Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မက်မွန်ပွင့် မီးတောက်မျိုးစေ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နာ့လန်ကျဲအဖို့မူ တစ်ဖက်လူမှာ 'ခုနစ်ထွေ ပုံရိပ်ယောင် မိုးပြာဝိညာဉ်ရည်' ကို အလိုရှိနေသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ကျန်းချန်က သူ့ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ကူညီပြီး 'သံပူတံဆိပ်ခတ် အဆိပ်မြွေဟောက်' အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် သူ့ကို ကယ်တင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ ထို 'ခုနစ်ထွေ ပုံရိပ်ယောင် မိုးပြာဝိညာဉ်ရည်' ကိုပင် အခွင့်ကောင်းယူကာ လုယူသွားနိုင်ချေရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က "မှော်ဆေးဆရာများ ညီလာခံ စတော့မှာ မဟုတ်လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နာ့လန်ကျဲမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ "နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပါ၊ သခင်လေးက မှော်ဆေးဆရာများ ညီလာခံကို စိတ်ဝင်စားလို့လားခင်ဗျာ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နည်းနည်းပျင်းနေတာနဲ့ပဲ အပျော်သဘော ဝင်ပါကြည့်မလို့ပါ" ဟု ကျန်းချန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နာ့လန်ကျဲက "ရန်ယန်... သခင်လေးကို မှော်ဆေးဆရာများ ညီလာခံက အရောင်းအဝယ်စျေးတန်းဆီ လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါဦး၊ အဲ့ဒီမှာ တန်ဖိုးကြီးပြီး ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ရတနာတချို့ ရှိတတ်တယ်" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်မှာလည်း ထိုအရောင်းအဝယ်စျေးတန်းရှိ ပစ္စည်းများသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ကြားဖူးသဖြင့် မိမိလိုအပ်မည့်အရာ ရှိ၊ မရှိ ကြည့်ရှုရန် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>နာ့လန်ရန်ယန်က "သခင်လေး... ဘယ်လိုလုပ်ချင်ပါသလဲရှင့်" ဟု ချိုသာစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီကိုပဲ သွားချင်တာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပခုံးတွန့်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက "ရန်ယန်... ကိုယ်တစ်ခါမှ မမေးဖြစ်သေးဘူး၊ မင်းရဲ့ဆရာက ဘယ်မှာလဲဟင်" ဟု ဆက်မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာက ဂိုဏ်းရဲ့တာဝန်တစ်ခုနဲ့ အပြင်သွားနေလို့ အခုထိ ပြန်မရောက်သေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ သခင်လေး... ဆရာပြန်ရောက်လာရင် သခင်လေးကို သေချာပေါက် လာရှာမှာပါ"</p> <p> </p> <p>"တပည့်တွေရှေ့မှာလည်း ဆရာက သခင်လေးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကျော်ဇောမှုတွေကို မကြာခဏ ပြောပြလေ့ရှိတယ်၊ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေသာ သခင်လေး ဒီမှာရှိနေတာကို သိရင် သိပ်ဝမ်းသာကြမှာပဲ" ဟု နာ့လန်ရန်ယန်က ချစ်စဖွယ် လျှာလေးထုတ်ကာ နောက်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားလိုက်သောအခါ ကျန်းချန်က ပြုံးပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>နာ့လန်ကျဲနှင့် နာ့လန်ဆုကို နှုတ်ဆက်ကာ နာ့လန်ရန်ယန်၏ နောက်သို့လိုက်ကာ အရောင်းအဝယ်စျေးတန်းဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နာ့လန်ဆုက သူ့ဖခင်၏ အတွေးကို ရိပ်မိပုံရပြီး "ဖေဖေ... ဖေဖေ့အတွေးက သားနဲ့ အတူတူပဲ ထင်တယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း..."</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟောင်း နာ့လန်ကျဲက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ "မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊ ရန်ယန်က ထက်မြက်ပြီး လှတယ်ဆိုပေမဲ့ သူမရဲ့နယ်ပယ်နဲ့ အဆင့်အတန်းကတော့..." ဟု ဆိုကာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး၏ အနာဂတ်သည် ဤနေရာလေးတင် ကန့်သတ်မနေနိုင်သည်ကို သူကောင်းစွာသိသည်။ ရန်ယန်၏ အင်အားနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ ကျန်းချန်နှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်နိမ့်ပါးနေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး နီးစပ်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p> </p> <p>ကျားမာနိုင်ငံတော်၏ အရောင်းအဝယ်စျေးတန်းသည် အလွန်စည်ကားလှသည်။ ကျန်းချန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုရင်း ဆေးဘက်ဝင်အပင်တစ်ပင်ကို ကောက်ယူစစ်ဆေးလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ပစ္စည်းများစွာရှိသော်လည်း အမှန်တကယ် အဖိုးတန်သောအရာမှာ ရှားပါးလှသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်ယန်က "သခင်လေး... ဒီ 'အနီရောင်အသီးမြက်' က အဆင့်ငါးဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ သင့်တော်မယ်ထင်တယ်နော်" ဟု ဆိုကာ အပင်တစ်ပင်ကို ကောက်ယူပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က ထိုအပင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီမြက်ရဲ့ ဆေးအာနိသင်က သာမန်ပါပဲ၊ ဒါနဲ့ အဆင့်ငါးဆေးလုံး ဖော်စပ်မယ်ဆိုရင် အနယ်တွေ အများကြီး ကျန်နေခဲ့ပြီးတော့ အာနိသင်ကလည်း ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ဝေဖန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟေ့ လူငယ်လေး... မင်းပြောတာ မှားနေပြီ" ဟု စျေးသည်မှာ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး "ဒီ 'အနီရောင်အသီးမြက်' က မှော်သားရဲတောင်တန်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာက ရလာတာ၊ အဆင့်သုံး သားရဲတစ်ကောင် စောင့်ကြပ်နေတဲ့အပင်ကွ၊ အဆင့်လေး မှော်ဆေးဆရာတွေတောင် အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြတာ၊ ကြည့်ရတာ မင်းက ဘာမှမသိတဲ့ အပျော်တမ်းသမား ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က ထိုသူ၏စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အပင်ကို မူလနေရာပြန်ထားလိုက်ကာ ရန်ယန်နှင့်အတူ ရှေ့ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာရှိ စျေးသည်အများစုမှာ လူလိမ်လူညာများသာဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းအညံ့များကို တန်ဖိုးကြီး အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးများ၏ စျေးနှုန်းအတိုင်း ရောင်းချနေကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လိုက်ပြီး "သွားကြစို့၊ တခြားဟာတွေ ဆက်ကြည့်ရအောင်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ကျန်းချန်၏ အကြည့်မှာ စင်တစ်ခုပေါ်ရှိ ဖန်ပုလင်းငယ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"အိုး..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန် မျက်ခုံးပင့်သွားမိသည်။ ဤနေရာတွင် ထူးခြားသော မီးတောက်မျိုးစေ့ရှိမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် လျှောက်သွားကာ ထိုပုလင်းကို ကောက်ယူကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေး... ဒီ 'မက်မွန်ပွင့် မီးတောက်မျိုးစေ့' ကို လိုချင်တာလား၊ အဆင့်လေး ဆေးလုံးဖော်နည်းပါတဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံခံ ဆေးနည်းတစ်ခုနဲ့ လဲရမယ်" ဟု စျေးသည်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အထူးဖော်မြူလာ ဆေးနည်းတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဤမက်မွန်ပွင့် မီးတောက်မျိုးစေ့မှာ ရှောင်ရီရှန်အတွက် အသုံးဝင်လိမ့်မည်ဟု သူတွေးမိသည်။</p> <p> </p> <p>နောင်တွင် သူမအတွက် ပိုကောင်းသည့် ကောင်းကင်မီး‌တောက်ကို ရှာပေးရန် သူ စိတ်ကူးထားသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ဤမီးတောက်မှာ သူမနှင့် သင့်တော်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမီးတောက်သည် ကြီးကျယ်လှသော အရာမဟုတ်သော်လည်း လှပပြီး သူစိုက်ပျိုးထားသော မက်မွန်တောနှင့်လည်း အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေသည်။ မက်မွန်ပန်းမီးတောက်နှင့် မက်မွန်ပန်းတောတို့က တကယ့်ကို လိုက်ဖက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်လေးဆေးလုံးအတွက် ဖော်မြူလာတစ်ခုသည် အဖိုးတန်သော်လည်း သူနှစ်သက်သောပစ္စည်းကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ မည်သည့်စွန့်လွှတ်မှုမျိုးနှင့်မဆို ထိုက်တန်သည်ဟု ယူဆထားသည်။</p> <p> </p> <p>စျေးသည်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားသည်။ ကျန်းချန်၏ ရက်ရောမှုကို အံ့သြသွားကာ ဤကဲ့သို့သော အဖိုးတန်လှသည့် ပစ္စည်းကို  ထုတ်ပေးသည်မှာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ဈေးသည်၏မျက်လုံးမှာ လောဘရိပ်တက်လာကာ "ဟေ့ လူငယ်လေး... မင်းပေးတဲ့ ဖော်မြူလာ ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်က မှုန်နေတယ်" ဟု လိမ်ညာပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က ရပ်လိုက်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကာ "လူလိမ်ဆိုင်ပဲ" ဟု အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရန်ယန်လည်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူမ၏ သခင်လေးက ထိုသို့ ဖတ်မရသောဖော်မြူလာကို ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်သည်ကို သူမ ယုံကြည်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်ရောက်လာကြရင်း မည်သူဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်ပဲဖြစ်ပြန်ပြီလား၊ နာမည်ဆိုးနဲ့‌ကျော်ကြားတဲ့ ကလိမ်ကကျစ်ကောင်ပဲ၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဒီလူငယ်လေးတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ" ဟု တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က ထိုလူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီလိုမျိုး ကောက်ကျစ်တဲ့ ဆိုင်နဲ့ တိုးမိလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး၊ မင်း ကြည့်ရတာ လူတွေကို တော်တော်လေး ပေါ့သေးသေးလို့ ထင်နေတဲ့ပုံပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ ကောင်ဆိုးလေး... ငါ့ကို ဘယ်လိုတောင် မရိုမသေ ပြောရဲတာလဲ၊ ဒီနေ့ မင်းကို ငါ သင်ခန်းစာမပေးလိုက်ရရင်၊ ဒီမိုးကောင်းကင်အောက်မှာ ဘယ်သူက ဘုရင်လဲဆိုတာ မင်း တကယ် သိမှာမဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဤသို့ပြောပြီးနောက် အဆင့်သုံး မှော်ဆေးဆရာသည် ဘာစကားမှ မပြောတော့ဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။ သို့သော် ကျန်းချန်ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကိုသာ ထုတ်ပြလိုက်သည်။ အသံလှိုင်းတစ်ခု၏မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ထိုမှော်ဆေးဆရာသည် အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ တခဏအတွင်းမှာပင် ထိုအဆင့်သုံး မှော်ဆေးဆရာသည် ဝေဟင်ထက်၌ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အား..."</p> <p> </p> <p>အဆင့်သုံး မှော်ဆေးဆရာသည် ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူနှင့် အသက်ပျောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုနေရာရှိ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများသည် ကြောက်ရွံ့တုန်ရီသွားကြပြီး အချို့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်သည် မက်မွန်ပွင့် မီးတောက်မျိုးစေ့ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဆိုင်ပေါ်ရှိ အထူးတိုက်ခိုက်ရေးပညာ ပါဝင်သော အချက်ပြ ကျောက်စားပြားကိုလည်း သတိရကာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို နောက်ပိုင်းတွင် ရှောင်ရီရှန် သို့မဟုတ် ချင်းလင်းကို ပေးမည်ဟု သူတွေးလိုက်၏။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဤအရာကို အလွန်နှစ်သက်ကြလိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။</p> <p> </p> <p>နာ့လန်ရန်ယန်က သူမ၏ ချယ်ရီရောင် နှုတ်ခမ်းလွှာလေးကို အနည်းငယ်ဖွင့်ဟ၍ "သခင်လေး... ဒီက အစောင့်တွေကို အကြောင်းကြားသင့်သလားရှင့်" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းပဲ သူတို့နဲ့ သွားပြီး ညှိနှိုင်းလိုက်ပါ၊ ငါကတော့ ဒီလူတွေနဲ့ အချိန်ကုန်မခံချင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်သည် အနီးနားရှိ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ကြည့်ရှုနေသူများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့ အကြည့်ခံရသည့် ခံစားချက်ကို သဘောမကျပေ။</p> <p> </p> <p>နာ့လန်ရန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ လှည့်ထွက်သွားပြီး စားပွဲပေါ်၌ ကျန်ရှိနေသော ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ မယူလျှင် အခြားသူများက ယူသွားကြမည် သို့မဟုတ် အင်ပါယာက သိမ်းဆည်းသွားမည်ကို သူမ သိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို နောက်တစ်ခေါက် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုသော်လည်း အသုံးဝင်မည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ သို့မဟုတ် ရတနာများကို ထပ်မံမတွေ့ရှိတော့ပေ။ ပစ္စည်းအများစုမှာ အဆင့်နိမ့်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save