Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၀၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ဆရာက သိပ်စွမ်းအားကြီးတာပဲ ဒါပေမဲ့ အဲဒီခွန်အားတွေအကုန်လုံးက ဆရာ့ကိုယ်ပိုင်တွေချည်းပဲလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီမှာ သိချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ဒီကမ္ဘာရဲ့ စွမ်းအင်ရင်းမြစ်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်လို့လေ” ကျန်းဟန်က ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကတော့ သိပ်ပြီး မတိုးတက်လာပါဘူး။ အခုဆို ဆယ်လတောင် ရှိသွားပြီ ငါ့သမီးနဲ့ မိန်းမက ငါ့ကို စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ စောင့်နေကြမှာ သေချာတယ်။ ငါ အချိန်ထပ်ဖြုန်းလို့မဖြစ်တော့ဘူး။ အခု ငါ မင်းကို ဒုက္ခပေးရတော့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက လုံးဝ ဒုက္ခမဟုတ်ပါဘူး။ ဆရာ မုန့်မုန့်နဲ့ ဆရာကတော်ကို သွားခေါ်ဖို့ အမြန်ဆုံးအမြန်နှုန်းနဲ့ ကျွန်မ ဆရာ့နောက်ကို လိုက်သွားပေးပါ့မယ်” ချူကျင်းယီက လေးစားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ချူကျင်းယီက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ အခု ပိုပြီး အနားယူသင့်တယ်။ ဆရာက ဆိုဖာပေါ်မှာ လှဲချင်လား ဒါမှမဟုတ် ထိုင်ချင်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောရင်းဖြင့် ချူကျင်းယီက အနှိပ်ကုလားထိုင်နှင့်တူသော သက်တောင့်သက်သာရှိသည့် ဆိုဖာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းဟန်က သူ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူက ဆိုဖာဆီသို့ မျောလွင့်သွားပြီးနောက် ကျောမှီချကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောကျ်ားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပန်းပွင့်ပုခက်ထဲတွင် အိပ်နေရခြင်းမှာ အနည်းငယ် မသင့်လျော်လှချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ၎င်းကို တွေးမိသွားသောအခါ သူမက အချိန်အကြာကြီး အသုံးပြုခဲ့ရသော ပုခက်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူမက ဆိုဖာအောက်တွင် အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို တပ်ဆင်လိုက်ရာ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ၎င်းကို တွန်းကာ ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အောက်ဘက်သို့ မျောလွင့် ဆင်းသက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ၏ စွမ်းအားအချို့ကို လည်ပတ်လိုက်ရာ အနက်ရောင် စွမ်းအင်အစအနများက လေဟာနယ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့အနေဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းနေမည်ဆိုလျှင် မြေပြင်သို့ရောက်ရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်မည်ကို သူတို့ မသိနိုင်ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာရှိ အာကာသမှာ အနည်းငယ် ကွဲပြားခြားနားနေပြီး ကမ္ဘာကြီး၏ စွမ်းအင်အကူအညီကို လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အောက်သို့ ဆင်းသက်လာစဉ် ကျန်းဟန်က သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာအခြေအနေကို သေချာ လေ့လာစစ်ဆေးနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဓာတ်ကြီးငါးပါး အမတခန္ဓာမှာ လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းကပင် ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်မှုစွမ်းအားကလည်း အလွန် ကြီးမားခိုင်မာပြီး ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်း အားလုံးနီးပါးကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် ယွမ်ယင်တို့ကို ဆုံးရှုံးထားရသောကြောင့် သူ၏ နတ်တန်ခိုးစွမ်းအားများနှင့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များစွာကို အသုံးမပြုနိုင်တော့သော်လည်း ‘လေဟာနယ်ဖြိုခွဲလက်သီး’ ၏ စွမ်းအားမှာမူ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါက လွယ်လွယ်နဲ့ လှုပ်ရှားလို့ မရဘူး`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် လည်ပတ်လိုက်ရာ ဆေးလုံးများစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူ၏ ထိခိုက်နေသော ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် သူ ၎င်းတို့ကို သောက်သုံးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားသရွေ့ ၎င်းတို့က သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို များစွာ ထိခိုက်စေတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပင်မဝိညာဉ်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကတော့ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`နဝမအဆင့် ဝိညာဉ်သတ္တိ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတွေနဲ့ အထူးသန့်စင်ထားတဲ့ နဝမအဆင့် ဝိညာဉ်ငြိမ်းချမ်းဆေးလုံးတွေနဲ့ပဲ ကုသလို့ရနိုင်မှာ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ ငါ့မိသားစုကို အရင်ဆုံး အမြန် ရှာတွေ့အောင် လုပ်ရမယ်`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါ့ဒဏ်ရာတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာကတော့ နောင်ကျမှပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း စဉ်းစားလို့ရတယ်`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကြောင်းမှာ သူ၏ အသက်ထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးသော သူများကို သူ အမြန်ဆုံး သွားရောက်ကာကွယ်ပေးရန် လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်နှင့် ချူကျင်းယီတို့ မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရေခဲမြစ်ကြီးပေါ်တွင် နတ်ဆိုးဘုရင် အနည်းငယ်၊ လူသားအချို့နှင့် ဆန်းကြယ်သားရဲများ၏ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲအချို့ အပါအဝင် လူအချို့ ရှိနေသေးသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့ရာတွင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များကား မရှိကြတော့ချေ။ လှေကားပေါ်သို့ ကျန်းဟန်နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသော နဂါးတာအိုအရှင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တစ်ယောက်ယောက် လာနေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ပဲ သူတို့ အောက်ဆင်းလာကြပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီကိစ္စကို ဂိုဏ်းချုပ်ဆီ အခုချက်ချင်း သတင်းပို့ကြစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားပြီး နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို အကြောင်းကြားလိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလို ရှုပ်ထွေးသော မြင်ကွင်းမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ချူကျင်းယီ အများကြီး မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် သူမအနေဖြင့်လည်း ထိုလူများကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကျန်းဟန်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန် အေးစက်စူးရှသော အကြည့်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် မြူခိုးများနှင့် လေဟာနယ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော စွမ်းအင်အစင်းကြောင်းများက ဧရာမ လေပွေမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရေခဲမြစ်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါ ရာပေါင်းများစွာမှာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခုနစ်စင်ကြယ်ဓား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ခုနစ်စင်ကြယ်ဓား’ က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်တောက်ရန် ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြီးမားသော အာကာသအက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားကြစို့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ မျက်လုံးများကို ထပ်မံ မှိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နားထားသော ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်မှာ လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ သူတို့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွား၏။ နှစ်စက္ကန့်ခန့်အကြာတွင် သူမ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကျန်းဟန်ကို ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်ထဲသို့ အမြန် တွန်းပို့လိုက်လေသည်။ အာကာသယာဉ်မှာ အက်ကွဲကြောင်းကြီး၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပုံပေါ်ပြီး လေဟာနယ်ထဲတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်က ဖရိုဖရဲဒေသကြီးအတွင်း၌ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာတွင် ကျန်းဟန်၏ ခွန်အားမှာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြပေးမည့် ယွဲ့ဝူဝေမရှိဘဲ ဖရိုဖရဲဒေသကို ဖြတ်ကျော်ရန် ခုနစ်ရက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နဂါးအခြေစိုက်စခန်းဂြိုဟ်ကို အရင်သွားရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က နေရာတွင် ဆက်ထိုင်နေပြီး နေ့စဉ် ဆေးလုံးအချို့ကို သောက်သုံးခဲ့သည်။ ယခု သူ၏ လက်မောင်းများကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ နာလန်ထူလာရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေရန် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် သူက နဂါးအခြေစိုက်စခန်းဂြိုဟ်ပေါ်၌ သူနှင့် ရင်းနှီးသော မျက်နှာ အတော်များများကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေး နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းကင်နဂါး ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူတွေအများကြီး ရုတ်တရက် ပျောက်သွားကြတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဥက္ကဋ္ဌလျိုနဲ့ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ တော်တော်များများက သူတို့ မပျောက်သွားခင်လေးတင် အစည်းအဝေးလုပ်နေကြတာလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်နဂါး ကြယ်တာရာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို အနှံ့ရှာခဲ့ပေမဲ့ သူတို့ကို လုံးဝ မတွေ့ရဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူတို့ကို မေးခွန်းအချို့ မေးမြန်းလိုက်ပြီး အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆယ်လလုံးလုံး သူတို့က ကောင်းကင်နဂါး ကြယ်တာရာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ နေရာအနှံ့အပြားသို့ လူများစေလွှတ်ကာ အပူတပြင်း ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့လူများကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ကောင်းကင်နဂါး ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အာကာသအက်ကွဲကြောင်းများ၊ ဆိုးရွားကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်များဖြင့် လုံးဝ ဝန်းရံပိတ်ဆို့ခံထားရသည်။ သူတို့ ပိတ်မိနေကြပြီး အပြင်သို့ ထွက်၍မရနိုင်တော့သည့်ပုံ ပေါက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားများကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းဟန် အတော်လေး အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလူများကို သူ အများကြီး ထပ်မံ မညွှန်ကြားတော့ဘဲ လက်ကိုသာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေဆီ ပြန်သွားကြမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူနှင့် ချူကျင်းယီတို့ ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်ဆီသို့ ပြန်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ ကျွန်မတို့ ဘာလို့ ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေကို သွားရတာလဲ” ချူကျင်းယီက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေကို သွားဖို့ ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းကနေ သွားရမယ်” ကျန်းဟန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေက အရမ်းကို ကျယ်ပြောတယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ဆက်ရှာနေရင် သူတို့ကို သေချာပေါက် တွေ့လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က မျက်လုံးမှိတ်ကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီ၍ အေးဆေးစွာ အနားယူလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီကလည်း ဘေးရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အတွေးနက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက နတ်ဆိုးအရိပ် မျိုးနွယ်ဝင်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ကျန်းဟန်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နတ်ဆိုးအရိပ်မျိုးနွယ်က အာကာသနည်းစနစ်တွေနဲ့ ကောင်းချီးပေးခံရတယ်။ မင်းနဲ့သင့်တော်တဲ့ ငါကျွမ်းကျင်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ၆၉ မျိုးရှိတယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်ကို ဖြေလျှော့ထားလိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကြောင်သွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ ချက်ချင်း မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖြေလျှော့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ထိုလျှို့ဝှက်ပညာရပ် ၆၉ မျိုးလုံးကို သူမထံသို့ စိတ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရိပ်မျိုးနွယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် သင့်လျော်သော လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များအပြင် အခြားသော ဓားကွက်အချို့ စသည်တို့ကိုပါ ချူကျင်းယီ ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်အမျိုးမျိုးကို လက်ခံရယူနေစဉ် သူမ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် သူမက ချိုသာသော အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စပြီး ကျင့်ကြံတော့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က မျက်လုံးမှိတ်လျက် ဆိုဖာကို မှီထားသည်။ သူက ညာဘက်လက်ကို အနည်းငယ်မြှောက်ကာ ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး သောက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ပင်မဝိညာဉ်ဒဏ်ရာများကို သာမန် ဆေးလုံးများဖြင့် ကုသနေရသည်ကို သူ မပျော်ရွှင်လှပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါ့စွမ်းအားက ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းလောက်မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`မဟာပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ ဓာတ်ကြီးငါးပါး အမတခန္ဓာနဲ့ဆိုရင် ငါက ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ဒဏ်ရာတွေကတော့ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက် ကျန်ရှိနေဦးမယ်`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီ” ကျန်းဟန်က ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ ကျွန်မကို တပည့် ဒါမှမဟုတ် ကျင်းယီလို့ပဲ ခေါ်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ ဒီခရီးစဉ်မှာ ငါ သိပ်အများကြီး လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလျှို့ဝှက်ပညာရပ်တွေကို ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံထား။ ငါ မင်းကို လမ်းတစ်လျှောက် လမ်းညွှန်ပေးမယ်” ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံမှာ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းတွင် ရှိသော်လည်း အလယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ သူမ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပေ။ သူမ၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များနှင့် နတ်တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အားဖြည့်ပြီးနောက် နတ်ဆိုးအရိပ်မျိုးနွယ်၏ အစွမ်းထက်သော မွေးရာပါ ပါရမီဖြင့် သူမက နောက်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ရင်ပေါင်တန်း တိုက်ခိုက်နိုင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်အတွက်မူ သူက ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်လာနိုင်သူ တစ်ဦးဦးနှင့် အဆုံးတွင် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု ကြယ်တာရာနယ်မြေနှင့် ပတ်သက်သည့် နေရာများ ပိုမိုများပြားလာသောကြောင့် ကျန်းဟန်ကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူများဟု သတ်မှတ်ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း သူတို့က ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အဖြစ်အပျက်များကို ကြုံတွေ့ရနိုင်စွမ်း မရှိကြသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းဟန်နှင့် ချူကျင်းယီတို့ ဖရိုဖရဲဒေသကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုဒေသ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့သွားရန် ခုနစ်ရက်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ကျန်းဟန်က ‘ခုနစ်စင်ကြယ်ဓား’ ကို အာကာသယာဉ်ထဲမှ ထွက်ခွာစေပြီး လေဟာနယ်ကို ခုတ်ပိုင်းရန် အဝေးမှ ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သီးခြားနေရာတစ်ခုကို အတိအကျ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အာကာသယာဉ်က ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လမ်းပြပေးမယ့်သူတစ်ယောက် သွားရှာချေ” ကျန်းဟန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟို နဂါးတာအိုအရှင်ကို ခေါ်လိုက်ရမလား။ သူက အများကြီး သိထားပုံရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ မကြိုက်တဲ့သူတစ်ယောက်ယောက်ကို ငါတို့ရဲ့ အစေခံလုပ်ခိုင်းဖို့ ရှာလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်” ကျန်းဟန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက အာကာသယာဉ်ကို ရှေ့သို့ ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်ပင်လယ်မြို့အပြင်ဘက်က ရေခဲမြစ်မှာ နတ်ဆိုးဘုရင် ခြောက်ယောက်နဲ့ လူသားမျိုးနွယ်က အကြီးအကဲ တစ်ဒါဇင်ကျော် သေဆုံးသွားတယ်။ သူတို့ကို ဘယ်သူသတ်လိုက်လဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ သေချာတာကတော့ သူရဲကောင်း ကျန်းဟန်ယန် ဖြစ်ပုံရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ် သူက ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်ကို လက်ချောင်းတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့တာ သူက ရိုးရိုးလေး ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟေး ကောင်လေးတို့ အပေါ်ကို ကြည့်လိုက်ကြဦး။ ဘယ်လိုလုပ် အာကာသယာဉ်တစ်စင်း ရောက်လာရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အပေါ်တက်ခဲ့စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ၏ လက်သည်းရှည်ကြီးများက အောက်မှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေသူအချို့ဆီသို့ ဆန့်တန်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက လူငါးယောက်ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အာကာသယာဉ်ထဲ ဝင်လာပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ဆွံ့အသွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ဤလူနှစ်ယောက်ကို မသိသောကြောင့် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို မေးပင် မမေးရဲကြချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်တန်းတစ်သောင်းနန်းတော်ရဲ့ ဌာနချုပ်က ဘယ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ နဂါးတာအိုအရှင်က အဲဒီမှာ ရှိလား” ချူကျင်းယီက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောင်တန်းတစ်သောင်းနန်းတော်ရဲ့ ဌာနချုပ်က ချောက်နက်တစ်သောင်းတောင်တန်းမှာ တည်ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နဂါးတာအိုအရှင် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော်တို့ အတိအကျ မသိပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချောက်နက်တစ်သောင်းတောင်တန်းရဲ့ ကိုဩဒိနိတ်တွေကို ပေးစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကိုဩဒိနိတ်များကို ရရှိပြီးနောက် ချူကျင်းယီက ထိုလူများကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အာကာသယာဉ်က လေဟာနယ်ကို ဖြတ်၍ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝေးဝေးသို့ ရောက်သွားမှသာ မြို့အရှင်နှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့တို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးမြန်းပြီးနောက် ကိစ္စပြီးဆုံးသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက ထိုအာကာသယာဉ်ပေါ်ရှိ လူများ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အတော်လေး သံသယဖြစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်တန်းတစ်သောင်းနန်းတော်အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် အာကာသယာဉ်တစ်စင်း ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နဂါးတာအိုအရှင် ဒီကိုလာပြီး လမ်းပြပေးစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက အောက်ဆင်းဖို့ အာရုံနောက်မခံနိုင်သဖြင့် အာကာသယာဉ်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ အသံကို ကျယ်လောင်စွာ ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်သူကများ တောင်တန်းတစ်သောင်းနန်းတော်မှာ ပြဿနာလာရှာရဲတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တန်းစီကြ တန်းစီကြ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်တန်းတစ်သောင်းနန်းတော်တစ်ခုလုံး ကမောက်ကမဖြစ်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲများစွာက လေထဲသို့ ပျံတက်လာကြပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာပြီး သူ၏ အကြည့်များက အတော်လေး ရန်လိုနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစားထိုးအာကာသအတွင်း ပုန်းကွယ်နေပုံရသော ရေတွက်မရနိုင်သည့် စွမ်းအင်အစင်းကြောင်းများက ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးတာအိုအရှင်၏ ပတ်ပတ်လည်ကို အလုံပိတ် ချိတ်ပိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်း... ကျန်းဟန်ယန်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင်က အလွန်တရာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ ကျန်းဟန်ယန်က ဤလောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်နေသဖြင့် သူက ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားပြီး မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ လုံးဝ မလှုပ်ရှားရဲချေ။ ဤအချိန်တွင် ထိုနေ့က သူ၏ စကားများက ကျန်းဟန်ယန်ကို စော်ကားမိသွားသဖြင့် ကျန်းဟန်ယန်က ပြဿနာလာရှာခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်လိုက်မိ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက စိုးရိမ်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရှင်ကျန်း ကျေးဇူးပြုပြီး သည်းခံပေးပါ။ ကျွန်တော် အရှင်ကျန်းကို စော်ကားမိတယ်လို့ မထင်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စကားမရှည်နဲ့ အပေါ်တက်ခဲ့ပြီး လမ်းပြပေး” ချူကျင်းယီက အေးစက်ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဟူး...`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဟုတ်သားပဲ သူတို့ကို လမ်းပြပေးဖို့ ငါ့ကို လိုတယ်လို့ သူမ ခုလေးတင် ပြောသွားတာပဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တပည့်မြောက်မြားစွာ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူက လေထဲရှိ ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်ဆီသို့ ဦးဆောင်ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက တစ်ချိန်က ဩဇာကြီးမားသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းက အတိတ်ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။ အကြောင်းမှာ ဤလောကတွင် အမှန်တကယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ အာကာသယာဉ်ပေါ်သို့ တက်လာပြီးနောက် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေသော ကျန်းဟန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင်က အတော်လေး သတိထားနေ၏။ သူက လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်၍ ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်္ဂလာပါ အရှင်ကျန်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ချူကျင်းယီကိုလည်း ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ချူကျင်းယီက သူ့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်ကလည်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မတို့ကို ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းဆီ လမ်းပြပေး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ ဘယ်ကို...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင် လန့်ဖျပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်း” ချူကျင်းယီက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း... ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းက နတ်ဆိုးနန်းတော်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ရှိတယ်။ အဲဒါကို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားတာ။ အဟမ်း ဒါပေမဲ့ အရှင်ကျန်း သွားမယ်ဆိုရင် သူတို့ တားရဲကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က သူ့ကို လာရှာကတည်းက သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်သွားခွင့်ပြုမည့် နည်းလမ်းမရှိကြောင်း နဂါးတာအိုအရှင် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူက ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းသို့ သွားရန် လမ်းပြပေးခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သွားရာလမ်းတွင် နဂါးတာအိုအရှင်က သတိပေးစကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နတ်ဆိုးနန်းတော်ကလူတွေ ကျွန်တော်တို့ကို တားမှာမဟုတ်ပေမဲ့ ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းမှာ မိစ္ဆာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူတို့က အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့တဲ့ သားရဲလို သတ္တဝါတွေပါ အရှင်ကျန်း အရှင်ကျန်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။ အရှင်ကျန်းက ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေကို သွားချင်တယ်ဆိုရင် သွေးထွက်သံယို သတ်ဖြတ်ပြီးမှ သွားရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">- အခန်း (၁၉၀၃) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save