Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၂၃) - သူတို့အတွက် အံ့အားသင့်စရာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">လိုင်ဖော်ကျွင်းသည် ဓားသူတော်စင်ကြီး၏ အစွမ်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ဖခင် ပါကျိချွမ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးပင်လျှင် ဓားသူတော်စင်ကြီးအား မရိုမသေ မပြုဝံ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ဤကောင်မလေးက သူ၏ စကားများကို စီတုချန်ခုန်းအား ပြန်ပြောမည်ကို သူက အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မ ဘာမှမပြောပါဘူး" ဟု စီတုတျန့်မော့က ဆိုလိုက်သည်။ "ကျွန်မလည်း အဲဒီဆရာဝန်လေးက ကျွန်မတို့ရဲ့ နည်းပြချုပ်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း မမီဘူးလို့ ထင်တာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါ လိုင်ဖော်ကျွင်းမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ဘေးရှိ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကို ကြည့်ကာ "ညီအစ်ကိုဟယ်... ခင်ဗျားက ဒီမှာ အသက်အကြီးဆုံးနဲ့ အလေးစားရဆုံးလူပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"တစ်ခုခု ပြောပါဦးဗျာ။ ဒီလို အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်က ကျုပ်တို့ကို ဦးဆောင်တာမျိုးကိုတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်ခန့်ရှိသော ထိုလူမှာ လှံတစ်စင်းကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ကျောတွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်စင်း လွယ်ထားသည်။ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာလည်း ခန့်ညား လေးစားဖွယ် ကောင်းလှ၏။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်အင်္ကျီစမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး လက်တစ်ဖက် ပြတ်နေကြောင်း သိသာနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူကား ရွှမ်ဝူအသင်း၏ ခေါင်းဆောင် လက်တစ်ဖက်ပြတ် ဓားဘုရင် ဟု ကျော်ကြားသော ဟယ်ချင်းကျီပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လိုင်ဖော်ကျွင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူက "လိုင်အိုကြီး... စကားကို လျှောက်မပြောပါနဲ့။ ဒါက အထက်က စီစဉ်ထားတာပဲ။ ကျုပ်တို့တွေက အမိန့်ကို နာခံဖို့ပဲ လိုတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် တစ်ချိန်က ရူးသွပ်စစ်သည်တော် အထူးတပ်ဖွဲ့၏ ဗိုလ်ကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ စစ်သားတစ်ဦး ပီပီ အထက်၏အမိန့်ကို အမြဲနာခံတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌မူ မကျေနပ်မှု အချို့ ရှိနေပေသည်။ သူကဲ့သို့ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် ဝါရင့်တစ်ဦးအနေဖြင့် အသက် ၂၀ အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ လက်အောက်တွင် မည်သို့လျှင် လိုလိုလားလား ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">မူရုန်ဖိန်က "ဗိုလ်ကြီးဟယ်... အမိန့်နာခံတာက မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ အထက်က စီစဉ်တာကတော့ တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ် မရှိလွန်းဘူး" ဟု ဝင်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">လိုင်ဖော်ကျွင်းကလည်း "ဟုတ်တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ လိုင်အိုကြီးကတော့ မကျေနပ်ဘူး။ ညီအစ်ကိုဟယ်ကပဲ နည်းပြချုပ်ဖြစ်ဖို့ သင့်တော်တာ။ တခြားဘယ်သူမှ မသင့်တော်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဟယ်ချင်းကျီက "စကားကို လျှောက်မပြောကြနဲ့။ နည်းပြချုပ်ကို အထက်က ခန့်ထားတာ။ ငါတို့တွေ ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က ပြုံးလျက် "ကျွဣ်မတို့တွေ အထက်ကခန့်တာကို ပြောင်းလဲလို့ မရပေမယ့် သူ့ကိုတော့ ဒီကနေ မောင်းထုတ်လို့ ရတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဟယ်ချင်းကျီ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားကာ "ဒီကောင်းကင်စစ်သည်တော် စီမံကိန်းက အရမ်း အရေးကြီးတယ်။ မဆင်မခြင် မလုပ်ပါနဲ့"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က "ကျွန်မက ရူးလို့လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ရဲ့ နည်းပြချုပ် လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် အရည်အချင်းရှိဖို့ လိုတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"သူ ဒီကိုရောက်တာနဲ့ ကျွန်မက သူ့ကို စိန်ခေါ်မယ်။ သူက ကျွန်မလို မိန်းမတစ်ယောက်ကိုတောင် မနိုင်ဘူးဆိုရင် ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ ဘယ်မျက်နှာရှိတော့မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်..."</p> <p style="text-align:justify"> လိုင်ဖော်ကျွင်းက ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ညီမလေး... အဲဒီစိန်ခေါ်မှုကို ငါ့အတွက်ပဲ ထားလိုက်ပါ။ အဲဒီကောင်လေး ရောက်တာနဲ့ ငါ အရင်ဆုံး စိန်ခေါ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ငါက အမြဲတမ်း ခွန်အားကိုပဲ ယုံကြည်တယ်။ သူက ငါ လိုင်အိုကြီးကို နိုင်တယ်ဆိုရင် ဘာမဆို လုပ်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုတောင် မနိုင်ဘူးဆိုရင် သူက ဘာလို့ နည်းပြချုပ် လုပ်နေမှာလဲ။ ပထမအဆင့် စစ်သူကြီး ဘွဲ့ကိုရော ဘာလို့ ရနေမှာလဲ။ အိမ်ပြန်ပြီး ကလေးပဲ သွားထိန်းခိုင်းလိုက်"</p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဟယ်ချင်းကျီ နှုတ်ဆိတ်နေတော့သည်။ သူသည် အထက်ကို နာခံသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤလူများ ပြောနေသည်မှာလည်း အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ယဲ့ပုဖန်က နည်းပြချုပ် လုပ်မည်ဆိုပါက အခြားသူများ လက်ခံလာအောင် အစွမ်းအစ အစစ်အမှန်ကို ပြသနိုင်ရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင်ပင် လေယာဉ်အင်ဂျင်သံ ဝုန်းဝုန်းဝုန်းနှင့်အတူ စစ်သုံးဟယ်လီကော်ပတာ တစ်စီးမှာ သူတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းလာလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က "ကြည့်ကြဦး... ကျွန်မတို့ရဲ့ နည်းပြချုပ်အသစ် ရောက်လာပြီ" ဟု အော်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">လိုင်ဖော်ကျွင်းက လက်ဝါးချင်း ပွတ်လိုက်ရင်း "ငါ လိုင်အိုကြီးရဲ့ လက်သီးကို သူ ဘယ်နှချက် ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">မူရုန်ဖိန်ကမူ ဘေးမှ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူကလည်း ယနေ့ စိန်ခေါ်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း အကယ်၍ ယဲ့ပုဖန်က လိုင်ဖော်ကျွင်းကိုပင် မယှဉ်နိုင်ပါက သူ ကိုယ်တိုင် လက်ဖျားနှင့်ပင် တို့စရာ မလိုတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “အစ်ကိုလိုင်... ခဏနေရင် လက်လျှော့ပေးဦးနော်။ သူ့ကို သိပ်မနာစေနဲ့ဦး။ ကျွန်မလည်း ပျော်ချင်သေးတယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ သုံးဦးတင်မကဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်စစ်သည်တော် လူသစ်များအားလုံးမှာလည်း အထင်သေးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ အမြင်တွင် အသစ်ရောက်လာသော နည်းပြချုပ်မှာ ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းသော ဤဒုနည်းပြများ၏ စိန်ခေါ်မှုကို မည်သို့မျှ တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်အလယ်တွင် ရပ်နေသော ရှန်းချောင်ချူး တစ်ယောက်သာလျှင် အေးစက်စွာ ပြုံးနေမိသည်။ သူက "ဒီအသိဉာဏ်မရှိတဲ့ ငတုံးတွေ... ခဏနေရင် ဘယ်လိုတွေ အရှက်ကွဲကြမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ဟု တွေးနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးကဲ့၏ အိမ်မှ ထွက်လာကတည်းက သူသည် ယဲ့ပုဖန်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ကိုးကွယ်နေသူ ဖြစ်သည်။ ဂရန်းမားစတာ ရှန်တုန်းလိုင်ပင်လျှင် ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ခဲ့ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤလူများက သူ့ကို စိန်ခေါ်ချင်နေကြသေးသည်လား။ ဤသည်က ကိုယ့်ဒုက္ခ ကိုယ်ရှာနေကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">လေယာဉ်ပေါ်တွင် စီမာဝေက "ရှောင်ဖန်... ဒါက ငါတို့ရဲ့ ဆိုင်းငံ့တောင်တန်း စခန်းပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဟိုအောက်မှာ သူတို့အားလုံး နင့်ကို စောင့်နေကြပုံပဲ။ သတိထားဦးနော်... တစ်ယောက်ယောက်က နင့်ကို စိန်ခေါ်ကောင်း စိန်ခေါ်လိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ရပါတယ်... သူတို့က အရိုက်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးဆိုရင်ပေါ့" ဟု ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ရှေ့မှ လေယာဉ်မောင်းက "ဆရာတို့... စခန်းကို ရောက်ပါပြီ။ ချက်ချင်း ဆင်းသက်ရမလားခင်ဗျ" ဟု လှမ်းအော်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီမာဝေက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယဲ့ပုဖန်က တားလိုက်ကာ "မဆင်းသက်နဲ့ဦး... ဒီမှာပဲ ခဏ ရပ်ထားလိုက်"</p> <p style="text-align:justify">သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ လေယာဉ်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။ လက်ရှိ အမြင့်မှာ မြေပြင်မှ မီတာ ၁၀၀ ကျော် မြင့်မားနေပြီး လေပြင်းများ ဝှစ်ခနဲ တိုက်ခတ်နေပေသည်။ သတ္တိနည်းသောသူဆိုလျှင် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရန်ပင် ရဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">စီမာဝေက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ရှောင်ဖန်... နင် ဘာလုပ်မလို့လဲ"</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့မှ လေယာဉ်မောင်းများမှာလည်း အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေသော်လည်း နည်းပြချုပ်အသစ် ဘာလုပ်မည်ကို မသိကြပေ။ အောက်ရှိ လူများကို သူ ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြွားလုံး ထုတ်လို၍လား။</p> <p style="text-align:justify">အောက်ရှိ လူများမှာလည်း လေယာဉ်က ကောင်းကင်ယံ၌ ရပ်တန့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ဘာသဘောလဲ... လေယာဉ်က ဘာလို့ ရပ်နေတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">လိုင်ဖော်ကျွင်းက "တံခါး ပွင့်သွားပြီဟ။ ဒီနည်းပြချုပ်အသစ်က..."</p> <p style="text-align:justify">သူက စကားကို ခေတ္တရပ်ကာ "လေထီးနဲ့ ခုန်ဆင်းမလို့လား" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါရင့်ကျွမ်းကျင်သူ ဟယ်ချင်းကျီက "အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လေယာဉ်က အခု မြေပြင်ကနေ မီတာ ၁၀၀ လောက် အမြင့်မှာ ရှိတာ။ ဒီအကွာအဝေးမှာ လေထီးက ပွင့်ချိန်မရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ် ဆောင့်ကျပြီး အသားစိုင်တွေ ဖြစ်သွားမှာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က "ဒါဆို ကြိုးနဲ့ လျှောဆင်းမလို့လား" ဟု မေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုပ်မြင်သံကြားများတွင် မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသကဲ့သို့ ဟယ်လီကော်ပတာပေါ်မှ ကြိုးချ၍ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်သည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟယ်ချင်းကျီက ထပ်မံ၍ "ဒါလည်း မဖြစ်နိုင်ပြန်ဘူး။ ဟယ်လီကော်ပတာပေါ်က ကြိုးတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် မီတာ ၂၀ ဒါမှမဟုတ် ၃၀ လောက်ပဲ ရှည်တာ။ ဒီအမြင့်မှာဆိုရင် ကြိုးက မြေပြင်ကို မမီနိုင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">မူရုန်ဖိန်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "လေထီးနဲ့လည်း မဟုတ်၊ ကြိုးနဲ့လည်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင်... ကျွန်မတို့ ခေါင်းပေါ်မှာ ဒီအတိုင်း ရပ်နေတာက အစွမ်းပြချင်ယောင် ဆောင်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">လိုင်ဖော်ကျွင်းက "မဖြစ်နိုင်တာ... နည်းပြချုပ်အသစ်က ဒီလောက်ပဲ တတ်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်မိမှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါဆိုရင်တော့ တော်တော် ပျင်းဖို့ကောင်းသွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့ကလည်း ထိုအပြုအမူကို လှောင်ပြောင်နေမိသည်။ ထိုသို့သော နည်းလမ်းမျိုးမှာ အပြင်လောကတွင် ကြွားလုံးထုတ်ရန် သင့်တော်သော်လည်း ဤနေရာမှာ ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်၏ အထူးတပ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤသို့လုပ်ခြင်းက လူရယ်စရာ ဖြစ်လာစေရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမသည် စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်၏။ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် သူမ၏ အဘိုးဖြစ်သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ဆွဲကာ ဤမျှ ပျင်းစရာကောင်းသော ငတုံးတစ်ယောက်ကို ဘာကြောင့်များ အမြဲ ချီးကျူးနေရသနည်းဟု မေးခွန်းထုတ်ရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟယ်ချင်းကျီမှာမူ အခြားသူများ၏ အမြင်ကို သိပ်မထောက်ခံသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေကို အခြားနည်းဖြင့် ရှင်းပြနိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">လေယာဉ်ပေါ်တွင် စီမာဝေက "ရှောင်ဖန်... နင်က အောက်ကလူတွေကို အစွမ်းပြနေတာလား။ ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်မဖြစ်ဘူးနော်"</p> <p style="text-align:justify">"ငါ ပြောပြမယ်... အဲဒီလူတွေက ဆက်ဆံရခက်တဲ့သူတွေချည်းပဲ။ ငါတို့တွေ ဒီမှာ အကြာကြီး စောင့်နေမယ်ဆိုရင် သူတို့တွေ လူစုခွဲသွားကြလိမ့်မယ်။ အဲဒါဆိုရင် နင့်အတွက် အကျပ်ရိုက်စရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ငါက အဲဒီလို ပျင်းစရာကောင်းတာမျိုး ဘယ်လုပ်မလဲ။ သူတို့ကို အံ့အားသင့်အောင် လုပ်ပေးမလို့"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စကားပြောပြီးနောက် ဘေးရှိ ယဲ့ထျန်းကို ကြည့်ကာ "ကဲ... ဆင်းတော့" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကြောင့် စီမာဝေနှင့် လေယာဉ်မောင်းတို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ ဤမျှ မြင့်မားသော အမြင့်မှ မည်သို့ ဆင်းမည်နည်း။ ခုန်ချမည်လား။ ဤအမြင့်မှ ခုန်ချခြင်းမှာ လေထီးပါလျှင်ပင် သေကြောင်း ကြံစည်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ယဲ့ထျန်းက လေယာဉ်ပေါ်မှ ဝှစ်ခနဲ ခုန်ချသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်တွင် လိုင်ဖော်ကျွင်းက လေယာဉ်ကို မော့ကြည့်ရင်း "နည်းပြချုပ် အသစ်ကတော့ စိတ်ပျက်စရာပဲ။ ငါတို့တွေ လေ့ကျင့်ရေးပဲ ပြန်လုပ်ကြရအောင်။ ဒီလိုလူမျိုးအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ မလို..."</p> <p style="text-align:justify">သူ၏စကားမှာ တစ်ဝက်မှာတင် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ထွက်ကျမတတ် ပြူးကျယ်သွား၏။ အကြောင်းမှာ တစ်စုံတစ်ဦးသည် လေယာဉ်ပေါ်မှ တိုက်ရိုက် ခုန်ချလိုက်သည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save