင်းမြစ်ကြောင်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>ယနေ့တိုင်အောင် အခိုင်အမာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်မှာ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခုနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။</p> <p>ထိုကျောင်းတော်က ခုံးနျန်ကျောင်းတော် ဖြစ်ပြီး ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းက ကြာမည်းဂိုဏ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယနေ့ခေတ်တွင် အနောက်ဘက်ဒေသရှိ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းများက ခုံးနျန်ကျောင်းတော်ကို ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြလေသည်။</p> <p>မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကြားတွင်မူ တရားဝင်ကြေညာထားသော ခေါင်းဆောင်မရှိချေ၊ အားလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားသော ကြီးမြတ်လှသည့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုသာ ရှိလေသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင်မူ ကြာမည်းဂိုဏ်းက ထိုဂိုဏ်းဆယ်ခုကြားတွင် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော ခေါင်းဆောင်အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးကတည်းက ရှောင်မိုက ယခင်ကလိုမျိုး လူတွေကို ရှောင်ပုန်းနေခြင်း မရှိတော့ချေ။</p> <p>သူက ဂူဗိမာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤလောကတွင် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ရှားပါးလှသည်ဖြစ်ရာ ဂူဗိမာန်အဆင့်ဆိုလျှင်တော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ရှောင်မိုက ပြဿနာမရှာသရွေ့ အခြေခံအားဖြင့် မည်သူကမျှ သူ့ကို လာရောက်ရန်စမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှောင်မိုက ကျန်းရှင်းကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကောင်းကင်မှ ပျံသန်းခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းလည်း မဟုတ်ချေ၊ သူတို့က မကြာခဏဆိုသလို အောက်သို့ဆင်းကာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူ၏လက်ထဲတွင် အချိန်သုံးလတိတိ ရှိသေးသည်ဖြစ်ရာ အလျင်စလိုလုပ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။</p> <p>ထို့အပြင် သူက အနောက်ဘက်ဒေသကို ပိုမိုကြည့်ရှုလေ့လာချင်ခဲ့ပြီး ကျန်းရှင်းနှင့်လည်း အချိန်ပိုဖြုန်းချင်သေးသည်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ကျန်းရှင်း ခုံးနျန်ကျောင်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် သူမကို ပြန်လည်တွေ့ဆုံရဖို့ နှစ်ပေါင်းမည်မျှအထိ ကြာမြင့်သွားမည်ကို မည်သူကမျှ မသိနိုင်ချေ။</p> <p>နောက်ထပ် လဝက်ခန့် အကြာတွင် ရှောင်မိုနှင့် ကျန်းရှင်းတို့က ရွာငယ်လေးတစ်ရွာကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>မြေပုံအရဆိုလျှင် ဤရွာလေးကို ဖြတ်သွားခြင်းက အဝေးကြီး ကွေ့ပတ်သွားရမည့် ခရီးကို သက်သာသွားစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက် ရွာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် ထိုနေရာတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရှောင်မို အာရုံခံမိသွားလေသည်။</p> <p>သူက ရွာသားတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။</p> <p>ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားထားသော အရိပ်အယောင်များနှင့် နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော သွေးကွက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးက ရွာထဲတွင် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လွင့်မျောနေကြသော လေလွင့်ဝိညာဉ်များကို တွေ့ရှိလိုက်ကြရသည်။</p> <p>ထိုဝိညာဉ်များ အားလုံးမှာ သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရလေသည်။</p> <p>"ရှောင်မို"</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းရှင်းက အလိုအလျောက်ပင် သူ၏ အင်္ကျီလက်စကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ဖြူရော်သွားလေသည်။</p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး"</p> <p>ရှောင်မိုက သူမ၏ လက်ဖဝါးလေးကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကို စုစည်းကာ ဓားရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ဖြူဖွေးနေသော နံရံတစ်ခုပေါ်တွင် ဆွဲထားသည့် တစ်စုံတစ်ရာကို သူ သတိထားမိသွားလေသည်။</p> <p>သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ မှော်ဝင်္ကပါ တစ်မျိုးနှင့် ဆင်တူနေလေသည်။</p> <p>သူ ဘဝအသစ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရတိုင်း ရှောင်မို၏ တာအိုအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုများနှင့်အတူ ကျင့်စဉ်များ၊ အစီအရင်များနှင့် အခြားအရာများအပေါ် မှတ်ဉာဏ်များက မှေးမှိန်သွားတတ်သော်လည်း ဤဘဝတွင် သွေးမိစ္ဆာက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လှည့်စားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ့ကို တာအိုသာမကဘဲ အခြားသော နယ်ပယ်များစွာကိုပါ သင်ကြားပေးခဲ့လေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤဝင်္ကပါက ဝိညာဉ်ပူဇော်ခြင်း အစီအရင်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p>ထိုနေရာမှစ၍ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းတိုင်း နံရံများ၊ မြေပြင်များနှင့် အခြားနေရာများတွင် ရေးဆွဲထားသော တူညီသည့် အစီအရင်များကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p>ဤအစီအရင်များက ကျပန်း ပြန့်ကျဲနေခြင်း မဟုတ်ချေ။</p> <p>၎င်းတို့၏ တည်နေရာများက ပြီးပြည့်စုံသော ဝင်္ကပါပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ဆက်စပ်နေလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို အတိအကျ နားလည်သွားလေသည်။</p> <p>အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က ရွာတစ်ရွာလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး သွေးပူဇော်မှုအတွက် အသုံးပြုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သွေးပူဇော်ခြင်းဆိုသည်မှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများအကြား အလွန်အတွေ့ရများသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>အနောက်ဘက်ဒေသတွင် ထိုသို့သောအရာများက ပုံမှန်ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာကိုယ်တိုင်ပင် သွေးပူဇော်မှုများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p>သို့သော် သူမက သာမန်သေမျိုးများကို ပူဇော်ရသည်ကို ရွံရှာသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများကိုသာ အစားထိုး အသုံးပြုခဲ့လေသည်။</p> <p>သူမ ပြောလေ့ရှိသည့်အတိုင်းဆိုရလျှင် "ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ခြေချလိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ မင်းက ကောင်းကင်နဲ့ရော လူတွေနဲ့ပါ ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ရတော့တာပဲ။ သူတို့ကို ငါက ပူဇော်လိုက်တယ်ဆိုတာ သူတို့က ကံဆိုးတဲ့ အမှိုက်တွေဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်တာပဲ"</p> <p>စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်ပြီး ရှောင်မိုက အစီအရင်များနှင့် ပတ်သက်၍ သွေးမိစ္ဆာ သင်ကြားပေးခဲ့သည့်အရာများကို အသုံးပြုကာ ဤဝိညာဉ်ပူဇော်ခြင်း အစီအရင်၏ ဝင်္ကပါမျက်လုံးကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလေသည်။</p> <p>ရွာတစ်ရွာလုံးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက သူနှင့် ဘာမျှမဆိုင်သော်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူ ဝင်ပါလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤပူဇော်ခြင်း အစီအရင်က အဆင့်နိမ့်လှသည်၊ အလွန်ဆုံးမှ နဂါးတံခါးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး တည်ဆောက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။ ထိုကျင့်ကြံသူ လာရောက်ပြဿနာရှာမည်ဆိုလျှင်တောင် သူတို့ကို ခုတ်ပိုင်းနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက် ရှိနေလေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ရွှေအမြူတေအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဤအစီအရင်ကို ခင်းကျင်းထားခဲ့မည်ဆိုပါက သူ ရွာထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ဝင်္ကပါမျက်လုံးကို ရှာတွေ့သွားသည်နှင့် ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ချကာ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်များကို ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးတိုင်းက အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြတ်တောက်သွားလေသည်။ စွဲလမ်းမှုအားနည်းသော ဝိညာဉ်များမှာ တာအိုအတွင်းသို့ ပျော်ဝင်သွားကြပြီး သံသရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။</p> <p>စွဲလမ်းမှု ကြီးမားသော ဝိညာဉ်များကမူ ရွာအပြင်ဘက်သို့ လွင့်မျောသွားကြပြီး လောကကြီးထဲတွင် ဆက်လက်ကျန်ရစ်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p>မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့်တစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ ဂူဗိမာန်အဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့ကို လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားအောင် ကယ်ချွတ်ပေးရန် သူ၏ နည်းလမ်း မရှိခဲ့ချေ။ ဤအရာက သူ လုပ်ပေးနိုင်သမျှသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>"သွားကြစို့" ဟု သူက ကျန်းရှင်းကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း" သူမက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှ ကမန်းကတန်း လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p>...တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွာ၏ တောင်ဘက် လီတစ်ရာအကွာရှိ ဖုန်းဆိုးတောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပွင့်လာလေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရှေ့သို့တက်လာပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"လင်ဂန်ကျေးရွာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ငါ တည်ဆောက်ထားခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ပူဇော်ခြင်း အစီအရင်ကို အာရုံနောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ကွမ်ချိုက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကာ ရက်စက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"သတ္တိရှိနေလိုက်တာ" ဟူဟွေ့က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် လူတချို့ခေါ်ပြီး သွားလိုက်မယ်"</p> <p>"မလိုပါဘူး" ကွမ်ချိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်၊ "ရွာတစ်ရွာ ဆုံးရှုံးသွားတာက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိသေးတယ်"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကွမ်ချိုက ထရပ်ကာ ဂူအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>အပြင်ဘက် သိပ်မဝေးလှသော ညီညာသော မြေပြင်တစ်နေရာတွင် အစီအရင်တစ်ခုကို ခင်းကျင်းထားလေသည်။</p> <p>ဤအစီအရင်က ပင်မ ဝိညာဉ်ပူဇော်ခြင်း အစီအရင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကွမ်ချိုက ယခင်က ရွာပေါင်း ခြောက်ဆယ်ကျော်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့ပြီး ပူဇော်ခြင်း အစီအရင် ခြောက်ဆယ်ကျော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကာ တစ်စုံတစ်ယောက် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်ရန် ပူဇော်ခံဝိညာဉ်များကို စုဆောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုတစ်စုံတစ်ယောက်က ဝင်္ကပါမျက်လုံးတည်ရှိရာ နေရာတည့်တည့်တွင် ထိုင်နေလေသည်။</p> <p>သူ၏ရှေ့တွင် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး ပစ်ချခံထားရသော အခြားလူတစ်ဦးလည်း လဲလျောင်းနေလေသည်။</p> <p>အဆင့်တက်တော့မည့်သူမှာ ချန်ကျိန်းဟောင်ဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရသူမှာ သူ၏ အချစ်ဆုံး ညီအစ်ကိုဖြစ်သော ထန်ခွမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အချိန်ကျပြီ၊ ကျိန်းဟောင် စလိုက်တော့" ဟု ကွမ်ချိုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်က လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ထရပ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက တုန်ယင်နေလေသည်။</p> <p>"မြန်မြန်လုပ်၊ အချိန်ဆွဲမနေနဲ့" ကွမ်ချိုက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဆရာက မင်းကို အထင်ကြီးပြီး ကိုယ်ပိုင်တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ သဘောတူထားတယ်။ ဒါပေမယ့် စည်းကမ်းကို မင်း သိပါတယ်၊ ဆရာ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး မင်းနဲ့ အရင်းနှီးဆုံးလူတစ်ယောက်ကို သတ်ရမယ်။ ငါတို့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့"</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်က တံတွေးမြိုချလိုက်သည်၊ သူ၏ ဓားသွားက ထန်ခွမ်း၏ နှလုံးသားဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားလေသည်။</p> <p>"ညီလေး၊ မင်း ဒီလိုမျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ဘူး" ထန်ခွမ်းက ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေခြင်းများ မရှိဘဲ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများသာ ရှိနေလေသည်။</p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကိုသုံး၊ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မသေမျိုး ဖြစ်ချင်တယ်"</p> <p>ထိုစကားများနှင့်အတူ ချန်ကျိန်းဟောင်က ဓားကို အောက်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ထန်ခွမ်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် သူ အသက်မရှူတော့ချေ။</p> <p>သူ၏ သွေးများက ရေးထွင်းထားသော မြောင်းများတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး အစီအရင်တစ်ခုလုံးကို တဖြည်းဖြည်း ပြည့်သွားစေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save