Book List

<h2 style="text-align:center">အင်မော်တယ်ဖေဖေ</h2> <h2 style="text-align:center">စာစဉ်(၁၆၉)</h2> <h2 style="text-align:center">ဘာသာပြန်စာရေးဆရာ - ကျော်စွာလင်း</h2> <h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၉၀၁)</h2> <h2 style="text-align:center">တာဟေး ပေါ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် သစ်ခွတောင်ထွတ်ကို ရွေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ကာ ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီးနောက် သစ်ခွတောင်ထွတ်မှ စီနီယာဂိုဏ်းတူအစ်မတစ်ယောက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စုစုပေါင်း လူခြောက်ယောက်က သစ်ခွတောင်ထွတ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသောအခါ စီနီယာဂိုဏ်းတူအစ်မက မုန့်မုန့်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမက မုန့်မုန့်၏ ပါးပြင်လေးကို တိုက်ရိုက် လှမ်းပွတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အို သိပ်ချောတဲ့ ကောင်လေးပဲ။ ကောင်လေးတို့ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမ ရှေ့မှ ဦးဆောင်ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်မှာ ဆွံ့အသွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင်တော့ သူမ စိတ်ထဲမှ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ကျွန်မသာ အမြန်မတုံ့ပြန်ခဲ့ရင် ကျွန်မကိုယ်ပေါ်က ရတနာက ရှင့်ကို ပြန်တိုက်ခိုက်မိလိမ့်မယ်`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်ထံတွင် ပိုင်ရှင်ကို အလိုအလျောက် ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ရတနာများစွာ အမြဲတမ်း ပါရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သစ်ခွတောင်ထွတ်မှာ အဓိကတောင်ထွတ်တစ်ခု၊ အောက်ပိုင်းတောင်ထွတ် ၁၈ ခုနဲ့ အပြင်ပိုင်းတောင်ထွတ် ၆၈ ခု ရှိတယ်” စီနီယာဂိုဏ်းတူအစ်မက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီနှစ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တွေအနေနဲ့ မင်းတို့က အဓိကတောင်ထွတ် ဒါမှမဟုတ် အောက်ပိုင်းတောင်ထွတ်တွေမှာ ကျင့်ကြံဖို့ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ အဓိကတောင်ထွတ်ကို ရွေးရင်တော့ အဆောင်မှာပဲ နေလို့ရမယ်။ အောက်ပိုင်းတောင်ထွတ်တွေကို သွားရင်တော့ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်းစံအိမ် ရနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်မ အဓိကတောင်ထွတ်နဲ့ အောက်ပိုင်းတောင်ထွတ်တွေကြားမှာ ဘာကွာခြားချက်ရှိလဲ” လူတစ်ယောက်က ဝင်မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အောက်ပိုင်းတောင်ထွတ်တွေကနေ အဓိကတောင်ထွတ်ကိုသွားဖို့ တစ်နာရီလောက် အချိန်ယူရတယ်။ အဲဒါက တော်တော်လေး အဆင်မပြေဖြစ်စေလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ လူတွေ အရမ်းမကြပ်စေဖို့အတွက် အဓိကတောင်ထွတ်မှာ အောက်ပိုင်းတောင်ထွတ်ကလူတွေ ပါဝင်ခွင့်မရှိတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတချို့ ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် ဆေးလုံးသန့်စင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ မီးဖိုတွေနဲ့ အဓိကတောင်ထွတ်က စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေက အတော်လေး အဆင့်မြင့်ပြီး အောက်ပိုင်းတောင်ထွတ်တွေမှာကတော့ တစ်ဆင့်နိမ့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ပိုင်းတောင်ထွတ်တွေထက်တော့ ပိုကောင်းပါသေးတယ်။ ယေဘုယျအားဖြင့် အဓိကတောင်ထွတ်မှာ သက်သာအဆင်ပြေမှုတွေ ပိုများတယ်။ ဒါကြောင့် အဓိကတပည့်တွေက အဲဒီမှာ အတူတူနေရတာကို ပိုသဘောကျကြတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာဂိုဏ်းတူအစ်မ၏ ရှင်းပြစကားက ဘာကိုဆိုလိုကြောင်း မုန့်မုန့် ချက်ချင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဒါက ပထမတန်းစားမြို့ကြီးနဲ့ မြို့ငယ်လေးကြားက ကွာခြားချက်လိုမျိုးပဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကွာခြားချက်က သိပ်ကြီးကြီးမားမား မရှိပါဘူး ငါ သီးသန့်ဗီလာတစ်ခုမှာ နေရမယ်`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် အဓိကတောင်ထွတ်မှာ နေချင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်ရောပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စုစုပေါင်း လူခြောက်ယောက်အနက် ငါးယောက်က အဓိကတောင်ထွတ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံး ထိုနေရာကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မုန့်မုန့်က လက်ထောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် အပြင်ပိုင်းတောင်ထွတ်ကို ရွေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် သူမက လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စီနီယာဂိုဏ်းတူအစ်မက ထိုသို့ပြောသူမှာ မုန့်မုန့်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩတကြီး ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်းဟန်ယန် မင်း ပြန်စဉ်းစားသင့်တယ်။ အဓိကတောင်ထွတ်မှာ အပြင်ပိုင်းတောင်ထွတ်တွေထက် အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ပိုများတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကိစ္စမရှိပါဘူး” မုန့်မုန့်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်က ငြိမ်းချမ်းပြီး တိတ်ဆိတ်တာကို ပိုသဘောကျတယ်။ ကျွန်တော် အပြင်ပိုင်းတောင်ထွတ်ကို ရွေးမှတော့ သီးသန့်ဗီလာတစ်လုံး ရနိုင်တယ်မလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ မင်းသဘောပါပဲ” စီနီယာဂိုဏ်းတူအစ်မက သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဓိကတောင်ထွတ်သို့ သွားရာလမ်းတွင် မုန့်မုန့်ကို အထင်ကြီးခဲ့သော ဂိုဏ်းစောင့်အကြီးအကဲမားက ဤအကြိမ် တာဝန်ခံနှင့် ဆက်သွယ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်းဟန်ယန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် ဘာမှမရှိပါဘူး။ သူ့ရဲ့ နောက်ခံက အမည်မသိ ဖြစ်နေတယ်” တာဝန်ခံက သတင်းပို့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်နှစ်ယောက်က ကျန်းဟန်ယန် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ဖြေဆိုတဲ့နေရာမှာ ရှိနေခဲ့တာလေ။ သူကများ တခြားဂိုဏ်းတွေက စေလွှတ်လိုက်တဲ့သူလားလို့ ကျွန်တော် တွေးမိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲလိုသာဆိုရင် သူက ဘာလို့ ဒီလောက် ပေါ်ပေါ်တင်တင် နေရမှာလဲ” ဂိုဏ်းစောင့်အကြီးအကဲက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ အလောတကြီး လုပ်လို့မရဘူး ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားသောအခါ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်နှစ်ဦး ပျောက်ဆုံးမှုမှာ ကျန်းဟန်ယန်နှင့် ပတ်သက်မှုရှိမရှိ သံသယရှိကြောင်းကို တာဝန်ခံက ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းစောင့်အကြီးအကဲအနေဖြင့် ဤအရည်အချင်းရှိသော လူငယ်လေးကို မိမိတပည့်အဖြစ် သိမ်းသွင်းချင်နေသည်ဟု သူ ထင်လိုက်မိ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူ ထပ်မမေးတော့ပေ။ ထိုအစား သူက ကျန်းဟန်ယန်၏ အမည်ကို စနစ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို ကျပန်းသာ ရေးမှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဘယ်ကလာသည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့အနေဖြင့် စောင့်ကြည့်ရန်သာ အာရုံစိုက်နိုင်တော့မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`သူ ဘယ်ကများ လာတာပါလိမ့်`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းစောင့်အကြီးအကဲက ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`သူ စာမေးပွဲ အောင်နိုင်သရွေ့ သူ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ သူက တခြားဂိုဏ်းတွေက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက်ဆိုရင်တောင် သူတို့ကပဲ ပြန်ဖြုတ်ချခံရဖို့ များပါတယ် ဟားဟားဟား`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အကောင်းမြင်နေပုံရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်သည် အဓိကတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုပ်ငန်းစဉ်များစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင်မူ သူမ ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးအတည်ပြုရန် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါ ဒီကို ခုလေးတင်မှ ရောက်လာတာလေ။ ငါ့မှာ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်မှ ဘယ်လိုလုပ် ရှိမှာလဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့ရာတွင် ထွက်ပေါ်လာသော ရလဒ်က တကယ်ကို ထူးဆန်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟေး မင်းက အိုရိုဒစ်ဂြိုဟ်က ကျန်းမိသားစုရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ပဲ။ မဆိုးပါဘူး။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အတွက် ကံကောင်းပါစေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း သူမ လုံးဝ နားမလည်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဖြင့် သူမသည် မသိမသာပင် လက်ရွေးစင်တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင်</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ သားရဲလေ့ကျင့်ရေး တောင်ထွတ်တွင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဦးဆောင်ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ဦးက သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ညီငယ်ရှုန်း ဆန်းကြယ်သားရဲ အသုတ်သစ် ရောက်လာပြီ။ အားလုံးက သိပ်ကောင်းတယ်။ ကြည့်လိုက်ဦး။ မင်း ကြိုက်တာကို ရွေးလိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ညီငယ်ရှုန်းဟု ခေါ်ဆိုခံရသော ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် လူက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက ဦးဆောင်ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း တိတ်တဆိတ် ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုမု”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရပါတယ် မြန်မြန်ရွေးပါ။ ငါတို့ မကြာခင် သူတို့ကို စတိုခန်းထဲ မောင်းသွင်းတော့မှာ” စီနီယာအစ်ကိုမုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ညီငယ်ရှုန်းက သူ၏ ကောက်ကျစ်သော မျက်လုံးများကို လှိမ့်ကာ ဆန်းကြယ်သားရဲ အကောင် ၁၀၀ ကျော်ကို ဆက်တိုက် အကဲခတ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အကောင်တွေ အရမ်းများတော့ ခေါင်းတောင်မူးလာတယ်။ အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို အကြံပြုပေးနိုင်မလား” ညီငယ်ရှုန်းက အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဟိုနတ်ဆိုးကျားက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ချွန်ထက်တဲ့ ဦးချိုပါတဲ့ ရိုင်းစိုင်းသားရဲတစ်ကောင်လည်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်ဖို့က ပိုခက်ပြီး အချိန်ပိုကြာလိမ့်မယ်။ အော် ဟုတ်သားပဲ။ လူဝံတစ်ကောင်လည်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဘယ်တုန်းက ဖမ်းမိလဲတော့ ငါ သေချာ မမှတ်မိတော့ဘူး။ သူက ပိုပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြင့်တယ်။ သူလည်း ကောင်းမယ်ထင်တယ်” စီနီယာအစ်ကိုမုက အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဆန်းကြယ်သားရဲများကြားရှိ နှစ်မီတာခန့် မြင့်မားသော လူဝံကြီးကိုလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီတစ်ကောင်က အမြဲတမ်း အစာတောင်းနေတာ။ ပြီးတော့ အစားလည်း အရမ်းစားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ညီငယ်ရှုန်းမှာ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုရှိပြီး ဒီလိုသားရဲမျိုးကို အလွယ်တကူ မွေးမြူနိုင်တော့ ဒါက ပြဿနာမရှိပါဘူးလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီဆန်းကြယ်သားရဲတွေက ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးလဲ” ညီငယ်ရှုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဆိုးပါဘူး သူတို့ထဲက အများစုက ယွမ်ယင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာရှိပြီး တချို့က နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းမှာ ရှိတယ်။ နတ်ဆိုးကျားနဲ့ ချွန်ထက်တဲ့ ဦးချိုပါတဲ့ ရိုင်းစိုင်းသားရဲရဲ့ ခွန်အားက အဲဒီအဆင့်မှာရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါက လူဝံက နတ်ဆိုးကျားရဲ့ အစာကို သွားလုယူသွားတယ်။ သူတို့ ခဏလောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး တော်တော်လေး အင်အားချင်း မျှတယ်။ လူဝံက နတ်ဆိုးကျားလောက် စွမ်းအားမကြီးရင်တောင် သူ့ရဲ့ခွန်အားက ကျားနဲ့ အတူတူနီးပါးရှိတယ်။ အဲဒါက ယွမ်ယင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်နဲ့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းကြားမှာ ရှိနိုင်တယ်။ ဒီအဆင့်က ဆန်းကြယ်သားရဲတွေကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်ဖို့ ပိုလွယ်ကူတယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်သဘောထားနဲ့ဆိုရင် နတ်ဆိုးကျားကို ရွေးသင့်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ဒေါသကြီးတော့ သူ့ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ယဉ်ပါးအောင်လုပ်ပြီးရင် စားပစ်လိုက်မှာပဲလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး ယဉ်ပါးအောင်လုပ်တဲ့ အဆုံးမှာ ကျရှုံးသွားပြီး သားရဲလေ့ကျင့်ရေးစည်းတံဆိပ်ကို မထုတ်ဖော်နိုင်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားရမှာလဲ သူ့ကို စားပစ်လိုက်မှာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ညီငယ်ရှုန်းက ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ကျားသားစားရတာ လုံလောက်ပြီ။ ဟိုလူဝံကိုပဲ ရွေးလိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝု”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်မီတာခန့် မြင့်မားသော လူဝံကြီးက မျက်လုံးလှန်ကာ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဘာတဲ့လဲ ဒီကောင်က ငါ့ကို စားချင်နေတာလား`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟုတ်ပေသည်၊ ထိုလူဝံကြီးမှာ အခြားကောင်မဟုတ် တာဟေးပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက ပြင်ပလောကကြီးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော တောသားတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။ သူက ခေါင်းခါလိုက်၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မောင်းနှင်မှုအောက်တွင် သူ၏လည်ပင်း၌ လည်ပတ်တပ်ဆင်ခံလိုက်ရပြီး ညီငယ်ရှုန်း၏ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`သောက်ကျိုးနည်း`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေး အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါ့ကို အခု တစ်ယောက်ယောက်က အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လို ခေါ်သွားပြီလား`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက အလွယ်တကူ အရှုံးမပေးချင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဒါပေမဲ့ ဒါက လဆန်းတောင် မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့သခင်လည်း အနားမှာ မရှိဘူး။ ငါ သည်းခံမှဖြစ်မယ်`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက အကြိမ်အနည်းငယ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖြန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှည်လျားသော ကြာပွတ်တစ်ခုက ညီငယ်ရှုန်း၏ လက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး တာဟေးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့ အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေတာလဲ တိတ်တိတ်နေစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝု”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေး ကျိန်ဆဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`သည်းခံစမ်း တာဟေး သည်းခံ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဝိုင်းစက်နေသော မျက်လုံးကြီးများကို ပြူးကာ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူ့ကို ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့နာမည်က ရှုန်းဖုန်းရန်။ အခုကစပြီး ငါက မင်းရဲ့သခင်ဖြစ်လာပြီ။ မင်းက လုံလောက်အောင် လိမ္မာပြီး ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ရင် အရိုက်ခံရတာ အများကြီး နည်းသွားလိမ့်မယ် နားလည်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်က သူ၏ လက်ထဲရှိ ကြာပွတ်ရှည်ကြီးကို ခြိမ်းခြောက်သည့်အနေဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝူး... ဝူး... ဝူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတစ်ပါး၏ ပိုင်နက်အတွင်း ရောက်ရှိနေချိန်၌ သူ့အနေဖြင့် ခေါင်းငုံ့ခံရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ တာဟေးတစ်ကောင် သည်းခံတတ်ရန် သင်ယူခဲ့ရသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါ့သခင် အနားမှာမရှိဘဲ ငါသာ သေသွားရင် ငါ့ရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေအကုန်လုံး အလကားဖြစ်သွားလိမ့်မယ်`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟား မင်းက တော်တော်လေး လိမ္မာတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်က ခပ်ဖွဖွပြုံးကာ တာဟေးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရိုက်လိုက်သည်။ သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် မရိုက်သော်လည်း သတိပေးသည့် သဘောသက်ရောက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လိမ္မာစမ်းပါ။ ဒါဆို မင်း ထိုက်တန်တဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေ ရလိမ့်မယ်။ ငါ့အဖေက ဒီနေရာရဲ့ တောင်ထွတ်သခင်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝု... ဝု... ဝု...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက နားလည်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တော်ပြီ။ ငါ အခု ချိန်းတွေ့ဖို့ သွားရမယ်။ ဒီနေ့ ဘယ် ညီမလေးနဲ့ တွေ့ရမလဲ ကြည့်ရအောင်။ အင်း ကျန်းရော့ဟွာပဲ ကောင်းမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်က ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ကိုင်ရင်း ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမနေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။ နောက်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် သူက အေးအေးလူလူ ပြန်ရောက်လာပြီး သေးသွယ်သော ညီမလေးတစ်ယောက်ကို ဖက်ထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ငါ အခုလေးတင် ရလာတဲ့ ဆန်းကြယ်သားရဲ အသစ်ပဲ။ အရမ်းထက်မြက်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခစ်ခစ်... သူ့နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ အစ်ကိုရှုန်း” ကောင်မလေးက ချွဲနွဲ့စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ မစဉ်းစားရသေးဘူး။ ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ။ သူ့ကို ဇီချင်းလို့ နာမည်ပေးလိုက်ရင်ရော”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရှုန်း အစ်ကိုက တော်တော်ဆိုးတာပဲ။ ခစ်ခစ်... ကျွန်မ သဘောကျတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထားလိုက်ပါတော့ကွာ။ သူ့ကို ငအကြီးလို့ပဲ ခေါ်လိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်နေကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငအကြီး သွားပြီး ရေတစ်ခွက်လောက် ယူခဲ့စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝူး ဝူး ဝူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ကောင်းပြီလေ နားလည်ပြီ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေး၏ လည်ပင်းရှိ ကြိုးကို ဖြုတ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး သူတို့ကို ကျောခိုင်းလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်း ရေတစ်ခွက် ယူလာချိန်တွင်</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခွပ်... ထွီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက သူ၏ တံတွေးများကို ရေခွက်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ထွေးချလိုက်ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သွားပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟိုသွားပြီး ခဏလောက် မြေကြီးပေါ် လှိမ့်နေစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စက်ဝိုင်းပုံစံ လှည့်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ တော်ပြီ ထိုင်ပြီး စားတော့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်က အစိမ်းသားတုံးကြီးတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ညီမလေး ဇီချင်းကို ပွေ့ဖက်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။ ခဏအကြာတွင် အခန်းတွင်းမှ စည်းချက်ကျသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`သူက ငါ့ကို အစိမ်းသားပဲ ပေးတာလား`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက ဒေါသတကြီး သွားဖြဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနည်းဖြင့် တာဟေးသည် ဤနေရာတွင် ဆယ်ရက်ကျော်ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရှုန်းဖုန်းရန်နှင့်အတူ အပြင်ထွက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဤလူအကြောင်းကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုကာလအတွင်း ၎င်းက တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကြာပွတ်ဖြင့် အရိုက်ခံခဲ့ရသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့မှာတော့</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငအကြီး ဒီသားရဲလေ့ကျင့်ရေးစည်းတံဆိပ်ကို မင်း ခုခံရင် ငါ မင်းကို ချက်စားပစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်က အေးစက်သော အသံဖြင့် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အရင်က ဆန်းကြယ်သားရဲ အကောင် ၈၀ ကနေ ၁၀၀ လောက် စားဖူးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သားရဲလေ့ကျင့်ရေးစည်းတံဆိပ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်က တံဆိပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သောအခါ</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒေါက်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တာဟေး၏ လည်ပတ်မှာ ကျိုးပျက်သွားပုံရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လာသဖြင့် ရှုန်းဖုန်းရန်မှာ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်အပြီးတွင်တော့ ရှုန်းဖုန်းရန်မှာ ချက်ချင်းပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက အနည်းငယ် အားမရသေးပုံပေါ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်၏ အရိုးများပင် အစအနမကျန်တော့သည်အထိ ၎င်းက လက်သီးဒါဇင်ကျော် ဆက်တိုက် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် တာဟေးက သူ၏ ပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစိမ်းရောင်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငပွေးတစ်ယောက်ဖြစ်သော ရှုန်းဖုန်းရန်၏ ပုံစံက တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခွေးမသား။ ငါ့ရှေ့မှာ လာကြွားရဲတယ်ပေါ့လေ။ မင်းကို သတ်ပစ်ဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထွီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော တာဟေးသည် ထင်းအချို့ကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းကာ တွင်းထဲသို့ ထည့်ပြီး မီးမွှေးလိုက်သည်။ ၎င်းက အသားကင်စင်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ တပ်ဆင်ကာ ခုနက အစိမ်းသားကို ထိုးထည့်ပြီး စတင် ကင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ငါးဖွဲ့ ရောက်ရှိလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးရှုန်း ဒီမှာ ဘာဖြစ်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသားတစ်ဦးက အက်ကွဲနေသော ကြမ်းပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆန်းကြယ်သားရဲအသစ်က စကားနားမထောင်လို့ ငါ သူ့ကို သတ်စားလိုက်တာ ဒီနေရာကို တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြင်ခိုင်းလိုက် ငါ ဗိုက်ဝသွားရင် ညီမလေးကို ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ရမလဲဆိုတာ သွားသင်ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုန်းဖုန်းရန်အယောင်ဆောင်ထားသော တာဟေးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် အနည်းငယ် မာနထောင်လွှားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က အစီအစဉ်ချပြီးနောက် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက လေ့ကျင့်တော့မှာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား သူ့ကြောင့် ညီမလေး ဘယ်နှယောက်လောက် ဘဝပျက်သွားလဲ မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်းလေ သူ့အဖေက တောင်ထွတ်သခင်ဆိုတော့ သူလုပ်ချင်တာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်လို့ရတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းကို တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်ရမယ် ငါ့သခင်နဲ့ တခြားသူတွေကို တွေ့နိုင်ကောင်းပါရဲ့`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက ခဏစောင့်ပြီးနောက် အသားကင်အချို့ကို စားကာ အေးအေးလူလူ အပြင်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ တောင်ခြေသို့ ရောက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး ချွဲနွဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရှုန်း မနေ့ညက လေ့ကျင့်ဖို့ ခေါ်မယ်လို့ ကတိပေးထားတာလေ။ အစ်ကို ကျွန်မကို လာမခေါ်ဘူးနော်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘန်း…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လှပသော အမျိုးသမီးက အနီးသို့ ရောက်လာသည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသော လက်သီးတစ်လုံးကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ချက်ချင်း သတိလစ်သွားပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက နှုတ်ခမ်းကို သပ်ကာ တောင်အောက်သို့ ဆက်လက် ဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၁၉၀၁) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save