Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">တကယ့် ပါရမီရှင်ပါလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက ကျန်းနန် စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကိုယ်ဖျောက်ရန်အတွက် ထောင့်တစ်နေရာကို အရင်ရှာလိုက်ကာ ဤတစ်ခေါက်၌ သူ၏ ရရှိမှုများကို စစ်ဆေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ လဲလှယ်လို့ရတဲ့သက်တမ်း စုစုပေါင်း ၇၄ နှစ် ရလိုက်တယ်၊ ရက်အနေနဲ့ တွက်ရင် ၂၇,၀၀၀ ရက်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>“လဲလှယ်လို့မရတဲ့သက်တမ်းကျတော့ ပန်းပွင့်ခြင်းကျိန်စာကနေတဆင့် အနှစ် ၄၈၀ ကျော်လောက် ငါ ဝါးမျိုနိုင်ခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>ဤလူများ၏ လဲလှယ်၍မရသောသက်တမ်းမှာ အလွန် နည်းပါးလွန်းလှသည်ဟု ချင်ဖုန်းမှာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ခေါက်၌ သူက လူလေးဆယ်ကျော်၊ ငါးဆယ်နီးပါးကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသူများထဲမှ တချို့က အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေသော အဖိုးကြီးများ ဖြစ်နေကြောင်းကိုမူ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူတို့အားလုံးက နတ်ဘုရားစွန့်ပစ်ဂိမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီးနောက် အပြင်မထွက်လာခင်၌ အဆင့် ၃ အထိ တင်ခဲ့ကြရာ ထိုအဆင့်တင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၌ပင် အကြိမ်များစွာ သေဆုံးခဲ့ကြပြီးဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ လဲလှယ်၍မရသောသက်တမ်း အများစုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ဤတစ်ခေါက်၌ ချင်ဖုန်း၏ ရရှိမှုများက ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုလေးတင် သူက အန်းယွီနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရာ ပစ္စည်းကိရိယာများစွာ ရောင်းချခဲ့ရသည်ပပင် သက်တမ်း ရက် ၂၀,၀၀၀ ထက် နည်းခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်လာရုံဖြင့် သူက သက်တမ်း ၂၇,၀၀၀ ရက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တန်ကြေးအရ တွက်ကြည့်လျှင် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို အပြည့်အဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ကိုယ်ပိုင် လဲလှယ်၍မရသောသက်တမ်းမှာလည်း ၂၃၂၇ နှစ်အထိ စုဆောင်းမိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“တကယ့်ကို ငွေတွင်းကြီးပါလား”</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကျန်းနန်စားသောက်ဆိုင်ကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးမှ ရဲကားဥဩသံများကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ‘ပန်းပွင့်ခြင်းကျိန်စာ’ က အလွန်အမင်း ထိရောက်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရရှိမှုများက အလွန် ကြွယ်ဝရုံသာမကချေ။</p> <p> </p> <p>သေမင်းတမန် ပန်းပွင့်ကို အသုံးပြု၍ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ လူအားလုံး၏ အလောင်းများ၊ သွေးစွန်းမှုများနှင့် အခြားသော သဲလွန်စများ အားလုံးကို ဖြူဖျော့ဖျော့ မြူခိုးများအဖြစ် အငွေ့ပျံသွားစေကာ အပြည့်အဝ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>တုန်းဖန်မိသားစု၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင် အားလုံးနှင့်အတူ လုံခြုံရေးအစောင့် ဆယ်ယောက်ကျော်မှာ လေထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရဲများ ရောက်လာရင်ပင် ဘာသဲလွန်စမှ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>တုန်းဖန်မိသားစု ပျောက်ဆုံးသွားမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကိုမူ ချင်ဖုန်းက ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်များက နောင်တွင် ပို၍ အဖြစ်များလာတော့မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>မဟာရှနိုင်ငံ၏ အစိုးရရဲတပ်ဖွဲ့အတွက်မူ ၎င်းကို ပျောက်ဆုံးမှုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ပြီး ဆက်လက် စုံစမ်းတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းက ‘အရိပ်’ နှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟု သူတို့ သံသယရှိလျှင်ပင် သူတို့ထံ၌ မည်သည့်သက်သေမှ ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကနဦး ကသောင်းကနင်းအခြေအနေများက ရက်အနည်းငယ်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေမည်ဖြစ်ကြောင်း ချင်ဖုန်းက မှတ်မိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူများစွာက ဂိမ်းထဲမှ ထွက်လာရန် မဝံ့ရဲကြသလို ဂိမ်းထဲတွင်လည်း အပြင်ထွက်၍ မိစ္ဆာများကို မသတ်ရဲကြဘဲ လုံခြုံရေးဇုန်များထဲတွင်သာ ပုန်းအောင်းနေရဲကြကာ တစ်ခါတစ်ရံ စားသောက်ရန်နှင့် အိမ်သာတက်ရန်အတွက်သာ လိုင်းအောက်ကြပြီးနောက် အွန်လိုင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ဝင်ကြမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>မဟာရှနိုင်ငံ အစိုးရအနေဖြင့် ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ လူသစ်စုဆောင်းခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ သူတို့၏ လျှို့ဝှက်အလုပ်အကိုင်ဖြစ်သော ‘စုံစမ်းထောက်လှမ်းသူ’ အဖွဲ့ဝင်များကို လက်တွေ့ကမ္ဘာဆီသို့ သူတို့၏ အလုပ်အကိုင်စွမ်းရည်များ ထုတ်ယူနိုင်စေပြီးမှသာ ရာဇဝတ်ကောင်များကို မနည်း ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် အခြေအနေများကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ အလောင်းများနှင့် သဲလွန်စများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရာတွင် အလွန်စေ့စပ်သေချာလှသော ချင်ဖုန်း၏ နည်းလမ်းများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ ‘စုံစမ်းထောက်လှမ်းသူ’ ၏ အလုပ်အကိုင် စွမ်းရည်များကပင် မည်သည့် သဲလွန်စကိုမျှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းအဆင့်များတွင် ထိုအချိန်က ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုနိုင်မည့် အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်နိုင်သော စွမ်းရည်တချို့ကို သူတို့ ရရှိနိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင်တို့ပါ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် ထိုသို့သော စွမ်းရည်များမှာ ပထမနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း၌ ပေါ်လာရန်က လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်က ချန်ရှီရှီပဲ”</p> <p> </p> <p>“ချန်ရှီလုပ်ငန်းစုရဲ့ ရုံးချုပ်က နတ်ဘုရားစွန့်ပစ်ဂိမ်းကြီး မဆင်းသက်လာခင်ကတည်းကတင် မြောက်အမေရိကတိုက်ကို ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ပြီ၊ ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ကလည်း မြောက်အမေရိကတိုက်မှာပဲ ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>“လောလောဆယ် ငါကိုင်တွယ်လို့ရတာက ချန်ရှီရှီတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>“သူ့ကို အရင် ရှင်းပစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျန်းဟိုင်မြို့ကနေ နတ်ဆိုးမြို့တော်ကို သွားဖို့ဆိုရင် ကီလိုမီတာ ၃၀၀ နီးပါး ဝေးတယ်။ လမ်းလျှောက်သွားရင် နှစ်နာရီ၊ သုံးနာရီလောက် ကြာလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒါက အရမ်း အချိန်ဖြုန်းရာကျတယ်”</p> <p> </p> <p>“ငါ စီးစရာတစ်ခုခုလောက် ရအောင် နည်းလမ်းရှာရမယ်”</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူက ကျန်းဟိုင်မြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် ကိုယ်ဖျောက်လျက် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။ အေးစက်သော ညလေပြေက တိုက်ခတ်နေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူများစွာကိုလည်း သူ မမြင်တွေ့ခဲ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>စားသောက်ဆိုင် တော်တော်များများကလည်း ပိတ်ထားကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လမ်းပေါ်တွင် ပို့ဆောင်ရေးယာဉ်မောင်းတစ်ယောက်ကိုပင် သူ မတွေ့ခဲ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက ဟိုတယ်ကြီးတစ်ခုကို မရှာတော့ဘဲ သာမန်တည်းခိုခန်းတစ်ခုကိုသာ အလွယ်တကူ ရှာဖွေပြီး ဝင်ရောက်တည်းခိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ ဟိုတယ်ကြီးများ၏ စီးပွားရေးစနစ်က နှေးကွေးစွာ လည်ပတ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း တည်းခိုခန်းများကမူ အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ရန် ပို၍ အဆင်ပြေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ချင်ဖုန်းက ဖုန်းယူမလာခဲ့သဖြင့် သက်တမ်းဖြင့်သာ ပေးချေနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူက သက်တမ်း ၁ နာရီကို တိုက်ရိုက် ပေးချေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက အလွန်နည်းပါးပုံရသော်လည်း တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားစေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူဌေး၊ အထဲကို ဝင်ပါခင်ဗျာ...”</p> <p> </p> <p>လက်ရှိတန်ဖိုးသတ်မှတ်ချက် ၁:၃၀,၀၀၀ အရ သက်တမ်း ၁ နာရီဆိုသည်မှာ ယွမ် ၁၂၅၀ နှင့် ညီမျှနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်၌ အစိုးရက ငွေစက္ကူများကို ရိုက်နှိပ်ခြင်းများ စတင်ရပ်တန့်နေပြီဖြစ်ကာ သက်တမ်းပေါ် အခြေခံသော စီးပွားရေးစနစ်သစ်တစ်ခု မပေါ်ပေါက်လာခင်အထိ ငွေသား၏ တန်ဖိုးမှာလည်း ဆက်လက်ကျဆင်းနေဦးမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ခေါက်ဆွဲပြုတ်တစ်ပန်းကန်ကို ဝယ်ယူ၍ စားသောက်လိုက်ပြီး ရေချိုးသန့်စင်ကာ ဂိမ်းထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက အစားအသောက်အတွက် လောမနေခဲ့ချေ။ မကြာခင်ပင် အထူးအစားအသောက်အရင်းအမြစ်များ ပေါ်လာမည်ဖြစ်ကာ ထိုအချိန်မတိုင်ခင်အထိ သူက ရရှိနိုင်သမျှကိုသာ စားသောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက မျက်လုံးများကို ဆယ်စက္ကန့်ခန့် မှိတ်ထားလိုက်ချိန်၌ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း မှေးမှိန်သွားကာ တစ်ပိုင်းတစ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>【နတ်ဘုရားစွန့်ပစ်ဂိမ်းမှ ပြန်လည်ကြိုဆိုပါသည်။】</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ အသိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူမျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်၌ သူ၏ အောက်ဘုံဝိညာဉ်နယ်မြေ နန်းတော်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်သာရှိသော မြေအောက်နန်းတော်ထဲတွင် ရေစက်ကျသံများက ခပ်သဲ့သဲ့ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်မှာ ၎င်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး စိုစွတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အစီအစဉ်မှာ မိစ္ဆာများ အများအပြားရှိနေသေးချိန်တွင် ကျန်းဟိုင်မြို့ဟောင်းအပျက်အစီးများကို ရှင်းလင်းရန်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အမြန်ဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် မြို့ဟောင်းအပျက်အစီးများထဲတွင် ငွေအဆင့်နှင့် ရွှေအဆင့်ဘော့စ်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးပြီး ၎င်းတို့ထံမှ ကျကျန်ခဲ့သော ပစ္စည်းများကလည်း မဆိုးလှချေ။ ၎င်းတို့ကို ရောင်းချကာ သက်တမ်းအချို့ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ အွန်လိုင်းတက်လိုက်ချိန်၌ ရုတ်တရက် ဝင်လာသော သီးသန့်စာတစ်စောင်က သူ၏ အစီအစဉ်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အန်းယွီပင်။ “ဂုရုကြီး ဂုရုကြီးရေ...၊ အခုလေးတင် ရှောင်ဟေးက မြို့ဟောင်းအပျက်အစီးတွေထဲမှာ သင်္ချိုင်းဂူဝင်ပေါက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝင်ပေါက်မှာ ရွှေအဆင့် အငြိုးတကြီးတစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ သူ့ကို မနိုင်ဘူး... ကျွန်မတို့ နေရာအမှတ်အသားကိုတော့ မှတ်ထားလိုက်တယ်၊ ဂုရုကြီး သွားစမ်းကြည့်ချင်လား”</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ရှောင်ဟေး ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒါက မက်မွန်သီးမည်း တာ့လီကျိလေ... ဂုရုကြီးက သူ့ကို ရှောင်ဟေးလို့ ခေါ်လိုက်တော့ ကျွန်မတို့ အားလုံးကလည်း သူ့ကို ရှောင်ဟေးလို့ပဲ ခေါ်လိုက်ကြတာ၊ ဟားဟား”</p> <p> </p> <p>အန်းယွီက ပြောပြီးနောက် သူမဘာသာ ပြန်ရယ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“...”</p> <p> </p> <p>လင်းလီယွီပင်။</p> <p> </p> <p>သူမပဲ ဖြစ်နေပြန်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “သူက အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုရှာတွေ့သွားတာလဲ”</p> <p> </p> <p>အန်းယွီက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ “ဂုရုကြီးက ကျွန်မတို့ကို အစပြုမြို့ငယ်လေးဆီ ပြန်သွားခိုင်းတယ် မဟုတ်လား။ အဲ့ဒီကို ပြန်တဲ့လမ်းမှာ မိစ္ဆာအသေးလေးတွေကို ရှောင်ဖို့အတွက် ကျွန်မတို့ နည်းနည်း လမ်းကွေ့သွားလိုက်တာ၊ အဲ့ဒီလို လမ်းလျှောက်သွားရင်းနဲ့ ရုတ်တရက် တစ်ယောက်ယောက် ပျောက်သွားတာကို ကျွန်မတို့ သတိထားမိလိုက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မတို့ အတော်ကြာအောင် လိုက်ရှာပြီးမှ ရှောင်ဟေးက တွင်းတစ်တွင်းထဲကို ခြေချော်ကျသွားတာဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒါက သင်္ချိုင်းဂူရဲ့ အထူးနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေတော့ အဖွဲ့ချန်နယ်ကို အသုံးပြုလို့ မရဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မတို့က တွင်းထဲကို လိုက်ဆင်းသွားတော့ အဆင့် ၁၂ ရွှေအဆင့် ဘော့စ်တစ်ကောင်က ကျွန်မတို့ကို လိုက်တိုက်ခိုက်ရော၊ ကျွန်မတို့ အပြေးမြန်လို့ တော်သေးတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“အခု ကျွန်မတို့ ရှဲလ်မြို့ငယ်လေးဆီ ပြန်ရောက်နေပြီ။ ဂုရုကြီးက သင်္ချိုင်းဂူဆီ သွားချင်တယ်ဆိုရင် နေရာအမှတ်အသားကို ကျွန်မ ပို့ပေးမယ်လေ”</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းပင် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းခြင်းငါးလေးက တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်းငါးလေး ပီသလှခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူမက မြို့ဟောင်းအပျက်အစီးများကြား၌ လမ်းလျှောက်နေရင်း တွင်းထဲသို့ ခြေချော်ကျသွားပြီးနောက် သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသည်မှာ မည်သို့သော ဖြစ်နိုင်ချေမျိုးပါနည်း။</p> <p> </p> <p>သင်္ချိုင်းဂူများ၊ ယုံကြည်ခြင်းဗိမာန်များနှင့် ကျိန်စာသင့်အပျက်အစီးများကဲ့သို့သော နေရာများမှာ ကျပန်းပေါ်လာတတ်သော တောရိုင်းအခွင့်အရေးများဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ၎င်းကို ရှင်းလင်းပြီး နောက်ဆုံးဘော့စ်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဆိုပါက ဆုကြေးများမှာ အလွန် များပြားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးဆုကြေးအချို့ပင် ရှိနေနိုင်သေး၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းမှ ယခု လိုချင်နေသော စီးတော်ယာဉ်များ အပါအဝင် ၎င်းတို့လည်း ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ချင်ဖုန်းက ပြန်စာပို့လိုက်၏။ “ကောင်းပြီလေ၊ နေရာအမှတ်အသားကို ပို့ပေးပါ”</p> <p> </p> <p>အန်းယွီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်စာပို့လာသည်။ “အင်း အင်း၊ ဂုရုကြီး မလိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ထွက်လာခဲ့ရင် ကျွန်မတို့ကို ရောင်းပေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်”</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကား သူမ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ပင်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် သူမထံ၌ လဲလှယ်၍ရသောသက်တမ်းများ အများအပြား ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက ပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် စွမ်းရည်စာအုပ်များ ပိုရလေလေ၊ သူတို့၏ တိုးတက်မှုက ပိုမြန်လေလေ ဖြစ်မည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူမက ထိုသင်္ချိုင်းဂူ၏ နေရာအမှတ်အသားကို ချင်ဖုန်းထံသို့ အခမဲ့ တိုက်ရိုက်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ခုခုနှင့် လဲလှယ်ရန်ပင် မတွေးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းက နေရာအမှတ်အသားကို လက်ခံရရှိလိုက်ပြီး အန်းယွီ၏ သဘောထားကြီးမှုကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းဖွဲ့ရတာ ငါ သဘောကျတယ်”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချင်ဖုန်းက အောက်ဘုံဝိညာဉ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကိုယ်ဖျောက်လိုက်ပြီးနောက် အခြားတစ်ဖက်မှ ပေးထားသော နေရာအမှတ်အသားဖြစ်သည့် ကီလိုမီတာ ၁.၄ ခန့် ဝေးကွာသော မြို့ဟောင်းအပျက်အစီးများဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မိစ္ဆာအချို့ကို သူက ရှင်းလင်းသွားခဲ့ကာ တိုက်ပွဲဝင်ပစ္စည်းများကိုလည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်၌ပင် အန်းယွီပေးထားသော နေရာအမှတ်အသားသို့ သူ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်တွင် အပျက်အစီးများကြားရှိ ခြံဝင်းတစ်ခုထဲ၌ ရေတွင်းတစ်တွင်းကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“…”</p> <p> </p> <p>“ဝင်ပေါက်က ရေတွင်းလား”</p> <p> </p> <p>“သူက လမ်းလျှောက်နေရင်းနဲ့ ဒီရေတွင်းထဲကို ပြုတ်ကျသွားတာလား”</p> <p> </p> <p>ချင်ဖုန်းမှာ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီး လင်းလီယွီက တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပင်။ သူက မနေနိုင်တော့ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save