Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ ကြံစည်မှု.....</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ခဏတာမျှ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>စူးရူနှင့်ဂရန်းမာစတာ ရွှယ်ယွဲ့ တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြသည်။ ရှူရာကွင်းပြင်က ဒီအတိုင်းပဲ ပြီးသွားတာလား.....</p> <p>မစရသေးခင်မှာတင် အဆုံးသတ်သွားတာလား.....</p> <p>ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ တကယ်ကို ထူးဆန်းလိုက်တာ။</p> <p>ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လုရွှယ်ချီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည် ..... "ညီမလေး ကျင့်ပင်အာ... ရွှမ်ချာဂိုဏ်း တည်ထောင်ဖို့အတွက် ဘယ်သူက အဓိက တာဝန်ယူထားတာလဲ....."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသော် ကျင့်ပင်အာသည် လုရွှယ်ချီကို အံ့အားသင့်သလို ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ် တောက်ရွှမ်းကတော့ ဒီကိစ္စကို တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်နဲ့ လုံရှိုတောင်ထိပ်က စီနီယာအစ်ကိုတွေက ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးမယ်လို့ မိန့်ကြားထားပါတယ်"</p> <p>တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်နှင့် လုံရှိုတောင်ထိပ်တို့ ပူးပေါင်းကူညီမည်ဟု ဆိုသော်လည်း</p> <p>အမှန်တကယ်တွင်မူ ဂျိချန်းဖန်က အဓိက တာဝန်ယူမည်ဖြစ်ပြီး လုံရှိုတောင်ထိပ်က လိုအပ်သည်များကို ပံ့ပိုးပေးမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ကျင့်ပင်အာတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ထွေထွေထူးထူး ရှင်းပြနေရန် မလိုသောကြောင့်ပင်။</p> <p>လုရွှယ်ချီက အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် ..... "ညီမလေး ကျင့်ပင်အာ... အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်မယ်ဆိုရင် ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်ကို လာခဲ့ပါ"</p> <p>ကျင့်ပင်အာ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းပသွားသည်။ သူမသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာပင် ..... "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ လု....."</p> <p>လုရွှယ်ချီက ခေါင်းအသာငြိမ့်ပြပြီးနောက် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကျင့်ကျူးဆောင်အတွင်းရှိ လူအားလုံး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသော်လည်း မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဤမျှသာလော.....</p> <p>ကတိပေးထားတဲ့ ဒရာမာတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ.....</p> <p>ဘာလို့ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ..... စီနီယာအစ်မ လုက ကျင့်ပင်အာကို တကယ်ပဲ လက်ခံလိုက်တာလား.....</p> <p>လူတိုင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဘာမှမပြောရဲကြပေ။</p> <p>"အဟမ်း"</p> <p>စူးရူသည် အမြန်မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့ ဘက်သို့ လှည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အစ်မကြီး... အချိန်လည်း နည်းနည်းနှောင်းနေပြီ။ ကျွန်မတို့ ပြန်ကြရင် ကောင်းမယ် ထင်တယ်..."</p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့် ရှူရာကွင်းပြင်မှာ ပေါက်ကွဲမလာခဲ့ပေ။</p> <p>ဤသည်မှာ အနည်းငယ် နှမြောစရာကောင်းသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ စိတ်သက်သာရာ ရစေကာ အနည်းဆုံးတော့ ပြဿနာပေါင်းစုံမှ ကင်းဝေးသွားစေသည်။</p> <p>ဂရန်းမာစတာရွှယ်ယွဲ့ က ခေါင်းအသာငြိမ့်သည်။ သူမလည်း အနည်းငယ် နှမြောနေသော်လည်း "ညီမလေး... နောက်တစ်ခါလည်း လာလည်ဦးနော်" ဟုသာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ" စူးရူက ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိမ့်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ဘေးမှ ကျင့်ပင်အာကို ကြည့်ကာ "ပင်အာ... သွားကြစို့" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့" ကျင့်ပင်အာက လိမ္မာစွာ ခေါင်းငြိမ့်သည်။</p> <p>လူပုံအလယ်တွင် သူမသည် စူးရူကို "ဆရာကတော်" ဟု မခေါ်ဝံ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအမည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်စရာ အလွန်ကောင်းလွန်းသောကြောင့်ပင်... လုရွှယ်ချီတောင်မှ ထိုသို့ မခေါ်သေးပေ။</p> <p>အကယ်၍ သူမကသာ လူရှေ့တွင် ထိုသို့ခေါ်လိုက်လျှင် ယခုမှ တည်ငြိမ်စပြုလာသော လေထုမှာ ပြန်လည် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>ကျင့်ပင်အာသည် ထိုမျှအထိ မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူမသည် စူးရူ၏ နောက်မှ လိမ္မာပါးနပ်စွာ လိုက်ပါသွားပြီး ဤကိစ္စမှာ ယာယီအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။</p> <p>လုရွှယ်ချီသည် ကျင့်ပင်အာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။</p> <p>သူမသည်လည်း မတ်တတ်ရပ်ကာ ဆရာမကို အသိပေးပြီးနောက် ကျင့်ကျူးဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>အေးစက်လှပသော မိန်းကလေးသည် အမှောင်ဆီးနှင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံ လွင့်ပျံလျက် လကြည့်မျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လေပြေအေးများကြားတွင် သူမ၏ ဆံနွယ်များမှာ လွင့်ဝဲနေ၏...။</p> <p>ဝှစ်.....</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကြည့်လိုက်ရာ လူငယ်လေးမှာ သူမ၏ နောက်တွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိပေ။</p> <p>အေးစက်လှပသော မိန်းကလေးသည် နှုတ်ခမ်းလေးကို အနည်းငယ် စူလိုက်သည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် သူမ အထူးတလည် ဝမ်းမနည်းခဲ့သော်လည်း သူမရှေ့မှ လူငယ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ စိတ်ထဲမှ ခံစားချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ...။</p> <p>မိန်းကလေး၏ အပြစ်ပြောစရာမရှိသော မျက်နှာလေးမှာ ဖောင်းကြွလာကာ နှုတ်ခမ်းလေးစူလျက် သူ့ကို ဝမ်းနည်းသလို ကြည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ရွှယ်ချီ"</p> <p>ဂျိချန်းဖန် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် မိန်းကလေး၏ နူးညံ့လှသော လက်ကလေးကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည် .....</p> <p>"ဟွန့်....."</p> <p>သူ့ကို ပြန်ပေးသည့် တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုမှာ မိန်းကလေး၏ တိုးညင်းသော နှာခေါင်းရှုံ့သံလေးသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် မကြာမီမှာပင်... မကျေနပ်ချက်အားလုံးမှာ ပြင်းပြပြီး နက်ရှိုင်းလှသော အနမ်းတစ်ခုကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်သည် မိန်းကလေး၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို အသာအယာ ထိန်းကိုင်ကာ မဆိုင်းမတွပင် နမ်းရှုံ့လိုက်သည်။ အရာအားလုံး၊ အရာအားလုံးမှာ ထိုအနမ်းထဲတွင် ပါဝင်နေတော့သည်...။</p> <p>...</p> <p>လျိုပေါ်တောင်၊ ရှောင်ယောက်စမ်းချောင်း။</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ကြီးမားသော ဟဲ့ဟွမ်ပင်ကြီးသည် ညင်သာစွာ လှုပ်ခတ်နေပြီး ပန်းရနံ့သင်းသင်းလေးမှာ ပျံ့လွင့်နေသည်။</p> <p>သို့သော် စမ်းချောင်းတစ်ခုလုံးတွင်မူ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေ၏...။</p> <p>ကြည့်လိုက်ရာ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် အဖြူရောင် ဝမ်းနည်းခြင်း အဝတ်အထည်များ လွှမ်းခြုံထားသည်။</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းဝင် တပည့်များသည်လည်း အဖြူရောင် ဝတ်စုံများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝတ်ဆင်ထားကြကာ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေကြသည်။</p> <p>အခြားအကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီး ကွယ်လွန်သွားသောကြောင့်ပင်.....</p> <p>လောလောဆယ်တွင် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းတွင် ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်ရှိ အကြီးအကဲ နှစ်ဦးသာ မနည်း ထိန်းကျောင်းနေရသည်။</p> <p>ထိုသူများမှလွဲ၍ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းတွင် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား မရှိတော့ပေ။</p> <p>ထို့ပြင်... သူတို့၏ ဂိုဏ်းစောင့် ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက် ဖြစ်သော ရွှမ်းဟွားခေါင်းလောင်း မှာလည်း ခိုးယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲများက ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းဝင် တပည့်များကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။</p> <p> ဂိုဏ်းချုပ်မရှိ.......၊ ဂိုဏ်းစောင့် နတ်လက်နက်လည်း ပျောက်ဆုံးနေချိန်တွင် သူတို့၏ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှာ ဆက်လက် တည်တံ့နိုင်ပါဦးမည်လော.....</p> <p>နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူတို့သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းကို ကောင်းစွာ သိကြသည်။</p> <p>၎င်းမှာ စကားလုံးလေးလုံးတည်း ..... "အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ခြင်း" ပင်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအတွင်း၌ ကြီးကျယ်သော မူဝါဒများ မရှိပေ၊ အင်အားသာလျှင် အဓိက ဖြစ်သည်.....</p> <p>ယခုအခါ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းတွင် ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ၏ အကာအကွယ် မရှိတော့သလို နတ်လက်နက်လည်း ပျောက်ဆုံးနေသည်။</p> <p>အခြားသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းများ၏ ကျူးကျော်မှုကို သူတို့ ဘာဖြင့် ခုခံနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>မကြာမီပင် သူတို့၏ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှာ အခြားနတ်ဆိုးဂိုဏ်းများ၏ တဖြည်းဖြည်း ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရတော့မည်ဟု သူတို့ တွေးနေမိကြသည်။</p> <p>နတ်ဘုရားဂူတစ်ခုအတွင်း၌ ဆွဲဆောင်မှုရှိဆဲဖြစ်သော အမျိုးသမီးနှစ်ဦး စုဝေးနေကြသည်။</p> <p>ဤသူနှစ်ဦးမှာ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲများဖြစ်ကြသည့် ပိပိုနှင့် ယွီရုံ တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>"နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းနဲ့ အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းတို့ ဘာတွေ လှုပ်ရှားနေလဲ....." အကြီးအကဲ ပိပိုက မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသော် အကြီးအကဲ ယွီရုံက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းရင်း .....</p> <p>"နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းနဲ့ အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းတို့ အခုထိတော့ ဘာမှ မလှုပ်ရှားသေးဘူး။ သူတို့တွေ ဂိုဏ်းအတွင်းက ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့နေကြတာ နေမှာပါ"</p> <p>"ယွီယန်ကျီ သေတုန်းကလည်း သူတို့ သက်ရှည်ခန်းမကို မတိုက်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် အခုလည်း ငါတို့ကို တိုက်ဦးမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p>အမှန်စင်စစ် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကြီးများမှာ ဂိုဏ်းတွင်း ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့ရသေးသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းကြီး လေးဂိုဏ်း ပူးပေါင်းပြီး ကျင်းယွမ်ကလန်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီးသည် သတ်ဖြတ်သူဓား ၏ ထိုးနှက်ချက်ကို တားဆီးရန် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို သုံးပြီး အသက်ပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ ကွယ်လွန်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ဂိုဏ်းသားများ၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကိုသာ ရရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဝမ်ရင်ဝမ် ဖြစ်စေ၊ အဆိပ်နတ်ဘုရား ဖြစ်စေ ထိုမျှအထိ မိုက်မဲမည် မဟုတ်ပေ။ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမတို့မှာ အချိန်မရွေး ဝါးမြို၍ ရနိုင်သည်ဖြစ်ရာ... လောလောဆယ်တွင် သူတို့ လောရန် မလိုပေ။</p> <p>"သူတို့ ငါတို့ကို တိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မတိုက်သည်ဖြစ်စေ... ငါတို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်နေလို့တော့ မဖြစ်ဘူး....." အကြီးအကဲ ပိပို၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို သူများလက်ထဲ ထည့်ပေးထားခြင်းမှာ အလွန်အမင်း မိုက်မဲသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည့် သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြသည်။</p> <p>"မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ....." အကြီးအကဲ ယွီရုံက အနည်းငယ် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသော် အကြီးအကဲ ပိပို၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ယုတ်မာသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် လက်သွားကာ ..... "သက်ရှည်ခန်းမနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါတို့ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်တွေနဲ့ နတ်လက်နက်တွေကို ပြန်တောင်းရမယ်"</p> <p>အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ သိပ်အရေးမကြီးလှပေ။</p> <p>စစ်မှန်သော ဟဲ့ဟွမ်ကျင့်စဉ်ကို သူတို့ ရရှိခဲ့လျှင်တောင် သူတို့ ကျင့်ကြံချင်မှ ကျင့်ကြံကြမည် ဖြစ်သည်။ နတ်လက်နက်များကသာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်...။</p> <p>ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက် ဖြစ်သော ခရမ်းရောင်ဓား.....</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန် ရတနာဖြစ်သော ရွှမ်းဟွားခေါင်းလောင်း .....</p> <p>ဤနတ်လက်နက် နှစ်ခု၏ စွမ်းအားမှာ ပြောနေရန်ပင် မလိုပေ။</p> <p>၎င်းတို့သာ သူတို့လက်ထဲ ရောက်လာလျှင် သူတို့၏ အင်အားမှာ အဆပေါင်းများစွာ တက်လာမည် ဖြစ်ရာ... ထို့ကြောင့် သူတို့ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည် ရယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>နတ်လက်နက်များ၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း... ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>အချို့လူများမှာ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိသော်လည်း ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးသည့် လုပ်ရပ်မျိုးကိုသာ ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။ ထိုအခါ မည်သူ့ကို အပြစ်တင်ရပါမည်နည်း.....</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save