Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၅၅)</h2> <h2 style="text-align:center">အဆင့်တက်ခြင်း၊ အမြှေးပါးများ၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှု</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>အမိုးဖွင့် လသာဆောင်ထက်တွင်…</p> <p> </p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ်..." ချင်းရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက သူမသည် ကျန်းနင်နှင့် ကျားအာတို့ အနောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး သူမ၏ စွမ်းရည်များဖြင့် ကျားအာ ပြောခဲ့သမျှကို ကြားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျားအာက သူမကဲ့သို့ ကျန်းနင်အပေါ် အထင်မကြီးကြောင်း သူမ နားလည်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကျားအာ၏ စိတ်ထဲတွင် သာမန်နောက်ခံမှလာသော ကျန်းနင်ကို နှိမ့်ချဆက်ဆံနေကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က...</p> <p>"အစ်မလင်း... ဘာလို့ တောင်းပန်နေရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ချင်းရီက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"အစ်မရဲ့ တူမလေးက ဒီလို တွေးနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး... အခုတော့ ကျားအာက မောင်လေးကျန်းကို စော်ကားလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီ..."</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြားလျှင် ကျန်းနင်က ပြုံး၍...</p> <p>"အစ်မလင်းက နောက်နေပြန်ပြီ... ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် စော်ကားတယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရမှာလဲ... လူတိုင်းမှာ မတူညီတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိကြတာပဲ... ပြီးတော့ ကျားအာ ပြောတာတွေကလည်း မမှားပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>"လူမှုအဆင့်အတန်းချင်း မတူညီတော့ ကျုပ်တို့က တကယ်ကို မလိုက်ဖက်ကြပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားသည့်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းနင် ရင်ထဲတွင် မည်သည့် လှုပ်ခတ်မှုမျှ မခံစားရပေ။</p> <p> </p> <p>ဘဝနှစ်ခု နေထိုင်ဖူးသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျားအာ၏ စကားများကြောင့်သာ ဒေါသထွက်နေမည် ဆိုလျှင် သူ့စရိုက်လက္ခဏာမှာ အလွန်ချို့ယွင်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းရီက ကျန်းနင်ကို အလေးအနက် စိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင်…</p> <p> </p> <p>သူမက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ရာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခု သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မောင်လေးကျန်းကို အရင်ကထက်တောင် အစ်မ ပိုပြီး အထင်ကြီးသွားပြီ... မောင်လေးကျန်းရဲ့ တန်ဖိုးကို မမြင်တာက ကျားအာရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုပဲ... တစ်နေ့နေ့ သူမ နောင်တရလာလိမ့်မယ် အစ်မ ယုံကြည်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ချင်းရီ၏ စကားကြောင့် ကျန်းနင်က ရယ်မော၍...</p> <p>"အစ်မလင်းက ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးနေတာလား..."</p> <p> </p> <p>ချင်းရီက ချက်ချင်းပင် အတည်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး...</p> <p>"ဒါပေါ့... မောင်လေးကျန်းကို အစ်မ တစ်နေ့တခြား ပိုပြီး သဘောကျလာပြီ..."</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချင်းရီက သက်ပြင်းချ၍...</p> <p>"စီနီယာရှန်က အစ်မထက်တောင် အကဲခတ်တာ ပိုတော်သေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>ရှန်ချုံးယွမ်ဟူသော နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျန်းနင်က ချင်းရီကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မလင်း... စီနီယာရှန် အခု ဘယ်လိုနေလဲ သိလား..."</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့... သူ အဆင်ပြေပါတယ်..." ချင်းရီက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"သူက စည်းကမ်း ဖောက်ဖျက်ခဲ့ပေမယ့် အနာဂတ်မှာ ကြီးမြတ်သော ဆရာသခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်လေ... အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတွေက အမြဲတမ်း အခွင့်ထူး တချို့တော့ ရတတ်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>"တခြားလူတွေသာ ဒီစည်းကမ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်မယ်ဆိုရင် ပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေ ခံရနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် သူကတော့ သိပ်ပြီး ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ခဏလောက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရသလိုမျိုးပဲ ဖြစ်သွားမှာပါ..."</p> <p> </p> <p>"ရှန်ချုံးယွမ်က ဒါကို သိလို့ မောင်လေးကျန်းအတွက် ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါပေးခဲ့တာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ချင်းရီ၏ စကားများ ကြားရချိန်တွင် ကျန်းနင် ရင်ထဲ အံ့အားသင့်သွားသလို စိတ်သက်သာရာလည်း ရသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်ချုံးယွမ်က အနာဂတ်တွင် ကြီးမြတ်သော ဆရာသခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာ ရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမြတ်သော ဆရာသခင် အဆင့် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်နိုင်သူကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် ကြီးမြတ်သော ဆရာသခင်မဆို တစ်လောကလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ကြည့်လျှင် ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားသော နေရာတစ်ခုကို ရယူထားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမြတ်သော ဆရာသခင် တစ်ယောက်အား လူတစ်ကိုယ် တပ်တစ်တပ်ဟု ဖော်ပြလျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ မည်သည့် အာဏာဖွဲ့စည်းပုံထဲတွင်မဆို တည်ငြိမ်မှု၏ မဏ္ဍိုင်များ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ကျန်းနင် သိထားသလောက်ဆိုလျှင်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် ကြီးမြတ်သော ဆရာသခင်မဆို သာမန်လူများ၏ သက်တမ်း အကန့်အသတ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ပြီး များသောအားဖြင့် အသက် (၁၅၀) ခန့်အထိ နေထိုင်နိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးပညာ မဖွံ့ဖြိုးသေးသော ဤခေတ်တွင် ထိုသို့သော သက်တမ်းမျိုးမှာ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ယခင်ဘဝတွင်ပင် လူသားမျိုးနွယ်၌ ထိုကဲ့သို့သော သက်တမ်းမျိုး မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချက် တစ်ခုတည်းကပင် ကြီးမြတ်သော ဆရာသခင် တစ်ယောက်၏ တည်ရှိမှုမှာ မျိုးစိတ်များ၏ အကန့်အသတ်ကို ချိုးဖျက်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကြီးမြတ်သော ဆရာသခင်... ငါကိုယ်တိုင်လည်း အနာဂတ်မှာ အဲဒီအဆင့်ကို သေချာပေါက် တက်လှမ်းရမယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟွာအဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းနင်က သူ့အိမ်ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယနေ့ည ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စများမှာ သူ့အတွက် သေးငယ်သော အဖြစ်အပျက်လေး တစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျားအာနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက သူ့စိတ်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျားအာ၏ အပြုအမူမှာ ကျန်းနင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အမှား၊ အမှန်ဟု တိတိကျကျ မဆိုသာသော်လည်း သူ့အကြိုက်နှင့်တော့ မကိုက်ညီပေ။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်…</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်…</p> <p> </p> <p>"ကျားအာ... နင် ငါ့ကို တကယ် စိတ်ပျက်အောင် လုပ်တာပဲ..." ချင်းရီက ကျားအာကို ကြည့်၍ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းရီ၏ အမူအရာကို မြင်လျှင် ကျားအာ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမက ချင်းရီကို မော့ကြည့်၍...</p> <p> </p> <p>"အဒေါ်... ကျန်းနင်က သမီးအကြောင်း မကောင်းပြောသွားလို့လား..."</p> <p> </p> <p>"အဒေါ်က အပြင်လူ တစ်ယောက်ကို ယုံတာလား... ဒါမှမဟုတ် သမီးကို ယုံတာလား..."</p> <p> </p> <p>ချင်းရီက…</p> <p>"သူ ငါ့ကို ဘာမှ မပြောသွားပါဘူး... ဒါပေမယ့် ငါက နင်တို့နှစ်ယောက် အနောက်ကနေ တစ်ချိန်လုံး လိုက်လာခဲ့တာဆိုတော့ နင်ပြောခဲ့သမျှ အကုန်ကြားတယ်..."</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြားလျှင် ကျားအာ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ ဖြူရော်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ပြောဆိုချင်ခဲ့သော်လည်း ချင်းရီ ပြောသည့် စကားများကို ကြားပြီးနောက် မည်သို့ပင် ရှင်းပြစေကာမူ အချည်းနှီး ဖြစ်မည်ကို သူမ သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ကျန်းနင်အား ပြောခဲ့သမျှ စကားများကို သူမ အဒေါ်က အကုန် ကြားသွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ကျားအာ နှစ်သက်စာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ချင်းရီကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲသီနေပြီး အမူအရာမှာမူ ခေါင်းမာနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>"အဒေါ်... အဒေါ် ကြားခဲ့တဲ့ အတိုင်းပါပဲ..."</p> <p> </p> <p>"သမီး မျက်လုံးထဲမှာ ကျန်းနင်က သမီး မျှော်လင့်ထားတဲ့ စံပြခင်ပွန်းလောင်း မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"သူက သာမန်နောက်ခံက လာတာလေ... သမီးက ဘာလို့ သူ့ကို လက်ထပ်ဖို့ သမီးရဲ့ အဆင့်အတန်းကို လျှော့ချရမှာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ချင်းရီက စိတ်ပျက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး...</p> <p>"သာမန်နောက်ခံ ဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p>"နောက်ခံက အဲဒီလောက်တောင် အရေးကြီးလို့လား... မျိုးဆက်ငါးဆက်လောက် နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်ရင် ငါတို့ လင်းမိသားစု ဘိုးဘေးတွေက သာမန် တံငါသည်တွေပဲ... နင့်စကားအရဆိုရင် သာမန်နောက်ခံတွေပဲလေ..."</p> <p> </p> <p>ကျားအာက ပြန်လည် ချေပလာသည်။</p> <p>"သူက ဘယ်လိုလုပ် လင်းမိသားစု ဘိုးဘေးတွေနဲ့ ယှဉ်လို့ရမှာလဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ မရရမှာလဲ..." ချင်းရီက ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"နင့်အမြင်က အဲဒီလောက်တောင် ကျဉ်းမြောင်းနေတာလား... သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ ဝမ်ဟွာ အဆောက်အအုံရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်ဆိုတာ နင်သိလား... အဲဒီလူက ငါနဲ့ အဆင့်အတန်း တူရုံတင်မကဘူး... အနာဂတ်မှာ ကြီးမြတ်သော ဆရာသခင် ဖြစ်လာမယ့် အလားအလာရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ သူ့ရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက လင်းမိသားစု ဘိုးဘေးတွေထက် အများကြီး သာလွန်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"ကမ္ဘာကြီးက တစ်နေ့တခြား ပိုရှုပ်ထွေးလာတာနဲ့အမျှ ပြည်သူတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့နဲ့ ကြီးကြပ်ဖို့ စစ်ဆေးရေးရုံးကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဆိုရိုးစကား ရှိတယ်မလား... ရှုပ်ထွေးတဲ့ အချိန်တွေက သူရဲကောင်းတွေကို မွေးထုတ်ပေးတယ်တဲ့... အဲဒီလို အချိန်မျိုးက အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတွေ ထွက်ပေါ်လာမယ့် အချိန်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>"နင့်အမြင်က အရမ်းကျဉ်းမြောင်းလွန်းတယ်..." ချင်းရီက ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဒေါ်..."</p> <p> </p> <p>ကျားအာက သူမကို မော့ကြည့်၍...</p> <p>"အဒေါ် သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ ချီးကျူးနေပါစေ အဲဒါက အဒေါ့်အမြင် သက်သက်ပဲ... သမီးက သူ့အနာဂတ်အပေါ် လောင်းကြေးမထပ်ချင်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"သမီးက မျက်စိနဲ့ တိုက်ရိုက် မြင်နိုင်တဲ့ တောက်ပမှု ရှိတဲ့သူကိုပဲ လက်ထပ်မှာ..."</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ချွေးနံ့တွေ နံစော်နေတဲ့ ယောက်ျားမျိုးကို သမီး မလက်ထပ်ချင်ဘူး... သမီးရဲ့ ခင်ပွန်းက ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်... ကျောက်စိမ်းလို နူးညံ့ပြီး သမီး ဂုဏ်ယူနိုင်မယ့်သူ... လူအများရှေ့မှာ သမီးကို ခေါင်းမော့ထားနိုင်စေမယ့်သူမျိုး ဖြစ်ရမယ်..."</p> <p> </p> <p style="text-align:center">End</p> <p style="text-align:center">***</p> <p> </p>


Save