Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၈</h2> <h2 style="text-align: center;">လှုပ်တဲ့သူ သေရမယ်......</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်၊ ကျင့်ကျူးဆောင်။</p> <p>အေးစက်မြင့်မြတ်လှသော တာအိုသခင်မ (ရွှယ်ယွဲ့) သည် ဖျာတုံးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။</p> <p>သူမ၏ တပည့်များထံမှ သတင်းစကားကို နားထောင်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် သူမက မေးလိုက်သည် ..... "ထုံထျန်းတောင်ထိပ်က ဘယ်တပည့်က သတင်းလာပို့တာလဲ......"</p> <p>"ဆရာမကို ပြန်ပြောရရင်... ဂျူနီယာမောင်လေး ဂျိ (ဂျိချန်းဖန်) ပါ" ဟု ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်မှ အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးက တိုးညင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဂျိချန်းဖန်......" ရွှယ်ယွဲ့ ဂရန်းမာစတာ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် ..... "ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ဆီက သတင်းဆိုရင် သူကိုယ်တိုင် ဘာလို့ မလာတာလဲ။ဘာလို့ မင်းကိုပဲ သတင်းအကြောင်းအရာတွေ ပြောပြသွားတာလဲ"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသော် တပည့်မလေးမှာ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ဖိလိုက်မိသည်။ သူမသည် ဆရာမကို မော့ကြည့်ကာ သတိကြီးစွာဖြင့် ..... "ဂျူနီယာမောင်လေး ဂျိက... ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်က အမျိုးသားတပည့်တွေကို လက်မခံဘူးလို့ ကြားထားလို့ သူ အထဲကို မဝင်တော့ဘူးတဲ့။ ဒါကြောင့် ဒီတပည့်မကိုပဲ ဆရာမဆီ သတင်းပို့ပေးဖို့ အပ်နှံသွားတာပါ"</p> <p>"..." တာအိုသခင်မ (ရွှယ်ယွဲ့) ၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။</p> <p>ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။ သူမ အခုမှ နားလည်သွားပြီ...... ဒီဂျိချန်းဖန်က ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ကိစ္စကို အခု လက်စားပြန်ချေနေတာပဲ......</p> <p>"ဟွန့်......" ရွှယ်ယွဲ့ ဂရန်းမာစတာက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရသည်။</p> <p> ငါက မင်းကို တစ်ခါတည်း တားလိုက်ရုံနဲ့ မင်းက စိတ်နာနေတာလား......</p> <p>ကောင်းပြီ... ၊ဒါဆို နောက်တစ်ခါဆိုရင်လည်း လကြည့်မျှော်စင်ကို လာဖို့ စိတ်တောင်မကူးနဲ့တော့......</p> <p>ရွှယ်ယွဲ့ ဂရန်းမာစတာသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်ပြီး ..... "သွားတော့၊ ရွှယ်ချီကို တောင်ပေါ်က ဆင်းဖို့ ပြောလိုက်" ဟု အေးစက်စွာ မိန့်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်ကတောင် သတင်းပို့လာမှတော့ သူမ ဘာပြောနိုင်ပါဦးမည်နည်း......</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာမ......" တပည့်မလေးသည် အရိုအသေပေးကာ ကျင့်ကျူးဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင်... အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လုရွှယ်ချီသည် ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်၏ ဂိတ်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာသော်လည်း စနောက်သလိုဖြင့် ..... "ငါ့ဆရာမကို မင်းက အေးအေးဆေးဆေး ပစ်ထားခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်နော်"</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ရယ်မောရင်း ..... "ဘာလို့ 'ပစ်ထားတာ' ဖြစ်ရမှာလဲ...... ငါက စီနီယာဒေါ်လေးကို ဘယ်လိုလုပ် အဲ့လိုလုပ်ရဲမှာလဲ...... ဒါက ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဂရန်းမာစတာ ရွှယ်ယွဲ့ ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသော် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကင်းလှည့်နေသော တပည့်မလေးများမှာ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ တခိခိ ရယ်မောကြတော့သည်။ လုရွှယ်ချီက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ..... "စကားများနေတုန်းပဲလား......"</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် မိန်းကလေးထံသို့ လက်ကမ်းလိုက်ကာ ..... "သွားကြစို့"</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သော် အေးစက်လှပသော မိန်းကလေး၏ ပါးပြင်မှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်။ သူမသည် စီနီယာအစ်မများ၏ အကြည့်အောက်မှာပင် ဂျိချန်းဖန်၏ လက်ကို မဆိုင်းမတွပင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>ဝှစ်.....</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး လက်ချင်းချိတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် တောက်ပသော ဓားဆန္ဒ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်မှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ချန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ တခိခိ ရယ်မောရင်း အတင်းပြောနေကြသော ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်မှ တပည့်မများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>ဂျိချန်းဖန်နှင့် လုရွှယ်ချီတို့သည် တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်၏ ဂိတ်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ကြည့်လိုက်ရာ အင်္ကျီနှင့် စကတ်တွဲလျက် ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြိုနေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှပြီး မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်သော ရေကန်တစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပနေကာ လက်ချင်းတွဲလျက် ရောက်လာသော သူနှစ်ဦးကို ကြည့်နေသည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်မ လုကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ကျင့်ပင်အာက ပြုံးလျက် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်သည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သော် လုရွှယ်ချီက နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်သည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့သော ဟန်ဆောင်မှုမျိုးကို သိပ်မကြိုက်သော်လည်း...</p> <p> အကယ်၍ သူမကသာ ဤနှုတ်ဆက်မှုကို အသိအမှတ်မပြုခဲ့လျှင် ကျင့်ပင်အာကို လက်မခံသည့်သဘော သက်ရောက်သွားမည် ဖြစ်ရာ သူမ အနေရခက်နေမိသည်။</p> <p> သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ထိုမျှအထိ မနီးစပ်သေးဟုသာ ဆိုရမည်။</p> <p>"သွားကြစို့" ဂျိချန်းဖန်က ကျင့်ပင်အာ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် ဓားဆန္ဒအတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက် ပေါင်းစည်းသွားကာ တောက်ပသော အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူသည် ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား ဆိုသည့် အမည်ကိုပင် ဆက်လက် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအမည်မှာ လုံးဝ ပေါက်ကြားခြင်း မရှိသေးပေ။ ဤအလုပ်ပြီးလျှင် ဖန်ရှန်းကု တွင် နောက်ထပ် အလုပ်တစ်ခု လုပ်ပြီးပါက သူ အနားယူတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်မှ ကျင်းယွမ်ကလန်၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>...</p> <p>လျိုပေါ်တောင်၊ ရှောင်ယောက်စမ်းချောင်း။</p> <p>အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီး ကွယ်လွန်သွားပြီဆိုသည့် သတင်းမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီးနောက် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဝင်များစွာမှာ လျိုပေါ်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်၏ ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို နောက်ဆုံး ဂါရဝပြုရန် လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်း၊ အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမတို့မှာလည်း နောက်ကျမခံနိုင်ကြပေ။ သူတို့အားလုံးသည် ဂါရဝပြုရန်နှင့် ဝမ်းနည်းကြောင်းပြရန် တပည့်များကို အသီးသီး စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့် သူတို့ကိုယ်တိုင် မလာကြသနည်း......</p> <p>အကယ်၍ နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် အဆိပ်နတ်ဘုရားတို့ ကိုယ်တိုင်လာပါက ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းဝင်များမှာ ဝမ်းသာမည့်အစား ထိတ်လန့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အကြီးအကဲများကိုသာ တပည့်များနှင့်အတူ စေလွှတ်ခဲ့သည်။</p> <p>နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းမှ ရောက်လာသူများမှာ ကျူးချွဲ တမန်တော်နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း ပိယောင် တို့ ဖြစ်သည်။</p> <p>အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းမှမူ အကြီးအကဲ လေးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော ပိုးနဂါး နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်လောင်း ချင်းဝူယန် တို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>သက်ရှည်ခန်းမမှမူ ယွီရှန့်ကျီ ဟုခေါ်သော ရှန်ကျင်း အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့်အတူ သက်ရှည်ခန်းမ၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သော တပည့်ကျော် မုန့်ကျီ တို့ ရောက်လာကြသည်။</p> <p>နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှာ ရှောင်ယောက်စမ်းချောင်းအတွင်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့အပြင် အခြားသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းငယ်လေးများလည်း ရောက်ရှိလာကြ၏။ အခြားဂိုဏ်းကြီးတွေ လာမှတော့ မင်းတို့က မလာဘဲ နေလို့ရမလား...... မလာခြင်းမှာ ထူးခြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူ တစ်ယောက်ယောက်က ဤအချက်ကို ဆုပ်ကိုင်မိပါက မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အကြောင်းပြချက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ သဘာဝမှာ ထိုသို့ပင်။ မင်းက ငါ့ကိုတိုက်၊ ငါက မင်းကိုတိုက်။ ဟန်ဆောင်မှုဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အပေါ်ယံ အဝတ်အစားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>မင်းဆီက အားနည်းချက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သည်နှင့် မင်းဆီက အသားတစ်စကို ကိုက်ဖဲ့ရယူမှသာ သူတို့ ကျေနပ်ကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အမိန့်ပေးလိုက်" အကြီးအကဲ ယွီရုံက အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည် ..... "တပည့်တွေ အားလုံး သတိနဲ့ စောင့်ကြည့်ကြ။ အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက် ကျင့်ပင်အာကို မြင်တာနဲ့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖမ်းဆီးရမယ်."</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များက ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ အခြားအကြီးအကဲဖြစ်သော ပိပို မှာမူ ဂါရဝပြုရန် လာကြသော အခြားဂိုဏ်းမှ ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူများကို ဧည့်ခံနေရသည်။</p> <p>အကြီးအကဲ ယွီရုံကမူ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မလိုလားအပ်သော မတော်တဆမှုများ မဖြစ်စေရန်အတွက် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းသည် နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းနှင့် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိထားရသလို ကျင့်ပင်အာ၏ သဲလွန်စကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေရသည်။</p> <p> ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူတို့သည် သက်ရှည်ခန်းမနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သဘောတူညီမှု ရထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>သက်ရှည်ခန်းမက ကျင့်ပင်အာကို သတ်ဖြတ်ရန် ကူညီပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းကလည်း အခြားဂိုဏ်းများ၏ ကျူးကျော်မှုကို သက်ရှည်ခန်းမဘက်မှ ကာကွယ်ပေးရန် သဘောတူထားကြသည်။</p> <p>ဝှစ်.....</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးမှ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ကြည့်လိုက်ရာ အင်္ကျီနှင့် စကတ်တွဲလျက် ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်များ ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p>"ဆရာမ..."</p> <p>ကျင့်ပင်အာ၏ အကြည့်မှာ ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီး၏ ရုပ်အလောင်း ထည့်ထားသော အခေါင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တပည့်များမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းဝင်များက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည် ..... "ကျင့်ပင်အာ... မင်း တကယ် လာတာပဲ......"</p> <p>မိန်းကလေးမှာ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမသည် အခေါင်းရှိရာသို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားပြီး သူမ၏ ဆရာမကို အမွှေးတိုင်ထွန်းကာ ဦးချရန်သာ ရည်ရွယ်ထားသည်။</p> <p>"ဟမ့်...... လူတွေ... ဖမ်းကြ......" အကြီးအကဲ ယွီရုံက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝှစ်.....</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တောက်ပသော ဓားဆန္ဒတစ်ခုမှာ လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများက ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။</p> <p>ဝှစ်......</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးတစ်ဦးသည် မနီးမဝေးတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေပြီး ဆံပင်နက်နက်များမှာလည်း ဝဲဖြာနေ၏။</p> <p> ဝါးခပတ်က သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ထိုအနီရောင် နတ်ဘုရားဓားက သူ၏ အထောက်အထားကို ဖော်ပြနေပြီ ဖြစ်သည်...။</p> <p>"ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား............" ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>လူငယ်လေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် .....</p> <p>"လှုပ်တဲ့သူ သေရမယ်......"</p> <p>.........</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save