Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၆</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းက ဂျိချန်းဖန်လောက် မတော်ဘူး......</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ယွီယန်ကျီ သေဆုံးသွားပြီးကတည်းက သက်ရှည်ခန်းမသည် တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့သည်။</p> <p>အခြားဂိုဏ်းများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် သူတို့သည် ဂိုဏ်းဌာနချုပ်ကို အနောက်ဘက် သေမင်းတောအုပ်ကြီး သို့ ညတွင်းချင်း ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်...။</p> <p>သို့သော်လည်း စိတ်မချရသော အကြီးအကဲ အတော်များများမှာ သက်ရှည်ခန်းမမှ နုတ်ထွက်သွားကြသည်။ တစ်လမှ ဘယ်လောက်ရလို့ အသက်နဲ့ရင်းပြီး လုပ်နေကြမှာလဲ။</p> <p>သက်ရှည်ခန်းမသည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်၏ ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းတွင် ပါဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ယွီယန်ကျီကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ယွီယန်ကျီ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သက်ရှည်ခန်းမမှာ အနှေးနှင့်အမြန် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ အခြားဂိုဏ်းများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရမည်၊ သို့မဟုတ် လူစုကွဲသွားမည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ အတွင်းပိုင်းတွင် ရှုပ်ထွေးနေသလို အပြင်ဘက်တွင်လည်း ချောင်းမြောင်းနေသူများ ရှိနေသည်။</p> <p>ခြုံငုံကြည့်လျှင် သက်ရှည်ခန်းမမှာ ရေရှည်ခိုလှုံရန် မသင့်တော်တော့ပေ။</p> <p>အနောက်ဘက် သေမင်းတောအုပ်ကြီးတွင် ဒုက္ခခံနေမည့်အစား အလယ်ပိုင်းဒေသ မှာပဲ နေထိုင်ရင်း အခြားသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းများထဲ ဝင်ရောက်ကာ ဘဝကို အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းလိုက်သည်က ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်...။</p> <p>သက်ရှည်ခန်းမ တပည့်အတော်များများက ဤသို့ပင် တွေးတောခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သက်ရှည်ခန်းမ၌ သစ္စာရှိသော ရှန်ကျင်း အကြီးအကဲ နှစ်ဦးနှင့် ကျင့်စဉ်နိမ့်ပါးသော တပည့်တစ်စုသာ ကျန်ရစ်တော့ပြီး သေမင်းတောအုပ်ကြီးသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ အင်အားမှာ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းထက်ပင် နိမ့်ကျနေသေးသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင်းယွမ်ကလန်ကို တိုက်ခိုက်စဉ်က ယွီယန်ကျီသည် ဂျိချန်းဖန်၏ တားဆီးခြင်းကို တစ်ချိန်လုံး ခံနေရသဖြင့် သူ၏ တပည့်များကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော် အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီးမှာမူ မတူညီပေ။</p> <p>သူမသည် ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်များကို တစ်လျှောက်လုံး ကာကွယ်ပေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းတွင် ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သော်လည်း အလားအလာရှိသော တပည့်များမှာမူ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤကိစ္စများမှာ သူမနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူမ ..... အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီးသည် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းအတွက်၊ သူမ၏ တပည့်အတွက်၊ ထို့ပြင် ဟဲ့ဟွမ်အမွေအနှစ်အတွက်ပါ တာဝန်ကျေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲနှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများမှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဝါကို မည်သို့ ပြန်လည် တည်ဆောက်ကာ ချဲ့ထွင်ရမည်နည်းဟု အမြဲ ကြံစည်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"သက်ရှည်ခန်းမရဲ့ အင်အားက ငါတို့နဲ့ အတူတူပဲ။ သူတို့ကို မဟာမိတ်အဖြစ် ရွေးချယ်တာက အမှန်ကန်ဆုံးပဲ" အကြီးအကဲ ပိပို၏ လေသံမှာ အတော်လေး လေးနက်နေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းနှင့် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းတို့၏ အင်အားမှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းပါက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ရောင်းစားခံရမှန်းတောင် သိလိုက်ရမည် မဟုတ်ပေ။ သက်ရှည်ခန်းမကမှ ပိုပြီး စိတ်ချရသေးသည်။</p> <p>"ကျင့်ပင်အာက အခု ပျောက်နေတာ၊ သူမကို ဘယ်လို မျှားခေါ်ရမလဲ......" အကြီးအကဲ ယွီရုံက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသော် အကြီးအကဲ ပိပိုက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် "ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် သုံးလတာ ဝမ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ် ပြုလုပ်မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို လွှင့်ကြည့်လိုက်။                          အကယ်၍ ကျင့်ပင်အာမှာသာ ကျေးဇူးသိတတ်တဲ့စိတ် ရှိမယ်ဆိုရင်"</p> <p>"သူမ ဆရာမကို ဦးချဖို့နဲ့ အမွှေးတိုင်ထွန်းဖို့ သေချာပေါက် ပြန်လာလိမ့်မယ်"</p> <p>ဤသည်မှာ ဗြောင်ကျကျ ခင်းထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုပင်။</p> <p>ကျင့်ပင်အာသာ လူလုံးပြလာခဲ့လျှင် သူမကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရတနာတွေကို ပြန်လည် ရယူရန် သူတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။</p> <p>ထို ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား (ဂျိချန်းဖန်) နဲ့ ပတ်သက်ရင်ရော......</p> <p>ဟက်ဟက်.......</p> <p>သက်ရှည်ခန်းမနဲ့သာ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦး ရှိလာလိမ့်မည်။ ထိုအခါကျလျှင် သူက ဒီလောက်အထိ မောက်မာနိုင်ပါဦးမလား။</p> <p>တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတည်းက ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးရဲ့ စုပေါင်းအားကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ......</p> <p>ဂျိချန်းဖန်  : မဖြစ်နိုင်တာ...... မဖြစ်နိုင်တာ...... ငါ့ကို တကယ်ပဲ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူလို့ ထင်နေကြတာလား............</p> <p>"အရေးကြီးဆုံး အလုပ်ကတော့ သက်ရှည်ခန်းမက လူတွေကို အမြန်ဆုံး ဆက်သွယ်ဖို့ပဲ။ အကယ်၍ သူတို့ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် သူတို့ လိုချင်တဲ့ ဟဲ့ဟွမ်အမွေအနှစ်မှန်သမျှကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးမယ်" အကြီးအကဲ ပိပိုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်အမွေအနှစ်မှာ သူတို့အတွက် ဒုတိယဦးစားပေး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းထဲတွင် အလွန်စွမ်းအားကြီးသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များနှင့် နည်းစနစ်များစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် လူအများကို ရင်ခုန်စေနိုင်သည်...။</p> <p>"ကောင်းပြီ" အကြီးအကဲ ယွီရုံက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သော်လည်း သူမက ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကာ  "တကယ်လို့ ကျင့်ပင်အာက ပေါ်မလာဘူးဆိုရင်ရော"</p> <p>"ပေါ်မလာဘူး ဟုတ်လား...... ဟက်ဟက်" အကြီးအကဲ ပိပို၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ လက်သွားကာ ..... "လောကကြီးက ဒီလောက်ကျဉ်းတာ၊ သူမ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပုန်းနေနိုင်မှာလဲ......"</p> <p>သူတို့သည် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ အင်အားအားလုံးကို သုံးပြီး ကျင့်ပင်အာကို တစ်နေ့နေ့တွင် ရှာတွေ့အောင် ရှာကြပေလိမ့်မည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုမျှအထိ ဒုက္ခခံရန် မလိုပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မကြာမီမှာပင် ကျင်းယွမ်ကလန်သည် စစ်မှန်သော ဟဲ့ဟွမ်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံသည့် 'ရွှမ်ချာဂိုဏ်း' ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို တစ်လောကလုံး သိအောင် ကြေညာတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်......</p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှ လူများ၏ မျက်နှာမှာ မည်မျှအထိ မည်းမှောင်နေမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း......</p> <p>...</p> <p>ကျင်းယွမ်ကလန်။</p> <p>ထုံထျန်းတောင်ထိပ် ၊ ဘိုးဘေးနတ်ကွန်း ။</p> <p>သမိုင်းဝင် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် စစ်တုရင်ခုံတစ်ခု ရှိနေပြီး အဖြူအမည်း နယ်ရုပ်များမှာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ဤဂိမ်းမှာ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝမ်ကျန့်ယီ နှင့် ချန်စုန့် တို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်နေပြီး ဤစစ်တုရင်ပွဲကို အလေးအနက်ထားနေကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။</p> <p>တောက်............</p> <p>နောက်ဆုံးနယ်ရုပ်ကို ချလိုက်ချိန်တွင် တောက်ရွှမ်း၏ ညီလေးဖြစ်သူ ချန်စုန့်သည် နှမြောတသစွာ ခေါင်းခါရင်း ..... "စီနီယာအစ်ကို ဝမ်ကတော့ တော်ဆဲပါပဲ"</p> <p>ဝမ်ကျန့်ယီက စကားမပြောဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>ဝှစ်......</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးက လမ်းကလေးထံမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုသူမှာ အစိမ်းရင့်ရောင် တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ မသေနိုင်သော ဆရာကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သော အသွင်အပြင် ရှိသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာအစ်ကို" တောက်ရွှမ်း ရောက်လာသဖြင့် ချန်စုန့်က အမြန်မတ်တတ်ရပ်ကာ ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ကျန့်ယီကမူ ထိုနေရာတွင်ပင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေရင်း တောက်ရွှမ်းကို ကြည့်ကာ စပ်စုလိုက်သည် ..... "ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း ဂျိချန်းဖန် ပြန်ရောက်ပြီလို့ ကြားတယ်"</p> <p>"သူက ဘာလို့ ငါတို့ သုံးယောက်ဆီ လာပြီး စကားမပြောတာလဲ......"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသော် တောက်ရွှမ်းက မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူသည် ပထမဆုံး ချန်စုန့်ကို မတ်တတ်ရပ်ရန် လက်ပြလိုက်ပြီးနောက်  "အဲ့ဒီကလေး ဂျိချန်းဖန်က အခု အလုပ်ရှုပ်နေတာ၊ ငါတို့ သုံးယောက်နဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်မရှိဘူး"</p> <p>"အလုပ်ရှုပ်နေတယ်...... ဘာတွေ အလုပ်ရှုပ်နေတာလဲ......" ဝမ်ကျန့်ယီက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ချန်စုန့်ကလည်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။</p> <p>တောက်ရွှမ်းသည် သူ၏ ယပ်တောင်ကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဘေးတွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ကာ ကျီစားသလို လေသံဖြင့်  "သူက ကျင်းယွမ်ကလန်ကို မိန်းကလေးတစ်ယောက် ခေါ်လာတယ်လေ"</p> <p>".................."</p> <p>ဝမ်ကျန့်ယီမှာ လုံးဝ ကြောင်သွားကာ ..... "ဘာ...... မင်း နောက်ဆုံးအကြိမ်က ပြောတဲ့ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်မလေး၊ မင်း ရွေးထုတ်ပေးလိုက်တဲ့ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးမလား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်လေ" တောက်ရွှမ်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။</p> <p>ဝမ်ကျန့်ယီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ တောက်ရွှမ်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်ရင်း ..... "သူက ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်မတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတာလား။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်က အဲ့ဒီမိန်းကလေး (လုရွှယ်ချီ) က ကန့်ကွက်တာ၊ မကန့်ကွက်တာ ခဏထား၊ မင်းကရော ဘာမှ မကန့်ကွက်ဘူးလား"</p> <p>ချန်စုန့်သည်လည်း ဘေးတွင် ထိုင်ရင်း အတွေးနက်နေသည်။ ဘာမှမမေးနဲ့၊ မေးရင်လည်း ဂျိချန်းဖန်မှာ သူ့အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ ရှိလိမ့်မယ်......</p> <p>တောက်ရွှမ်းက ရယ်မောရင်း "ငါက ဘာကို ကန့်ကွက်ရမှာလဲ"</p> <p>ထို့နောက် သူသည် 'ရွှမ်ချာဂိုဏ်း တည်ထောင်ခြင်း' ကိစ္စကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝမ်ကျန့်ယီမှာ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။</p> <p>ဟာ... မင်းတို့က ဒီလိုတောင် ကစားလို့ရတာလား......</p> <p>"ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်က မိန်းကလေးက ကန့်ကွက်မှာလား ဆိုတဲ့ ကိစ္စကတော့" တောက်ရွှမ်းက ယပ်တောင်ကို အသာခါရင်း ကျီစားသလို ဆက်ပြောသည်  "ဂျိချန်းဖန် အခု အလုပ်ရှုပ်နေတာက အဲ့ဒီကိစ္စကြောင့် မဟုတ်လား"</p> <p>စကားအဆုံးတွင် တောက်ရွှမ်းသည် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသော ဝမ်ကျန့်ယီကို ကြည့်ကာ နှမြောသလို ခေါင်းခါယမ်းရင်း ..... "ဂျူနီယာညီလေး ဝမ်... မင်းကလေ"</p> <p>"ဂျိချန်းဖန်လောက် မတော်ဘူး"</p> <p>မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကြွားဝါတဲ့နေရာမှာ ဆရာကျကြပေမယ့် ဂျိချန်းဖန်ကတော့ ပိုပြီး စွမ်းတာ သိသာတယ်။ ပြီးတော့... မင်းက အချစ်ရေးမှာ ကံမကောင်းပေမယ့် သူကတော့ အောင်မြင်နေတယ်လေ။</p> <p>ရွေးချယ်မှုလား......</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ကလေးတွေပဲ ရွေးချယ်တာ၊ ငါကတော့ အကုန်လိုချင်တယ်......</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save