အခြေခံ ခွန်အားက တန်ချိန် ၁၈၄,၅၇၆ သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နောက်ဆုံးတော့ တန်ချိန် ၁၂၀,၀၀၀ အမှတ်အသားကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အစစ်အမှန် အဆင့်C တိုက်ခိုက်ရေးစစ်သည်တော်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လုချန်က မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အတွင်းပိုင်း ဖိုရမ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အဆင့်C စစ်သည်တော်များ၏ ခွန်အား သတ်မှတ်ချက်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။
အဆင့်C ပထမအလွှာ- တန်ချိန် ၁၂၀,၀၀၀
အဆင့်C ဒုတိယအလွှာ - တန်ချိန် ၂၄၀,၀၀၀
အဆင့်C တတိယအလွှာ - တန်ချိန် ၃၆၀,၀၀၀
အဆင့်C စတုတ္ထအလွှာ- တန်ချိန် ၆၀၀,၀၀၀
အဆင့်C ပဉ္စမအလွှာ - တန်ချိန် ၈၄၀,၀၀၀
အဆင့်C ဆဋ္ဌမအလွှာ- တန်ချိန် ၁.၀၈ သန်း
အဆင့်C သတ္တမအလွှာ- တန်ချိန် ၁.၄၄ သန်း
အဆင့်C အဋ္ဌမအလွှာ - တန်ချိန် ၁.၈ သန်း
အဆင့်C နဝမအလွှာ - တန်ချိန် ၂.၁၆ သန်း
အဆင့်C ဒသမအလွှာ - တန်ချိန် ၂.၅၄ သန်း
အဆင့်-C သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အခြေခံ ခွန်အားက ယခင်ကကဲ့သို့ အဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာသည့် ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။ ဤသည်ကို အဆင့်C ပထမအလွှာ နှင့် အဆင့်D ဒသမအလွှာတို့ကြားရှိ အခြေခံခွန်အား ကွာဟချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သိနိုင်သည်။ ထို့ပြင် အဆင့်C၏ အဆင့်တစ်ဆင့်ချင်းစီကြားရှိ ကွာဟချက်ကလည်း တိုးတက်လာသော ပမာဏများက အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ ကိုယ်စားပြုနေသည်။ တိုးတက်မှုပမာဏက အမြဲတမ်းနီးပါး နှစ်ဆ ခုန်တက်သွားခြင်းပင်။
အဆင့်C ၏ အဆင့်တစ်ဆင့်တည်း ကွာဟချက်မှာပင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ကွာဟချက်က မည်မျှ ကြီးမားနေမည်နည်း။
“ခုနစ်ရက်”
ဤသည်က သူ ပါရမီနိုးထလာချိန်မှစ၍ အဆင့်C တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ပထမအလွှာသို့ ရောက်ရှိလာရန် ကြာမြင့်ခဲ့သော စုစုပေါင်း အချိန်ပင်ဖြစ်သည်။ လုချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာက လွန်ကဲလွန်းနေသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် နောက်တစ်ဖက်မှ ပြန်တွေးကြည့်လျှင်တော့ ထိုသို့ လွန်ကဲလွန်းနေသူက သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေခဲ့လျှင် အဲဒါက အဆင်ပြေသည်။
သူ၏ အပြုံးက ပိုမို တောက်ပလာသည်။ သူ သတိထားမိလိုက်သည်မှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကလည်း အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ သူ ယခုအခါ အရာဝတ္ထု ၄၀ ကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယခင်ကထက် နှစ်ဆနီးပါး တိုးလာခြင်းပင်။ အိပ်ရာမှထကာ အမြန် ရေချိုးသန့်စင်လိုက်ပြီးနောက် လုချန်က ဒိတ်လုပ်ရန်အတွက် စတင် ပြင်ဆင်တော့သည်။
ကျောက်မျက်ရတနာလေးများ စီခြယ်ထားသော ရေတပ်ပြာရောင် ကုတ်အင်္ကျီကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အမည်းရောင် လည်ပင်းအပိတ် အင်္ကျီ နှင့် အသင့်အတင့် ပေါ့ပါးသော အထည်သားဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသည့် ဂျင်းဘောင်းဘီတစ်ထည်။ ၎င်းတို့ကို စနီကာဖိနပ်တစ်ရန်၊ ငွေရောင် လက်ပတ်နာရီတစ်လုံးတို့နှင့် တွဲဖက်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ရိုးရှင်းသလို သပ်ရပ်ခမ်းနားမှုလည်း ရှိနေသည်။ နံနက်စာ စားလိုက်ပြီး ထို့နောက် အွန်လိုင်းမှ ကားအသစ်တစ်စီး မှာယူလိုက်သည်။
သူ၏ ကားများအားလုံးက အိမ်တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ ယခု အိမ်ပြန်၍ မရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် အကန့်အသတ်ဖြင့် ထုတ်လုပ်ထားသော ဇိမ်ခံကားတစ်စီးကို အော်ဒါတင်လိုက်သည်။
"Black Charm V12"
“တန်ဖိုးက ယွမ် သန်း ၂,၀၀၀”
ဤကားက အများပြည်သူသို့ တရားဝင် ရောင်းချပေးခြင်းပင် မရှိသေးသော ကားမျိုးဖြစ်သည်။ Brand ပရိုမိုးရှင်းအတွက် သီးသန့်ထုတ်လုပ်ထားသော ပုံစံငယ်တစ်ခုပင်။ သို့သော် လုချန်က သူလိုချင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိနေသည်။ ဤသည်က မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ သူ့အတွက် ပေးအပ်ထားသော အမြင့်ဆုံး ခွင့်ပြုချက်များကြောင့်ပင်။ သူတို့က ကုမ္ပဏီ၏ ထိပ်တန်း VIP များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကားက ဟိုတယ်အောက်ထပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်း ဝိုင်းအုံလာကြသည်။
"နေဦး... ဒါ Black Charm မဟုတ်လား"
"ဒါက ပြပွဲတွေမှာပဲ ပြသထားပြီး ဘယ်တော့မှ မရောင်းဘူးဆိုတဲ့ စူပါကားကြီးလေ ဒီကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ"
"တစ်ယောက်ယောက်ကများ ဝယ်လိုက်တာလား ဒါပေမဲ့ အရောင်းမပြထားဘူး မဟုတ်ဘူးလား"
လုချန်က ဤကားကို သာမန်လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းမဟုတ်ကြောင်းကိုတော့ သူတို့ မသိကြပေ။ ဤသတင်းက မော်တော်ယာဉ် လောကထဲတွင် တောမီးလောင်သကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ထို့ပြင် အခြားနယ်ပယ်များဆီသို့ပါ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ လုချန်က လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူက လော့နျန်ဝေထံ တိုက်ရိုက် ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။
"ငါ နောက် မိနစ် ၂၀ နေရင် ရောက်မယ် ကြိုပြီး ပြင်ဆင်ထားလိုက်တော့"
သာမန် အလုပ်သမား အဆင့်အတန်းများ နေထိုင်ရာ ရပ်ကွက်။
လူနေတိုက်ခန်း အဆောက်အအုံတစ်ခု။
လော့နျန်ဝေက သူမအိမ်ရှိ မှန်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မိခင် ရှန်စီက အဝတ်အစား ရွေးချယ်ရာတွင် ကူညီပေးနေသည်။ လော့နျန်ဝေက ဖက်ရှင်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘယ်သောအခါကမျှ အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားလေ့မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယနေ့တော့ ကွာခြားနေသည်။ သူမက ယနေ့ လုချန်နှင့် ဒိတ်လုပ်ရမည်လေ။
သူမ၏ လက်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။ သူမ၏ ပါးပြင်များပေါ်တွင် သဘာဝအလျောက် ပန်းသွေးရောင်လေးများ သန်းလာသည်။ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူမ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုက်တက်လာသည်။
“ဖြစ်နိုင်တာက... ဖြစ်နိုင်တာကလေ... ဒါက ကျေးဇူးတင်တာ ဒါမှမဟုတ် အထင်ကြီးလေးစားတာ သက်သက် မဟုတ်တော့ဘူးထင်တယ် အဲဒီထက် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်”
လုချန်က စူပါကားကြီးကို မောင်းနှင်ကာ ဟိုတယ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ကားဝါသနာရှင်များက မနာလိုမှုများနှင့် ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ကားကြီး လမ်းအဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေကြရသည်။ သို့သော် ကားပိုင်ရှင်က သူစိမ်းတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။
ယခုလက်ရှိ ဤအခြေစိုက်မြို့တော်တွင် အလွန်တရာ အလိုရှိနေကြသော လူငယ်လေးတစ်ယောက်။
“လုချန်”
လုချန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိကြသော်ငြား တစ်ချက်ကိုတော့ သူတို့ ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။ လိုအပ်လာပါက သူက လူသားမျိုးနွယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ အပါအဝင် မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ အင်အားကို အသုံးချနိုင်စွမ်း ရှိသူပင်။
လုချန်က သူ၏ ကားကို လော့နျန်ဝေ၏ တိုက်ခန်းအောက်ထပ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ ဤစူပါ ဇိမ်ခံကားကြီးက ရပ်ကွက်ထဲရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားသွားတော့သည်။ သို့သော် မည်သူမျှ အနားသို့ ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့ရဲကြချေ။ ကားလေး နည်းနည်းလေး ခြစ်မိသွားရင်တောင် သူတို့ဘဝတွေ မွဲပြာကျသွားနိုင်သည်ဟု စိုးရိမ်နေကြသောကြောင့်ပင်။ လုချန်က လော့နျန်ဝေထံ စာပို့လိုက်သည်။
နှစ်မိနစ်အကြာတွင် လော့နျန်ဝေက အဆောက်အအုံ၏ အဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူမက ယနေ့တွင် အပြာနုရောင် ပခုံးပြတ် ဂါဝန်လေးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များကို နူးညံ့စွာ ထုံးဖွဲ့ထား၏။ ဆံနွယ်စအချို့က သူမ၏ နားထင်ဘေးတွင် ကျဆင်းနေသည်။ သူမက ၎င်းကို ငွေရောင် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်၊ သေးသွယ်လှပသော ပုလဲနားကပ်တို့နှင့် တွဲဖက်ထားသည်။
ဤအရာက သူမကို အလွန်တရာ မွန်မြတ်ပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းနေစေသည်။ ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲမှ ထွက်လာသော မြင့်မြတ်သည့် သခင်မလေးတစ်ပါးအလားပင်။ လုချန်က ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။ ယနေ့ လော့နျန်ဝေ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားမိသည်။ လုံးဝကို အံ့သြမှင်သက်သွားခြင်းပင်။
သို့သော် သူ မသိလိုက်သည့်အရာကတော့ လော့နျန်ဝေက သူ့ထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်နေမိကြောင်းပင်။ သူမ သူ့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က သူက အဆင့်E တွင်သာ ရှိသေးသည်လေ။ ယခုမူ သူက အဆင့်D သို့ ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကို ဖြတ်သန်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ နှစ်ရက်လေးအတွင်းမှာပင် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ရော အငွေ့အသက်ပါ အရာအားလုံးက ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။
လော့နျန်ဝေ၏ ရင်တွေ သမင်ငယ်လေးတစ်ကောင်အလား တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားက ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာတော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။
“ကျစ်... ဒီလူက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာပါလား”
လော့နျန်ဝေက စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။
“လှပလာတဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ့ဆီကနေ ငါ မဖြစ်မနေ မေးရမယ်...”
လုချန်က ရုတ်တရက် ကျောချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။
“ဟင်... ငါ့ကွယ်ရာမှာ ဘယ်သူက ငါ့အကြောင်းတွေ ပြောနေတာလဲ”
လုချန်က ကျယ်လောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက ရှေ့သို့ လှမ်းသွားလိုက်သည်။
"လှပတဲ့ မင်းသမီးလေး... ရထားလုံးပေါ်ကို ကြွပါခင်ဗျာ"
စကားပြောရင်းနှင့်ပင် လုချန်က သူမအတွက် ကားတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ လော့နျန်ဝေက အပြုံးရေးရေးလေးဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ကျက်သရေရှိစွာဖြင့် ကားထဲသို့ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ လုချန်ကလည်း နောက်မှ အမြန်လိုက်ပါလာပြီး ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
"ဘယ်ကို သွားချင်လဲ" လုချန်က မေးလိုက်သည်။
လော့နျန်ဝေက ပြန်ဖြေသည်။
"ငါ့မှာတော့ အထူးတလည် စဉ်းစားထားတာ မရှိဘူး။ နင်ရော"
လုချန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး ဈေးဝယ်ထွက်ကြတာပေါ့"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လော့နျန်ဝေ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားတော့သည်။ ဘယ်မိန်းကလေးကများ ဈေးဝယ်ထွက်တာကို မကြိုက်ဘဲ နေပါ့မလဲ။ လော့နျန်ဝေလည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူမက ဤအကြိုက်ကို သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မိခင်နှင့် ညီမဖြစ်သူကို ဘယ်သောအခါကမျှ ထုတ်မပြခဲ့ပေ။
သို့သော် လုချန် သူမ၏ ဘဝထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော ထိုဆန္ဒများက တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သူမလည်း အလိုလိုက် ခံချင်သည်။ လုချန်က ပြုံးလိုက်သည်။ ဇိမ်ခံကားလေးက အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
***