နယ်မြေ ၁၃က တစ်ချိန်က အလွန်စည်ကားခဲ့သော မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါမှာမူ စွန့်ပစ်ခံထားရသည်မှာ ကြာနေပြီ ဖြစ်သည်။ မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများက ခန့်ညားစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အချိန်ကာလက ရက်စက်လွန်းလှသည်။ အဆောက်အဦးတိုင်းတွင် စိမ်းလန်းသော နွယ်ပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကျိုးပဲ့နေသော ပြတင်းပေါက်များမှ သစ်ကိုင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သံချေးတက်နေသော ကားဟောင်းများမှာ လမ်းမများပေါ်တွင် ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ဤသည်မှာ ကပ်ဘေးအလွန် ကမ္ဘာကြီးပင်။ လူသားတို့ ဆုတ်ခွာသွားသည့်အခါ သဘာဝတရားက အရာအားလုံးကို အလျှင်အမြန်ပင် ပြန်လည်သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လုချန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည့်အခါ မရေမတွက်နိုင်သော သတင်းအချက်အလက်များက စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ ဤနေရာတွင် သားရဲများစွာ ရှိနေပြီး အများစုမှာ အဆင့်E ဆဋ္ဌမအလွှာအထက်တွင် ရှိကြသည်။ အဆင့်D သားရဲများလည်း မနည်းလှပေ။ အချို့ဆိုလျှင် အဆင့်D ဒသမအလွှာသို့ပင် ရောက်နေကြသည်။ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အာရုံမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု၊ အသက်ရှူသံနှင့် နှလုံးခုန်သံတို့ကိုပင် လုချန် အထင်သား သိမြင်နေရသည်။
မြို့လယ်ခေါင်ရှိ ရောမတိုင်များဖြင့် ခန့်ညားစွာ ဆောက်လုပ်ထားသော အဆောက်အဦးကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ အလွန်အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို လုချန် အာရုံခံလိုက်မိသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်C သားရဲ တစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ဦးခေါင်းသုံးလုံးပါ အမည်းရောင် မြွေကြီးတစ်ကောင်ပင်။ ၎င်းမှာ အိပ်ပျော်နေသော်လည်း ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်မှာ မပေါက်ကွဲသေးဘဲ ဖိနှိပ်ထားသည့် မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆင့်C ဆဋ္ဌမအလွှာခန့် ရှိနိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အရဆိုလျှင် သိုင်းကွက်မသုံးသော အဆင့်C ဒသမအလွှာ စစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့်ပင် ညီမျှနိုင်ပေသည်။
လုချန်က တစ်ချက် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်သေးပေ။ သူ ဤနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ အဆင့်D သတ္တမအလွှာနှင့် အထက်ရှိသော သားရဲများနှင့် တိုက်ခိုက်ကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှင့် ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်များကို လေ့ကျင့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသားရဲများက အဆင့်တူ စစ်သည်တော်များထက်ပင် နှစ်ဆ၊ သုံးဆခန့် ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြသည် မဟုတ်လား။
"ဒီသားရဲတွေက တကယ်ကို ကပ်ဘေးကြီးရဲ့ အချစ်တော်တွေပဲ" လုချန်က သက်ပြင်းချမိပြန်သည်။ "သူတို့သာ တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်တွေကို သင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီဂြိုဟ်က ကျဆုံးသွားတာ ကြာပြီ"
သူက သားရဲများ မရှိသော မြင့်မားသည့် အဆောက်အဦးတစ်ခုပေါ်သို့ ဓားစီးကာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာနှစ်သွယ်ဓားက သူ့ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ဝဲပျံနေသည်။ လုချန်က နောက်ထပ် တိုက်ပွဲအတွက် နည်းဗျူဟာကို စတင် ရေးဆွဲတော့သည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူ သင်ယူထားသော ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်များကို စမ်းသပ်ရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။ စိတ်ထဲမှ တစ်ချက်တွေးလိုက်ရုံဖြင့် လင်းလက်တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူနှင့် ထပ်တူကျသော ဓာတ်သဘာဝ ကိုယ်ပွား ၁၀ ခု ပေါ်လာသည်။ မျက်နှာ၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အားလုံး တူညီသော်လည်း အဝတ်အစားများတော့ ပါမလာပေ။
လုချန်က သူ့ကိုယ်ပွားတွေကို ကြည့်ကာ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ပွတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဟင်း... ငါက တကယ်လည်း ချောတာပဲ ငါ့ကိုယ်ပွားတွေကသာ..." အတွေးမဆုံးခင်မှာပင် သူက ကိုယ့်ပါးကိုယ် ပြန်ရိုက်လိုက်သည်။ "ငါ ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ" သူက ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ယမ်းကာ မကောင်းသော အတွေးများကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စိတ်စွမ်းအား ချပ်ဝတ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ စိတ်ထဲမှ တစ်ချက်တွေးလိုက်ရုံဖြင့် ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဓာတ်သဘာဝ ချပ်ဝတ်များက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ယခုမူ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သာမက မျက်နှာကိုပင် မမြင်ရတော့ဘဲ ဖြူ၊ ခရမ်း၊ ဝါ အရောင်သုံးမျိုး ဝတ်ဆင်ထားသော မျက်နှာဖုံးစွပ် စစ်သည်တော်ကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။
"ကောင်းတယ်"
ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီက မူလကိုယ်ထည်၏ စွမ်းအား ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းရှိရာ ၎င်းမှာ အဆင့်D တတိယအလွှာ စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ အခြေခံခွန်အားထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေသည်။ ဤကိုယ်ပွားများက လုချန်၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောမှ စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူအသုံးပြုနေကြသော်လည်း လုချန်၏ ဝိညာဉ်သွေးကြော အချင်းမှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး မူလအစ ထာဝရဇာစ်မြစ် ကျင့်စဉ် ကြောင့် စွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်သဖြင့် စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။
ထို့နောက် သူက မြေကမ္ဘာ အတတ် ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ မြေကြီးထဲမှ ဓာတ်သဘာဝစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုယ်ပွား ၁၀ ခု၏ လက်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော လက်နက် ၁၀ မျိုး ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ယခင်ဘဝက အန်နီမေးရှင်းများနှင့် ဂိမ်းများထဲမှ လက်နက်များကို နမူနာယူကာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လှပသော ဓားမြှောင်များ၊ တံခါးချပ်ကဲ့သို့ ထူထဲလှသော ဓားကြီးများ၊ သေမင်း၏ တံစဉ်ကဲ့သို့သော ဓားကောက်ကြီးများနှင့် ထက်မြက်လှသော ဓားရှည်များ... ကြည့်ရသည်မှာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ရန်သူကို သတ်နိုင်လျှင် လုချန်အတွက် အဆင်ပြေသည်။
ဓာတ်သဘာဝ ချပ်ဝတ်များ ဝတ်ဆင်ကာ ဒဏ္ဍာရီလာ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မျက်နှာဖုံးစွပ် စစ်သည်တော် ၁၀ ဦးကြားတွင် လုချန် ရပ်နေသည်မှာ စကြဝဠာကို စိုးမိုးမည့် စူပါဟီးရိုးများ စုံညီပွဲတော်ကြီးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။
"ဟဲဟဲ... အခုတော့ တကယ့်ကို လောကအရှင်သခင်နဲ့ တူသွားပြီ" သူက ကိုယ့်ဘာကိုယ် ရယ်မောလိုက်သည်။ သို့သော် ပထမဆုံးအကြိမ် နယ်ပယ်စုံ တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်၍ စွမ်းအင်ပိုလျှံနေစေရန် ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ပြန်ဖျက်လိုက်ပြီး ၉ ခုသာ ချန်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ လက်နက်ဖြစ်သော ကမ္ဘာနှစ်သွယ်ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဤဓားမှာ အဆင့်မြင့် စပ်ဟပ်သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို မခံနိုင်တော့ပေ။ လုချန်က သူ၏ သားကောင်များကို စတင် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ စုစုပေါင်း ပစ်မှတ် ၁၀ ခု ရှိပြီး ၉ ခုမှာ အဆင့်D တတိယအလွှာ သားရဲများ ဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်D ဒသမအလွှာ သားရဲကြီး ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ပွား ၉ ခုမှာ လမ်းကြောင်း ၉ ခုသို့ ဒုံးပျံများကဲ့သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ လုချန်ကတော့ သူ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သော ဧရာမ ပုတ်သင်ညိုကြီးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရိုးဆူးချွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အထပ် ၆ ထပ်ရှိသော အဆောက်အဦးတစ်ခုစာခန့် မြင့်မားလှသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်များက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လှိုင်းများအလား ရိုက်ခတ်နေသည်။
လုချန်က ကမ္ဘာနှစ်သွယ်ဓားပေါ်တွင် ရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ထိုသားရဲကြီး၏ ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေလိုက်သည်။ သားရဲကြီးက သူ့ကို အင်းဆက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မော့ကြည့်နေသည်။ လုချန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ထိုတည်ငြိမ်မှုအောက်တွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။
"ဝေါင်း"
သားရဲကြီးက ဒီလူသားလေး ဘာလို့ ထွက်မပြေးတာလဲဟု ဇဝေဇဝါဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ အမြီးမှတစ်ဆင့် လည်ချောင်းအထိ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီး စွမ်းအားများ စုစည်းလာသည်။ ရုတ်တရက် နားကွဲလုမတတ် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဧရာမ စွမ်းအင်တန်းကြီး တစ်ခုက ၎င်း၏ ပါးစပ်မှ တိုက်ရိုက် ပန်းထွက်လာသည်။
ထိုစွမ်းအင်တန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး လမ်းတွင်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။ လုချန်က မရှောင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အက်တမ်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်ကို စမ်းသပ်လိုသောကြောင့်ပင်။ စွမ်းအင်တန်းက သူ့ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။ သားရဲကြီးက သူ နိုင်ပြီဟု ထင်ကာ အောင်ပွဲခံသည့်အလား ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ လုချန်က ထိုနေရာမှာပင် ဝဲပျံနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများနှင့် သားရေချပ်ဝတ်များမှာ လောင်ကျွမ်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရေပြားများမှာလည်း မီးလောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ပကတိအတိုင်း ရှိနေဆဲပင်။
ထိုပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်တန်းမှာ သူ၏ အရေပြားကိုသာ လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အက်တမ်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အတတ်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားသော အရေပြားများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်လည် ကျန်းမာလာသည်။ သူ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်နှုန်းမှာ ဖျက်ဆီးနှုန်းထက်ပင် ပိုမြန်နေသည်။
လုချန်က ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ အာပုပ်နံ့က တကယ်ကို နံစော်နေတာပဲ"
သားရဲကြီး၏ မျက်လုံးများက ပြူးထွက်သွားသည်။ “ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ ဒီလူသားလေးက ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်ရတာလဲ...” လုချန်က သူ့ကိုယ်သူ ငုံ့ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ တံတွေးက ငါ့ဘောင်းဘီကို လောင်သွားစေတယ်... ကဲ ထားပါတော့"
သူ တစ်ချက်တွေးလိုက်ရုံဖြင့် ဓာတ်သဘာဝ ချပ်ဝတ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ကမ္ဘာနှစ်သွယ်ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သားရဲကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကဲ... အခု ငါ့အလှည့်ပဲ"
***