Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၅၉</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားဓားဖြင့် မိုးကြိုးကို စေခိုင်းခြင်း...</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှန်ကျင်းအဆင့်ကို ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခြင်း...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဝုန်း.....</p> <p>ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ မမြင်ရသောဓားဆန္ဒ များသည် တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။</p> <p>အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးသည် ဝါးခပတ်ကို ဆောင်းထားပြီး သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ခပတ်အစွန်းကို လက်ဖြင့် အသာနှိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူကိုင်ဆောင်ထားသော ဟုန်လူ နတ်ဘုရားဓားကမူ သူ၏ အထောက်အထားကို ဖော်ပြနေပြီ ဖြစ်သည်...။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းဝင်များသည် အထူးသတိထားနေကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့၏ နတ်လက်နက်များကို ထုတ်ဖော်ကာ ခန္ဓာကိုယ်များကို တင်းကြပ်ထားကြသည်။</p> <p>"မင်း..."</p> <p>ချင်းဝူယန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဂျိချန်းဖန်ကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားပေ။</p> <p>ချီမြစ် မြို့တွင် လမ်းခွဲခဲ့ပြီးကတည်းက သူသည် ဂျိချန်းဖန်၏ စွမ်းဆောင်ချက်များကို အထူးစုံစမ်းခဲ့ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်သည် ထိပ်တန်း ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သော စွမ်းအားရှိသည်ဟု ဆိုလျှင် အံဩစရာမရှိပေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သက်ရှည်ခန်းမ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီယန်ကျီပင်လျှင် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အင်အားကို မည်သူမှ သံသယဝင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ...........</p> <p>ချင်းဝူယန်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမမှ လူများမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေကြပြီး... သူတို့သည် 'ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား' ၏ စစ်မှန်သော အထောက်အထားကို မသိကြသေးပုံရသည်။</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမတို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားသည့် ကိစ္စကိုမူ သူ၏ အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းက မသိမသာ သတင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းက ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ၎င်းမှာ ပျက်စီးခါနီးတွင် အသည်းအသန် ပြန်လည်ခုခံသည့် လုပ်ရပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ကြောက်နေစရာ မလိုပေ။</p> <p>ဤအချက်ကို နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းလည်း သိရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်နေသည်။ ဤသို့တွေးကာ ချင်းဝူယန်သည် ယူကျင်း နှင့် ပိယောင် တို့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးထံတွင် စူးစိုက်နေပြီး သူတို့၏ အမူအရာကို ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>ပိယောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာရိပ် အနည်းငယ် ရှိနေသည်။ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ဤနေရာတွင် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားပေ။<br />  </p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ သူမ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေမိသည်။ ပိယောင်သည် ကျင့်ပင်အာကို ကြည့်ကာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>အစပိုင်းတွင် တစ်ဖက်လူမှာ ရှောင်ရှန်းဆောင် မှ သာမန် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဟုသာ သူမ ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် မည်သူမှ မသိပေ.......</p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး သူမ မသိလိုက်ဘဲ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ပတ်သက်နေခဲ့သည်။</p> <p>တောက်...</p> <p>အကယ်၍သာ သူမ သိခဲ့လျှင် ထိုစဉ်က ထွက်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးတွင်သာ ကပ်နေပြီး ဤမြေခွေးမကို သူ့အနား မကပ်နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့ပေလိမ်မည်။</p> <p> ပိယောင်သည် နှုတ်ခမ်းလေးကို မသိမသာ စူလိုက်မိသည်။</p> <p>သူမ၏ ဘေးရှိ ယူကျင်း၏ ကြယ်တာရာကဲ့သို့ မျက်လုံးများမှာလည်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ပေါ်လွင်စေသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။</p> <p>အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးအောက်မှ အသားအရေမှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေ၏။</p> <p>ယူကျင်းသည် သူမရှေ့မှ လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ဖူး မြို့ရှိ လပြည့်ရေတွင်းတွင် သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပုံရိပ်ကို အမှတ်ရသွားသည်...။</p> <p>'မဟုတ်ဘူး... အတုတွေ...'</p> <p>'အကုန်လုံးက အတုတွေပဲ...'</p> <p>ယူကျင်းသည် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးကို မကြည့်မိရန် အတင်းကြိုးစားသော်လည်း ထိုပုံရိပ်မှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲပင်။</p> <p>ဝှစ်.....</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရောက်ရှိနေသူ အများအပြားမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာကြသည်။ ကျင့်ပင်အာသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လောဘတကြီး ကြည့်နေသော အကြည့်များကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူငယ်လေးက သူမကို အားပေးသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ...</p> <p>ငါ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်စေရဘူး... ဟု ဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ကျင့်ပင်အာက ပြုံး၍ ပြန်ထူးလိုက်သည်။ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော ဓားဆန္ဒတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ လေထုထဲတွင် စူးရှသော ဓားဆန္ဒများမှာ လူတိုင်း၏ လည်ပင်းနားတွင် အချိန်မရွေး ပိုင်းဖြတ်ရန် အသင့်ရှိနေသော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဝန်းရံနေတော့သည်။</p> <p>သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နားလည်သွားကြသည်။ အကယ်၍ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားမိသည်နှင့် ထိုဓားဆန္ဒမှာ သူတို့၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ချကာ အသက်ကို ယူသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဂလု..</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးသည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် တံတွေးကို မြိုချလိုက်မိသည်။</p> <p>ရှူး.....</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုဓားဆန္ဒမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုသူ၏ ခေါင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပြတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>.........</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ သူတို့သည် မျက်တောင်တောင် မခတ်ရဲဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေမိကြသည်။</p> <p>ကျိန်စာသင့်ပါစေ... တံတွေးတောင် မြိုချလို့ မရတော့ဘူးလား...</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲနှစ်ဦးဖြစ်သည့် ပိပို နှင့် ယွီရုံ တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များကို မြင်နေရသည်။</p> <p>အရမ်း အင်အားကြီးလွန်းတယ်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့ နှစ်ယောက်တည်းသာ ဆိုလျှင် ခုခံဖို့ စိတ်တောင် ကူးရဲကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ နှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဤသို့တွေးကာ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p>လူနှစ်ယောက်မှ မရလျှင် သုံးယောက်....... သုံးယောက်ကလည်း မနိုင်လျှင်... လေးယောက်ဆိုလျှင်တော့ နိုင်ရမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>မင်း တစ်ယောက်တည်းက ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ လေးယောက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး။</p> <p>မှန်ပေသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သက်ရှည်ခန်းမက အကြီးအကဲ တစ်ဦးတည်း စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>နောက်ထပ် ရှန်ကျင်း အကြီးအကဲ တစ်ဦးလည်း ပါဝင်လာပြီး သူသည် အမှောင်ထဲတွင် ချောင်းမြောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းဝင်များသည် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းကို အားကိုးရဲခြင်း မရှိသော်လည်း သက်ရှည်ခန်းမကိုမူ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယုံကြည်ကြသည်။</p> <p>အကြီးအကဲ ပိပို နှင့် ယွီရုံ တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်သည် .....</p> <p>"မင်းတို့တွေ အခုထိ လက်မလှုပ်ကြသေးဘူးလား"</p> <p>ရှူး.....</p> <p>စကားအဆုံးတွင် အမှောင်ထဲမှ နတ်လက်နက် တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် ဂျိချန်းဖန်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်...</p> <p>အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သက်ရှည်ခန်းမ အကြီးအကဲက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်...</p> <p>"ဟဲဟဲ"</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဝတ်စုံဖြူ လွင့်ပျံလျက် သူ၏ ခပတ်အစွန်းကိုသာ တည်ငြိမ်စွာ ဆွဲနှိမ့်ထားပြီး နောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို သတိမထားမိသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။</p> <p>"သတိထား..."</p> <p>ပိယောင်၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။</p> <p>သူမ၏ ဘေးရှိ ယူကျင်းသည်လည်း မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လွင်နေ၏။</p> <p>ဝှစ်.....</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>တောက်ပသော အပြာရောင် ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ချက်ချင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော ဓားဆန္ဒတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားရည်ရွယ်ချက်များမှာ သက်တံကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဓားရည်ရွယ်ချက်များမှာ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။</p> <p>ဒုန်း...</p> <p>ထို နတ်လက်နက်မှာ နတ်ဘုရားဓားနှင့် ထိမှန်သွားသည်။</p> <p>ချလွင်.....</p> <p>နတ်ဘုရားဓားမှ ကြည်လင်သော ဓားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော ဓားအလင်းက ထိုနတ်လက်နက်ကို ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားအလင်းများ ကွယ်ပျောက်သွားချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ထိုနတ်ဘုရားဓား၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်ပြာရောင် ရှိပြီး ဓားအိမ်၊ ဓားလက်ကိုင် သို့မဟုတ် ဓားသွားဖြစ်စေ မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော တောက်ပမှုများ ဖြာထွက်နေကာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။</p> <p>ကိုးကမ္ဘာနတ်လက်နက် ..... အမှောင်ဆီးနှင်းဓား...</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။</p> <p>ဤနတ်ဘုရားဓားကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူတို့သည် လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်ကြသည်...။</p> <p>ကျင်းယွမ်ကလန်၊ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်၊ လုရွှယ်ချီ...</p> <p>ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်နှင့် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်တို့၏ တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း လုရွှယ်ချီသည် သူမ၏ နာမည်ကို တစ်လောကလုံး သိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>လက်တစ်ဖက်တွင် လျိုဟယ်မှန် နှင့် အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် အမှောင်ဆီးနှင်းဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူမသည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှ ရွယ်တူများအားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>သူမသည် ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပေလော......</p> <p>ဝှစ်.....</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p>ချလွင်...</p> <p>မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော ဓားသံတစ်ခု မြည်ဟည်းသွားသည်။ အေးစက်လှပသော နတ်သမီး တစ်ဦးသည် အမှောင်ဆီးနှင်းဓား၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူမသည် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝတ်စုံစများမှာ လွင့်ပျံနေကာ ဆံနွယ်များမှာလည်း ဝဲဖြာနေ၏။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုလည်း ပျံ့နှံ့လာသည်။</p> <p>ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်...</p> <p>သူမသည် ရှန်ကျင်းနယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ်ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝှစ်.....</p> <p>လုရွှယ်ချီ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် တောအုပ်အတွင်းရှိ ထောင့်တစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ချောင်း‌ေြမာင်းတိုက်ခိုက်သော နတ်လက်နက်မှာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ချလွင်...</p> <p>အမှောင်ဆီးနှင်းဓား မှာ အိမ်မှ ကျွတ်ထွက်လာသည်။ ဓားဦးမှာ တောအုပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေ၏။ လုရွှယ်ချီ၏ လှပသော မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မြင်ရုံနှင့် မသိနိုင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင်... ကမ္ဘာမြေ၏ လေနှင့် တိမ်တိုက်များမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save