Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၂၄) - နိမိတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တိမ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဦးတည်လျက်ရှိသော လမ်းသွယ်ငယ်ကို ငေးကြည့်ရင်း ဇိုမို သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်ထုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြောင်းရင်းကိုမူ သူကိုယ်တိုင်ပင် မဝေခွဲတတ်ပေ။ အမှန်အတိုင်းဆိုရသော် ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ တရားကျင့်ကြံသူတို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက သူ့အပေါ် မမျှော်လင့်ထားသော ဖိအားတစ်ရပ်ကို သက်ရောက်စေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းသားတို့အား ဆွဲဆောင်နိုင်သည့်အရာမှာ သာမန်မဟုတ်တန်ရာ။ သို့သော် ဇိုမို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။ သူသည် အာဂွီအား ကုသပေးနေစဉ်အတွင်း ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပွားစေလိုသော စိတ်သာ ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီမှာ လမ်းခွဲတွေက ဒီလောက်များပြားနေတာ... မင်း အကုန်လုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရဲ့လား..." ဇိုမိုက ခန်တယ်အား စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရှုပ်ထွေးပွေလီပြီး မျက်စိလည်လမ်းမှားစေမည့် လမ်းကြောင်းငယ်များမှာ ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရှင် စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီလက်အောက်ငယ်သားက ဒီနယ်မြေမှာ အမဲလိုက်လာတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ခဲ့ပါပြီ... မျက်လုံးမှိတ်ပြီး လျှောက်ရင်တောင် လမ်းမမှားစေရပါဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလမ်းကြောင်းလေးတွေက ရှုပ်ထွေးပုံ ပေါက်ပေမဲ့ အကြိမ်ကြိမ် လျှောက်လှမ်းဖူးသူအတွက်တော့ မှတ်မိနေမှာပါ... ဒီနေရာကစပြီး ကျွန်တော်တို့ စစ်မှန်တဲ့ တိမ်ပင်လယ်အတွင်းကို စတင်ဝင်ရောက်တော့မှာပါ…တိမ်မြူခိုးတွေက မထူထပ်သေးပေမဲ့ အောက်ကို နက်နက်သွားလေ ထူထပ်လာလေ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်မှာ အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်၍ ခရီးနှင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အဖွဲ့သည် ကွေ့ကောက်နေသော လမ်းကြောင်းငယ်တစ်ခုအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။ မကြာမီ တိမ်ပင်လယ်၏ အမှောင်ရိပ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">"ရှစ်ရှူး... အဲ့လူတွေက သံသယဝင်စရာ မကောင်းဘူးလား..."</p> <p style="text-align:justify">မင်ကျင်းက စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ တပည့်သုံးဦးအနက် ဉာဏ်အရှိဆုံးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ရှစ်ရှူး၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို သူချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပုယောင်၏ စကားမှာ အမှန်ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုသူတို့မှာ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ တရားကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ မျက်ခုံးဖြူနှင့် ခရမ်းရောင်ဝတ် တရားကျင့်ကြံသူမှာ တင်းကျန်းဖြစ်ပြီး အပြာရောင်ဝတ်ဆင်ထားသူတို့မှာ တတိယမျိုးဆက် တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်းသည် ထိုတပည့်ငယ်များအား လက်တွေ့နယ်ပယ်၌ အတွေ့အကြုံ ရရှိစေရန် ခေါ်ဆောင်လာရင်း လမ်းခရီး၌ ဂိုဏ်းချုပ်ထံမှ ပေးပို့လာသော သတင်းစကားအရ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေဘက်သို့ ဦးလှည့်လာခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်းက ခေါင်းငြိမ့်လျက် ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲ့ဒီတရားကျင့်ကြံသူက အမည်မသိ ဂိုဏ်းတစ်ခုကပဲ... သူက ဆုတောင်းစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် တကယ် ရှားပါးတာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဆုတောင်းစွမ်းအား... ဟုတ်လား..."</p> <p style="text-align:justify">တပည့်သုံးဦးမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် စကားပင် ထစ်ငေါ့သွားကြသည်။ သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသော တရားကျင့်ကြံသူမှာ သူတို့ထက် သာလွန်ပုံမပေါက်သည့်အပြင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဆုတောင်းစွမ်းအားဆိုသည်မှာ တရားကျင့်ကြံသူတို့၏ စွမ်းအားများအနက် အရှားပါးဆုံး ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ လူငယ်တပည့်များအကြား ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိကြသည့် သူတို့သုံးဦးအဖို့ ထိုစွမ်းအား၏ တန်ဖိုးကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လောကတွင် အကြီးမြတ်ဆုံး ဘုရားကျောင်းဖြစ်သော ရွှမ်ခုန်း၌ပင် ဆုတောင်းစွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်သူမှာ လက်ချိုး၍ ရေတွက်၍ ရလောက်အောင် ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူစွမ်းကောင်းဆိုတာ အမြဲရှိတာပဲ... ပြင်ပလောကကြီးမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ နဂါးတွေနဲ့ ဝပ်နေတဲ့ ကျားတွေ အများကြီးရှိတယ်" </p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်းက တပည့်သုံးဦးအား ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ ဟိုဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ ဓားအနှစ်သာရက အရမ်း သန့်စင်ပြီး သိပ်သည်းလှတယ်... အဲ့ဒါမျိိုးကို ခွန်းလွန် တပည့်အနည်းငယ်ဆီမှာပဲ ငါမြင်ဖူးတယ် မင်းတို့ သူနဲ့ တွေ့ရင် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေနဲ့..."</p> <p style="text-align:justify">တပည့်တစ်ဦးက အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ရှစ်ရှူး... သူတို့က ခွန်းလွန်က တပည့်တွေ ဖြစ်နိုင်မလား..."</p> <p style="text-align:justify">"ခွန်းလွန် မဟုတ်ဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ခွန်းလွန်ရဲ့ ဓားအနှစ်သာရက ဒီလို ခံစားချက်မျိုး မဟုတ်ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">တပည့်သုံးဦး၏ မျက်နှာထားတို့မှာ သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ခွန်းလွန်မှ မဟုတ်ရုံနှင့်ပင် ကံကောင်းလှသည်ဟု သူတို့ယူဆကြသည်။ ခွန်းလွန်သည် ဘုံလေးပါးကောင်းကင်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် နှစ်ထောင်ချီ စိုးမိုးထားခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များပင် ခွန်းလွန်တို့နှင့် မဆုံတွေ့လိုကြပေ။ မဟာဂိုဏ်းကြီး လေးခုတို့မှာ အားပြိုင်နေကြသော်လည်း တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမျိုးမှာ ရှားပါးသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အားလုံးမှာ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးများ ဖြစ်ကြရာ တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်ခဲ့ပါက အလွယ်တကူနှင့် အဆုံးသတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အခြားဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှ တပည့်များ မဟုတ်သရွေ့ သူတို့အနေဖြင့် ဂရုပြုစရာ မလိုဟု ခံစားနေကြသည်။ သူတို့ သတိထား၍ တန်းတူဆက်ဆံရမည့် ရန်သူများမှာ မဟာဂိုဏ်းကြီး လေးခုမှ တပည့်များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တပည့်သုံးဦး၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ တင်းကျန်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သို့သော် သူငယ်ရွယ်စဉ်ကလည်း ဤကဲ့သို့ပင် မာနကြီးခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပြီး ပြုံးမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များအနေဖြင့် မာနကြီးခွင့် ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ခန်တယ်သည် တိမ်ပင်လယ်နှင့် ပတ်သက်သော ထူးဆန်းသည့် ပုံပြင်များနှင့် ကောလာဟလများကို ပြောပြနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ့စကားပြောစွမ်းရည်မှာ သိပ်မကောင်းလှသော်လည်း အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်ပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်များစွာ သိရှိထားသည်။ ဇိုမိုတို့အဖွဲ့မှာလည်း စိတ်ဝင်တစား နားထောင်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်နေ့နှင့် တစ်ည ခရီးနှင်ပြီးနောက် သူတို့၏ မြင်ကွင်းကို ကွယ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် တိမ်မြူခိုးများ စတင် ထူထပ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝါဂွမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော မြူခိုးများက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးအား ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဤတိမ်မြူခိုးများကြားတွင် လမ်းကြောင်းငယ်များမှာ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေကြသည်။ အကယ်၍သာ သတိမပြုမိဘဲ တိမ်မြူခိုးထဲ လမ်းမှားဝင်မိပါက မျက်စိလည်လမ်းမှားကာ အလွန်အန္တရာယ်များပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော တိမ်မြူခိုးများအား စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဤတိမ်မြူခိုးများသည် လေထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့မနေပေ။ လမ်းကြောင်းငယ်များမှာ အလွန်သေးငယ်သော်လည်း ထိုလမ်းပေါ်တွင် မြူခိုး လုံးဝ ကင်းစင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို ခန်တယ်အား ဤအကြောင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်... ဒီအကြောင်းကို ဒီလက်အောက်ငယ်သား ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားဖူးပါဘူး... ဒီနေရာမှာ နေတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ပါပြီ... တိမ်မြူခိုးတွေက နှစ်တိုင်း ပြောင်းလဲတတ်ပေမယ့် ဒီလမ်းကြောင်းလေးတွေကတော့ ပြောင်းလဲခဲပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒီမှာ အန္တရာယ် တစ်ခုခု ရှိနိုင်လား..." </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို ထပ်လောင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီတစ်ဝိုက်မှာ အန္တရာယ် သိပ်မရှိပါဘူး... ကျင့်ကြံသူတွေ ဒီကနေ မကြာခဏ ဖြတ်သွားလေ့ရှိတော့ တိမ်သားရဲတွေနဲ့ တခြားအရာတွေကို ရှင်းလင်းပြီးသားပါ..." </p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်၏ စကားဆုံးသည်နှင့် အဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးမှ မျက်လုံးမှိတ် လျှောက်လာသော ကျုံးရူ ထံမှ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဇိုမိုနှင့် ဝေ့ရှန်းတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူတို့ ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သတိထားကာ အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ် အလွန် ကြောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တစ်ခုခု ငါတို့ဆီ လာနေတယ်..." </p> <p style="text-align:justify">ကျုံးရူက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျုံးရူ၏ သမာဓိမှာ နက်ရှိုင်းလှရုံမျှမက သူ၏ ဆဋ္ဌမအာရုံမှာလည်း အလွန်အမင်း ထက်မြက်လှပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုအနေဖြင့် မိမိ၏ အသိစိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်မထားသရွေ့ ကျုံးရူအား ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဇိုမိုနှင့် ဝေ့ရှန်းတို့သည်လည်း အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည့်အားလျော်စွာ ကျုံးရူ၏ သတိပေးစကားနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အန္တရာယ်၏ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းသည် သူ၏ ဓားနက်ကြီးကို လက်ဝယ်မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဇိုမို၏ ရှန်စွမ်းအားတို့သည်လည်း စွမ်းအားသုံးရပ် အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားကာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify">တိမ်မြူခိုးများကြားမှ အဖြူရောင် မြူမြှားအချို့သည် လေခွင်းသံများနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ လျှပ်စစ်ပမာ လျင်မြန်လှပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အသိစိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့်အမျှ ရေခဲမှန် အချို့ ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။ ခန်တယ် ပြောပြခဲ့သော တိမ်သားရဲတို့၏ ထူးခြားသည့် သဘာဝများကို ကြားသိရပြီးကတည်းက ဇိုမိုသည် မိမိ၏ ယောင်ပညာရပ်များမှာ ဤတိမ်ပင်လယ်နှင့် ပိုမိုကိုက်ညီလိမ့်မည်ဟု ခံစားမိခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရေခဲမှန် သည် ယောင်ပညာရပ်များအနက် အသေးစားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဇိုမို အသုံးပြုလိုက်သောအခါတွင်မူ သာမန်မျက်စိဖြင့် မလိုက်ပါနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify">ရေခဲမှန်များ ကွဲကြေသွားသည်နှင့်အတူ အေးစက်လှသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် လေထုအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တိမ်မြူခိုးထဲမှ ပြေးထွက်လာသော အဖြူရောင်အရိပ်အချို့မှာ ထိုအေးစက်သော စွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအေးစက်သော စွမ်းအင်စက်ကွင်းအတွင်း၌ ရှဉ့်နှင့်တူသော တိမ်သားရဲ သုံးကောင် ရှိနေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အေးစက်သော စွမ်းအင်ကြောင့် ရေခဲအဖြစ် တောင့်ခဲသွားသော်လည်း ပြေးဝင်လာသည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားအတိုင်းပင် ရှိနေကြသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းတို့မှာ ရေခဲရုပ်တုများကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး မှိန်ဖျော့သော အပြာရောင်မျက်လုံးများမှာလည်း အလွန်ပင် လှပနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify">ထိုအကောင်ငယ်တို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ရေခဲမှုန့်များအဖြစ် ချက်ချင်းပင် ကွဲကြေပျက်စီးသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရေခဲစများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ကာ ရေဖြစ်သွားပြီးနောက် တိမ်မြူခိုးများအဖြစ် အငွေ့ပျံလျက် ကွယ်ပျောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တိမ် ကြွက်တွေ ..."</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ထင်ဟပ်လာပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိမ်ကြွက်တွေ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဇိုမို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဆိုလိုတာက ဒီကောင်တွေ ဒီမှာ မရှိသင့်ဘူးပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် တင်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်... တိမ်ကြွက်တွေက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အရမ်း အကဲဆတ်ပါတယ်... ပြီးတော့ ပုံမှန်ဆို လူမရှိတဲ့ တိမ်ပင်လယ် နက်နက်ပိုင်းမှာပဲ နေတတ်ကြတာပါ... ပြီးတော့..."</p> <p style="text-align:justify">သူ စကားကို ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုက လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တိမ်ကြွက်တွေက ကျင့်ကြံသူတွေကို အရင် စတိုက်ခိုက်ခဲပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်၏ မျက်နှာထားမှာ မကောင်းလှပေ။</p> <p style="text-align:justify">"တိမ်ကြွက်တွေက အရမ်း နူးညံ့ပြီး သူတို့စိတ်နေသဘောထားက အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် မွေးဖို့တောင် သင့်တော်ပါတယ်... အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတွေ သူတို့ကို သဘောကျတတ်ကြတယ်... တိမ်ကြွက်တွေက ရန်စမခံရဘဲ ကျင့်ကြံသူတွေကို တိုက်ခိုက်တာ ဒီလက်အောက်ငယ်သား ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပါပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"လိုရင်းကို ပြောစမ်း..." </p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ် တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဇိုမို၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ် အံကြိတ်ကာ သူ့ခန့်မှန်းချက်ကို ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီလက်အောက်ငယ်သား ထင်တာကတော့ တိမ်ပင်လယ် အနက်ပိုင်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေလောက်တယ်... ဒါကြောင့် ဒီတိမ်ကြွက်တွေက..."</p> <p style="text-align:justify">"ငါ နားလည်ပြီ... ငါတို့ သတိထားပြီး ဘေးကင်းအောင် နေကြမယ်..." </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုမှာ ခန်တယ်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သော်လည်း ဤအတိုင်း နောက်ဆုတ်သွားရန်မူ ဆန္ဒမရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">ခရီးမထွက်ခွာမီကတည်းက သူသည် ရေတိမ်သန္ဓေသားကို ရှာဖွေရန် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤကိစ္စသည် အာဂွီတစ်ဦးတည်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ မိမိ၏ မွေးဖွားရာဇာစ်မြစ်နှင့်လည်း ဆက်နွှယ်နေပေသည်။ မိမိနှင့် အာဂွီကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ ရိုးရှင်းသည့်အရာမျိုး မဟုတ်နိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားမိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် ဤခရီးစဉ်အတွက် အဘက်ဘက်မှ ပြည့်စုံစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ကူမင်ကုန်းထံမှ ပို့ဆောင်ရေးတံဆိပ် အချို့ကိုပါ တောင်းခံရယူထားခဲ့ရာ မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည်ဖြစ်စေ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ ပြတ်သားလှသော သဘောထားကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ခန်တယ်မှာလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။ တစ်ဖက်လူမှာ မိမိ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">"ရှစ်ရှူး... တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပုံပါပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">မင်ကျင်း၏ မျက်နှာထားမှာ မကောင်းလှပေ။ သူတို့အဖွဲ့သည် တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းအချို့နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲတွင် မရေရာသော ခံစားချက်တစ်စုံတစ်ရာ ကိန်းအောင်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">မင်ကျင်းသည် ယခင်က တိမ်ပင်လယ်သို့ လာရောက်ကာ တိမ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိသဖြင့် ဤနေရာနှင့် စိမ်းလှသူမဟုတ်ပေ။ ယခုကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေမျိုးမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ချို့ယွင်းနေသည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာတွေ မှားယွင်းနေလို့လဲ..."</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီတပည့် တိမ်ပင်လယ်ကို အရင်က လာဖူးပါတယ်... ဒီတိမ်ကြွက်တွေက လူကြောက်တတ်ပြီး ကျင့်ကြံသူတွေကို ဘယ်တော့မှ အရင် မတိုက်ခိုက်ပါဘူး... အခု သူတို့က အရမ်း ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြတယ်... အောက်မှာ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားပြီလို့ ဒီတပည့် သံသယရှိပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">မင်ကျင်းက သတိထား၍ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပြောင်းလဲသွားတယ် ဟုတ်လား..."</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ အေးစက်တည်ငြိမ်လှသော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူသည် တိမ်ပင်လယ်အနက်ပိုင်းသို့ လှမ်းမြော်ကြည့်ရှုရင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန် ရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မင်ကျင်းမှာမူ တင်းကျန်းရှစ်ရှူး၏ တောက်လောင်နေသော အကြည့်ကြောင့် လန့်ဖျန့်သွားမိသည်။ တည်ငြိမ်အေးစက်လှသော တင်းကျန်းရှစ်ရှူးထံမှ ဤကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်းရှစ်ရှူးသည် လမ်းခရီးတစ်ဝက်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်ထံမှ သတင်းစကား လက်ခံရရှိခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်သတိရသွားသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ တင်းကျန်းရှစ်ရှူးသည် နေ့မနား ညမနား ခရီးနှင်ကာ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေသို့ အလျင်အမြန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် အထူးတလည် ဂရုပြုရလောက်သည့် အရာတစ်ခုခုသည် တိမ်ပင်လယ်အနက်ပိုင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်းများလော။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်းသည် မင်ကျင်းအား ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မင်ကျင်း၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှစ်ရှူး၏ အကြည့်မှာ ထက်ရှလှသော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ သူ၏နှလုံးသားအောက်ခြေအထိ ထိုးဖောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">"သွားကြစို့..."</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်မှု အသွင်သို့ ပြန်လည်ကူးပြောင်းသွားပြီး တိမ်ပင်လယ်အနက်ပိုင်းသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">လီရှု ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလျက်ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">နေမင်းနတ်ကျောင်းတော် တာဝန်မှာ ကျရှုံးခဲ့ရသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အား အပြစ်ပေးခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း မိမိဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့် အရာများကို ပြန်လည်တွေးတောမိတိုင်း သူ့ရင်ထဲတွင် မီးတစ်စ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မိုတပ်ဖွဲ့ ကျူးကျော်လာခြင်းနှင့် တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးအား လိပ်ကျွန်း သိမ်းပိုက်လိုက်သည့် သတင်းမှာလည်း သူ့နားထဲ ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လိပ်ကျွန်း၏ အင်အားကြောင့် သူ ထပ်မံ အံ့အားသင့်ရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မိုတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို အနိုင်ယူနိုင်တယ် ဆိုတော့... သာမန် မိုတပ်ဖွဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ... လိပ်ကျွန်းက အပေါ်ယံ မြင်ရတာထက် ပိုစွမ်းအားကြီးနေတာ သေချာတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က သိပ်ကို ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းလို့ သူတို့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို သူ မတွေ့ခဲ့မိဘူးပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ကံဆိုးသည်မှာ နေမင်းနတ်ကျောင်းတော်၏ ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးပြီးချိန်မှစ၍ ဂိုဏ်းအနေဖြင့် တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့ပါးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထျန်းဟွမ်း အုပ်ချုပ်ရာနယ်မြေများ၌ ကမောက်ကမဖြစ်စေမည့် အက်ကွဲကြောင်းများမှာ အဆက်မပြတ် ပေါ်ပေါက်လျက်ရှိသည်။ အချို့သော နယ်မြေများတွင် ယောင်မိုတပ်ရင်းငယ်များကို တွေ့ရှိထားရသဖြင့် အရေးမကြီးသော ကိစ္စရပ်များအတွက် ဂိုဏ်းမှ ထောက်ပံပေးနိုင်မည့် အင်အားမှာ ချက်ချင်းပင် ကန့်သတ်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ စေလွှတ်သော တပ်ရင်းအရေအတွက်မှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားတော့သည်။ အကယ်၍ မိမိတို့၏ မိခင်နယ်မြေသို့ ယောင်မိုများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပါက ရှေ့တန်းကို ကာကွယ်ထားခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင်းရှီ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ လင်းကောက်ပဲသီးနှံများ စသည်ဖြင့် ရင်းမြစ်ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက် အမျိုးအစားတိုင်းတွင် ပြဿနာများ အလုံးအရင်းဖြင့် ကြုံတွေ့နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါတွေအားလုံးက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေပဲ"</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်အား ရှေ့တန်းသို့ စေလွှတ်လိုက်ပြီး လီရှုမှာမူ ထုံယွီနယ်မြေဟု ခေါ်ဆိုသော အရပ်သို့ သွားရောက်ကာ ဒေသခံတပ်ရင်းအား ကူညီရန် အမိန့်ရရှိထားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ ယောင်မိုတပ်ရင်းငယ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိထားသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ထုံယွီနယ်မြေသည် ထျန်းဟွမ်းအတွက် အရေးပါသော လင်းကျောက်စိမ်း ထွက်ရှိရာ ဒေသတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လင်းကျောက်စိမ်းသည် တံဆိပ်များ သွန်းလုပ်ရာ၌ အလွန်အရေးပါသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းဖြစ်ရာ ထုံယွီနယ်မြေ၏ အရေးပါပုံမှာ ထျန်းဟွမ်းအတွက် အတိုင်းထက်အလွန်ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">ထွက်ကုန် သိပ်မရှိဘဲ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေမှာမူ ထည့်သွင်းပြောဆိုစရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ခွဲအန္တရာယ်သည် မည်သည့်သတိပေးချက်မှ မရှိဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းတိုင်းအား ဖရိုဖရဲဖြင့် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန်ဝူဟိုင်နှင့် လီရှုတို့သည် ဇိုမိုနှင့် စာရင်းရှင်းချင်စိတ် မည်မျှပင် ပြင်းပြနေစေကာမူ အမိန့်စာ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်၍ တာဝန်များအား နာခံစွာ လက်ခံဆောင်ရွက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့ ကျေနပ်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save