Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟဲ့ဟွမ်ဘဏ္ဍာတိုက်......</h2> <h2 style="text-align: center;">ကိုးကမ္ဘာ့ထူးခြားသတ္တု......</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p>အမှောင်ဆီးနှင်းဓား  ဓားအိမ်မှကျွတ်ထွက်သွားသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမရှိသော ဓားရည်ရွယ်ချက် များမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတစ်ခုလုံးကို ပျံနှံ့သွားသည်။</p> <p>“ဝှစ်.....”</p> <p>လုရွှယ်ချီသည် အမှောင်ဆီးနှင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လေထုထဲတွင် ရပ်တန့်နေ၏။</p> <p>သူမ၏ ကြည်လင်သောမျက်လုံးများက အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ကို အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် သက်ရှည်ခန်းမမှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲတစ်ဦး ပုန်းကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် တစ်ကမ္ဘာလုံး အရောင်အဆင်း ကွယ်ပျောက်သွားသယောင် ရှိတော့သည်။ အဆုံးမရှိသော တိမ်မည်းများ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာကာ လျိုပေါ်တောင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာ၏။ ဤသည်မှာ...</p> <p>ကျင်းယွမ်ကလန်၏ အံ့ဖွယ်လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်လေးပါးအနက် တစ်ခုဖြစ်သည့် ..... နတ်ဘုရားဓားဖြင့် မိုးကြိုးကို စေခိုင်းခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>သူမက စစချင်းမှာတင် အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို သုံးလိုက်တာလား။ နောက်ပြောင်နေတာလား......</p> <p>“ဝှစ်.....”</p> <p>တိမ်မည်းများမှာ ဆက်လက် စုစည်းနေဆဲပင်။</p> <p>ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်အတိကျသွားပြီး အပြာနုရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ပျံ့နှံ့လာကာ ထိုအထဲတွင် ပါရှိသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် လူတို့၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်နေရသည်။</p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p>အေးစက်လှပသော မိန်းကလေး၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေပြီး ဆံနွယ်များမှာလည်း ဝဲဖြာနေ၏။ သူမ၏ အလှမှာ ခေတ်အဆက်ဆက် မရှိခဲ့ဖူးသော အလှမျိုးပင်။</p> <p>သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ မြင့်မားသွယ်လျပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်နေပုံမှာ ကိုးကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။</p> <p>“ချလွင်.....”</p> <p>စူးရှသော ဓားသံများ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေသည်။</p> <p>အမှောင်ဆီးနှင်းဓားမှ တောက်ပသော ဓားရည်ရွယ်ချက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြင်ရုံနှင့်မသိနိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အထက်ရှိ တိမ်မည်းများကို ပိုမိုသိပ်သည်းစေသည်။</p> <p>လုရွှယ်ချီသည် ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ထား၏။ သူမ၏ အေးစက်လှပသော မျက်နှာမှာ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။</p> <p>သူမသည် ကြယ်တာရာခြေလှမ်းများကို လှမ်းလျက် လေထုထဲတွင် ကြယ်စင်အခင်းအကျင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်လျက် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓားကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြည်လင်အေးစက်သော အသံတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ဟိန်းထွက်သွား၏။</p> <p>“ကိုးကမ္ဘာမှ စွမ်းအားစု၊ နတ်မိုးကြိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲစေ။ မဟာကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှိန်အဝါ၊ ငါ့ဓားဖြင့် လမ်းညွှန်စေ...”</p> <p>စကားအဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံမှ လျှပ်စီးများမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p>နားကွဲမတတ် မိုးထွက်သံကြီး မြည်ဟည်းသွားသည်။ ကြီးမားလှသော လျှပ်စီးတန်းကြီးတစ်ခုမှာ အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ဆီသို့ သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ပစ်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဘုန်း.....”</p> <p>ထိုလျှပ်စီးမှာ နဂါးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားသယောင် ရှိသည်။ ၎င်းအတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါမှာ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးကို အသက်ရှူရ ကျပ်သွားစေသည်။</p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး......” သက်ရှည်ခန်းမမှ အနက်ရောင်ဝတ်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ နတ်လက်နက်ကို အမြန်ထုတ်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။</p> <p>သို့သော်... မြင်ရုံနှင့်မသိနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို လုံးဝ ပစ်မှတ်ထား လော့ခ်ချထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် သူ ဘယ်ကိုပဲ ပြေးပြေး၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ ဒဏ်ကို မလွဲမသွေ ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအချိန် တစ်ခဏချင်းအတွင်း မိုင်ပေါင်းများစွာကို ကျော်လွန်ကာ အဝေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်မှသာ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဝုန်း.....”</p> <p>ကိုးကမ္ဘာနတ်သမီးသည် ဓားကိုကိုင်ကာ မိုးကြိုးကို စေခိုင်းနေသည်။</p> <p>သူမ၏ ထူးကဲလှပသော မျက်နှာမှာ အေးစက်လျက်ရှိသည်။ ထိုလူငယ်လေးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်သာ သူမသည် အဆုံးမရှိသော နူးညံ့မှုကို ပြသတတ်သည်။</p> <p>၎င်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ သူမ၏ နူးညံ့သော အပိုင်းအစကို မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p>ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကျရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါမှာ သက်ရှည်ခန်းမ အကြီးအကဲပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းသွားသည်။</p> <p>သူ၏ အိုမင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး ကျန်ရှိနေသော အသက်ဓာတ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားခံလိုက်ရသည်။</p> <p>“ရှဲ ရှဲ ရှဲ.....”</p> <p>လျှပ်စီးများ ပတ်ဖြာနေ၏။ အနက်ရောင်ဝတ်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အလင်းကွယ်ပျောက်သွားသည်။</p> <p>သူသည် ကောင်းကင်ယံမှ အေးစက်လှပသော မိန်းကလေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် ..... “ဒါက... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”</p> <p>ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အကြီးအကဲ၊ လောကအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာနိုင်သော ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ဓားတစ်ချက်ကိုတောင် မတောင့်ခံနိုင်ဘူးတဲ့လား...</p> <p>ရှူး.....</p> <p>နတ်ဘုရားဓားဖြင့် မိုးကြိုးကို စေခိုင်းခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပါပေသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ လည်ပင်းများကို ကျုံ့ထားကြမိသည်။ သူတို့သည် မြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p>မိုးကြိုးများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး တိမ်မည်းများ လွင့်စင်သွားသည်။ အောက်ဘက်မှ အနက်ရောင်ဝတ်အကြီးအကဲမှာမူ အသက်ဓာတ် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မီးကျွမ်းသလို ဖြစ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးဓာတ်အကြွင်းအကျန်များသာ လက်ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>“ဝှစ်.....”</p> <p>လုရွှယ်ချီ၏ အကြည့်မှာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အောက်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပေါ်လာသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် သူမသည် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤနေရာတွင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးအထိ ရှိနေသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန် ဘေးမှာ ရှိနေသော်လည်း... ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အနည်းနှင့်အပြင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဒါကြောင့်လည်း ဂျိချန်းဖန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် မတိုက်ခိုက်သေးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>နေဦး... ပြင်းပြင်းထန်ထန် မတိုက်ခိုက်ဘူး ဟုတ်လား။</p> <p>ခေါင်းပြတ်သွားတဲ့ ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း တပည့်အသက်ရှင်နေသေးလျှင်..... “ ငါက တံတွေးတစ်ချက် မြိုချမိတာနဲ့တင် ခေါင်းပြတ်သွားတာ၊ အဲ့ဒါတောင် မပြင်းထန်သေးဘူးလား…”</p> <p> ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား လုပ်တဲ့ကိစ္စက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...</p> <p>ထိုအခိုက်တွင် လူတိုင်းမှာ ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ တောင့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လှုပ်တောင် မလှုပ်ရဲကြပေ။</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမမှ လူများမှာ ကြောက်လန့်နေကြပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းမှ လူများမှာမူ ဂျိချန်းဖန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိပေ။</p> <p>အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းကမူ သူတို့၏ အခြေအနေကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်...။</p> <p>ခေတ္တမျှ လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြရုံသာ ရှိတော့သည်။ သူတို့သည် ကျင့်ပင်အာက မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အံ့ဖွယ်သုံးပါးနတ်သမီး၏ ရုပ်အလောင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဦးချဂါရဝပြုပြီးနောက် အမွှေးတိုင်ထွန်းသည်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ပင်အာသည် အခေါင်းနားသို့ လာကာ သူမ ဆရာမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ဝမ်းနည်းစွာ ပြင်ဆင်ပေးပြီးနောက် မဆိုင်းမတွပင် အခေါင်းကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ကျင့်ပင်အာသည် အခေါင်းရှေ့တွင် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး လုရွှယ်ချီဘက်သို့ လှည့်ကာ အတင်းပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည် ..... “စီနီယာအစ်မ လု သွားကြစို့”</p> <p>ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး၏ မျက်နှာမှာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ရှည်ခန်းမမှ လူများမှာ ကျင့်ပင်အာက ကျင်းယွမ်ကလန်မှ လူများနှင့် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက်အထိ နီးစပ်သွားတာလဲဟု တွေးတောနေကြသည်။</p> <p>နတ်ဆိုးဘုရင်ဂိုဏ်းနှင့် အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းတို့မှာမူ ကျင့်ပင်အာသည် ကျင်းယွမ်ကလန်ထက် ဂျိချန်းဖန်နှင့် ပို၍ နီးစပ်နေသည်ဟု တွေးမိပုံရသည်။</p> <p>အမှန်တကယ်တွင်မူ နှစ်ခုလုံး မှန်ကန်နေပါသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မကြာမီမှာပင် သူတို့အားလုံး နားလည်သွားကြပါလိမ့်မည်။</p> <p>နောက်တစ်ပတ်ကျော်အတွင်း ကျင်းယွမ်ကလန်သည် ဟဲ့ဟွမ်ကျင့်စဉ်၏ မူလလမ်းစဉ်ကို ပြန်လည် တည်ထောင်ကြောင်း တစ်လောကလုံးကို ကြေညာတော့မည် မဟုတ်ပါလား...။</p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှ လူများ အားလုံး နားလည်သွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>“သွားကြစို့။”</p> <p>လုရွှယ်ချီက အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ သူမသည် ဝါးခပတ်ဆောင်းထားသော ဂျိချန်းဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျင့်ပင်အာကိုပါ ခေါ်ဆောင်လျက် သူမ၏ ဓားဖြင့် ကိုယ်တိုင် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p>“ဝှစ်.....”</p> <p>အပြာရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းသွားသည်။ အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင် ရောယှက်နေသော အလင်းတန်းတစ်ခုကလည်း နောက်ကကပ်လျက် လိုက်ပါသွား၏။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်တို့ အဖွဲ့သည် လျိုပေါ်တောင်မှ ထွက်ခွာသွားသယောင် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မထွက်ခွာသေးပေ။</p> <p>ကျင့်ပင်အာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူတို့သည် ရှောင်ယောက်စမ်းချောင်းအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူတို့သည် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“ဘုန်း...”</p> <p>ဘဏ္ဍာတိုက်ကို စောင့်ကြပ်နေသော တပည့်များကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦးစလုံး ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>ထို့နောက် အိတ်များကို ယူကာ နတ်ဆေးဝါးများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ပစ္စည်းမှန်သမျှကို မရွေးချယ်တော့ဘဲ အတင်းအဓမ္မ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းကြတော့သည်။</p> <p>“မဖြစ်ဘူး၊ နောက်ဆိုရင် ပစ္စည်းတွေ ထည့်လို့ရတဲ့ နတ်လက်နက်တစ်ခုလောက်တော့ ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားရမယ်” ဟု ဂျိချန်းဖန်က စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ ပစ္စည်းများစွာကို ကိုယ်တိုင် သယ်ဆောင်နေရသည်မှာ အလွန်ပင် အဆင်မပြေလှပေ။</p> <p>“ဟင်...”</p> <p>ခရီးတစ်ဝက်တွင် ဂျိချန်းဖန်သည် ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းရှိ လက်ဝါးခန့်သာရှိသော ကိုးကမ္ဘာ့ထူးခြားသတ္တု အပိုင်းအစလေး တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>“နှမြောစရာပဲ၊ နည်းလွန်းတယ်”</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က နှမြောတသစွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ဤသတ္တုမှာ ကောင်းကင်ပြင်ပမှ ကျလာသော ဥက္ကာခဲသံမဏိ တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လုရွှယ်ချီ၏ လက်ထဲမှ အမှောင်ဆီးနှင်းဓားကိုလည်း ဤပစ္စည်းဖြင့်ပင် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဤလက်ဝါးခန့် အပိုင်းအစလေးမှာ အရည်ကျိုပြီးလျှင် ဆံထိုးတစ်ချောင်းစာတောင် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့၊ သိမ်းထားလိုက်မယ်”</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လုရွှယ်ချီနှင့် ကျင့်ပင်အာတို့ မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ အမျိုးမျိုးသော ရတနာများနှင့် ပစ္စည်းများကို တက်တက်ကြွကြွ သိမ်းဆည်းနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ တွေ့သမျှ အကုန်ယူနေကြသော အပြုအမူမှာ လူကို တစ်မျိုး စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးစွမ်းလှသည်။</p> <p>အေးစက်မြင့်မြတ်လှသော နတ်သမီးလေး လုရွှယ်ချီပင်လျှင် ဤအလုပ်တွင် အတော်လေး စိတ်ပါဝင်စားနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save