မိန်းမပျိုလေးများက ယဲ့ပုဖန်အား အလယ်တွင် ဝန်းရံထားလိုက်ကြပြီး "နည်းပြချုပ်... ကျွန်မတို့ သင်တန်းဆင်းပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပြီလား..." ဟု တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးလိုက်ကြသည်။
ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ရေးရေး ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
သူ့အသင်းသားများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် သူ အလွန် ကျေနပ်မိပေသည်။ ယဲ့ထျန်းမှာ မြေကမ္ဘာ အလယ်အလတ်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသူ ဖြစ်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဓားချီစွမ်းအင် တစ်ချက် ထိမှန်အောင် လုပ်နိုင်ခြင်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပင် ဖြစ်လေသည်။
ယခု ကျူးချွဲအသင်း ဖော်ဆောင်လိုက်သော ကျင်းဟုန် ဓားအစီအရင်၏ စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် ရှန်တုန်းလိုင် အဆင့်ရှိသော သိုင်းဆရာကြီးများကိုပင် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မြေကမ္ဘာ အစောပိုင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် မျိုးဆိုလျှင် ပွဲချင်းပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
"နည်းပြချုပ် ကျန်းမာပါစေ..."
အမျိုးသမီး အသင်းသားလေးများမှာ ထပ်မံ၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြန်သည်။ ယဲ့ထျန်းကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် ရင်ပေါင်တန်း တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဟု ယခင်က သူတို့ အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲခဲ့ချေ။
ဘယ်သူက စတင်လိုက်မှန်း မသိသော်လည်း အားလုံးက ယဲ့ပုဖန်၏ ပါးပြင်ကို ဝိုင်းဝန်း နမ်းရှုံ့လိုက်ကြတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နည်းပြချုပ်၏ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး နှုတ်ခမ်းနီရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။
စီတုတျန့်မော့မှာ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အခြားကောင်မလေးများ နည်းတူ ယဲ့ပုဖန်၏ ပါးပြင်ကို ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်လေသည်။
ယဲ့ပုဖန်က သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ နှုတ်ခမ်းနီရာများကို ကမန်းကတန်း သုတ်ပစ်လိုက်ပြီး "ကဲ... ဒီနေ့ လေ့ကျင့်ရေး မရှိတော့ဘူး... အားလုံး နားကြတော့..." ဟု အနေခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်ရသည်။
ကောင်မလေးများ လူစုကွဲသွားချိန်တွင် စီမာဝေက သူ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်လာ၏။ သူမက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် "နည်းပြချုပ်ယဲ့... ရှင်က တော်တော် စွမ်းတာပဲ... ခဏလေးအတွင်းမှာ လူတိုင်းက ရှင့်ကို ဝိုင်းနမ်းတဲ့အထိ ဖြစ်သွားတာလား..." ဟု ဆိုသည်။
"အာ..."
ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ရှက်ရှက်ဖြင့် "ဒါက ငါက အရမ်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတာကြောင့်လေ... ငါလည်း ဘာမှ တတ်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ..." ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
စီမာဝေက လှမ်း၍ သူ၏ ခါးမှ အသားပျော့ပျော့လေးကို လိမ်ဆွဲလိုက်ပြီး "ရှင့်ရဲ့ အသင်းသားတွေတောင် မြေကမ္ဘာအဆင့်ကို ရောက်နေကြပြီ... ကျွန်မကတော့ ကောင်းကင်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိနေတုန်း... ရှင် မြန်မြန် ကျင့်ကြံဖို့ မကောင်းဘူးလား..." ဟု ဆိုလေသည်။
"ဒါက... အခုအချိန်မှာ သိပ်ပြီး မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်နော်... နောက်မှ အခွင့်အရေး ရတဲ့အခါမှ ပြောကြရင် မကောင်းဘူးလား..."
"မရဘူး... ရှင် အခုချက်ချင်း ကျွန်မနဲ့အတူ စခန်းကို လိုက်ခဲ့ရမယ်... ဒီကျားမလေးကို မြေကမ္ဘာ အစောပိုင်းအဆင့် ရောက်အောင် မကူညီပေးရသေးသရွေ့ ထွက်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့..."
စီမာဝေသည် ကျားမလေး ဟူသော သူမ၏ စစ်မှန်သည့် သဘာဝကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။ သူမက ယဲ့ပုဖန်ကို ဆွဲခေါ်ကာ သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
ယဲ့ပုဖန်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် အခန်းတွင်း၌ အသံလုံ အစီအရင် တစ်ခုကို ခင်းကျင်းလိုက်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် စတင် ကျင့်ကြံရတော့လေသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော နေရောင်ခြည် ဖြာကျလာချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလချီစွမ်းအင်များသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာကာ စီမာဝေ၏ အခန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ စုရုံးသွားကြသည်။
ဟယ်ချင်းကျီ၊ လိုင်ဖော်ကျွင်းနှင့် အခြားသူများ အားလုံး မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။ ကနဦးတွင် ကျူးချွဲအသင်းမှ တစ်ယောက်ယောက် မြေကမ္ဘာအဆင့်သို့ ထပ်မံ တက်လှမ်းသွားပြန်ပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်မှာ စီမာဝေ၏ အခန်းဘက်မှ ဖြစ်နေကြောင်း သတိပြုမိသွားကြသည်။
အတန်ကြာပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော အမူအရာများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။ တစ်ညတာလုံး ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ခဲ့ရမှုများက အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် စီမာဝေအား မြေကမ္ဘာ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားစေရန် သူ ကူညီပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့ကို မြင်သောအခါ အခြားသူများ အားလုံးကလည်း သဘောပေါက် နားလည်သွားသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ စီမာဝေ တစ်ယောက် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်သွားသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ အားလုံးက နည်းပြချုပ်၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။
လိုင်ဖော်ကျွင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ယဲ့ပုဖန်၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လျက် "နည်းပြချုပ်... ဒီည ကျုပ်ရဲ့ အခန်းကို လာပြီး ကျုပ် အဆင့်တက်အောင်ရော ကူညီပေးပါလား..." ဟု ဆိုလေသည်။
သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေး ဖားဖားကြီးကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ပုဖန်မှာ ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားရ၏။ သူ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ဝါသနာမျိုး မရှိပေ။
သူက ကမန်းကတန်း လက်ကို ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုလိုင်... မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ... အဆင့်တက်တယ် ဆိုတာက ကံအကြောင်းတရားနဲ့ ဆက်စပ်နေတာ... အတင်းအကျပ် လုပ်ယူလို့ ရတဲ့ ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘူး..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။
မူရုန်ဖိန်မှာမူ အရာအားလုံးကို အလွန် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေ၏။ ပြီးခဲ့သည့် ပြိုင်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် သူ၏ အတွင်းစိတ် ပဋိပက္ခများကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သူ၏ ရှေ့မှ ဤလူသည် သူ့ထက် အမှန်တကယ် သာလွန်ပြီး စီမာဝေနှင့် ပို၍ ထိုက်တန်ပေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် စီမာဝေကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်အောင် ကူညီပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
နံနက်စာ စားပြီးနောက် စီမာဝေ၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ပြိုင်ပွဲကို ထပ်မံ စတင်လိုက်ကြသည်။
တိုင်ပင် ဆွေးနွေးပြီးနောက် အသန်မာဆုံး ဖြစ်သော ကျူးချွဲအသင်းကို ပစ်မှတ်ထားရန် သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ပြီးခဲ့သည့် ပြိုင်ပွဲ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များအရ ပထမအချီတွင် ကျူးချွဲအသင်းက ပိုင်ဟုအသင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
စည်းမျဉ်းများအရ အသင်းသားများသာ ပြိုင်ပွဲဝင်ခွင့် ရှိပြီး နည်းပြများက ဘေးမှသာ ညွှန်ကြားခွင့် ရှိကာ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် တိုက်ရိုက် ပါဝင်ခွင့် မရှိပေ။
ပြိုင်ပွဲ စတင်သောအခါ ပိုင်ဟု အသင်းသားများမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အသင့်အနေအထား ပြင်ဆင်ထားကြသည်။
ကျူးချွဲအသင်းဘက်မှ အားလုံး ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မရှိဘဲ စီတုတျန့်မော့ တစ်ဦးတည်းသာ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမက လက်နက်အစစ်ကို အသုံးမပြုဘဲ သစ်သားတုတ် တစ်ချောင်းကိုသာ ကိုင်ဆောင်ထား၏။
ကျင်းဟုန် ဓားသိုင်းကို တတ်မြောက်ပြီးကတည်းက ၎င်း၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် သူမ အမြဲတမ်း ဆန္ဒရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြိုင်ဘက်က တုတ်တစ်ချောင်းတည်း ကိုင်ထားသော လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသော်လည်း ပိုင်ဟုအသင်းဘက်မှ သူမကို အထင်မသေးရဲကြပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသူသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
စီမာဝေက ခရာမှုတ်လိုက်သည်နှင့် ပြိုင်ပွဲကို တရားဝင် စတင်လိုက်လေပြီ။
"အားလုံးပဲ... ဖွဲ့စည်းပုံကို ထိန်းထား... အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြမယ်..."
ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် လိုင်ဖော်ကျွင်းသည် မိမိ အသင်းသားများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ရာတွင် တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ အစီအစဉ်အရ ပွဲစသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူ (၂၅) ယောက်၏ အင်အားကို ပေါင်းစပ်ကာ စီတုတျန့်မော့ကို ဝိုင်းဝန်း ရင်ဆိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ အမိန့်ပေးသံ မဆုံးမီမှာပင် စီတုတျန့်မော့သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အဟုန်ဖြင့် တစ်ဖက်အသင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ သစ်သားတုတ်လေးမှာ ကခုန်နေပြီး ထက်မြက်လှသော ဓားချီစွမ်းအင်များကိုပင် ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။
အားလုံးက ဆွံ့အလျက် ငေးကြည့်နေစဉ်မှာပင် တစ်မိနစ်ပင် မပြည့်လိုက်သော အချိန်အတွင်း ပိုင်ဟုအသင်းသား (၂၅) ဦးစလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြတော့သည်။
ဤသည်မှာ တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အသေအကြေ တိုက်ပွဲသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤလူများထဲမှ ထက်ဝက်ပင် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒါက သိပ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းနေပြီ..."
လိုင်ဖော်ကျွင်းသာမက ဟယ်ချင်းကျီနှင့် မူရုန်ဖိန်တို့ပါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဤတိုက်ပွဲမှတဆင့် စီတုတျန့်မော့သည် မြေကမ္ဘာ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ယခုမှ ရောက်ရှိထားသူ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့ထက် လုံးဝ နိမ့်ကျမနေကြောင်း ထင်ရှားစွာ သိမြင်လိုက်ရသည်။
ခန့်မှန်းရခက်သော ကျင်းဟုန် ဓားသိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ သူတို့လို ခေါင်းဆောင်တွေ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လျှင်တောင် အနိုင်ရရန် သေချာမည် မဟုတ်ချေ။
စီမာဝေက "ပထမအချီ... ကျူးချွဲအသင်း နိုင်တယ်..." ဟု ကြေညာလိုက်သည်။
လိုင်ဖော်ကျွင်းက ခပ်ဟဟ ပြုံးရင်း "ဒီကောင်မလေးကို နည်းပြချုပ်က သိပ်ကို ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ပေးထားတာပဲ... ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး..." ဟု ဆိုသည်။
မူရုန်ဖိန်ကလည်း ထောက်ခံလျက် "ဟုတ်တယ်... မြေကမ္ဘာအဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် သူတို့အဖွဲ့ထဲမှာ ပါနေမှတော့ ငါတို့ အရှုံးပေးဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်..." ဟု ဆိုလေသည်။
ယဲ့ပုဖန်က "အရှုံးမပေးပါနဲ့... အဲဒီလိုဆို သိပ်ပြီး ပျင်းစရာ ကောင်းသွားမှာပေါ့... ဒီလိုလုပ်ကြတာပေါ့... နောက်လာမယ့် ပွဲတွေမှာ စီတုတျန့်မော့ မပါစေရဘူး... ကျန်တဲ့ အသင်းသား (၂၄) ယောက်ကိုပဲ လွှတ်လိုက်မယ်..." ဟု ဝင်ပြောလိုက်သည်။
အခြားအသင်းသားများ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ခွင့် ရစေရန် သူက ဤသို့ စီစဉ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
မူရုန်ဖိန်က "ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ ယှဉ်ပြိုင်လို့ ရနိုင်သေးတယ်..." ဟု ဆို၏။
ထို့နောက် ဒုတိယပွဲစဉ်အဖြစ် ကျူးချွဲအသင်းနှင့် ချင်လုံအသင်းတို့ ရင်ဆိုင်ကြရသည် ကျူးချွဲအသင်းမှ (၂၄) ဦးသာ ပါဝင်ပြီး ချင်လုံအသင်းဘက်မှမူ အင်ပြည့်အားပြည့် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်။
ပွဲစတင်ပြီးနောက် မူရုန်ဖိန်၏ မူလအတွေးတွင် သူ၏ အသင်းမှာ ပိုင်ဟုအသင်းထက် အင်အား သာလွန်သဖြင့် စီတုတျန့်မော့ မပါဝင်သော ကျူးချွဲအသင်းကို အနည်းဆုံးတော့ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ တောင့်ခံထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ပွဲစသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျူးချွဲအသင်းက လူ (၂၄) ဦးပါဝင်သော ကျင်းဟုန် ဓားအစီအရင်ကြီးကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။ ဤအစီအရင်၏ ဝန်းရံမှုအောက်တွင် ချင်လုံအသင်းသားများ မဆိုထားနှင့် ယဲ့ထျန်းပင်လျှင် ဒဏ်ရာရရှိသွားနိုင်ပေသည်။
ရလဒ်မှာ ပိုင်ဟုအသင်းထက်ပင် ပို၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ စက္ကန့်သုံးဆယ်ပင် မပြည့်လိုက်သော အချိန်အတွင်း ချင်လုံအသင်း တစ်သင်းလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြပြီး တစ်ယောက်မျှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပေ။
မူရုန်ဖိန်က သူ၏ နဖူးကို ရိုက်ကာ "နည်းပြချုပ် လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ လူတွေက ပုံမှန် မဟုတ်တော့ဘူးကွ... ဒါက အသင်းသားသစ်တွေ ရှိသင့်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးမှ မဟုတ်တာ... ငါ ကိုယ်တိုင် ဝင်တိုက်ရင်တောင် ဘာအသာစီးမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး..." ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူသည် ရင်တွင်းမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျင်းဟုန် ဓားအစီအရင်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ သူ၏ ရင်ကိုပင် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်သွားစေလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်လေးအတွင်း ယဲ့ပုဖန် မည်သို့များ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သနည်း ဆိုတာကို သူ တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်တော့ချေ။
လိုင်ဖော်ကျွင်းက "အစ်ကိုဟယ်... ကျူးချွဲအသင်းကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ မင်းရဲ့ ရွှမ်ဝူအသင်းပဲ ကျန်တော့တယ် ထင်တယ်..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှု အပိုင်းတွင် ရွှမ်ဝူအသင်း၌ မည်သည့် အားသာချက်မျှ မရှိပေ။
သို့သော် သူတို့က စက်ယန္တရားများ တပ်ဆင် ပြုပြင်ထားသူများ ဖြစ်ကြပြီး တပ်ဆင်ထားသော စက်ပစ္စည်းများတွင် အလွန် အစွမ်းထက်သည့် တိုက်ခိုက်ရေး လက်နက်များ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ စစ်တပ်သုံး သေနတ်များထက်ပင် နိမ့်ကျမနေပေ။
ကျူးချွဲအသင်းသားများသည် ကောင်းကင်ကိုပင် အာခံနိုင်သော စွမ်းရည်များကို ပြသနိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသာ ဖြစ်ကြသေးရာ သေနတ်များ၏ စွမ်းအားကိုမူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။
***