Book List

<h2 style="text-align: center;">ရှန်းရှလောကမှာ တည်းခိုခန်းလေး ဖွင့်ထားတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာသာပြန် - March</h2> <h2 style="text-align: center;">စာစဉ်(၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖန်တီးခြင်းပုံစံကြမ်း နှစ်ခု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ပွဲတစ်ခု... ပြီးတော့ ဆက်တိုက် ပြီးမြောက်သွားတဲ့ မစ်ရှင်နှစ်ခု။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီပြိုင်ပွဲကြောင့် တည်းခိုခန်းရဲ့ နာမည်က နေရာအနှံ့ကို ကျော်ကြားသွားခဲ့ပြီ။ တခြား ကုန်းမြေတိုက်လေးခုဆီကနေ အပြေးအလွှား လာရောက်အားပေးကြတဲ့ ပရိသတ်အရေအတွက် အများအပြားကို ကြည့်ရင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ လုချန်တစ်ယောက် နာမည်သတင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ မွှေးပျံ့သွားတော့မယ်ဆိုတာ သေချာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မစ်ရှင် ပြီးမြောက်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် လူအုပ်ကြီးရဲ့ အားပေးသြဘာသံတွေကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့ကို တည်းခိုခန်းထဲ တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူတွေကတော့ သူ ဝှစ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်တဲ့ ပညာရပ်ကို ရိုးအီနေပြီဖြစ်လို့ ဘာမှမထူးဆန်းတော့ပေ။ လုချန် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ စက္ကန့်ပိုင်းမှာပဲ ဂုဏ်ပြုစကားပြောဖို့ တည်းခိုခန်းဆီ အားလုံး အပြေးအလွှား သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်ပမှာ ဟင်းပွဲတွေကိုကြည့်ပြီး သွားရေကျနေခဲ့တဲ့ သက်လတ်ပိုင်းလူကြီးကလည်း သူ့သမီးကိုဆွဲကာ တည်းခိုခန်းသွားတဲ့လမ်းကို မေးမြန်းပြီး ကမန်းကတန်း လိုက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းရှေ့ကို သူတို့ ရောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ တံခါးတွေကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် ကိုယ်တိုင် ပိတ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။ သူက ဒီတစ်ကြိမ် မစ်ရှင် ပြီးမြောက်လို့ ရလာတဲ့ ဆုလာဘ်ပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖန်တီးခြင်းပုံစံကြမ်း နှစ်ခု။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ခုက ‘အဆင့်မြင့် ဈေးဆိုင်' လို့ နာမည်တပ်ထားပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ တည်ဆောက်ဖို့ ဖန်တီးခြင်းကျောက်တုံး တစ်တုံး လိုအပ်သည်။ လုချန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေတာက ဒီပုံစံကြမ်း မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဖွင့်ကြည့်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ တည်းခိုခန်းဆီကနေ အသိပေးချက်တစ်ခု ဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[ကမ္ဘာ့အမြင် မစ်ရှင်ကို လက်ရှိ ထုတ်ပြန်နေပါတယ်... ဤပုံစံကြမ်းကို ကမ္ဘာ့အမြင် မစ်ရှင် ပုံစံကြမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပါတယ်... ပြောင်းလဲမလား...]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တစ်ချက်လေးတောင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ [ပြောင်းလဲမည်] ကို ချက်ချင်း ရွေးချယ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပစ္စည်းက သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေလုမတတ်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">[ပုံရိပ်ယောင် မိုဘိုင်းဖုန်းဆိုင်... ကမ္ဘာ့အမြင် မစ်ရှင်ပစ္စည်း... ဖန်တီးခြင်းကျောက်တုံး မလိုဘဲ တည်ဆောက်နိုင်ပါသည်]</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိုဘိုင်းဖုန်းတဲ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ၂၁ ရာစုမှာဆို လူတိုင်းမှာရှိတဲ့ မရှိမဖြစ် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေရာမှာတော့ နတ်ဘုရားအဆင့် ထိပ်တန်းရတနာတစ်ခုထက်တောင် ပိုပြီး အဖိုးတန်သေးသည်။ ဒီကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ တစ်လုံးမှ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက သူရဲ့ မွေးရပ်မြေ... ၂၁ ရာစုက ထွက်ကုန်တစ်ခုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီပုံစံကြမ်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ လုချန်ရဲ့ စိတ်တွေ ဗြောင်းဆန်သွားသည်။ သေချာ စဉ်းစားသုံးသပ်ဖို့ အချိန်လိုတာကြောင့် တည်းခိုခန်းတံခါးတွေကို သူ အမြန်ပိတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းနဲ့ ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို သူ သေချာ ဂရုတစိုက် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ တည်းခိုခန်းက ရှန်းရှလောကမှာ တည်ရှိနေပေမဲ့ အခြားသော ကမ္ဘာပေါင်းများစွာနဲ့ပါ ချိတ်ဆက်နိုင်စွမ်းရှိပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဝတ္ထုတွေ ဖတ်ဖူးသူမို့ ဒီလို ခန့်မှန်းချက်မျိုးကို အလွယ်တကူ လက်ခံနိုင်လေသည်။ အစားအသောက်နယ်မြေဆိုတာက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို နောက်ထပ် ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ရှိနေတာ။ ဒါတင်မကသေးဘူး။ တည်းခိုခန်းနဲ့ ချိတ်ဆက်နေတဲ့ နောက်ထပ် ကမ္ဘာတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ အဲဒါကတော့ ၂၁ ရာစုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခုနက ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပဲချိုအနှစ်နဲ့ ဝေ့ကျိရှန်းပဲငံပြာရည်တို့က ၂၁ ရာစုက ထွက်ကုန်တွေဆိုတာ သိသာလွန်းနေသည်။ ဒါတွေအားလုံးကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ပြီးနောက် လုချန်မှာ ရဲတင်းတဲ့ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။ တကယ်လို့သာ မိုဘိုင်းဖုန်းဆိုင်ဆိုတာ တကယ်ရှိလာခဲ့ရင် ဖုန်းထဲက အရာတွေကရော ၂၁ ရာစုနဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်မလား ဆိုတာပဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိုဘိုင်းဖုန်းတွေကို တည်းခိုခန်းက သူ့ဘာသာသူ အလိုအလျောက် ထုတ်လုပ်နိုင်မှာတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။ သူ ဒီကမ္ဘာကို ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာသလိုမျိုးပဲ မိုဘိုင်းဖုန်းတွေကိုလည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုခုက သယ်ဆောင်လာတာ ဖြစ်ရမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအတွေးက နည်းနည်းလေးမှ ရုတ်တရက်ဆန်မနေပါ။ ကမ္ဘာကူးပြောင်းခြင်းကိုတောင် ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ သူတစ်ယောက်အတွက် နောက်ထပ် ဘယ်အရာကများ ရုတ်တရက်ဆန်နေဦးမှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြီးတော့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားကသာ မိုဘိုင်းဖုန်းတွေကို သယ်ဆောင်လာပေးခဲ့ရင် အဲဒီဖုန်းတွေကိုသုံးပြီး သူ ၂၁ ရာစုနဲ့ တစ်နည်းနည်း ချိတ်ဆက်နိုင်မလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒီအတွေး ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဘယ်လိုမှ ဖျောက်ဖျက်ပစ်လို့ မရတော့ဘဲ စွဲထင်သွားတော့သည်။ တကယ်လို့သာ ဘေးမှာ လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေခဲ့ရင် လုချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ သွေးလိုနီရဲနေတာကို သေချာပေါက် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ ဒါက အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းနေတဲ့ လက္ခဏာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခုအချိန်မှာ လုချန်က တခြားဘာကိုမှ ထည့်မစဉ်းစားချင်တော့။ ဒီ မိုဘိုင်းဖုန်းဆိုင်ကိုပဲ ဆောက်ချင်နေမိသည်။ ပထမဆုံး မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးကို သူ့လက်ထဲ ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အရာများစွာကို သူ သဘောပေါက်နားလည်သွားမှာ သေချာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ လက်မောင်းကို ပင့်တင်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ တည်ဆောက်ရေးပုံစံကြမ်းကို ဖြန့်ချလိုက်ချိန်မှာတော့ သူ ချက်ချင်း လေလျှော့သွားတော့သည်။ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းဆိုတဲ့ မတန်တဆ ဈေးနှုန်းကြီးက လက်ရှိ သူ့အခြေအနေနဲ့ ဘယ်လိုမှ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိဘူးလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပိုက်ဆံရှာရမယ်... ပိုက်ဆံရမယ့် နည်းလမ်းကို ရှာမှ ဖြစ်တော့မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ငြိမ်သက်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တည်းခိုခန်းတံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဂုဏ်ပြုစကားသံတွေက အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာဦးလေးငယ်... ခင်ဗျား အရမ်းမိုက်တာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">အသက်တစ်ရာကျော်နေပြီဖြစ်တဲ့ အဘိုးကြီးလျိုက အထဲဝင်လာရင်း အာမေဋိတ်သံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'ဆရာဦးလေးငယ်' ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်ကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ လုချန်မှာ အရမ်းကို အနေရခက်သွားသည်။ ဒီ အဘိုးကြီးလျိုက အဝီစိတောင်ရဲ့ မဟာအကြီးအကဲလေ။ သူ့သားဆိုရင်တောင် အသက် ခုနစ်ဆယ်ကျော်နေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဟမ်း... အဲဒီလို မခေါ်ပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့ သက်ဆိုင်ရာ မျိုးဆက်အလိုက်ပဲ သတ်မှတ်ကြတာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်ရပါ့မလဲ ဆရာဦးလေးငယ်ရဲ့... ကျွန်တော့်ဆရာက သူ့တပည့်အဖြစ် ခံယူပြီးပြီဆိုမှတော့ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်လို့ ပြောထားတာ... ပြီးတော့ ဂိုဏ်းမှာ အရေးအကြီးဆုံးက မျိုးဆက်အဆင့်အတန်း ခွဲခြားဖို့ပဲတဲ့...”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျိုက လေးနက်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'ခင်ဗျားအမေကြီးရဲ့မျိုးဆက်ကို သွားခွဲခြားနေလိုက်ပါလား...'</p> <p style="text-align:justify">လုချန် မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူတောင်းစားအဘိုးအိုက သူ့ထက် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြီးနေတာတောင် သူ့ကို ညီလေးလို့ ချက်ချင်း ခေါ်ခဲ့တာလေ။ ဒါက ဘယ်လို ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းမျိုးလဲ... ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးဆိုပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ထပ်ဖျောင်းဖျကြည့်ပေမဲ့ အဘိုးကြီးလျိုက အရမ်းကို ခေါင်းမာလွန်းနေတာကြောင့် လုချန်မှာ လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက အရမ်းကို အနေရခက်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သလိုပင်။ အရင်က လုချန်နဲ့ တန်းတူ ဆက်ဆံခဲ့ကြတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေက အခု အဘိုးကြီးလျိုရှေ့မှာ လုချန်ကို ဘယ်လိုခေါ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တန်းတူဆက်ဆံရမလား... သူတို့က အဘိုးကြီးလျိုထက် မျိုးဆက်တစ်ခုစာလောက် ငယ်နေတာလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်တို့က ကျွန်တော်တို့ ဆက်ဆံရေးအတိုင်းပဲ နေကြတာပေါ့... လွှမ်းမိုးမခံကြပါနဲ့...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာဒေါ်လေးငယ်... မြန်မြန် ထိုင်ပါဦး...”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျိုက ရှောင်ရွှီနဲ့ တခြားသူတွေ ဝင်လာတာကို မြင်တော့ သူ့နေရာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ရွှီရဲ့ မျက်နှာလေး ရဲတက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာဒေါ်လေးငယ်တို့လည်း ထိုင်ကြပါဦး...”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျိုက ထပ်ရောက်လာပြီး ကျင်ကျောင်းနဲ့ တခြားသူတွေကိုပါ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လုလေး... မင်း ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲမှာ ချန်ပီယံဆု ရသွားတယ်ဆို...”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျိုက ဂျူနီယာတစ်ယောက်လို ရိုရိုသေသေ အရိုအသေပေးနေပြီး တခြား ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းချုပ်တွေ စကားမဟရဲဖြစ်နေချိန်မှာပဲ ထောင်ယွီက တံခါးဝကနေ ခပ်ကြွားကြွား ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'လုလေး' ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ် တစ်ခုတည်းကပဲ သူ့ဆီကို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အကြည့်တွေကို ချက်ချင်း ရောက်လာစေခဲ့သည်။ အဲဒီအကြည့်တွေက ထိပ်တန်းပညာရှင် အသီးသီးဆီကနေ လာတာဖြစ်လို့ ထောင်ယွီမှာ နေရခက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီလေ... ကျွန်တော်တို့က ကျွန်တော်တို့ ဆက်ဆံရေးအတိုင်းပဲ နေကြတာပေါ့လို့...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းက အမြန်ရှေ့တိုးလာပြီး ထောင်ယွီကို ဘေးဆွဲခေါ်ကာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်း ရှင်းပြနေချိန်မှာ ထောင်ယွီရဲ့ အကြည့်တွေက အဘိုးကြီးလျိုနဲ့ လုချန်ကြားမှာ ရစ်ဝဲနေပြီး ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်အီးထားရလို့ သူ့မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်းပန်ပါတယ်... သူဌေးလု ရှိပါသလား...”</p> <p style="text-align:justify">တံခါးဝကနေ အနည်းငယ် စိမ်းသက်နေတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တံခါးဝမှာ လူရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သမီးဖြစ်သူနဲ့အတူ ရောက်လာတဲ့ သက်လတ်ပိုင်းလူကြီးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်ကြားသခင်စွန်း...”</p> <p style="text-align:justify">အဲဒီလူ ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြသည်။ တည်းခိုခန်းထဲမှာ ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တွေနဲ့ ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းက မဟာအကြီးအကဲတွေ ရှိနေတာလေ။ သူတို့အားလုံးက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်က ထင်ရှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေချည်းပဲမို့ ဆေးတောင်ကြားရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို မှတ်မိနေတာက မဆန်းတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာလျို...”</p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်စွန်းက လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ခုနက ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်နေတုန်းက ဒီလူတွေကို သူ မြင်ခဲ့ပြီးသားလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်ရဲ့ ဆရာဦးလေးငယ်ဆီ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက...”</p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်စွန်းက လက်နှစ်ဖက် ထပ်ဆုပ်လိုက်ပြီး...</p> <p style="text-align:justify">“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် စီနီယာလျို... ကျွန်တော် ဒီကိုလာတာ သူဌေးလုဆီကနေ မီးတောက်တစ်ခုလောက် ငှားချင်လို့ပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မီးတောက် ငှားမလို့လား... ကျုပ်ဆီမှာ ရှိတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းထဲက ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်က ရှေ့ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားဆီမှာ မီးတောက် ရှိတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သောက်ကျိုးနည်း... ရှိတာပေါ့ဗျ... ဒီခေတ်ကြီးမှာ မီးခြစ်မပါဘဲ ဘယ်သူက အပြင်ထွက်တော့မှာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အင်္ကျီထဲ လက်နှိုက်ပြီး စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းကြား ညှပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တည်းခိုခန်းပြင်ထွက်သွားပြီး 'ဖျစ်' ခနဲ မြည်သံနဲ့အတူ သူ့လက်ချောင်းပေါ်မှာ မီးတောက်တစ်ခု လင်းလက်သွားကာ ပါးစပ်ထဲက စီးကရက်ကို မီးညှိလိုက်သည်။ သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး သာယာယစ်မူးနေတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တောင်ကြားသခင်စွန်း... ခင်ဗျားက ဆေးဖော်စပ်သူပဲ... မီးညှိတတ်တယ်မလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ကြားသခင်စွန်းမှာ ကြည့်နေရင်း နဖူးကနေ ချွေးအေးတွေ စီးကျလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">'လခွမ်း... ငါပြောတာက အစစ်အမှန် သမာဓိမီးကို ကွ... အခု မင်းက ဘာတွေ လာလုပ်ပြနေတာလဲ...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟို... ကျွန်တော် ငှားချင်တဲ့ မီးတောက်က ဒါမျိုးမဟုတ်ဘူး... သူဌေးလု ဟင်းချက်တဲ့နေရာမှာ သုံးတဲ့ အစစ်အမှန် သမာဓိမီးကို ပြောတာပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save