Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အသက်ဝိညာဉ်များကို ရိတ်သိမ်းမည့် သေမင်းတမန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">နယ်မြေ ၁၃ စွန့်ပစ်ထားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်း လုချန်၏ ကိုယ်အစစ်က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေသည်။ သူ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ တရားထိုင်ခြင်းကိုသာ ခံစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအရာက သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေနိုင်သည်။ ခဏအကြာတွင် ကိုယ်ပွားနှစ်ခု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ အရောင်းအဝယ် ရလဒ်များကို သူ့အား ပြသလာသည်။ လုချန်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... ဆက်ကြတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">သူက D6 အခြေစိုက်မြို့တော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အန္တရာယ်ရှိသော နယ်မြေအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ သူက မကြာမီ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာတော့မည်။ သို့သော် ဤနေရာလေးတွင် အမှတ်တရများစွာ ကိန်းဝပ်နေခဲ့သည်။ လော့နျန်ဝေ နှင့် ကောဂျီကလည်း ဒီမှာရှိသည်။ ဤမြို့တော်၏ နေရာတိုင်းက သူ၏ အတိတ်များနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေခဲ့သည်။ လုချန်က ဤမြို့လေးကို မြတ်နိုးသည်။ ဤမြို့လေးကို ဘာအန္တရာယ်မှ မကျရောက်စေချင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">D6 အခြေစိုက်မြို့တော်ကို ဝန်းရံထားသော တောရိုင်းနယ်မြေများကို နယ်မြေခြောက်ဆယ်အဖြစ် ခွဲခြားထားသည်။ နယ်မြေ ၁၃က အန္တရာယ်အများဆုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းနောက်တွင် နယ်မြေ ၁၈၊ ၁၉ နှင့် ၂၀ တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်ရှိသော နယ်မြေများအားလုံးက ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီး သာမန် အဆင့်E သို့မဟုတ် အဆင့်F စစ်သည်တော်များကပင် လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသာ သေချာ ကိုင်တွယ်ရှင်းလင်းသွားမည်ဆိုပါက အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူက မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာနှစ်သွယ်ဓားကို စီးနင်းလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံနှင့်အတူ... ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းတက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">“ဘုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">“ဘုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ပေါက်ကွဲသံ ကိုးသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အနောက်မှနေ၍ ကိုယ်ပွားကိုးခုက ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကြပြီး လေထဲတွင် အဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်းများ ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် နတ်သမီးတစ်ပါး ပန်းပွင့်များ ကြဲဖြန့်ချလိုက်သည့်အလား လေထုထဲတွင် သူတို့ လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။ လုချန်က ကျန်ရစ်နေသော သားရဲများကို ရှင်းလင်းရန် နယ်မြေ ၁၃ တွင် ကျန်ခဲ့သည်။ ကိုယ်ပွားသုံးခုက နယ်မြေ ၁၈ သို့ သွားကြသည်။ နောက်ထပ် ကိုယ်ပွားသုံးခုက နယ်မြေ ၁၉ ဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။ နောက်ဆုံး ကိုယ်ပွားသုံးခုကတော့ နယ်မြေ ၂၀ ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပေါက်ကွဲသံများက ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ တစ်မိနစ်ခန့် အရှိန်ပြင်းပြင်း ပျံသန်းပြီးနောက် လုချန်က သူ၏ ဦးတည်ရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆည်းဆာကောင်းကင်အောက်တွင် သူက တိတ်ဆိတ်စွာ ဝဲပျံနေသည်။ သူ၏အနောက်တွင် ခမ်းနားလှသော နေဝင်ဆည်းဆာရှုခင်းကြီး ရှိနေသည်။ သူ၏ စူးရှသော အကြည့်များက အောက်ဘက်ရှိ အပျက်အစီးများပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤနေရာက နယ်မြေ ၁၃ ၏ ဗဟိုချက်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">စိတ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ အားကောင်းလွန်းသော မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အာရုံက ကီလိုမီတာ ၁၅၀ အကွာအဝေးအတွင်းသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သားရဲများအားလုံး သူ၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ လုချန်က တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ တစ်ရက်လုံးလုံး ရှင်းလင်းထားခဲ့သည့်တိုင် နယ်မြေ ၁၃ အတွင်းရှိ သားရဲအရေအတွက်က အံ့မခန်းများပြားနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ အဆင့်D သားရဲ ၆၅ ကောင်၊ အဆင့်E သားရဲ ၁,၂၁၃ ကောင်၊ အဆင့်F သားရဲ ၁၆,၂၂၁ ကောင် ရှိနေသေးသည်။ ဤအရေအတွက်က တကယ်ကို လွန်ကျူးလွန်းသည်။ သိထားရမည်မှာ D6 အခြေစိုက်မြို့တော် တစ်ခုလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် အဆင့်D စစ်သည်တော် ခြောက်ဆယ်ခန့်သာ ရှိသည်လေ။ သို့သော်ငြား ဤခေါင်ဖျားသော တောရိုင်းနယ်မြေတွင်.. ဤနယ်မြေတစ်ခုတည်းမှာတင် သူတို့၏ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များဖြင့် အခြေစိုက်မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်ကို လုချန်က ယခုမှပင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ဘာကြောင့် ဖတ်စာအုပ်တွေထဲမှာ အဲဒီလို ရေးထားခဲ့ရတာလဲ။ ဤသားရဲများက လူသားများ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ခြောက်လှန့်နေသော တစ္ဆေကြီးများပင်။ လူသားမျိုးနွယ်မှာ အမှန်ပင် ရှင်သန်ရေးအတွက် အရေးကြီးသော လမ်းဆုံလမ်းခွသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ခြေတစ်လှမ်း မှားလိုက်သည်နှင့် အလုံးစုံ ပျက်သုဉ်းသွားနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လုချန်က ဤနေရာသို့ သက်ပြင်းချကာ ပူဆွေးသောကရောက်ရန် လာခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။ တိတ်ဆိတ်စွာပင် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဓားပျံ ဆယ်လက်က တစ်လက်ပြီးတစ်လက် ပျံထွက်လာကြသည်။ အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားပြီး ကြက်သီးမွေးညင်းထဖွယ် လူသတ်ချင်စိတ်များ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ဓားပျံများက ငွေရောင်ကြယ်တံခွန်များအလား ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း ပစ်လွှတ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့က သံမဏိတောအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ တောရိုင်းနယ်မြေကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထိုအဆင့်D သားရဲများ ရှိရာအရပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချန်၏ ကိုယ်ပွားများကလည်း နယ်မြေအသီးသီးတွင် စတင်လှုပ်ရှားနေကြပြီဖြစ်သည်။ လက်ထဲရှိ လက်နက်များက အေးစက်စွာ တောက်ပနေသည်။ သူတို့က အသက်ဝိညာဉ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရိတ်သိမ်းနေကြသည်။ သားရဲများ ပိုမိုစုစည်းနေသော ဒေသ၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ဆက်လက်ချီတက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲတွင်တော့ ဓားပျံတစ်ခုစီတိုင်းက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ဆန္ဒတို့၏ အဆက်အစပ်များပင်။ မြန်ဆန်သည်၊ တိတ်ဆိတ်သည်၊ ထိရောက်မှုရှိသည်။ ထို့ပြင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းနိုင်သည်။ သို့သော် အဆင့်D သားရဲအချို့က အတော်လေး အားကောင်းကြသည်။ အန္တရာယ် နီးကပ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချဉ်းကပ်လာသော အန္တရာယ်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အလိုအလျောက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ ထိုအသံက တိတ်ဆိတ်နေသော ညကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ ထိုစဉ် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ နယ်မြေ ၁၃ တစ်ခုလုံး၏ မြေပြင်ကြီးက တုန်ခါသွားသည်။ မြင့်မားသော အဆောက်အအုံကြီးများ ယိမ်းထိုးသွားကြပြီး မှန်ကွဲစများ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာကြသည်။ သားရဲတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ အစောပိုင်းက ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများက ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့ သေမင်းကို အာရုံခံမိလိုက်ချိန်တွင် သေမင်းက သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ သေဆုံးသွားသည့်တိုင် ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုပုံရိပ်ကို မမြင်တွေ့လိုက်ရပေ။ လုချန်က ကမ္ဘာနှစ်သွယ်ဓားပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ ၎င်းက လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝဲပျံနေသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားသည်။ သူ၏ အကြည့်များက အေးစက်ကာ လျစ်လျူရှုထားပုံပေါ်သည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မြေကမ္ဘာပေါ်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးများကို တရားစီရင်နေသည့်အလားပင်။ အစမှအဆုံးတိုင် သူ စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သတ်"</p> <p style="text-align:justify">ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဓားပျံများက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ၎င်းတို့က ထူထဲသော အသားအရေများ နှင့် သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော အကြေးခွံများကို ဖောက်ထွင်းသွားကြသည်။ ထက်မြက်လှသော ဓားသွားက ပူလောင်နေသော ဓားဖြင့် ထောပတ်ကို လှီးဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် အသက်ဝိညာဉ်များကို အလွယ်တကူ ရိတ်သိမ်းပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စက္ကန့်သုံးစက္ကန့်လေးအတွင်းမှာပင် အဆင့်D သားရဲ သုံးဆယ်ခန့် တစ်ပြိုင်နက် လဲကျသွားကြသည်။ လေထုထဲတွင် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် အူသံများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။ သို့သော် တံစဉ်က ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့က ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေကြသည်။ သွေးများပေကျံနေသော ဓားက ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ လှည့်လည်သွားလာနေသော သေမင်းတမန်တစ်ပါးကဲ့သို့ ပစ်မှတ်အသစ်များကို စတင် ရှာဖွေနေကြပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ လေ့လာစောင့်ကြည့်နေသည်။ အသတ်အဖြတ်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်နေသည်။ ဤကပ်ဘေးအလွန် စွန့်ပစ်နယ်မြေကြီးတွင် သတ်ရင်သတ်၊ မသတ်ရင် အသတ်ခံရမည်သာ။ သူက မသေချင်ပေ။ သူ၏ ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများကိုလည်း မသေစေချင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သဘာဝကျကျပင် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက ဤသားရဲများကို သေမင်းထံ ပို့လွှတ်ရန်သာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓားပျံ ဆယ်လက်က အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်တစ်ခုကို သတ်မှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်ရှိနေသေးသော အဆင့်D သားရဲ အကောင်သုံးဆယ်ကျော်က ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အကဲခတ်နေကြသည်။ သူတို့က အန္တရာယ်၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေချင်နေကြသည်။ သို့သော် သေမင်းက ဆက်လက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တူညီသော ကြောက်မက်ဖွယ် စူးရှသံများ၊ တူညီသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ဟိန်းဟောက်သံများ သားရဲများအတွက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သေမင်း၏ ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ပင်။ ခေါင်းလောင်းသံက တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် မြည်ဟည်းနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တဖြည်းဖြည်းနှင့် တောရိုင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ အင်းဆက်ပိုးမွှားများပင် အသံမပြုတော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားကြသည့်အလား။ ယခုအခါ သားရဲ နှစ်ဆယ့်တစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိပါတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် လုချန်က အမဲလိုက်ခွေးတစ်ကောင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်။ ပိုတိတိကျကျ ပြောရလျှင် အမဲလိုက်ခွေးနှင့် တူသော သားရဲတစ်ကောင်ပင်။ ဤအမဲလိုက်ခွေးက ခြောက်မီတာခန့် ရှည်လျားသည်။ ကြမ်းတမ်းပြီး ရှေးကျသော၊ သွေးဆာနေသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းက သူ့အောက်တည့်တည့်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှာဖွေရေးမီးမောင်းကြီးများအလား သူ့ထံ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သားရဲက နောက်ဆုံးတော့ အန္တရာယ်၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဝေါင်းးး"</p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထိုအသံက လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲသွားသည်။ တောရိုင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">မြင်းကောင်ရေ သောင်းချီ ပြေးလွှားလာသည့်အလား။ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ထိုဟိန်းဟောက်သံက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုသက်သက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အချက်ပြသံတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် လုချန်က ၎င်းကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ ဖြစ်ပေါ်လာသမျှ အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်။ ထိုတောရိုင်းနယ်မြေ၏ ထောင့်ပေါင်းစုံမှနေ၍ ဟိန်းဟောက်သံ အခုနှစ်ဆယ်ကျော် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟိန်းဟောက်သံတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မြေပြင်ကြီး တစ်ခုလုံးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြေပြင်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။ စွန့်ပစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ လေထုက အဆမတန် လေးလံသွားသည့်အလားပင်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လုချန်က အဆင့်D သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ရန် ဓားပျံ အသုံးပြုနေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့အစား ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်များတွင် ပုန်းအောင်းနေသော အဆင့်E ဒသမအလွှာသားရဲများဆီသို့ သူ၏ အာရုံကို လှည့်ပြောင်းလိုက်သည်။ တစ်မိနစ်အကြာ သူ၏ အောက်ဘက်တွင် အားကောင်းသော အငွေ့အသက် နှစ်ဆယ့်တစ်ခု စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့က ဒေါသတကြီးဖြင့် ခေါင်းမော့လိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်ယံရှိ အထီးကျန်ဆန်သော ထိုပုံရိပ်လေးကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများက နာကြည်းမုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အားကောင်းလှသော အငွေ့အသက် တစ်သီတစ်တန်းကြီးက သူ့အပေါ်သို့ ခိုင်မာစွာ ကျရောက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save