Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">စကားပြောတတ်သော သားရဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဦးခေါင်းသုံးလုံးပါ သားရဲကြီး၏ ပစ္စည်းများကို ရောင်းချပြီးနောက် လုချန်၏ လက်ထဲတွင် အဆင့်D ဆယ်လွှာ သားရဲကြီး အပါအဝင် အခြား သားရဲ ခြောက်ကောင်၏ ပစ္စည်းများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဤနည်းလမ်းမှာ အလုပ်ဖြစ်ပုံရပေသည်။ ထို့နောက် သူက အခြားသော သားရဲများကို ဆက်လက် အမဲလိုက်တော့သည်။ သားရဲများကို အသုတ်လိုက် ခွဲခြားကာ သုံးနာရီခြား တစ်ခါ သွားရောက် ရောင်းချသည်။ သူက အနားမယူဘဲ အမဲလိုက်နေသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ သူ သတ်လာသမျှ သားရဲကိုးကောင်စလုံးကို ရောင်းချပြီးသည့်တိုင် သူ စစ်စခန်းသို့ ထပ်မံ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ ကိုယ်ပွားတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပွားနှစ်ခု အတူတူ သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အရောင်မတူသော်လည်း ပုံစံတူသော ချပ်ဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး အလွန်မိုက်သော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်လှသည့် ဓာတ်သဘာဝ စွမ်းအင်များမှာ သူတို့က အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတည်း အစွမ်းထက်သော နောက်ခံတစ်ခုတည်းမှ လာကြသူများဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် လျန်ဝမ်ကျွင်းမှာ အစပိုင်းတွင် အံ့သြခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထုံကျင်သွားတော့သည်။ ယနေ့တစ်နေ့တည်းမှာတင် သူက ယွမ် ဘီလီယံ ၃၀၀ ကျော်ဖိုးရှိသော အရောင်းအဝယ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက အစောပိုင်းက ကြွားဝါခဲ့သော စကားများကိုပင် မေ့လျော့သွားကာ လက်နှစ်ဖက်ကို အရှုံးပေးသည့်အလား မြှောက်ပြလိုက်ပြီး ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မိတ်ဆွေ... မင်းက သုံးနာရီခြား တစ်ခါ ဒီလိုမျိုး လာနေမယ်ဆိုရင် ကျုပ်ဆီမှာ ငွေသားတွေ ကုန်တော့မှာပဲ။ဆက်ပြီး ဝယ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အထက်လူကြီးတွေဆီကနေ အပိုဘတ်ဂျက် ထပ်တောင်းရလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ကိုယ်ပွားက သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်လည်း အထက်ကိုသာ အစီရင်ခံလိုက်ပါ ဒီတစ်ခေါက် ကျုပ်တို့ ယူလာတာက တကယ့် အကောင်ကြီးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုအဆင့်လဲ" လျန်ဝမ်ကျွင်းက မှင်တက်သွားပြီး "သိချင်လို့ မေးတာပါ" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဘာမှ မပြောဘဲ အထုပ်ကြီး လေးထုပ်ကို လျန်ဝမ်ကျွင်း၏ ခြေရင်းသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ လျန်ဝမ်ကျွင်း အထုပ်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် အသက်ရှူမှားသွားတော့သည်။ ၎င်းထဲတွင် အဆင့်D ဒသမအလွှာ သားရဲကြီး၏ ပစ္စည်းများ ပါရှိသည်။ ထိုသားရဲမှာ သာမန်သားရဲ မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော နှစ်လက သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း စစ်သည်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည့် သားရဲပင် ဖြစ်သည်။ သူက သားရဲ၏ အရေခွံ၊ အမြီးရိုးနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော အမြုတေတို့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။ ဤသားရဲက သူ့တစ်တပ်လုံးကို သုတ်သင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က နယ်မြေ ၁၃အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် အမဲမလိုက်ရဲကြပေ။ ထိုနေရာမှာ အဆင့်C အောက် စစ်သည်များအတွက် ကန့်သတ်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး အဆင့်D ဒသမအလွှာ ကျွမ်းကျင်သူများပင် ဝင်သွားလျှင် ပြန်မလာနိုင်ကြပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် အစွမ်းထက်သော အဆင့်C သားရဲကြီး အောင်းနေသောကြောင့်ပင်။ သူတို့က နယ်မြေ ၁၃ အစွန်အဖျားတွင်သာ ကာကွယ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လျန်ဝမ်ကျွင်း၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း တည်ကြည်သွားတော့သည်။ "ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဒီကောင်ကို မင်းတို့ ဘယ်လို သတ်လိုက်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါကို ခင်ဗျား သိဖို့ မလိုပါဘူး" လုချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လျန်ဝမ်ကျွင်းလည်း ထပ်မမေးတော့ပေ။ သူက ယွမ် ၁၂၀ ဘီလီယံကို ချက်ချင်း ငွေချေပေးလိုက်သည့်အပြင် အပိုဆုကြေးများပင် ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူ့တပ်တစ်ခုလုံး၏ ရန်သူကြီးကို သုတ်သင်ပေးခဲ့သည် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မထွက်ခွာမီ စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားခဲ့သည်။ "ငွေကို အလုံအလောက် ပြင်ထားပေးပါ... လာဦးမှာတွေ ရှိသေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဆက်လက် အမဲလိုက်နေသည်။ တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ်များနှင့် ဓာတ်သဘာဝ သိုင်းကွက်များကို တစ်လှည့်စီ အသုံးပြုကာ အစွမ်းကုန် လေ့ကျင့်နေသည်။ တစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက သေခါနီးဖြစ်နေသော အဆင့်D ဒသမအလွှာ သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို တစ်ချက်တွေးရုံဖြင့် သက်စောင့်ဝိညာဉ် ကုဋေကုဋာအတတ်ဖြင့် ကုသပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ထိုကျင့်စဉ်၏ အာနိသင်ကို စမ်းသပ်လိုသောကြောင့်ပင်။ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော သားရဲမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြန်လည် ကျန်းမာလာသော်လည်း ၎င်းကို လုချန်က ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ထပ်မံ သတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက အဆင့်D သားရဲ အမြောက်အမြားကို သုတ်သင်ခဲ့ရာ မကြာမီမှာပင် နယ်မြေ ၁၃ တစ်ခုလုံးတွင် အဆင့်D သားရဲဟူ၍ မကျန်သလောက် ဖြစ်သွားတော့သည်။ သို့သော် လုချန် ၎င်းကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ သူ၏ ရက်စက်လှသော အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုမှာ ဤနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်ကို ချက်ချင်းပင် အာရုံစိုက်မိသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအဆောက်အဦးကြီးအတွင်းရှိ သားရဲတွင်းနက်ထဲတွင် အောင်းနေသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီးမှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာခဲ့သည်။ လုချန်က ရှေ့မှ သားရဲကို သတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လေထုထဲရှိ ပြောင်းလဲမှုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံလိုက်မိသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓာတ်သဘာဝ စွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုကို သိလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် မြေကြီးမှာ သိမ့်သိမ့်တုန်သွားပြီး ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုက သူ့ရှေ့တွင် ဝုန်းခနဲ ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူက မြန်လွန်းလှသဖြင့် တယ်လီပို့လုပ်လိုက်သည့်အလားပင်။ ၎င်းမှာ ဦးခေါင်းသုံးလုံးပါ အမည်းရောင် မြွေကြီးဖြစ်ပြီး သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော အကြေးခွံများ ရှိသည်။ ၎င်း၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများမှာ ရှေးဟောင်း ရေတွင်းတစ်တွင်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ထိပ်တန်း အမဲလိုက် သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အကြည့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လုချန်ကတော့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိပေ။ သူက ထိုအရှင်သခင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့မှ သားရဲကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ထိုဧရာမ သတ္တဝါကြီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြသည်။ တောရိုင်းနယ်မြေထဲတွင် နက်ရှိုင်းလှသော အသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သားရဲတစ်ကောင်၏ ဟိန်းသံ မဟုတ်ဘဲ အလွန်ပင် ပြည့်စုံလှသော လူသားစကားသံ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းလို ပုရွက်ဆိတ်က ငါ့လူတွေကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ..."</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။ ထိုအခါမှ ကျောင်းစာအုပ်ထဲတွင် ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားသည်။ သားရဲများက အဆင့်C သို့ ရောက်ရှိပါက ဉာဏ်ရည် စတင်ပွင့်လာကြသည်။ အချို့သော အစွမ်းထက် သားရဲများမှာ လူသားများနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သော ဉာဏ်ရည်ကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ သို့သော် ကျောင်းတွင် သင်ခဲ့ရသည်နှင့် စစ်မြေပြင်တွင် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ကြားသိရသည်မှာ ကမ္ဘာခြားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီ မဟုတ်လား။ ယခင် တိုက်ပွဲများတွင် သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားကို သူ အကဲဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤနယ်မြေတွင် သူ့ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခိုင်းနိုင်မည့် သားရဲဟူ၍ မရှိပေ။ အစောပိုင်းက သူသည် သူတို့နှင့် ကစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမူ သူက အစွမ်းကုန် လုပ်နိုင်သည်။ သူက လည်ပင်းကို တစ်ချက် ချိုးလိုက်သည်။ ဆုတ်ခွာရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ ကိုယ်ပွားများကို ထားလိုက်ပါဦး ကျန်ရှိသော နည်းလမ်းအားလုံးကို သုံးရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">စိတ်ထဲမှ တစ်ချက် တွေးလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ၁၀ လွှာသော ဓားရည်ရွယ်ချက်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မမြင်ရသော ဖိအားများကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ဦးခေါင်းသုံးလုံးပါ မြွေကြီး၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်း ခြောက်လုံးစလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ရှေ့မှ ပုရွက်ဆိတ်လေးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် စွမ်းအားမျိုးကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရတာလဲ။</p> <p style="text-align:justify">"ဝေါင်း"</p> <p style="text-align:justify">သားရဲကြီးက ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အလယ်ပါးစပ်မှ ဧရာမ ရှော့လှိုင်းကြီး ပန်းထွက်လာပြီး ကီလိုမီတာ ရာပေါင်းများစွာအထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အဝေးရှိ စစ်စခန်းမှ စစ်သည်တော်များမှာ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်ကုန်ကြသည်။ တစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ "မကောင်းတော့ဘူး... နယ်မြေ ၁၃ရဲ့ အရှင်သခင် စိတ်ဆိုးနေပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"ဆုတ်ခွာကြ အားလုံး အမြန် ဆုတ်ခွာကြ"</p> <p style="text-align:justify">စခန်းတစ်ခုလုံး ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားပြီး ဗရုတ်ဗရက် ဖြစ်ကုန်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save