Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်ချက်တွေးရုံဖြင့် သက်စောင့်ဝိညာဉ် ကုဋေကုဋာ အတတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဖုန်းဖြေလိုက်သည်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟေး... ကြီးကြပ်ရေးမှူးချိုက် ဘာထူးလို့လဲဗျ"</p> <p style="text-align:justify">ချိုက်ကျိကွမ်က စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြန်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းကတော့ တော်တော်လေးကို အတောင်အစုံ စုံနေပြီပေါ့လေ... အခုဆို ကျုပ်ကိုတောင် မလေးစားတော့ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်ရမှာလဲ ကြီးကြပ်ရေးမှူးရဲ့ ကျွန်တော်က နည်းနည်းလေး ပင်ပန်းနေလို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ချိုက်ကျိကွမ်က နှာတစ်ချက်မှုတ်ကာ မကျေမနပ်နှင့်ပင် လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါနဲ့... မင်း ခုနက ဘာတွေ ဝယ်လိုက်တာလဲ... ကုသိုလ်ရမှတ် ဘီလီယံ ၂၀၀ ကျော်တောင် ကုန်သွားတယ်နော်... ကောင်လေး... မင်း မဝယ်သင့်တာတွေ ဝယ်လိုက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်... ဟဲဟဲ..." သူ့လေသံက တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကြီးကြပ်ရေးမှူးက သိသွားတာလား... ရွေးချယ်ရေးကာလအတွင်းမှာ ဒါတွေက လျှို့ဝှက်ချက်လို့ ထင်ထားတာ"</p> <p style="text-align:justify">ချိုက်ကျိကွမ်က ရယ်လျက် "ရွေးချယ်ရေးကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်ပေါ့ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့ ပစ္စည်းပို့သမား ဖြစ်နေမှတော့ စျေးနှုန်းတွေကို မြင်ရမှာပေါ့ကွ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ထပ်မံ အံ့အားသင့်သွားပြန်သည်။ "ကြီးကြပ်ရေးမှူး ကိုယ်တိုင် လာပို့မှာလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေါ့... ဒီပစ္စည်းတွေရဲ့ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက်တောင် များလဲဆိုတာ မင်း မကြည့်ဘူးလား D6 အခြေစိုက်မြို့တော်မှာ ငါကလွဲလို့ ဘယ်သူက ဒီကိစ္စကို တာဝန်ယူရဲမှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ရုတ်တရက် သတိဝင်လာသည်။ "ဪ... အဲဒီလိုလား... ဒါဆိုရင် ကြီးကြပ်ရေးမှူး လာတဲ့အခါ စားစရာလေး တစ်ခါတည်း ဝယ်လာပေးပါဦး... ကျွန်တော့်မိဘတွေ အိမ်မှာ မရှိလို့ ညစာတောင် မစားရသေးဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဖုန်းတစ်ဖက်တွင် ချိုက်ကျိကွမ်၏ မျက်နှာမှာ ဆတ်ခနဲ တုန်သွားသည်။ သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကတော့ ငါ့ကို တကယ့် ပစ္စည်းပို့သမား မှတ်နေပြီပဲ... ကဲ ပြော ဘာစားချင်လဲ... ဟမ်ဘာဂါလား၊ ကြက်ကြော်လား၊ ခေါက်ဆွဲလား၊ အကင်လား..."</p> <p style="text-align:justify">ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ လုချန်၏ နှုတ်ခမ်းများ ဆတ်ခနဲ တုန်သွားရသည့် အလှည့် ဖြစ်သည်။ သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် စားချင်ရာ နှစ်မျိုးကို အမြန် ရွေးလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">A1 အခြေစိုက်မြို့တော် မဟာမိတ် ဌာနချုပ်တွင် ရှောင်ဝမ်လုံက သူ့စားပွဲ၌ ထိုင်နေသည်။ သူက ကော်ဖီကို တစ်ငုံသောက်ရင်း လက်ထဲရှိ စာရွက်စာတမ်းများကို ဖတ်နေသည်။ ထိုစဉ် တံခါးကို ခေါပ်သံ တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဝင်ခဲ့ပါ" သူက ခေါင်းမဖော်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ မျက်လုံးများက စာရွက်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">တံခါး ညင်သာစွာ ပွင့်လာပြီး ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး ဝင်လာသည်။ သူ ထုတ်လွှတ်နေသော အငွေ့အသက်အရ သူက အနည်းဆုံး အဆင့်C စစ်သည်တော်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချိုက်ကျိကွမ်ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူကြီးမင်း... လုချန်က အခုတင် ကုသိုလ်ရမှတ် ၂၁၀ ဘီလီယံဖိုး ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်လိုက်ပါတယ်..." ထိုလူက ရိုသေစွာ အစီရင်ခံသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်ဟူသော နာမည်ကို ကြားလိုက်မှသာ ရှောင်ဝမ်လုံ ခေါင်းမော့လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် လုချန်ဟူသော နာမည်ကသာ သူ့ကို စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်စေနိုင်တော့သည်။ ဥက္ကဋ္ဌကြီးက ကျင့်ကြံရန် အောင်းအောင်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်ထွက်လာမည်ကို မည်သူမှ မသိကြပေ။ ရှောင်ဝမ်လုံက လူသားမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို စီမံနေရသူဖြစ်သဖြင့် လက်ရှိတွင် လူသားလောက၏ အမှန်တကယ် ဦးဆောင်နေသူမှာ သူပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဪ... သူ ဘာဝယ်လိုက်တာလဲ... အဆင့်မြင့်လက်နက်လား ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ်လား" ရှောင်ဝမ်လုံက မေးလိုက်သည်။ သူ့လေသံတွင် သိလိုစိတ် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ "သူက ဓားကို ဝါသနာပါတာဆိုတော့... ကောင်းကင်ခွဲဓားသိုင်း ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်နတ်ဓားသိုင်းလိုမျိုး ဓားသိုင်းတွေ ဝယ်တာနေမှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူက ရှောင်ဝမ်လုံ စကားဆုံးသည်အထိ ရိုသေစွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ပါဘူး လူကြီးမင်း... သူ အဲဒါတွေ ဘာမှ မဝယ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာမှမဝယ်ဘူး ဟုတ်လား" ရှောင်ဝမ်လုံက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို အဲဒီလောက်များတဲ့ ကုသိုလ်တွေနဲ့ သူ ဘာတွေ ဝယ်လိုက်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"လူကြီးမင်း... သူက ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက် ၃ မျိုးနဲ့ အထွေထွေ ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက် ၅ မျိုးကို ဝယ်လိုက်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ဝမ်လုံက ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မှင်တက်သွားသည်။ “အဲဒီကောင်လေးက ဘာလို့ အခုမှ ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်တွေ ဝယ်နေတာလဲ... သူက အဆင့်F စစ်သည်တော် မဟုတ်ဘူးလား ဒါမှမဟုတ် အလကားရလို့ လောဘတက်ပြီး လျှောက်ဝယ်တာလား... လုချန်က အဲဒီလို အလောတကြီး လုပ်တတ်တဲ့သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး... သူတို့ပေးထားတဲ့ အခွင့်အရေးကို အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေအတွက် ဖြုန်းတီးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါမှမဟုတ် ကြိုတင်ဝယ်ထားတာလား”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီကမ္ဘာမှာ အလကားရတဲ့ နေ့လယ်စာ မရှိဘူးဆိုတာ သူ သိသင့်ပါတယ် ဒါမှမဟုတ်ရင် သူက အခုကတည်းက မဟုတ်နိုင်တာ.... မနေ့ကမှ ငါ သူ့ကို တွေ့ခဲ့တာပဲ သူက အဆင့်F စစ်သည်တော်ပဲ ရှိသေးတာ ပါရမီနိုးထလာတာတောင် ခြောက်ရက်၊ ခုနစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ် ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူက စပ်စုချင်တာပဲ ဖြစ်မှာပါ....”</p> <p style="text-align:justify">“ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်ဆိုတာ လူငယ်တွေအတွက်တော့ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပဲလေ... အလွန်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာကိုး... သူက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ အရင်ကြည့်ချင်လို့ ဖြစ်မှာပါ... အင်း... အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ဝမ်လုံ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ဆွဲဆောင်ပြောဆိုကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့မှလူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း သွားလို့ရပြီ... သူ နောက်ထပ် ဘာဝယ်ဦးမလဲဆိုတာ ချက်ချင်း အသိပေးပါ... ဘယ်သူ့ကိုမှတော့ သတိမထားမိစေနဲ့"</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူက ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ရှောင်ဝမ်လုံ၏ အကြည့်များက လက်ထဲရှိ စာရွက်စာတမ်းများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အိမ်တော်၌ ၄ နာရီ ကြာပြီးနောက် ချိုက်ကျိကွမ်က ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ ရှေ့မှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း လုချန် ဘာတွေ ဝယ်လိုက်သလဲဆိုသည်ကို သူ တကယ် သိချင်နေမိသည်။ ရမှတ် ၂၁၀ ဘီလီယံ တန်ဖိုးရှိသည့် ပစ္စည်းများ။ သို့သော် လုချန်က ပါဆယ်ထုပ်ကို မဖွင့်သေးပေ။ ထိုအစား ချိုက်ကျိကွမ် ဝယ်လာသော စားစရာအိတ်ကို အရင် ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ သိုးခြေထောက်ကင် နှစ်ချောင်း၊ ထမင်းကြော် သုံးပွဲနှင့် ကြက်ခြေထောက် အိတ်ကြီး တစ်အိတ်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အားရပါးရ စားသောက်နေသည်။ ချိုက်ကျိကွမ်က သူ့ကိုကြည့်ကာ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ သူ ရှိနေသည်ကိုပင် လုချန်က ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ပင်။<br /> "ဟေး... အမှိုက်ကောင်လေး... ဧည့်သည်ကို ရေတစ်ခွက်လောက် တိုက်ဖို့ မစဉ်းစားဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ပါးစပ်မှာ ဆီများ ပေကျံနေလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာဧည့်သည်လဲဗျ... ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ပစ္စည်းပို့သမား မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">ချိုက်ကျိကွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများက ပို၍ပင် တုန်သွားရသည်။ သို့သော် သူက ဘာပြောနိုင်မည်နည်း။ သူက အမှန်တကယ်ပင် ပစ္စည်းပို့ပေးခဲ့ရသည် မဟုတ်လား။ သူက လည်ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တခြားဟာတွေ ထားလိုက်ပါဦး... မင်း ဒီတစ်ခေါက် ဘာတွေ ဝယ်လိုက်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်တွေလေ" လုချန်က ခေါင်းမဖော်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချိုက်ကျိကွမ်၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို သုံးပြီး မကြာခင်မှာ မလိုအပ်သေးတဲ့ အရာတွေကို ဝယ်လိုက်တာလား... မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပလက်ဖောင်းက မင်းအတွက် အမြဲတမ်း အလကား ဖွင့်ပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "ကျွန်တော် မကြာခင်မှာ မလိုအပ်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချိုက်ကျိကွမ်က ဆွံ့အသွားတော့သည်။ သူက နောက်ထပ် ဘာမှမပြောတော့ပေ။ ပါရမီနိုးထပြီး ငါးရက်အတွင်း အဆင့်F ဒသမအလွှာကို ရောက်အောင်သွားတဲ့ ဒီမိစ္ဆာကောင်က နောက်ထပ် ဘယ်လို ကမ္ဘာပျက်မယ့် စကားမျိုး ပြောဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးအခေါ်က သူလို သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ပြောပြီးနောက် ချိုက်ကျိကွမ်က ပြန်သွားတော့သည်။ လုချန်လည်း သူ့အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့သည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တုန်ရင်နေသည်။ Systemကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားတိုင်း သူ တစ်ခါမှ စိတ်မပျက်ခဲ့ဖူးပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ ကုတင်ပေါ်တွင် မထိုင်ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ထိုင်လိုက်သည်။ ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်များကို လေ့ကျင့်ရာတွင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သဖြင့် သူ၏ ကုတင်ကြီး မီးလောင်သွားမည်ကို သူ မလိုလားပေ။ ဤကုတင်က တန်ဖိုးကြီးသည် မဟုတ်လား။ သူက ပိုက်ဆံအလွန်နှမြောတတ်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပါဆယ်ထုပ်ထဲမှ စာလိပ်များကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက် ၃ မျိုးနှင့် အထွေထွေ သိုင်းကွက် ၅ မျိုး။</p> <p style="text-align:justify">ပထမဆုံးမှာ အလင်းဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်ဖြစ်သော တောက်ပခြင်း အတတ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလင်းဓာတ်ကို သုံး၍ ဒဏ်ရာကုသပေးသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အခြေခံ အလင်းဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်ကို တွေ့ရှိသည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုမလား။”</p> <p style="text-align:justify">"အသုံးပြုမယ်"</p> <p style="text-align:justify">”အမြင့်ဆုံးအဆင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို စတင်လိုက်ပါပြီ။ သိုင်းကွက်အား တစ်ချက်တွေးရုံဖြင့် သက်စောင့်ဝိညာဉ် ကုဋေကုဋာ အတတ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ပါပြီ။ လက်ခံမလား။”</p> <p style="text-align:justify">ယခုတစ်ခေါက်တွင် မူလအစ ဟူသော ခေါင်းစဉ် မပါရှိတော့ပေ။ လုချန်က မျက်တောင်ခတ်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ ထို့နောက် ကျင့်စဉ်အသစ်၏ အာနိသင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တစ်ချက်တွေးရုံဖြင့် သက်စောင့်ဝိညာဉ် ကုဋေကုဋာ အတတ်”</p> <p style="text-align:justify">တိုက်ခိုက်ခံရ၍ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးတစ်စက်သာ ကျန်ရှိတော့လျှင်ပင် ၂၄ နာရီအတွင်း မူလအတိုင်း ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာစေနိုင်သည်။ လိုအပ်သော စွမ်းအင်မှာ ဒဏ်ရာ၏ ပြင်းထန်မှုအပေါ် မူတည်သည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက မည်သည့်ဒဏ်ရာကိုမဆို စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ကုသပေးနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မှင်တက်သွားသည်။ “ဘာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">သူက ထပ်မံ ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူထင်တာ မှန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သွေးတစ်စက်သာ ကျန်လျှင်ပင် ၂၄ နာရီအတွင်း လူတစ်ယောက်ကို ကျန်းမာသန်စွမ်းအောင် ပြန်လုပ်ပေးနိုင်သည်။ “ဒါက ကုသတာ မဟုတ်ဘူး... အမှန်တကယ်ကို အသက်ပြန်သွင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">သေချာသည်မှာ ဤကျင့်စဉ်က ဧရာမ စွမ်းအင်ပမာဏကြီးကို သုံးစွဲရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြော အချင်းမှာ အခြားသူများထက် များစွာ ကျယ်ပြန့်နေသဖြင့် ၎င်းမှာ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လုချန်က သိလိုက်သည်။ သူက ဤကျင့်စဉ်ကို သုံး၍ လူတစ်ယောက်ကို အသက်ပြန်သွင်းနိုင်ရန်မှာ အချိန်အတော်ကြာ လိုဦးမည် ဖြစ်သည်။ အဆင့်B သို့ ရောက်လျှင်ပင် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ဦးမည်။ သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤအရာမှာ နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ လျှပ်စီးဓာတ်သဘာဝ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“လျှပ်စစ်နယ်ပယ် အတတ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save