Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြယ်တာရာနယ်မြေမှ ချူမိသားစု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် မျက်လုံးဖွင့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေရဲ့ ထွက်ပေါက်က ဘယ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက အန္တရာယ်များတဲ့ နယ်မြေတစ်ခုလို့ ယူဆရတယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေက လူနည်းနည်းလေးပဲ အဲဒီကို ရောက်ဖူးတာပါ” နဂါးတာအိုအရှင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ သိပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် နဂါးတာအိုအရှင်ကိုယ်တိုင်လည်း ထွက်ပေါက်နှင့်ပတ်သက်၍ အသေးစိတ် အတိအကျကို မသိကြောင်း ကျန်းဟန် ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တချို့ကို မေးကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သုံးနာရီခန့်အကြာတွင် အာကာသယာဉ်က နတ်ဆိုးနန်းတော်၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနန်းတော်မှာ ကြီးမားသော ကျွန်းစုကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ဧရိယာအလွန်ကျယ်ဝန်းကာ ခမ်းနားသော အဆောက်အအုံများစွာလည်း ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လေဟာနယ်ထဲတွင် အာကာသယာဉ်တစ်စင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသဖြင့် နတ်ဆိုးအတော်များများ ကြောက်လန့်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟိုမှာ ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးက ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာရင်း အော်မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တွေကို သွားခေါ်လိုက်စမ်း” ကျန်းဟန်က အေးစက်စူးရှသော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဘုရားရေ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဒါ နတ်ဆိုးအိုကြီး ကျန်းပဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`သောက်ကျိုးနည်း ဟိုနတ်ဆိုးကြီး ရောက်လာပြီ။ သူ ငါတို့ နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို ရောက်လာတာကို ငါ လုံးဝ မယုံနိုင်ဘူး`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးဘုရင်မှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ထိတ်လန့်သွားရ၏။ သူ တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရဲတော့ဘဲ နတ်ဆိုးအိုကြီး ကျန်း ခုလေးတင် ပြောသွားသည့် စကားကိုပင် မေ့လျော့သွားခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသော ကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ကို ရုတ်တရက် လွှမ်းခြုံသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှီး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး အလျင်အမြန် လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း စီနီယာ ဒီအတွက် ပြဿနာရှာဖို့ မလိုပါဘူး။ စီနီယာ လိုအပ်တာရှိရင် ပြောလိုက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တွေကို သွားခေါ်စမ်း” ကျန်းဟန် စိတ်မရှည်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာတွင် ဆက်လက် အချိန်ဖြုန်းနေရန် သူ စိတ်မပါတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းမှာ တစ်မိနစ်ပဲ အချိန်ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ပင် ပျက်ယွင်းသွားလေသည်။ သူက ကျန်ရှိနေသေးသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ခြောက်ပါးကို အကြောင်းကြားရန် အသံပို့လွှတ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စက္ကန့်သုံးဆယ်အတွင်းမှာပင် အလင်းတန်းများစွာ ရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နတ်ဆိုးအိုကြီးကျန်း ငါတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို ဘယ်လိုများ လာရဲတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နန်းတော်ရဲ့ စီနီယာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက မင်းကို သတ်ပစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒဏ်ရာရနေသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါးက အလွန် မာကျောခက်ထန်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ အားနည်းသွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းပြောတာ ပုန်းနေတဲ့ ဟိုလူပျော့လေးကိုလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် လည်ပတ်လိုက်ကာ ထိုနေ့က နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားခန်းမထဲတွင် ပုန်းရှောင်ကာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပုံရိပ်ယောင်များဖြင့် အသက်ဝင်စွာ ဖန်တီးပြသလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ သေသွားပြီ” ကျန်းဟန်က စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ခြောက်ပါးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေပုံပေါ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းကို သွားရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ကာ သူ၏ ညာဘက်လက်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူကျင်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းကို ဖြတ်သွားရင် ထွက်ပေါက်က ဘယ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးရှိ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ထုံထျန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အဲဒီကို တစ်ခါရောက်ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီမှာ သေလုနီးပါးပဲ။ အဲဒီမှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ရှိတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒါက ယန် ဓာတ်သဘာဝမှာ ပါဝင်တာဖြစ်မယ်။ အတိုချုပ်ပြောရရင် အဲဒီက ပတ်ဝန်းကျင်က ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားတယ်။ ငါ အဲဒီနေရာမှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် သတ္တဝါတွေကိုတောင် မနိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလား” ချူကျင်းယီက သူမဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တစ်နည်းအားဖြင့် မင်းတောင်မှ ထွက်ပေါက် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မသိဘူးပေါ့။ ဒီကိုလာဖူးတဲ့သူတွေကရော အဲဒီအကြောင်း ပြောဖူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ ပြောဖူးပါတယ်။ တချို့က ကျယ်ပြောသောရေကန် ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာလို့ ပြောတယ်။ တချို့က စီးဆင်းနေတဲ့နေမင်း ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာလို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ တချို့က တခြားနယ်မြေတွေမှာလို့လည်း ပြောကြတယ်။ အတိုချုပ်ပြောရရင် ထွက်ဆိုချက်တွေက အားလုံး မတူညီကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ တူညီတဲ့အချက်တစ်ခုကတော့ သူတို့အားလုံး အဲဒီနေရာကို မှားယွင်းပြီး ဝင်ရောက်လာကြတာပဲ” နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ထုံထျန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ကို အဲဒီကို ခေါ်သွား” ချူကျင်းယီက ဆက်မေးရန် စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်ဆုံးသွားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေရှိ ကြယ်တာရာနယ်မြေတိုင်းမှာ ကြယ်တာရာပြည်နယ်တစ်ခုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားကျယ်ဝန်းလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကမ္ဘာကျော် ဂိုဏ်းကြီးများစွာနှင့် မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခု အပါအဝင် ဒေသတိုင်းတွင် စွမ်းအားကြီးမားပြီး ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ စုဝေးရာ နေရာများစွာလည်း ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီမှာ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ ဒေသအချို့နှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လေသည်။ အချို့လူများက ထိုနေရာများသို့ ကိုယ်တိုင် ရောက်ဖူးကြသော်လည်း အချို့ကမူ သတင်းစကားအဖြစ်သာ ကြားဖူးကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းက ရှေ့မှာပဲ ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီတောင်တန်းက ပုံရိပ်ယောင်ဖြစ်ပြီး ငါတို့ ဖန်တီးထားတဲ့ အတားအဆီးနယ်နိမိတ်တွေနဲ့ အလုံပိတ် ဝန်းရံထားတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ထုံထျန်းက အတားအဆီးနယ်နိမိတ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်အတက်အကျများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ တောင်တန်းကြီးမှာ မီးတောက်များနှင့်အတူ အသက်ဝင် လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထွက်သွားတော့” ချူကျင်းယီက နဂါးတာအိုအရှင်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ဒီကနေ ထွက်သွားရမှာလား” နဂါးတာအိုအရှင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါတော့ သေရတော့မှာပဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`အပြင်မှာ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ခြောက်ပါးလုံး ရှိနေတယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့က နတ်ဆိုးနန်းတော်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ရှိနေတုန်းပဲလေ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဒါက လိုအပ်လို့လား`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါပြောတာ ကြားလား” ချူကျင်းယီက စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင်မှာ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် သူက နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ထုံထျန်းနှင့် အခြားသူများကို တင်းမာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ အရှင်ကျန်းကို မလှည့်စားတာ ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် လူသားမျိုးနွယ်က မင်းတို့ကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ဟွန့်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက မှန်ကန်သောဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သဖြင့် အခြားသူများက သူ ကျန်းဟန်ယန်နှင့် အတူရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ထုံထျန်းနှင့် အခြားသူများ ဘာမှ ပြန်မပြောကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကိုသာ သူတို့ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်က ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မဆရာက ရှင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ရှင်က တခြားသူတွေကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ရှင့်ရဲ့ အင်အားကြီးတဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို လာကြွားနေတာပဲ” ချူကျင်းယီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ထုံထျန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နဂါးတာအိုအရှင် မင်း တကယ်ကို အရှက်မရှိတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူများကြားတွင် နောက်ပိုင်း ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်သွားသည်ကို ကျန်းဟန်နှင့် ချူကျင်းယီတို့ မသိခဲ့ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင်အနေဖြင့် လူသားနယ်မြေသို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်ရန် မလွယ်ကူလောက်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ ဒါက ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့ သက်တံ့ကြီးနဲ့ တူနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်မှာ လုံးဝ အမှောင်ထုကြီးပင် ဖြစ်သည်။ အဝေးတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ကြယ်ရောင်များ ရှိနေသော်လည်း အလွန် ဝေးကွာလှပေသည်။ ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်အောက်တွင်မူ လှပသော သက်တံ့တံတားကြီးတစ်ခု ရှိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အမှောင်ထဲမှာ မိစ္ဆာတွေ အများကြီး ပုန်းနေကြတယ်။ အောက်ဆင်းပြီး သူတို့ကို သတ်ကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ရက်အနည်းငယ်မျှ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်မျိုးကို အနည်းငယ်သာ သင်ယူရသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမကလည်း အောက်ဆင်းပြီး သူမ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသစ်များကို လက်တွေ့ စမ်းသပ်ချင်နေခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူမက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီအာကာသက အရမ်းကို အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာနယ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများနှင့် ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ရှိနေသည်ကို သူမ လုံးဝ အာရုံခံစားမိလေသည်။ ထိုနေရာရှိ အာကာသမှာ ပြင်းထန်စွာ ဖိသိပ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ သူတို့ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းက သာမန်ဒေသတစ်ခုတွင် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို လွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေဟာနယ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော အတက်အကျများကို သူမ အာရုံခံမိနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိစ္ဆာများစွာ ပုန်းခိုနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်မှ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်အထိ အဆင့်အမျိုးမျိုးရှိသော မိစ္ဆာများစွာ ရှိနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာများမှာမူ အတော်လေး နည်းပါးလှသည်။ ချူကျင်းယီသည် ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာ ဆယ့်သုံးကောင်ကိုသာ အာရုံခံနိုင်ခဲ့၏။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ကောင်မှာ အလယ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး ကျန်အကောင်များမှာ အစောပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တိမ်မိုးပန်းကြွေ ဓားသိုင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက သူမ၏ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စတင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပုန်းကွယ်သတ်ဖြတ်ခြင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက သူမ ခုလေးတင် သင်ယူထားသော လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်းပင် ပုံရိပ် ၁၆ ခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး မတူညီသော လားရာအသီးသီးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီတိုင်းက မိစ္ဆာတစ်ကောင်စီကို တိကျစွာ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤပုံရိပ်များမှာ သူမ၏ သာမန် ကိုယ်ပွားအတုများ မဟုတ်ဘဲ အာကာသ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ချူကျင်းယီ၏ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် လုံးဝ ညီမျှလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မြန်လွန်းတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်၏ အသံက သူမ၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နှစ်စက္ကန့်ခန့် စဉ်းစားပြီးနောက် သူမ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဓားအလင်းတန်းများ လျှပ်စီးလက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် မိစ္ဆာတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို အပြတ် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နှေးလွန်းတယ်” ကျန်းဟန်က ထပ်မံ ဝေဖန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက ကျင့်စဉ်ကို အရမ်းမြန်မြန် လည်ပတ်နေတာ။ ပြီးတော့ ပုံရိပ်စုစည်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်မှာကျတော့ အရမ်းနှေးနေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ချူကျင်းယီ ထုတ်သုံးလိုက်သော လှုပ်ရှားမှုများက နောက်ဆုံးတွင် ကနဦး အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပုံရိပ် ၃၂ ခု ပွားများခြင်းက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ၃၂ ကြိမ် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ညီမျှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တိုက်ခိုက်မှုက အတော်လေး အားပြင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နာလန်ထူဆေးလုံးတစ်လုံး သောက်ပြီးနောက် ချူကျင်းယီက နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခုကို စတင် လေ့ကျင့်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကနဦး အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းက ကောင်းမွန်သည်ဟု သူမ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမက အရင်သင်ယူပြီးမှ သင်ယူခဲ့သမျှကို အချိန်ယူ၍ ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်မည်ဖြစ်သည်။ သူမက လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များစွာကို ရရှိထားပြီး အရင်ဆုံး ပို၍သင်ယူထားရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းပေါ်တွင် ဆယ်ရက်ကြာအောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့မှ အလင်းရောင်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စွမ်းအားကြီးမားသော မိစ္ဆာများအားလုံးကို အဝေးမှနေ၍ ကျန်းဟန်က သတ်ပစ်ခဲ့သောကြောင့် ၎င်းမှာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ခရီးစဉ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တာရာရှေးဟောင်းလမ်းမှာ ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေ၏ စွမ်းအင်ရင်းမြစ်များဖြင့် ရစ်ပတ်နေပြီး ၎င်းမှာ ကျန်းဟန် အလိုရှိသောအရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က အလင်းရောင်နောက်သို့ လိုက်၍ ထွက်ခွာလာသောအခါ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းများနှင့် စိမ်းလန်းစိုပြည်သော သစ်ပင်များရှိသည့် အတော်လေး ငြိမ်းချမ်းသော ကမ္ဘာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲများစွာကို တွေ့မြင်နိုင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအများစုမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား နိမ့်ကျသော်လည်း ဆန်းကြယ်သားရဲများမှာမူ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံတွင် အဓိကရေစီးကြောင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဤနေရာရှိ စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ ခွန်အားနှင့် ကျင့်ကြံမှုအခြေခံများက အလွန် မြင့်မားနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့အများစုက ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိကြတယ်” ချူကျင်းယီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ ကျွန်မတို့ အခု ထွက်ပေါက်ကို သွားရှာကြမှာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အပြင်ထွက်ပြီး ကြည့်လိုက်ဦးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ချူကျင်းယီ တွန်းပေးလာသဖြင့် သူက ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး ခဏမျှ စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယာဉ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူတို့က တောင်ဘက်သို့ မိုင် ၃၀၀ ခရီးဆက်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က တောင်များနှင့် မြစ်များကို စောင့်ကြည့်ရန် ထပ်မံ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူက သလင်းကျောက် သောင်းနှင့်ချီ၍ ထုတ်ယူကာ ကောင်းကင်မြေပြင်ဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ခဲ့သ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူတို့သည် အရှေ့ဘက်သို့ မိုင်တစ်ထောင် ခရီးဆက်သွားကာ စောင့်ကြည့်ပြီး နောက်ထပ် ဝင်္ကပါတစ်ခု တည်ဆောက်ခဲ့ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုတစ်ကြိမ် ယာဉ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နေကို အရှေ့ဘက်လို့ သတ်မှတ်လိုက် အနောက်မြောက်ဘက် ၃၆ ဒီဂရီ ထောင့်ချိုးနဲ့ မိုင် ၁၆၇ မိုင် သွားမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ အံ့အားသင့်သွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`သူ ထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီလား`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူပြောသည့်အတိုင်း အရင်လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်က သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူတို့က ကြီးမားသော ရေကန်ကြီးတစ်ခု၏ အထက်တွင် ရောက်နေကြောင်း သူမ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရေကန်ထဲကို မီတာ ၅၃၀၀ အနက်အထိ ဆင်းသွား” ကျန်းဟန်က ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်က ရေကန်အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး မကြာမီ ကျန်းဟန်ပြောသောနေရာသို့ အတိအကျ ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ခုနစ်စင်ကြယ်ဓား’ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကို ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံ၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်လေသည်။ ဓားက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်သွားစေသော ဓားအလင်းတန်း ဆယ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤရေကန်အောက်တွင် ဧရာမ မြို့ကြီးတစ်မြို့ရှိကြောင်း ချူကျင်းယီ မြင်လိုက်ရသည်။ မြို့၏ အကြမ်းဖျင်းပုံစံကို သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ၎င်းက ချက်ချင်း မှုန်ဝါးပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အပေါ်တက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အာကာသယာဉ်က အပေါ်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ရေမျက်နှာပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ယခု စကြာဝဠာ လေဟာနယ်ကြီးထဲတွင် ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အာကာသယာဉ်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရေပင်လယ်ကြီးတစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး လေးစားစွာဖြင့် မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ... ဆရာက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်ခွာဖို့ နည်းလမ်းကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ အရမ်းကို အံ့ဩစရာကောင်းတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အနီးဆုံးဂြိုဟ်ကိုသွားပြီး မြေပုံစနစ်ကို အပ်ဒိတ်လုပ်လိုက် “ ကျန်းဟန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အာကာသယာဉ်က လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်သွားလေသည်။ ၎င်း၏ စူးစမ်းရှာဖွေရေး နတ်တန်ခိုးစွမ်းအားကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းက ဒုတိယအာကာသထဲသို့ ခုန်ဝင်ကာ ရှေ့သို့ ချီတက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ချူကျင်းယီ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ ဆရာ့မှာ ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လောလောဆယ်တော့ ငါ ဆက်ရှာနေဦးမယ်။ ငါ့မိသားစုကို တကယ်ရှာမတွေ့ရင် ငါ့ကိုကူညီဖို့ ဂိုဏ်းတချို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီး တာဝန်တချို့ကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ချမှတ်လိုက်မယ်” ကျန်းဟန်က သူ၏ အစီအစဉ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မမှာ အကြံပြုချက်တစ်ခုရှိတယ်” ချူကျင်းယီက ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ ကျွန်မတို့ မိသားစုရဲ့ စံအိမ်ကို အရင်လိုက်ခဲ့လို့ရတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ချူမိသားစုက ကြယ်တာရာနယ်မြေထဲက မဟာဂိုဏ်းကြီး တော်တော်များများအကြောင်း သိတယ်။ ပြီးတော့ ဆရာ့ကို ကူညီပေးဖို့ မိသားစုခေါင်းဆောင် ချူကို ကျွန်မ သေချာ ဖျောင်းဖျနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ” ကျန်းဟန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဆေးလုံးသုံးလုံးကို ထုတ်ယူကာ သောက်လိုက်ပြီးနောက် ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်မှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်ရက်အကြာတွင် သူတို့ နောက်ဆုံး၌ ဂြိုဟ်တစ်လုံးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ နည်းပညာမှာ အခြား ကြယ်တာရာပြည်နယ်များထက် များစွာ ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လေသည်။ ဤနေရာတွင် ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်များမှာ သာမန်ဖြစ်ပြီး စက်ပစ္စည်းများမှာလည်း ပိုမို ပြည့်စုံကောင်းမွန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူပိုင်ဆိုင်သော ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်ဟောင်းပေါ်ရှိ စက်ပစ္စည်းများကို အစားထိုးဖို့အထိ အာရုံနောက်မခံတော့ပေ။ သူက သလင်းကျောက် သန်း ၅၀၀ အသုံးပြု၍ အသစ်စက်စက် တစ်စီးကို တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူလိုက်ပြီး ‘လင်းယုန်’ ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းက အမြန်နှုန်းကြောင့် နာမည်ကြီးပြီး အတော်လေး သေးငယ်သည်။ ၎င်းမှာ ယခင် ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်ထက် လေးဆခန့် ပိုသေးငယ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်ဟောင်းကိုတော့ ချူကျင်းယီက ရောင်းချပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘုရင်အဆင့်ယာဉ်သစ်သို့ ရောက်သောအခါ ချူကျင်းယီက ချူမိသားစု၏ ကိုဩဒိနိတ်များကို သတ်မှတ်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ယာဉ်က ဒုတိယအာကာသထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာသို့ရောက်ရန် ရက် ၂၀ ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ မျက်နှာအဆင်းအရောင်မှာ များစွာ ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခြေလက်များကလည်း ညီညွတ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယာဉ်ပတ်လည်တွင် နှစ်ပတ်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် သူက ဆိုဖာပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ကာ အနားယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းနဲ့ ချူမိသားစုကြားက ဇာတ်လမ်းက ဘာလဲ” ကျန်းဟန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အဖွဲ့မှ လူတိုင်းက ယေဘုယျအချက်အလက်အချို့ကို သိရှိထားကြသော်လည်း သူနှင့် ချူကျင်းယီတို့ သူမ၏ မိသားစုနေရာသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်သဖြင့် သူမနှင့် ချူမိသားစုကြားတွင် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို အသေးစိတ်သိရန် လိုအပ်သည်ဟု ကျန်းဟန် ယူဆထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မက အစက ချူမိသားစုရဲ့ အစေခံကောင်မလေးပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီမှာ စကားအရှည်ကြီးပြောရန် အသားမကျသေးပေ။ ရှင်းပြရန်အတွက် အတွေးများကို စုစည်းရန် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">- အခန်း (၁၉၀၄) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save