Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လျိုရွှမ်... မင်းသားက ပြဿနာလာရှာနေတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အို... ဘာကိစ္စများလဲ”</p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးလျိုက ဝေ့ဇီချင်းရဲ့ အခက်တွေ့နေတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလိုပါ”</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ဇီချင်းက ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အဆီပိုတွေထည့်ပြီး ပြောပြလိုက်သည်။ ဇာတ်လမ်းအစအဆုံးက ရှင်းလင်းပေမဲ့ သူမရဲ့ ပြောပြချက်ထဲမှာတော့ သူမက တစ်ဖက်လူကို ချက်ချင်း ခြေထောက်နဲ့ကန်တဲ့ အကြောင်းပြချက်မရှိ ရမ်းကားတဲ့ အမျိုးသမီး မဟုတ်သလို ငွေ ၃၀ လျန်နဲ့ အခန်းလာဝယ်တဲ့သူလည်း မဟုတ်တော့ပေ။ တကယ်တမ်း အရှက်မရှိတဲ့သူတွေက လုချန်နဲ့ သူ့အပေါင်းအပါတွေ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်မလေးဝေ့ ပြောပုံအရဆိုရင် အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးဆယ်တန်တဲ့ အိမ်ကို သခင်မလေးက အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာပေးပြီး အမြန်ရအောင် ဝယ်ချင်ခဲ့တာကို ရောင်းတဲ့သူက ပိုက်ဆံလည်းယူသွားသေးတယ်... အိမ်ကိုလည်း မရောင်းဘူး ငြင်းတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါတယ်... သူက သူ့အိမ် ဘယ်လောက်တန်ဖိုးကြီးကြောင်းတွေ ပြောပြီး ကျွန်မရဲ့ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာကို စရန်ငွေလို့ပဲ သတ်မှတ်တယ်တဲ့လေ... ပြီးတော့ ကျွန်မကို ပြန်လည်းမအမ်းဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ”</p> <p style="text-align:justify">ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သခင်လေးလျိုက ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလောကကြီးမှာ ဒီလိုလူမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်ရတာလဲ... ကျွန်တော့်ကို အဲဒီနေရာ မြန်မြန် လိုက်ပို့ပါ... ဘယ်သူကများ ဒီလောက် အကြောင်းပြချက်မရှိ ရိုင်းစိုင်းနေရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး ဝေ့ဇီချင်းက ကြိတ်ပျော်သွားသည်။ သခင်လေးလျိုက စိတ်ထားနွေးထွေးတဲ့သူဆိုတာ သူမ အစောကြီးကတည်းက သိထားခဲ့တာလေ။ သူတို့ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတုန်းက သခင်လေးလျိုက တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးဖို့ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့တာ။ အခု သူမ အသုံးချလိုက်တာကလည်း အဲဒီ နွေးထွေးတဲ့ စိတ်ထားကိုပါပဲ။ သခင်လေးလျိုက အဲဒီတည်းခိုခန်းက တကယ်တမ်း ဘယ်လောက် တန်ဖိုးကြီးတယ်ဆိုတာကိုမှ မသိတာ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဇီချင်း... သမီး ဘာလုပ်နေတာလဲ... ဒီလူက ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းလူကြီးက သူ့သမီး တခြားတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေတာကို မြင်တော့ ရှေ့ထွက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဖေ... သမီး မိတ်ဆက်ပေးမယ်... သူက ပထမအဆင့်ဂိုဏ်း အဝီစိတောင်ရဲ့ တောင်သခင်လေး... သခင်လေးလျိုတဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သြော်... သခင်လေးလျိုကိုး... လေးစားအားကျနေတာ ကြာပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းလူကြီးက လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းဆိုတာ သူတို့အတွက် လုံးဝကို ရိုသေလေးစားရမယ့် တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်မလေးဝေ့... သခင်မလေး ပြောတဲ့ အဲဒီ အရှက်မရှိတဲ့လူက ဘယ်နားမှာလဲ သိပါရစေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှေ့နားက အဲဒီတည်းခိုခန်းမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ဇီချင်းက လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... ဒါဆို ကျွန်တော် သွားပြီး သူ့ကို အကျိုးအကြောင်း ပြောပြလိုက်ပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးလျိုက လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး လုချန်ဆီ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဒီတစ်ကြိမ် သူ လာခဲ့တာက အဝီစိတောင်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တဲ့ သူ့အဖေကို လာရှာတာဖြစ်သည်။ သူ့အဖေ ဒီမြို့တော်ထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကိုပဲ သိပြီး အတိအကျ ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာတော့ သူမသိပေ။ လုချန်ဆိုတဲ့ တည်ရှိမှုကို သူ သိထားပေမဲ့ မျက်နှာတော့ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဇီချင်း... သမီး ဘာလုပ်နေတာလဲ... သခင်လေးလျိုကို ဘာတွေ ပြောလိုက်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငွေတွေ ပြန်ရအောင် ကူညီပေးဖို့ သူ့ကို ပြောလိုက်တာပေါ့... အဖေ... အဲဒါက အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာ အပြည့်နော်... အဲဒီလိုကြီး အလကား ပေးလိုက်လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးရယ်... ဟူး...”</p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းလူကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သမီး ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်ရက်ရတာလဲ... ခုနက သမီးကိုယ်တိုင် သဘောတူခဲ့တာလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ... ဒီလောကကြီးမှာ စွမ်းအားက အရာအားလုံးပဲလေ... အဖေပဲ သမီးကို အမြဲတမ်း အဲဒီလို သင်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... အခု အဝီစိတောင်ရဲ့ တောင်သခင်လေးက သွားတောင်းပေးမှာဆိုတော့ သူ မပေးဘဲ နေရဲသေးလို့လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး တကယ်ကို နားမလည်တာပဲ... ခုနက မီးလာငှားတဲ့သူကတောင် ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ချီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပေးနိုင်တာ... သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းထက် သေချာပေါက် မနိမ့်ပါဘူး... တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းကို ကြောက်မယ်လို့ သမီး ထင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဖေက သူ့ကို အထင်ကြီးလွန်းနေတာပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးလျိုက လုချန်ဆီ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်မှာ လူရိပ်ပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီ လဲလျောင်းနေပြီး သူတို့ပုံစံတွေက ရင်းနှီးနေသလို သူ ထင်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'အဖေ...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒီမှာ လဲနေပြီး အိပ်မက်ထဲမှာ ပွစိပွစိ ပြောနေတဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက်က သူ့အဖေ ဖြစ်နေတာကို သူ ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ခြေနှစ်လှမ်းတည်းနဲ့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် လှမ်းခေါ်လိုက်ပေမဲ့ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရပေ။ သူ့အဖေ အရက်မူးနေတယ်ဆိုတာ သိသာလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးလျိုမှာ ပြောမပြတတ်အောင် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ သူ့အဖေကို ရှာတွေ့သွားပြီဆိုမှတော့ အလောတကြီး လုပ်စရာ မလိုတော့ပေ။ မျက်မှောက်က ကိစ္စကို အရင်ရှင်းဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်ရဲ့ ရှေ့ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ သူတစ်ပါးရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဘာလို့ အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူထားတာလဲလို့ သူက လုချန်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါက ဘယ်သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို သိမ်းယူထားလို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်မလေးဝေ့က ကျွန်တော့်ကို အားလုံး ပြောပြပြီးပြီ... ခင်ဗျားက သူ့ဆီကနေ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာ ယူထားပြီး အိမ်လည်း မရောင်းဘူး... ပိုက်ဆံလည်း ပြန်မပေးဘူးဆို”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက စရန်ငွေလေ... ဘယ်နေရာမှာမှ စရန်ငွေကို ပြန်အမ်းရတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင်က အရှက်မရှိတဲ့ကောင်”</p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်မှာ ဝေ့ဇီချင်းလည်း ရောက်လာခဲ့ပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“သိသိသာသာကြီး နင် မရောင်းဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး ငါတို့ပိုက်ဆံကိုလည်း ယူထားသေးတယ်... ပြီးတော့ ငါတို့က မဝယ်တာပါလို့ စွပ်စွဲနေသေးတယ်... စရန်ငွေကို ပြန်မအမ်းဘူးလို့ ပြောတာက နားထောင်လို့တော့ ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက ဓားပြတိုက်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ... ငါတို့ကို အားနည်းတဲ့သူတွေမို့လို့ အနိုင်ကျင့်ချင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ပြောချင်ရာပြောပါ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဂရုမစိုက်တဲ့ဟန်နဲ့ လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။ ရှန်းရှလောကကို ရောက်လာကတည်းက သူက အရှက်မရှိတဲ့သူတွေကို အများကြီး မြင်ဖူးနေခဲ့ပြီလေ။ ဝေ့ဇီချင်းက ပထမဆုံးလူ မဟုတ်သလို သူကလည်း ဒါတွေကို ယဉ်ပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင်က တကယ်ကြီး အဆုံးထိ လူဆိုးလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာပေါ့လေ... သခင်လေးလျိုက ဘယ်သူလဲ နင် သိလား... သူက အဝီစိတောင်ရဲ့ တောင်သခင်လေးဟဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဝီစိတောင်”</p> <p style="text-align:justify">ဘေးနားက တုကူးဖူကွေ့က ဒီစကားကို ကြားတော့ ရယ်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလကတော့ သူ့မှာ အဝီစိတောင်နဲ့ သိပ်ပြီး ပတ်သက်မှု မရှိခဲ့ပါ။ အလွန်ဆုံး သိကျွမ်းသူတွေလောက်ပဲ ရှိတာ။ ဒါပေမဲ့ မနေ့ညကတော့ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီဖက်တီးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက သိပ်မမြင့်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းကတော့ သေချာပေါက် မှတ်သားလောက်စရာပင်။ မနေ့ညက သူနဲ့ သူတောင်းစားအဘိုးအိုတို့ အရက်ခွက်ပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီ သောက်ခဲ့ကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ညီအစ်ကိုတွေအဖြစ် သစ္စာဆိုခဲ့ကြသည်။ ရလဒ်အနေနဲ့ သူက အဘိုးကြီးလျိုရဲ့ စီနီယာမျိုးဆက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျိုက ဘယ်သူလဲ... အဝီစိတောင်ရဲ့ မဟာအကြီးအကဲလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်... အဝီစိတောင်... ဘာလဲ... နင် အခု ကြောက်သွားပြီလား”</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ဇီချင်းက သူမရင်ဘတ်ကို ကော့လိုက်သည်။ 'အဝီစိတောင်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးသုံးလုံးကို ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူမက အဝီစိတောင်က သူမကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းဖြစ်နေသလိုမျိုး အထူးတလည် ယုံကြည်မှုတွေ ပြည့်ဝနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က ဝေ့ဇီချင်းကို တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်ဘဲ သခင်လေးလျိုကို ဆက်မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းက အဝီစိတောင်ရဲ့ တောင်သခင်လေးဆိုတော့... လျိုရွှမ်က မင်းနဲ့ ဘာတော်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ကျွန်တော့်အဖေပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အိုး... ဒါဆို ငါ နားလည်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူက သူ့ရဲ့ ဝဝကစ်ကစ် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ယိမ်းထိုးပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးထဲမှာ လိုက်ရှာနေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ လျိုရွှမ်ရဲ့ လူရိပ်ကို သူ ရှာတွေ့သွားပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီး နှစ်လှမ်းလောက် လှမ်းသွားကာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“လျိုရွှမ်... မင်းသားက ပြဿနာလာရှာနေတယ်ကွ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသံက ကျယ်လောင်ပြီး ရုတ်တရက်ဆန်လှသည်။ တုကူးဖူကွေ့က သဘာဝကျကျပဲ စူးရှတဲ့ အသံပိုင်ရှင်ဖြစ်တာကြောင့် ဒီအော်သံက အားလုံးကို လန့်ဖြန့်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရက်မူးပြီး အိပ်မက်ထဲ မျောလွင့်နေဆဲဖြစ်တဲ့ လျိုရွှမ်က အဲဒီနေရာမှာတင် ချက်ချင်း အမူးပြေသွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ တစ်ချက် လှည့်ပတ်လိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ခေါင်းထဲက မူးဝေနေမှုတွေ တော်တော်လေး ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်... ဘယ်သူက ပြဿနာရှာနေတာလဲ... ငါ့သားလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးလျိုက သူ့အဖေကို နာမည်အပြည့်အစုံနဲ့ အခေါ်ခံလိုက်ရတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ ဒီတည်းခိုခန်းက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲဆိုတာကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့ရဲ့ အော်သံကြောင့် လျိုရွှမ် နိုးလာရုံတင်မကဘဲ အရက်မူးပြီး လဲနေကြတဲ့ တခြားလူတော်တော်များများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နိုးလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်သူလဲ... ဘယ်သူက ပြဿနာရှာနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က အမူးမပြေသေးခင်မှာတင် ဒီအသံတွေကို ပြုလုပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့အသံတွေက အရက်မူးနေတဲ့ အသံတွေ အပြည့်ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ငါ့မြေးက ပြဿနာရှာနေတာလား”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျိုက လေချဉ်တစ်ချက်တက်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်ကာ သခင်လေးလျိုကို ချက်ချင်း မြင်သွားပြီး ရယ်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟား... မြေးလိမ္မာလေး... မင်း ဘယ်တုန်းက ရောက်တာလဲ... လာစမ်း... အဘိုးကို ပြပါဦး... မင်းအဖေ၊ အဲဒီကောင်စုတ်လေးက မင်း ခရီးထွက်သွားတယ်လို့ ပြောတယ်... ဒီတစ်ခါ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာကနေ ထွက်လာကတည်းက အဘိုး မင်းကို မမြင်ရတာကြာပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ရှေ့မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ မြင်ကွင်းက သခင်လေးလျိုကို အံ့အားသင့်သွားစေရုံသာမက ဝေ့ဇီချင်းကိုလည်း နောက်တစ်ကြိမ် လုံးဝ တွေဝေသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲနေတဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်က သခင်လေးလျိုရဲ့ အဖေတဲ့လား...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'တစ်နည်းပြောရရင် ပထမအဆင့်ဂိုဏ်း အဝီစိတောင်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပေါ့...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'ဒီလူတွေက သူတောင်းစားအုပ်စု မဟုတ်ဘူးလား...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်မှာတော့ သူမ ခေါင်းတွေ မူးဝေလာပြီး သူမစိတ်တွေက လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'ဒီတည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ... ပြီးတော့ ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကို နာမည်အပြည့်အစုံနဲ့ ခေါ်နေတဲ့ အဲဒီ ဖက်တီးကရော... သူမ သိထားသလောက်ဆိုရင် မြို့တော်မှာ တည်းခိုခန်း တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတာ... နေပါဦး...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'ဒါက ငြိမ်းချမ်းရေးအသိုက်အမြုံပဲ...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'ဒီလမ်းတစ်လမ်းလုံးမှာ တည်းခိုခန်း တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">'ဒီတည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကများ...'</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု... ဘယ်သူကများ ဒီကိုလာပြီး ပြဿနာရှာရဲလောက်အောင် သတ္တိကောင်းနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save