Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း - ( ၁၄၁၄ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">" အလယ်ပိုင်း ကုန်းမြေတိုက်ကြီး .. "</p> <p style="text-align:justify">အလယ်ပိုင်း ကုန်းမြေတိုက်ကြီးသည် နဂါးနှင့်ကျားများ ကျင်လည်ကျက်စားရာ နေရာဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရဲ့ဟိုင်၊ ဝူမင်နှင့် ချန်ရှီတို့ အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ စတင်ဝင်ရောက်ချိန်တွင် သူတို့ပထမဆုံးမြင်လိုက်ရသည်က အလွန်မြင့်မားသော မြို့ရိုးကြီးဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကျိဒေါင်မြို့...</p> <p style="text-align:justify">" ဒီမြို့က အင်မော်တယ်နန်းတော် အရှေ့ဘက်ခြမ်းကို နတ်ဆိုးသားရဲတွေ မကျူးကျော်နိုင်အောင် စောင့်ကြပ်ထားတဲ့မြို့ပဲ "</p> <p style="text-align:justify">ချန်ရှီ ရဲ့ဟိုင်ကို တီးတိုးရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျိဒေါင်မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ ပိုင်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ရဲ့ဟိုင်တို့သုံးယောက် မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် စစ်သားများက အဝင်အထွက်လုပ်နေသည့် ကျင့်ကြံသူများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စစ်ဆေးနေသည်အား  တွေ့လိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">" ဒါက မြို့ထဲကို နတ်ဆိုးသားရဲတွေ ဝင်လာမှာ တားဆီးဖို့အတွက် တင်းကြပ်တဲ့ စစ်ဆေးရေးပဲ "</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောရင်း ဝူမင်ပြုံးလိုက်ကာ ...</p> <p style="text-align:justify">" ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရာထူးတွေကြောင့် သူတို့လိုတန်းစီစရာမလိုဘူး အထဲကိုတိုက်ရိုက် ဝင်နိုင်စွမ်းရှိတယ် "</p> <p style="text-align:justify">ဤသို့ဖြင့် ဝူမင်က သူ၏ရာထူးကို ပြောလိုက်လျှင် စစ်သားများသည် ရဲ့ဟိုင်တို့သုံးယောက်ကို အထူးလမ်းကြောင်းတစ်ခုကနေ ဝင်ရောက်ဖို့ ခေါ်ဆိုသွားလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအထူးလမ်းကြောင်းအရှေ့တွင် ရာထူးရှိသော လူများကလည်း တန်းစီနေကြဆဲပင်။ ရဲ့ဟိုင်နှင့် ဝူမင်တို့သည် ထိုတန်းစီနေသော လူများကိုတွေ့လျှင် ဘာမှမပြောဘဲ ဤအတိုင်းသာငြိမ်၍စောင့်နေလိုက်၏။ သူ့တို့ ရာထူးဖြင့်ဆို ထိုလူများကိုခွကျော်ပြီး သွားလို့ရလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့ မလုပ်ခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မြင်းတစ်ကောင်စီးထားသော မိန်းမငယ်တစ်ဦးက ရဲ့ဟိုင်တို့ တန်းစီနေသော လမ်းကြောင်းရှိရာသို့ အရှိန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်ကို လူတိုင်းတွေ့လိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရဲ့ဟိုင်တို့ အရှေ့တွင် တန်းစီနေသောသူများနှင့် အနောက်တွင် တန်းစီနေသောသူများက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အလန့်တကြားဖြင့် အလျင်အမြန် ဘေးသို့ရွေ့ပြေးလိုက်ကြလေ၏။</p> <p style="text-align:justify">" မြန်မြန် .. မြန်မြန် ရှောင်ကြ၊ ဒါက ဗိုလ်မှူးဟူရဲ့ အဖိုးတန်သမီးလေးပဲ "</p> <p style="text-align:justify">" ဘယ်ဗိုလ်မှူးလဲ "</p> <p style="text-align:justify">" ဗိုလ်မှူးဟူမန် ကလွဲလို့ ဘယ်သူရှိမှာလဲ "</p> <p style="text-align:justify">" အဲ့လူရဲ့ သမီးလား "</p> <p style="text-align:justify">ထိုမိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာသိလျှင် လူတိုင်းကပို၍ပင် ဝေးဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်သွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူမလာနေသည့်အချိန်တွင် လူတိုင်းက ထိုကဲ့သို့ကြောက်လန့်တကြား ဆုတ်သွားသည်ကို တွေ့သောအခါ ဟူဝေ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူမကို ဤကဲ့သို့ အခြားသူများက ကြောက်ရွံ့သည်အား တော်တော်လေးနှစ်သက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မကြာခင်မှာပင် ဟူဝေသည် သူမအရှေ့၌ လူသုံးယောက်က လုံးဝမရွှေ့လျားသွားဘ ရပ်နေသေးသည်ဆိုတာကို သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">" ဟမ့် "</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းက ဟူဝေ၏ မျက်လုံးကို ဒေါသတရားဖြင့် တောက်ပလာစေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဒင်းတို့ကများ ဒီသခင်မလေး၏ လမ်းကို ပိတ်ရပ်ရဲသည်ပေါ့။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဆိုလျှင်လဲ သူတို့သုံးယောက်လုံး မနက်ဖြန်နေထွက်သည်ကို မြင်စရာမလိုတော့ဘူးဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် ဟူဝေသည် သူမ၏ကြာပွတ်ဖြင့် အောက်တွင်စီးလာသောမြင်းကို အသားကုန်ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမစီးလာသောမြင်းက ချက်ချင်းပင် နာကျင်စွာဖြင့် တစ်ချက်ဟီလိုက်ပြီး နဂိုထက်ပိုမြန်သောအရှိန်ဖြင့် ရဲ့ဟိုင်တို့သုံးယောက်ဆီသို့ အားကုန်ဝင်ရောက်သွားလေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမစီးလာသည့်မြင်းက သာမန်မြင်းမဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာသားရဲမြင်းဖြစ်သည်။ ဤမြင်းမှာ ပုံမှန်မြင်းများထက် နှစ်ဆပို၍ အကောင်ကြီးပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အမြင့်တစ်ခုတည်းကပင် လူနှစ်ရပ်စာလောက်ရှိ၏။ ယခုသူက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသောပုံစံမှာ တောရိုင်းနွားသိုးကြီးတစ်ကောင် အရှိန်ဖြင့်ပြေးလာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ဝူမင် မျက်မှောင်ကုပ်သွား၏။ ထို့နောက် ဝိညာဥ်စွမ်းအားက နဖူးမှ ထိုးထွက်လာပြီး ဓားတစ်စင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်းဝိညာဥ်ဓားက မိစ္ဆာသားရဲမြင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">မမြင်နိုင်သော ဝိညာဥ်ဓားက မိစ္ဆာသားရဲမြင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ၎င်းမြင်းမှ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော မြင်းဟီသံကြီးကို ထုတ်ဖော်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူ၏ခြေထောက်က အပေါ်ကိုမြောက်တက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ပြုတ်ကျလာသည့်အချိန်တွင် ဒူးထောက်ကာ လဲကျသွားလေ၏။</p> <p style="text-align:justify">မြင်းပေါ်တွင်ရှိနေသော ဟူဝေမှာ ရုတ်တရက်အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ အရှေ့သို့ဟက်ထိုး လွင့်ကျသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟူဝေ သူမ၏ ဒဏ်ရာကိုပင် မစစ်ဆေးနိုင်ဘဲ ချက်ချင်းပင် မိမိမြင်းအား လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏မြင်းက ဝိညာဥ်တွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားသည်ဆိုတာကို သိနိုင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအရာကိုမြင်လိုက်လျှင် ဟူဝေ၏ မျက်လုံးက ရဲရဲတောက်သွားပြီး ဝူမင်ကို ဒေါသတကြီးကြည့်ကာ...</p> <p style="text-align:justify">" နင်သောက်ရူးကောင် .. ငါ့ရဲ့မြင်းကို ဘယ်လိုတောင်မှ ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ရဲတာလဲ "</p> <p style="text-align:justify">" ဟမ့် .. မြင်းကိုဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ နင့်အတွက် ကံကောင်းတယ်မှတ် "</p> <p style="text-align:justify">ဝူမင် အေးစက်စက်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">" နင် ခွေးကောင် .. ငါ့ကို ဒီလိုပြောရဲတယ်ပေါ့ "</p> <p style="text-align:justify">ဟူဝေသည် သူမကို ကျိဒေါင်မြို့ထဲတွင် မည်သူကမှ ဤကဲ့သို့ မဆက်ဆံရဲသဖြင့် ဒေါသပို၍ပင်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">" ဟမ့် .. ကောင်မလေး ကြည့်ရတာ နင်က တကယ်သေချင်နေတာပဲ "</p> <p style="text-align:justify">ဟူဝေ၏ ထိုစကားကြောင့် တစ်ဖက်တွင် ဝူမင်ကလဲ ဒေါသထွက်လာလေ၏။ ဤမိမဆုံးမ ဖမဆုံးမလေးက တော်တော်လေးကို ရိုင်လာချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">" သေချင်နေတာပဲ ဟုတ်လား .. တော်တော်သတ္တိကောင်းနေတာပဲ၊ ငါ့ကို သတ်မယ်ပြောရအောင် ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ နင်သိလား "</p> <p style="text-align:justify">" မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါစိတ်မဝင်စားဘူး "</p> <p style="text-align:justify">ဝူမင်သည် ဟူဝေကို အေးစက်စက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး...</p> <p style="text-align:justify">" အခုချက်ချင်းပြန်တောင်းပန် .. အဲ့တာဆိုရင် နင့်အသက်ကို ငါချမ်းသာပေးမယ် "</p> <p style="text-align:justify">" ကြည့်ရတာ နင်က အခေါင်းမမြင်သ၍ မျက်ရည်ဘယ်လိုကျရမလဲ မသိဘူးပဲ "</p> <p style="text-align:justify">ဟူဝေ ချက်ချင်းပင် မြို့ဂိတ်ပေါက်မှ စစ်သားများကို လှမ်းကာလက်ညှိုးထိုးလိုက်ကာ ..</p> <p style="text-align:justify">" နင်တို့ အကုန်လုံး အခုလာပြီး သူ့ကိုဖမ်းစမ်း "</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်တွင် မြို့ဂိတ်ပေါက်မှ စစ်သားများအကုန်လုံးက တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး မည်သူမှ မလှုပ်ရှားကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝူမင် တံခါးကိုဖြတ်ကျော်သည့်အချိန်က ပြခဲ့သော တံဆိပ်ပြားကို သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် ယခုအချိန်အထိ မြင်ယောင်နေဆဲဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူကိုသာ သွားဖမ်းလိုက်ပါက သူတို့ချက်ချင်း အသတ်မခံရလျှင်တောင် ကံကောင်းပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟူဝေသည် စစ်သားများက တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့သောအခါ သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများက မီးတောက်လုနီးပါး ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">" နင်တို့က ငါ့အမိန့်ကို လျစ်လျူရှုရဲတာလား "</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကြားလျှင် စစ်သားများ၏ မျက်နှာ၌ ခါးသီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူတို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဝူမင်ကတော့ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်နောက်ပစ်ကာ သူ၏အရှေ့မှ ဟာသပုံစံဖြစ်နေသော မိန်းကလေးကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး လူတိုင်းက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားကြလေသည်။ ဝူမင်၏ ထိုပုံစံမှာ ဟန်ဆောင်ကာ လျစ်လျူရှုနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထိုမိန်းကလေး၏ နောက်ခံကို လုံးဝဂရုမစိုက်ကြောင်း ပြသနေ၏။</p>


Save