Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အနက်ရောင် မြူခိုးများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာသောအခါ ယွင်ချန်ရွှယ်က "ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... ဝါယာကြိုး နှစ်ချောင်းစလုံးကို ဖြတ်လိုက်တာတောင် ဗုံးက ဘာလို့ မပေါက်ကွဲတာလဲ... ကျန်းဖန် ပြောတာ မှားနေလို့လား... ဒါက တစ်ဖက်လူတွေ ဆင်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်လား..." ဟု မေးခွန်းတွေ ဆက်တိုက် ထုတ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကဲပါ... ဒါတွေကို နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့... အခု မြန်မြန် သွားကြရအောင်..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူမကို ဆွဲကာ အပြင်ဘက်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဖန် ပြောသည်မှာ သဘာဝကျကျပင် မမှားယွင်းခဲ့ပေ။ ဝါယာကြိုး နှစ်ချောင်းစလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းက ဗုံး၏ ပေါက်ကွဲရေး ယန္တရားကို အမှန်တကယ် အသက်ဝင်သွားစေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်လေး အတွင်းမှာပင် ထိုဗုံးမှာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းနန်မြို့တွင် ရှိစဉ်က ယဲ့ပုဖန်သည် ကင်းစ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဗုံးတစ်လုံးကို ဖြုတ်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုဗုံးမှာ ကင်းစ်၏ နှလုံးခုန်ရပ်သွားပြီး သုံးစက္ကန့် အကြာမှသာ ပေါက်ကွဲမည့် အမျိုးအစား ဖြစ်သဖြင့် အချိန်အနည်းငယ် ရလိုက်သေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုဗုံးမှာမူ ယန္တရား အသက်ဝင်သွားချိန်နှင့် ပေါက်ကွဲမည့်အချိန် ကြားတွင် မည်မျှ ကြာမည်ကို မသေချာသလို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းရန် အချိန် လုံလောက်မှု ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည်ကိုလည်း မပြောနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့သဖြင့် သူက စွန့်စားရုံသာ ရှိတော့၏။ အကယ်၍ ပေါက်ကွဲမှု မဖြစ်ခင် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ မထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် မျက်လုံးသုံးလုံး မိုးကြိုးမြွေ၏ သားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကိုယ်ကျပ်ဝတ်စုံ ပါရှိသည့်အပြင် အစွမ်းထက် ချီစွမ်းအင်များဖြင့်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသေးသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ အသက်ကိုတော့ ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံး အခြေအနေ ဆိုလျှင်တောင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">အမှန်တကယ်တွင် သူ အောင်မြင်သွားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သိုလှောင်လက်စွပ်၏ အသက်ဝင်မှုက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြီးမြောက်သွားပြီး ဗုံးပေါက်ကွဲမှုထက် ပိုမို လျင်မြန်ခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤကိစ္စများကို သူ့တစ်ယောက်တည်းသာ သိရှိထားပြီး အပြင်လူများကို ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သဖြင့် အားလုံး ပြီးစီးသွားသည်နှင့် ယွင်ချန်ရွှယ်ကို ခေါ်ကာ ခန်းမထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တံခါးအပြင်ဘက်တွင်မူ အားလုံးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ စောစောက ယဲ့ပုဖန်သည် အန္တရာယ်ကို ကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်ကာ နောက်ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်းက ထိုလူများအား အလွန်တရာ လေးစား ကြည်ညိုသွားစေသလို၊ များစွာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ ရင်တွင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှနေ၍ ယဲ့ပုဖန်အား နည်းပြချုပ် အဖြစ် အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြု လက်ခံသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်နှင့် ယွင်ချန်ရွှယ်တို့ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါမှသာ အားလုံး၏ တင်းမာနေသော စိတ်အစဉ်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် သက်သာရာ ရသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဖန်က "နည်းပြချုပ်... နည်းပြချုပ်ရဲ့ ကံက ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတာပဲ... အရင်တုန်းက ကျွန်တော် ရွေးချယ်မှု မှားခဲ့လို့ ခြေထောက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာ..." ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကဲ... အဲဒီအကြောင်းတွေ မပြောကြနဲ့တော့... မြန်မြန် သွားကြရအောင်..."</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာတွင် ဆက်နေပါက အခြားသော အန္တရာယ်များ ကြုံတွေ့ရနိုင်ကြောင်း ယဲ့ပုဖန် သိထားသဖြင့် အားလုံးကို ဦးဆောင်ကာ စခန်းထဲမှ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် စခန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အနက်ရောင် မြူခိုးထုကြီး၏ ဝန်းရံခြင်းကို ရုတ်တရက် ခံလိုက်ရတော့သည်။ မြူခိုးများမှာ အလွန် ထူထပ်လွန်းလှသဖြင့် ကိုယ့်လက် ကိုယ်တောင် ပြန်မမြင်ရနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">လိုင်ဖော်ကျွင်းက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ထူထပ်တဲ့ မြူခိုးတွေ ရှိနေရတာလဲ... ငါ ဘာမှ မမြင်ရတော့ဘူး..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ညအချိန် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အမြင်အာရုံမှာ သာမန်ထက် ထူးကဲလှသဖြင့် လာရာလမ်း တစ်လျှောက်လုံးတွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုမူ ဘာကိုမျှ မမြင်ရတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">မူရုန်ဖိန်က "ဒီမြူခိုးတွေက ထူးဆန်းတယ်... ငါတို့ လာတုန်းက ဘာမှ မရှိပါဘူး... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ထူထပ်တဲ့ မြူခိုးတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ..." ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြားသူများမှာလည်း စိုးရိမ်ပူပန်လာကြပြီး ဤမြူခိုးများက ပုံမှန် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိလာကြသည်။ သူတို့က လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည်လည်း အနက်ရောင် မြူခိုးများ၏ ထူးခြားမှုကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး "အားလုံးပဲ အသက်အောင့်ထားကြ... ဒီမြူခိုးတွေမှာ အဆိပ်ပါတယ်..." ဟု အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် အဆိပ်ဖြေဆေး ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ "တစ်ယောက် တစ်လုံးစီ ယူပြီး ပါးစပ်ထဲမှာ အမြန် ငုံထားကြ..." ဟု ဝေငှပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။ တိုတောင်းလှသော အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအချို့မှာ ခေါင်းမူးဝေသည့် လက္ခဏာများ ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆိပ်ဖြေဆေး ငုံလိုက်ပြီးနောက်မှသာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် သက်သာလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်လေး... မင်းမှာ အရည်အချင်း တချို့ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး... ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ကိုတောင် ဖြေနိုင်တယ်ပေါ့လေ..."</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် မြူခိုးများကြားမှနေ၍ ကျောချမ်းဖွယ် အသံတစ်သံက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ အလကားပါပဲ... မိစ္ဆာမြူခိုး တစ္ဆေနယ်မြေထဲကို ဝင်လာပြီးမှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားနိုင်တဲ့သူ ဆိုတာ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">ဟယ်ချင်းကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် နေရာအနှံ့ ခရီးသွားလာဖူးပြီး စစ်ဆင်ရေးများစွာတွင် အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝသူ ဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် "ဒါ... အနောက်တိုင်း စုန်းမပဲ..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "အမေရိကန်က ငါတို့ကို ဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးပြီး အနောက်တိုင်း စုန်းမကိုတောင် ဖိတ်ခေါ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး..." ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေါ့... မင်းတို့ရဲ့ ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်က တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ ပိုပိုပြီး အစွမ်းထက်လာနေတာကိုး... မင်းတို့ကို အင်အားနည်းသွားအောင် ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နည်းလမ်း မရှာဘဲ နေမလဲ..." </p> <p style="text-align:justify">ကာလို့စ်၏ အသံက အနက်ရောင် မြူခိုးများကြားမှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤလူက နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေပုံရသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤနေရာတွင် အသံချဲ့စက်များကို ကြိုတင် တပ်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မင်းတို့ဆီမှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားတဲ့ စစ်သည်တော်တွေ ရှိတယ် မဟုတ်ဘူးလား... သူတို့ကို ဘာလို့ မသုံးတာလဲ..." ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ငါ့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာပဲလေ..." ကာလို့စ်က ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီ စက်ရုပ် စစ်သည်တော်တွေက အရမ်း ဈေးကြီးတယ်... ပြီးတော့ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သူတို့က မင်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား ဆိုတာ ငါ သေချာ မသိဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီအစား အကူအညီ တောင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းတဲ့ အကြံပဲ... သူတို့က ပိုက်ဆံ လိုချင်တယ်... ငါတို့ဆီမှာက ပိုက်ဆံ အများကြီး ရှိတယ်လေ... ပိုက်ဆံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ ရတဲ့ ကိစ္စမှန်သမျှက ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူက အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကောင်လေး... ဗုံးက မင်းကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး ဆိုတော့... ဒီတစ်ခါ မင်း ဘာလုပ်နိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..." ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆူညံလိုက်တာ..." </p> <p style="text-align:justify">လူရာဝင်ချင်လွန်း၍ ခဏခဏ ထွက်ပေါ်လာတတ်သော ဤလူကို ယဲ့ပုဖန် အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားကာ အသံလာရာဆီသို့ ကျောက်ခဲငယ်လေး တစ်လုံးကို ကန်ထုတ်လိုက်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ခွပ်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ မြူခိုးများကြားမှ ကာလို့စ်၏ အသံ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရာ အသံချဲ့စက် ကိရိယာမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခွေးကောင်..."</p> <p style="text-align:justify">အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ ဇိမ်ခံ စံအိမ်ကြီး တစ်ခု အတွင်းတွင် ကာလို့စ်က သူ၏ လက်ထဲမှ ဝိုင်ခွက်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒေါသတကြီး ပေါက်ခွဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ပထမဆုံး အနေဖြင့် အီလက်ထရောနစ် မျက်နှာပြင်ကို ခွဲပစ်လိုက်သဖြင့် ဗုံးကို မည်သို့ ဖြုတ်လိုက်သည် ဆိုသည်ကို သူ မမြင်တွေ့လိုက်ရပေ။ ယခု တစ်ဖန် အသံချဲ့စက် ကိရိယာကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြန်ရာ သူ့ကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကျိန်စာသင့်မယ့် တရုတ်ကောင်လေး... သေနာကျမယ့် ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်... ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့အတွက် အံ့သြစရာတွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားတယ်... မင်းတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ မာနထောင်လွှားနိုင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် မြူခိုးများ အတွင်းမှ ထိုကျောချမ်းဖွယ် အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တရုတ်ကောင်လေး... မင်းက အဆိပ်ဖြေနိုင်တယ် ဆိုရင်တောင်မှ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာမြူခိုး တစ္ဆေနယ်မြေထဲကနေ ထွက်ပြေးလို့ မရပါဘူး... ဒီနေရာမှာ ငါက ဘုရင်မပဲ... ငါက မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးရင် ရှင်မယ်... သေခိုင်းရင် သေရမယ်... အခု တစ္ဆေတစ်သောင်း နှလုံးသားကို ဝါးမြိုတဲ့ အရသာကို ခံစားကြည့်လိုက်စမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင် မြူခိုးများထဲတွင် အရာများစွာ ပါဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် တစ္ဆေသရဲများ၏ ငိုကြွေးသံများနှင့် ဝံပုလွေ အူသံများ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားကာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များက နေရာအနှံ့ ပြေးလွှား လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အားလုံး စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။ သူတို့က သိုင်းပညာရှင်များ၊ သို့မဟုတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားသော စက်ရုပ် စစ်သည်တော်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ပုံမှန် တိုက်ပွဲများတွင် ဤကဲ့သို့သော အနောက်တိုင်း စုန်းမများနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းကို သူတို့ အကြောက်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ၎င်းက သူတို့ကို စွမ်းအားမဲ့သွားသလို ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း စီတုတျန့်မော့မှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "နည်းပြချုပ်... ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ..." ဟု အော်ဟစ် မေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရင်ကဆိုလျှင် သူမက မာနကြီးသူပီပီ ပြဿနာတိုင်းကို ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားဖြင့်သာ ဖြေရှင်းလေ့ ရှိသော်လည်း ယခုမူ ယဲ့ပုဖန်အပေါ် မှီခိုအားထားရန် သူမပင် သတိမထားမိဘဲ အကျင့်ပါနေခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ မသိစိတ်ထဲတွင် နည်းပြချုပ် ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်သော ပြဿနာဟူ၍ မရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အသံကို ကြားသောအခါ အခြားသူများ အားလုံးကလည်း ယဲ့ပုဖန်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း သူ့အပေါ် မှီခိုအားထားချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မူရုန်ဖိန်ပင်လျှင် ထိုနည်းတူပင်။ ယခု မြူခိုးများထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ကိုယ့်လက် ကိုယ်တောင် မမြင်ရသည့် အခြေအနေတွင် စွမ်းအားမဲ့နေသလို ခံစားနေရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူကြနဲ့... ဒီလို အသေးအဖွဲ လှည့်ကွက်လေးတွေက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဤသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရင်တွင်း၌မူ တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်နေမိ၏။ ယခင်က ယဲ့ထျန်းအား အနက်ရောင် ဆေးလုံးလေး တစ်လုံး တိုက်ကျွေးခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသဖြင့် အဆင့်တက်ခြင်း ဖြစ်စဉ် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">တကယ်လို့ အနောက်တိုင်း စုန်းမများ၏ အမှောင်စွမ်းအင်များကိုသာ စုပ်ယူနိုင်မည် ဆိုပါက ငွေအလောင်းကို များစွာ အထောက်အကူ ပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် လှည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးသည် လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ဆွဲငင်အားကြီး တစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မူလက ထိုးဖောက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ထူထပ်နေသော အနက်ရောင် မြူခိုးများသည် ကြီးမားလှသော ဆွဲငင်အား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရပြီး မြစ်ပေါင်းတစ်ရာ ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး အတွင်းသို့ စုပြုံ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်စက္ကန့်၊ နှစ်စက္ကန့်မျှ အချိန်အတွင်း အလွန်အမင်း ထူထပ်လှသော အနက်ရောင် မြူခိုးများ အားလုံး လုံးဝ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ထက်မှ တောက်ပသော လမင်းနှင့် ကြယ်တာရာများသည် အားလုံး၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မလှမ်းမကမ်းရှိ အမှောင်ရိပ်ထဲမှ ပုံရိပ်နှစ်ခုကိုလည်း အားလုံး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဦးမှာ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အများစုကို ဖော်ပြထားသော အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ အပြာရင့်ရောင် မျက်လုံးအစုံမှာ ညအမှောင်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လုံးဝ မခံရဘဲ လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်ကို အချိန်မရွေး စုပ်ယူသွားနိုင်မည့်အလား တောက်ပနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဦးမှာမူ ပုံဆောင်ခဲ တောင်ဝှေး တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကြီးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ မျက်နှာကို လုံးဝ မမြင်ရချေ။ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင်လည်း ကြောင်နက်တစ်ကောင်ကို ပိုက်ထားလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကြောင်နက်၏ မျက်လုံးများမှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး အမှောင်ထုထဲတွင် အလွန်တရာ ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save