Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းအမေ၏ နှစ်သက်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဖန်းမိသားစုအိမ်၏ ဒုတိယထပ်တွင် ဖန်းရို့သည် ရေဖန်ခွက်ကို ကိုင်လျက် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ခပ်စောင်းစောင်း ရပ်နေသည်။ သူမရှိရာနေရာမှ ကြည့်လျှင် ဖန်းမိသားစု၏ တစ်အိမ်လုံးဝန်းတစ်ခုလုံးကို အထင်းသား မြင်နေရ၏။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဖန်းမိသားစုအိမ်ရှေ့ လမ်းဘေး၌ အနက်ရောင် ကားတစ်စီး ဆိုက်ထားသည်။ ရင်းနှီးနေသော ကားနံပါတ်ပြားနှင့်အတူ ကားခေါင်းဖုံးပေါ်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ သူသည်ကား သူမကွာရှင်းရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဖောက်ပြန်မှု သတင်းများဖြင့် နာမည်ပျက်နေသော လင်းမိသားစု၏ ဒုတိယသခင်လေး လင်းကျိုးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းကျိုးသည် H မြို့တော်မှ ဖန်းရို့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သော်လည်း သူတို့အတူ နေခဲ့သည့် တိုက်ခန်းထဲတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်း အချို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖန်းရို့သည် သူမ၏ ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းယူဆောင်သွားပြီး သယ်မသွားနိုင်သည့် အရာမှန်သမျှကိုလည်း စွန့်ပစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘေကျင်းသို့ မပြန်လာမီအထိ လင်းကျိုးသည် ဖန်းရို့တစ်ယောက် စိတ်ဆိုးနေရုံသာဖြစ်ပြီး သူမပြောခဲ့သည့် ကွာရှင်းစကားမှာ အတည်မဟုတ်ဟု မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် ထားရှိခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ ထိုမျှော်လင့်ချက်များ အကုန်လုံး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် တကယ်ကိုပင် ကွာရှင်းတော့မည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်လုံးလုံး လင်းကျိုးသည် ဖန်းမိသားစု အိမ်ရှေ့သို့ နေ့စဉ် ကားမောင်းလာကာ ဖန်းရို့ကို တွေ့ခွင့်ရရန်နှင့် သူမ၏စိတ်ကို ပြန်လည်ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဖန်းရို့ကိုတွေ့ရဖို့ နေနေသာသာ ဖန်းမိသားစု၏ အိမ်တံခါး အတွင်းသို့ပင် ဝင်ခွင့်မရခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် သူသည် ဤမျှနှင့် အရှုံးမပေးလိုသဖြင့် ဖန်းရို့၏ စိတ်ပျော့လာမှုကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အပြင်ဘက်တွင် တောင့်ခံနေခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်လို့သာ ဖန်းမိသားစုက ကိစ္စရပ်တွေကို အစွန်းရောက်အောင် လုပ်လာမည် ဆိုလျှင်လည်း သူကတော့ သူမကို အလွယ်တကူ လက်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပေ။ လင်းမိသားစုသည် လက်ရှိတွင် အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ဖန်းမိသားစု၏ အကူအညီကို အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ဖန်းရို့အပေါ် သူ သံယောဇဉ် ရှိနေသေးသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအနည်းငယ်သော သံယောဇဉ်မှာ သူ၏အနာဂတ်နှင့်ယှဉ်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။ လင်းမိသားစုသာ ပြိုလဲသွားပါက သူသည် ဘာကောင်မှ မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p>အိမ်အတွင်း၌မူ ဖန်းရို့သည် ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်ကာ တစ်နေရာသို့ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ ဖုန်းချပြီး မကြာမီမှာပင် အောက်ထပ်ရှိလူသည် ဖုန်းပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p>သူမသည် ပြတင်းပေါက်မှ ဖယ်ခွာလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နှစ်ရှည်လများ သံယောဇဉ်ဆိုတာ ဒါပဲလား။ ဒီလောက်ပါပဲလား။ သူမသည် လူကဲခတ်ရာတွင် မည်မျှ ညံ့ဖျင်းခဲ့သည်ကို ထပ်မံ သတိပြုမိသွားပြန်သည်။ လင်းကျိုးကို မိဘများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် အိမ်သို့ စတင်ခေါ်လာစဉ်ကပင် သူမသည် အတားအဆီးများ၊ ကန့်ကွက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က သူမသည် အချစ်ကြောင့် မျက်စိကန်းနေခဲ့သဖြင့် မိဘများ၏ အကြံပြုချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ လင်းကျိုးနှင့် လက်ထပ်ရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လက်ထပ်ပြီးနောက် ခေတ္တမျှ ပျော်ရွှင်ချိုမြိန် ခဲ့ကြသော်လည်း နှစ်နှစ်မပြည့်မီမှာပင် လင်းကျိုး ဖောက်ပြန်နေသည်ကို သူမက စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင်မူ သူ၏ကုမ္ပဏီမှ အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းတစ်ဦးနှင့်ဖြစ်ပြီး သူသည် အတော်လေး လျှို့ဝှက်ခဲ့သည်။ သူမ ပြဿနာရှာပြီးနောက်တွင် ခဏတာ ငြိမ်သွားခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် မော်ဒယ်လ်မလေး တစ်ဦးကို လျှို့ဝှက်မယားအဖြစ် ထားရှိခဲ့ပြန်သည်။ ထို့နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူမ၏ စွပ်စွဲပြောဆိုချက်များမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူသည် စိတ်အလိုရှိသလို လုပ်ဆောင်ကာ ပို၍ပင် ဗြောင်ကျကျ ဖောက်ပြန်လာခဲ့ပေတော့သည်။</p> <p>နောက်ပိုင်းတွင်မူ လူတိုင်းက သူမကို ဖုံးဖုံးဖိဖိ ကူညီပေးခဲ့ကြသဖြင့် သူတကယ်ပင် နောင်တရပြီး ပြုပြင်သွားပြီဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့မိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုမူ သူမသည် အမျိုးသားများအတွက် အချိန်ပို၍ မဖြုန်းချင်တော့ပေ။ သူမဝါသနာပါသည့် အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ကာ မိဘများကို ကောင်းကောင်းပြုစု စောင့်ရှောက်ပြီး ပျော်ရွှင်သော အနားယူချိန်များကို ပေးစွမ်းလိုတော့သည်။</p> <p>"ရုရုရေ... ထမင်းစားလို့ ရပြီနော်" </p> <p>ဖန်းရို့၏မိခင်က တံခါးခေါက်၍ လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့မေမေ၊ အခုပဲ လာခဲ့ပါ့မယ်"</p> <p>ဖန်းရို့၏ အခြေအနေကြောင့် ဖန်းရို့၏ဖခင်သည် ဤနှစ်ရက်အတွင်း အပြင်သို့မထွက်ဘဲ အိမ်မှာပင် နေပေးခဲ့သည်။ ကုမ္ပဏီမှ လက်အောက်ငယ်သားများကိုလည်း ကိစ္စရှိလျှင် ဖုန်းဆက်ရန်သာ မှာကြားထား၏။</p> <p>"ဖေဖေနဲ့မေမေ... သမီးကွာရှင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ လင်းကျိုးတို့ဘက်ကတော့ အလွယ်တကူ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် သမီးကတော့ တရားရင်ဆိုင်ဖို့အထိ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ" </p> <p>ထမင်းစားပြီးနောက် ဖန်းရို့သည် မတ်မတ်ထိုင်ကာ သူမ၏ အစီအစဉ်များကို မိဘများအား ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"သမီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးပြီ ဆိုရင်တော့ အဖေတို့တွေက သေချာပေါက် ထောက်ပံ့ပေးမှာပေါ့ လင်းမိသားစုအတွက် စိတ်မပူနဲ့၊ ဖန်းမိသားစုကလည်း အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တဲ့ အထဲမှာမပါဘူး" </p> <p>ဖန်းရို့၏ဖခင်က သမီးဖြစ်သူဘက်မှ အခိုင်အမာ ရပ်တည်ပေးလိုက်သည်။ ဖန်းရို့၏မိခင်မှာမူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း ဘာမျှတော့ ဝင်မပြောခဲ့ပေ။</p> <p>အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန်းရို့သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က စုဆောင်းထားသည့် လင်းမိသားစုနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို သေချာစွာ စနစ်တကျ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ကိစ္စရပ်များက ကောင်းမွန်စွာ မပြီးဆုံးနိုင်ပါက ဤအချက်အလက်များသည် အလွန်အသုံးဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။ လင်းမိသားစုမှာ ယခုလက်ရှိ ပြဿနာပေါင်းစုံနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ၎င်းတို့နောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိနေသည်ကိုမူ သူမ မသိသေးပေ။</p> <p>*</p> <p>ဘေကျင်းမြို့၊ မွန်းဘေးဗီလာစံအိမ်။</p> <p>နိုးလာပြီး နံနက်စာ စားပြီးသည်နှင့် တန်ယန်သည် စာကြည့်ခန်းရှိ ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထပ်မံထိုင်ကာ စာများကို တဖြတ်ဖြတ် ရိုက်နေတော့သည်။ ချင်ယွီရုံ၏ နေ့လယ်စာ ဖိတ်ခေါ်မှုကိုပင် ငြင်းပယ်ခဲ့၏။</p> <p>နေဝင်ရီတရော အချိန်အထိ သူမ အလုပ်မနားခဲ့ပေ။ ထို့နောက်မှ တောင့်တင်းနေသော သူမ၏ လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ သမ်းဝေလိုက်သည်။ ယနေ့ ရေးသားပြီးစီးခဲ့သော စာမူကြမ်းများကိုကြည့်ကာ သူမကိုယ်သူမ အတော်လေး ဂုဏ်ယူနေမိသည်။</p> <p>【အရှင်... တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းလွန်းတယ် ဆက်ရေးပါဦး အရှင်... အားပေးနေပါတယ်】</p> <p>တန်ယန် ဝတ္ထုရေးနေစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် 'ယီတျန်တျန်' မှာ ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ဖတ်ရှုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဇာတ်လမ်းထဲတွင် အတော်လေး နစ်ဝင်နေပုံရ၏။ အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း သူ၏အရှင် ရေးသားသည့် ဇာတ်လမ်းမှာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည် မဟုတ်ပါ... စနစ်ကိုယ်တိုင်ကိုပင် ဆွဲဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဇာတ်သိမ်းကို အမြန်ဆုံး မြင်တွေ့ချင်နေမိတော့သည်။</p> <p>တန်ယန်သည် အမှားအယွင်း အချို့ကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အကြောင်းအရာများကို ဝဘ်ဆိုက်၏ နောက်ကွယ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ယနေ့တင်လိုက်သည့် အခန်းများနှင့် မနေ့ကအခန်းများ စုစုပေါင်းလျှင် စာလုံးရေ ၁၀၀,၀၀၀ (တစ်သိန်း) ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်နေ့လျှင် နှစ်ခန်းစီ တင်မည်ဆိုပါက ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်အထိ အေးအေးဆေးဆေး ခံပေလိမ့်မည်။ သူမသည် အချိန်ကိုက် ထုတ်ဝေမည့်စနစ်ကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ဝဘ်ဆိုက်မှ ထွက်လိုက်ရာ စာတည်းဖြတ်သူ ကျင့်မုန့်က ပို့ထားသော သီးသန့်စာကို သူမ သတိမထားမိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p>*</p> <p>ကျင့်မုန့်သည် သူမ၏ ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် 'ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း' ခလုတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် နှိပ်နေရင်းမှ နောက်ဆုံးတွင် 'အနောက်မျှော်စင်သို့ အိပ်မက်ပြန်လည်စေခြင်း' ဝတ္ထု၏ စာရေးဆရာ အွန်လိုင်းတက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများ တုန်ရီလျက် သီးသန့်စာတို လှမ်းပို့လိုက်သော်လည်း ခေတ္တစောင့်ကြည့်ရာတွင် ဘာပြန်စာမျှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ သူမ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ စာရေးဆရာမှာ လိုင်းပေါ်မှ ဆင်းသွားခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ဝတ္ထု၏ နောက်ကွယ်စနစ်တွင်မူ အခန်းသစ်ပေါင်း လေးဆယ်ကျော် စုဆောင်းတင်ထားသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူမသည် အံ့သြဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အတင်းပိတ်ထားလိုက်ရသည်။ ဆောင်းရာသီအတွက် အစာစုဆောင်းထားရသော ရှဉ့်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူမ ပျော်ရွှင်နေမိ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မည်သူမျှ သူမကို သတိမထားမိသည်ကို တွေ့သဖြင့် ဝတ္ထုမူကြမ်းများကို 'စစ်ဆေးရန်' ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အငမ်းမရ ဖွင့်ဖတ်တော့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုအခန်းပေါင်း လေးဆယ်ကျော်မှာ သူမအတွက် ခဏချင်းပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျင့်မုန့်သည် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားမိပြီး ရင်ခုန်သံများ မြန်နေကာ ပါးပြင်များလည်း နီမြန်းနေ၏။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် 'ရှေးခေတ်မင်းသားတစ်ပါးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ရိုမန့်တစ် ဆန်နိုင်ရတာလဲ' ဟု အော်ဟစ်နေမိသည်။ ဒီလိုဆိုလျှင် သူမအနေနှင့်သူမ၏ရည်းစားကို ဘယ်လိုမျက်နှာနှင့် ပြန်ကြည့်ရတော့မည်နည်း။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဝတ္ထုထဲက ဇာတ်လိုက်မင်းသားက ချောမောရုံတင် မကဘဲ အလွန်သစ္စာရှိပြီး တခြားသူတွေကို အေးစက်စက် ဆက်ဆံတတ်ပေမဲ့ ဇာတ်လိုက်မလေး အပေါ်တွင်တော့ အစွမ်းကုန်နူးညံ့ပြီး ရိုမန့်တစ် ဆန်လွန်းနေသည်။</p> <p>ကျင့်မုန့်တစ်ယောက် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် အတော်လေး ကြိုးစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် စာရေးဆရာထံသို့ နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ထပ်ပို့လိုက်ပြီး သူမ၏ လိုင်းအကောင့်ကို အမြန်ဆုံး အပ်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ဤစာအုပ်ကို ဝက်ဘ်ဆိုက်၏ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် သေချာပေါက် တင်ပေးချင်နေမိ၏။ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော စာအုပ်ကို မည်သူမျှ လက်လွတ်မခံစေရဟု သူမက ရေရွတ်နေတော့သည်။</p> <p>*</p> <p>"နင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူမှတ်နေလဲ ဒီမှာစကားပြောဖို့ နင့်မှာ အခွင့်အရေး ရှိလို့လား" </p> <p>လင်းကျိုး၏မိခင်က ချက်ချင်းပင် ငေါက်ငမ်းလိုက်လေသည်။ သူမသည် ဤချွေးမကြီးကို တစ်ခါမျှ သဘောမကျခဲ့ပေ။ မူလက သူမ၏ သားကြီးအတွက် သူမကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပေးထားသော အမျိုးသမီးကို လင်းရှောင်က ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး သူ့တွင် တစ်သက်လုံး ပေါင်းသင်းလိုသည့် ချစ်သူရှိနေပြီဟု ဆိုကာ ဤမိန်းမကို လက်ထပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။ နောက်ဆုံးတွင် မိသားစုနောက်ခံ နောက်ကွယ်လည်းမရှိ၊ ကလေးလည်း မမွေးနိုင်သည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးကိုမှ ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ သူမအတွက် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စရာပင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>"မေမေ..." </p> <p>လင်းရှောင်က ဝင်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျိုးရှင်းယာက သူ့လက်ကို ဆွဲတားလိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေသော်လည်း အကြည့်များကတော့ ခိုင်မာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤအိမ်တွင် သူမ မည်မျှ နှိမ်ချခံနေရသည်ကို သူမသိသော်လည်း ယနေ့ လင်းကျိုးကြောင့် ဖြစ်လာသော ကိစ္စရပ်များမှာ သာမန်မဟုတ်သည်ကို လူတိုင်း သိထားသင့်သည်။</p> <p>"တော်စမ်း အခုက အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်နေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး" </p> <p>လင်းဟိုင်ချွမ်က စားပွဲကို ဒုန်းခနဲမြည်အောင် ရိုက်လိုက်သည်။ </p> <p>"လင်းကျိုး... ဖန်းရို့က ကွာရှင်းမယ်လို့ တကယ်ပြောတာလား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်အဖေ... သူမက တကယ်ပြောနေတာ ဖန်းမိသားစုကလည်း ကျွန်တော့်ကို အိမ်ထဲတောင် အဝင်မခံတော့ဘူး" </p> <p>လင်းကျိုးက ခေါင်းငိုက်စိုက်ချလျက် ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"အသုံးမကျတဲ့ကောင် နင်က ဖောက်ပြန်ရင်တောင် လူမသိအောင် မလုပ်တတ်ဘူးလား အခုတော့ ဖန်းမိသားစုရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကိုပါ တို့တွေ ဆုံးရှုံးရတော့မယ် သူတို့ဆီမှာ ငါတို့လုပ်ငန်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာနော် သူတို့သာ ရန်သူဘက်ကို ကူးသွားရင် လင်းအုပ်စုကတော့ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်မှာပဲ" </p> <p>လင်းဟိုင်ချွမ်၏ စိုးရိမ်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>"အဲဒါဆိုရင်တော့... ကျွန်မတို့ဘက်က အလျှော့မပေးလို့ မရတော့ဘူးပေါ့" </p> <p>ကျိုးရှင်းယာက အေးစက်စွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပဟေဠိဆန်သော အကြံအစည်အချို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။ </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save