Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၀၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ချူနီက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်နေသော လူအုပ်ကြီးကို နောက်ပြောင်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာတွင် လူသုံးမျိုးရှိသည်။ လူအုပ်၏ ထက်ဝက်ခန့်က ချူကျင်းယီကို ရန်လိုနေကြပြီး အခြားသူများစွာကတော့ ဘေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ချူကျင်းယီဘက်တွင် ပါဝင်သူ အလွန်နည်းပါးပြီး ချူနီမှာ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူမိသားစု၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး လူငယ်ဖြစ်သူ ချူခွမ်ဖုန်းက ခပ်ဖွဖွပြုံးကာ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီ၊ နင်က ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်ပဲ အဝေးကို ရောက်နေခဲ့တာလေ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မာနကြီးရဲရတာလဲ။ နင်က ငါတို့ကို သတ္တိကြောင်တဲ့ ကလေးတွေလို့ ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ အစ်ကိုခွမ်ဖုန်းက ဒီမှာရှိနေတုန်းပဲလေ။ သူက ချူမိသားစုရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တွေကြားမှာ နံပါတ်တစ်ပဲ။ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အဝေးကြီးအထိ ပျံ့နှံ့နေတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ချူကျင်းယီကို သင်ခန်းစာပေးရန် သို့မဟုတ် သူမကို ဖိနှိပ်ရန် ချူခွမ်ဖုန်းကို အသုံးပြုချင်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ အစ်မကျင်းယီ၊ အစ်မ ပြန်မလာတာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီ။ ငါတို့မိသားစုထဲမှာ ပါရမီရှင်လူငယ်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အစ်ကိုခွမ်ဖုန်းက အထူးချွန်ဆုံးပဲ။ သူက ဒုတိယအဘိုးနဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အချစ်တော်တောင် ဖြစ်နေပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင်က အပြင်လူတစ်ယောက်ကို ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားကတည်းက ကျင့်စဉ်နည်းစနစ်တွေ အများကြီး သင်ယူခဲ့ရမှာပေါ့။ နင်က အစ်ကိုခွမ်ဖုန်းနဲ့ အလှည့်ကျ နည်းနည်းလောက် မစမ်းကြည့်ချင်ဘူးလား။ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ အမြင်တွေကို ကျယ်ပြန့်စေဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ နင့်ဆရာက ဘယ်လောက်စွမ်းအားကြီးလဲဆိုတာကိုလည်း ငါတို့ မြင်တွေ့ခွင့်ရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ဘီးတပ်ကုလားထိုင်နဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ သူက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးနိုင်မှာလဲ။ သူ အဲဒီလိုအခြေအနေဖြစ်အောင် အရိုက်ခံရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအသံများထဲရှိ သရော်လှောင်ပြောင်မှုများက ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ချူကျင်းယီ၏ မျက်နှာကို လုံးဝ အေးစက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ လျှောက်ပြောရဲရင် မင်းတို့ရဲ့ လျှာတွေကို ဖြတ်ပစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖိအားအနည်းငယ် ပျံ့နှံ့သွားသဖြင့် လူတွေ၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီ၊ နင်က အခုမှ ပြန်ရောက်လာတာ။ ပထမအချက်၊ နင့်ရဲ့ အကြီးအကဲတွေဆီ မသွားရသေးဘူး။ ဒုတိယအချက်၊ နင်က အပြင်လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတယ်။ တတိယအချက်၊ ဒီအပြင်လူကို နင့်ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုတယ်။ နင်က စည်းကမ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ရုံသာမကဘဲ အခု နင်က ကိုယ့်မိသားစုကိုယ်ပါ ခြိမ်းခြောက်နေတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီနှင့် အသက်အရွယ်ရွယ်တူခန့်ရှိသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီက အခုမှ ပြန်ရောက်လာတာ။ သူက ငါနဲ့ သိုင်းကွက်တချို့ ဖလှယ်ဖို့က တကယ်ကို မသင့်တော်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ချူခွမ်ဖုန်း ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နောက်ပြောင်နေပုံရသည်။ သူက ကျန်းဟန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားက ချူကျင်းယီရဲ့ ဆရာဆိုမှတော့ ကျုပ်က ခင်ဗျားနဲ့ သိုင်းပညာ ယှဉ်ပြိုင်ပါရစေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ကွင်းထဲတွင် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူအများအပြားက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချူခွမ်ဖုန်းက ချူကျင်းယီကို ဖိနှိပ်ခိုင်းခြင်းက ပို၍သင့်တော်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူငယ်လေး၊ မင်းရဲ့ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကနေ ထွက်ပြီး အစ်ကိုခွမ်ဖုန်းနဲ့ မယှဉ်ပြိုင်ချင်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ မင်းက ငါတို့ ချူမိသားစုကို ဧည့်သည်အနေနဲ့ ရောက်လာမှတော့ အနည်းဆုံးတော့ သူနဲ့ လှုပ်ရှားမှုတချို့ ဖလှယ်ပြီး ငါတို့ကို လေးစားမှုပြသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ လုပ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသည်။ ဤကောင်လေးတစ်အုပ်ကို သင်ခန်းစာပေးရန် ရည်ရွယ်၍ သူမ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မမျှော်လင့်ဘဲ ချူခွမ်ဖုန်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက အခုမှ ပြန်ရောက်လာတာလို့ ငါ ခုလေးတင် ပြောခဲ့တယ်။ မင်း ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တာ မကောင်းဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာမှမှားယွင်းတာ မရှိပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူခွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူက ကျန်းဟန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျား ဒီကိုရောက်ကတည်းက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲဘူး။ ခင်ဗျားက ချူကျင်းယီရဲ့ဆရာ ဘယ်လိုဖြစ်လာလဲဆိုတာကို ကျုပ် အရမ်းသံသယဖြစ်မိတယ်။ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ဖြစ်နိုင်တာက...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟန်က သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစပိုင်းတွင် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများမှာ အတော်လေး ဆွံ့အသွားကြသည်။ သူတို့ နားကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ အကြားအာရုံ မှားနေတာလား’</p> <p style="text-align:justify">‘နေဦး... တခြားသူတွေကလည်း အံ့ဩနေပုံပဲ။ ငါ အကြားအာရုံ မှားနေတာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ကွင်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူခွမ်ဖုန်းအတွက်မူ သူ၏ မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း မည်းမှောင်လာသည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် ကျန်းဟန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဟန်ဆောင်အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားက ဘီးတပ်ကုလားထိုင်နဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို အဲဒီမေးခွန်းကို မေးရဲတယ်ပေါ့လေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အာ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြုံးကာ အသာအယာ ခေါင်းခါပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ပြန်ကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည်နှင့် လူအုပ်ကြီးမှာ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး၊ သူက အစ်ကိုခွမ်ဖုန်းကိုတောင် မတိုက်ရဲဘဲနဲ့ သာမန်လောကကို ကျော်လွန်နေတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေတာ။ အဲဒါက တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရှက်မရှိလိုက်တာ။ သူက အရမ်းအရှက်မရှိတာပဲ။ သူလုပ်နိုင်တာဆိုလို့ စကားပြောတာပဲ ရှိတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီမှာ ချူကျင်းယီ ရှိနေရုံနဲ့ သူက အရမ်းမာနထောင်လွှားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်လဲ။ အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူခွမ်ဖုန်း၏ တပည့်များပင် သူတို့ကို တားရန် ရှေ့သို့တက်လာလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မမျှော်လင့်ဘဲ ချူခွမ်ဖုန်းက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ မှိန်ဖျော့ဖျော့အပြုံးဖြင့် သူတို့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီ ပြန်လာကတည်းက ငါတို့ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးသွားပြီ။ ဒီနေ့ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ ငါတို့က ပြပွဲကို ကြည့်နေရုံပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီးနောက် ချူချင်၏ ညီမလေးက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချူခွမ်ဖုန်းက ချူချင်နှင့် သခင်လေးတုန့်တို့ကြားက ကိစ္စကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာပြီးနောက် သခင်လေးတုန့်က ချူကျင်းယီအပေါ် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိတော့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က အတိတ်ကို ပြန်ပြောလာမလားကိုတော့ မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူက ပြဿနာရှာဖို့ ကြိုးစားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူချင်၏ ညီမလေး ရင်ခုန်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချူချင်က ချူမိသားစု၏ အကြီးဆုံးသခင်မလေးဖြစ်သော်လည်း သူမက မိန်းကလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ ချူခွမ်ဖုန်းက လူငယ်မျိုးဆက်၏ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိထားသည်။ ထို့ပြင် မဟာသခင်ချူက ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြန်လာမည်ဖြစ်ပြီး ချူခွမ်ဖုန်းက သေချာပေါက် ပြုစုပျိုးထောင်ခံရလိမ့်မည်။ အဆင့်အတန်းအရဆိုလျှင် သူက အမှန်တကယ်တွင် အနည်းငယ် ပိုမြင့်မားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအကြောင်းကြောင့် တွေ့ဆုံပွဲနေရာမှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် ချူကျင်းယီ၏ မျက်နှာပေါ်၌ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သော အမူအကြီးအကဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူခွမ်ဖုန်းက အခု ချူမိသားစုရဲ့ ပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး အကြီးအကဲတော်တော်များများနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်။ သူသာ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေရင်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ကိစ္စရပ်၏ တိုးတက်မှုကို ထိခိုက်စေပြီး အချိန်ဖြုန်းတီးမိမည်ကို ချူကျင်းယီ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကိစ္စမရှိပါဘူး။ တချို့ကိစ္စတွေက အတင်းအကျပ်လုပ်လို့ မရဘူး။ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နားလည်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခြံဝင်းတစ်ဝိုက်တွင် သလင်းကျောက်အချို့နှင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ကောင်းကင်မြေပြင်ဝင်္ကပါကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ ဝင်္ကပါပညာရပ်များဖြင့် မည်သူကမျှ ၎င်းကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူမိသားစု၏ မဟာသခင်က အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပါက သူ ထွက်ပေါက်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရမည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ ထွက်ပြေးရန် အသုံးပြုသော ဝင်္ကပါတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်ရှိသော မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူသာ ရှိပါက ကျန်းဟန် စိုးရိမ်မည်မဟုတ်ပေ။ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိသည်ဟု ဆိုကြသော မဟာသခင်ချူက မဟာပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်သွားမည်ကိုသာ သူကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံမှု ဆယ်နှစ်ကျော်အတွင်း ကျန်းဟန်က ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အသက်ကြီးသော မိစ္ဆာအိုကြီးအချို့နှင့် ယှဉ်လျှင်မူ သူက အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ကျန်းဟန်က ပို၍ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စားသောက်ပွဲတွင် အုံ့မှိုင်းနေသော လေထုက ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းနီးပါးက ချူခွမ်ဖုန်းအတွက် စကားပြောပေးနေကြသည်။ သို့သော် ချူခွမ်ဖုန်းက ကျန်းဟန်ပြောခဲ့သည့်စကားကို ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ တကယ်ဂရုစိုက်၊ မစိုက် ဆိုတာကို သူတစ်ယောက်တည်းသာ သိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူပင်လျှင် ပြောခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလူက တကယ်ကို နည်းနည်းလွန်သွားပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ကျန်းဟန်ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် လွယ်ကူပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ချူခွမ်ဖုန်းက သူ့ကို မစိန်ခေါ်သောကြောင့် အခြားမည်သူကမျှ ဝင်မရှုပ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ကိစ္စက ဖြေရှင်းမရဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုညတွင် ချူမိသားစု၏ အကြီးအကဲများကြားတွင် ချူကျင်းယီ ခေါ်လာသော အမျိုးသား၊ သူမ၏ဆရာဖြစ်သူက ချူခွမ်ဖုန်းအား “မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ” ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့ကြောင်း တိတ်တဆိတ် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရမ်းမာနကြီးတာပဲ။ သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို မေ့နေပုံရတယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့နယ်မြေမှာတောင် စကားကြီးစကားကျယ် ပြောရဲသေးတယ်” အသက်ကြီးသော စီနီယာတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီက မွေးစားသမီးတစ်ယောက်ပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မိသားစုခေါင်းဆောင် ပြန်လာရင် အရာအားလုံးကို သူ့ကို အသိပေးလိုက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအကြီးအကဲများ၏ အမြင်တွင် ကျန်းဟန်ပြောခဲ့သည့်စကားမှာ ချူမိသားစုကို တိုက်ရိုက် မလေးစားရာရောက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ဤမျှ မာနထောင်လွှားနေသောကြောင့် ချူမိသားစုက သေချာပေါက် လျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူတို့၏ နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်ပြီး သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးရန်မှာ မကောင်းပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတော့...</p> <p style="text-align:justify">ပဉ္စမမြောက်နေ့တွင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူက ကျန်းဟန်နှင့် ချူကျင်းယီတို့ နေထိုင်သည့် ခြံဝင်းဆီသို့ ပြေးလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဝမ်းကွဲကျင်းယီ၊ မိသားစုခေါင်းဆောင် ပြန်လာပြီ။ နင်ပြန်လာပြီဆိုတာ ကြားတော့ သူ အရမ်းဝမ်းသာနေတယ်။ သူက နင့်ကို အဇူရာနဂါးနန်းတော်မှာ စောင့်နေဖို့ ပြောလိုက်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူယူယူက ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူမက တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပေးရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူမ၏ အမူအရာက အခြေအနေကို ထင်ဟပ်နေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာသေးမီက မကောင်းသော ကောလာဟလများ ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီအတွက် အရေးမကြီးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ၊ ကျွန်မ သူ့ကို သွားတွေ့လိုက်ဦးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီနှင့် ချူယူယူတို့ ထွက်သွားပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျန်းဟန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူက ဘေးသို့ကြည့်လိုက်ရာ လေထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာပြီး ဘေးရှိ မဏ္ဍပ်တွင် ဆင်းသက်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ရောက်လာသူက အဆင့်မြင့်ရာထူးတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့ပြီး ရန်လိုနေကြောင်း သူ ခံစားနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်က သာမန်လူတစ်ယောက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ့ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားက ချူကျင်းယီကို ခင်ဗျားအတွက် စောင့်နေဖို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဒီကိုရောက်လာတယ်။ ခင်ဗျား ပြောစရာရှိရင် ပြောလိုက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား၊ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာစတုရန်းပုံစံနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက ကျယ်ပြောသော ကောင်းကင်ကြယ်တာရာနယ်မြေကလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီတစ်ခါတော့ ကျန်းဟန်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက စိုးရိမ်ပူပန်ပုံမရပေ။ ငါးစက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ရုတ်တရက် ထလာပြီး ကျန်းဟန်နှင့် နှစ်မီတာအကွာအထိ ချဉ်းကပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ကျန်းဟန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက ဘီးတပ်ကုလားထိုင်နဲ့ပဲ။ မင်းက မွေးကတည်းက ဒုက္ခိတလား။ ဒါမှမဟုတ် နောက်မှဖြစ်လာတဲ့ ဒုက္ခိတလား။ အင်း၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဂုဏ်ယူစရာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒီအကြောင်း မပြောတော့ပါဘူး။ မင်းက ချူကျင်းယီရဲ့ဆရာလို့ ကြားတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ဘာမှပြန်မပြောသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ကို လုံးဝ အနှောင့်အယှက် မပေးချင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက တစ်ယောက်တည်း ပြဇာတ်ကပြနေသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီက ငါ့ရဲ့ မွေးစားသမီးပဲ။ အဲဒီတုန်းက သူက ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အရည်အချင်းရှိပြီး လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်တာကို ငါတွေ့ခဲ့လို့ သူ့ကို မွေးစားသမီးအဖြစ် လက်ခံခဲ့တာ။ အနာဂတ်မှာ သူ လက်ထပ်တဲ့အခါ အင်အားကြီးတဲ့ အင်အားစုတချို့နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရလာလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်က ပိုပိုမြန်လာပြီး လူတွေကို သူ့ကို အမြင်သစ်နဲ့ ကြည့်လာစေတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူ သေသွားပြီလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုလို ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ဝမ်းသာစရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ချူကျင်းယီမရှိလည်း ငါတို့ ချူမိသားစုက အင်အားကြီးနေတုန်းပဲ။ သူ ရှိနေတာက ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားစေရုံပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါမင်းကို ပြောချင်တာက ချူကျင်းယီက ငါတို့ချူမိသားစု မလိုချင်တဲ့သူ ဖြစ်နေရင်တောင် သူ့ရဲ့ ဆရာဖြစ်ရအောင်လို့ မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ယခင်က ကျန်းဟန်ပြောခဲ့သည့် “မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ” ဟူသော စကားလုံးများကို အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာများက သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို လုံးဝ ထိခိုက်ပုံမရပေ။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းကိုမြင်သောအခါ မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ရောက်လာကတည်းက မင်းက ဧည့်သည်တစ်ယောက်ပဲ။ ချူမိသားစုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မင်း နားလည်သည်ဖြစ်စေ၊ နားမလည်သည်ဖြစ်စေ ချူချင်ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲပြီးရင် ငါ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးမယ်။ လူငယ်လေး၊ ချူကျင်းယီက မင်းကို ထောက်ခံပေးထားလို့ ဒီမှာ မင်း စည်းကမ်းမဲ့ ပြုမူနိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့။ သူက ငါတို့မိသားစုအတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ သူက မိန်းမတစ်ယောက်သက်သက်ပဲ။ ပြီးတော့ ချူမိသားစုဝင်တွေက စိတ်သဘောထား အရမ်းကောင်းတယ်လို့ မထင်နဲ့။ မင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားချင်ရင် ချူခွမ်ဖုန်းကို အနိုင်ယူပြီးမှ ထွက်သွားလို့ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ၏ကျောပြင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိသားစုခေါင်းဆောင်ချူက မိန်းကလေးများထက် ယောကျ်ားလေးများကို ပိုတန်ဖိုးထားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက သူ၏သဘောထားကို ဖော်ပြရန်နှင့် ချူခွမ်ဖုန်း၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ပေးရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက သူ၏မိသားစုကို ကာကွယ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျန်းဟန် နားလည်သော်လည်း သူ၏ ယောကျ်ားကြီးစိုးမှုဝါဒကြောင့် သူ့ကို ပါးရိုက်ချင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">-အခန်း (၁၉၀၈) ပြီး</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save