Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းသမီးလေး ယောင်ယွဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖရန့်က လေသံကို အသာ နှိမ့်လိုက်ပြီး "သခင်လေး... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျားမာနိုင်ငံတော်ရဲ့ မှော်ဆေးဆရာအသင်းတစ်ခုတည်း တက်ရောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အိဇုမိုအင်ပါယာက လူတွေလည်း တက်ရောက်ကြမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းချန် မြှောက်ထားသော ညာဘက်လက်မှာ ရုတ်တရက် တန့်သွားသည်။ အိဇုမိုအင်ပါယာ၏ မှော်ဆေးဆရာအသင်း... အိဇုမိုအင်ပါယာနှင့် ကျားမာနိုင်ငံတော်တို့မှာ အမြဲတစေ ရန်ဘက်များ ဖြစ်ကြသည်။ အဆိပ်ဆရာနှင့် မှော်ဆေးဆရာတို့အကြားတွင် သိသာထင်ရှားသည့် ကွဲပြားချက် မရှိသယောင် ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့အကြားတွင် ပါးလွှာသော စည်းတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးဝါးများကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြပေ။ အိဇုမိုအင်ပါယာတွင်လည်း မှော်ဆေးဆရာအသင်း ရှိသော်လည်း ၎င်းအသင်းကို အဓိကအားဖြင့် "အဆိပ်ဆရာများ" ဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအကြိမ်တွင် အိဇုမိုအင်ပါယာမှ စေလွှတ်လိုက်သော မှော်ဆေးဆရာမှာ အိဇုမိုအင်ပါယာ မှော်ဆေးဆရာအသင်း၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ယန်လီဖြစ်ပြီး သူ၏ အစွမ်းမှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့်တွင် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယန် မရှိသည့်အချိန်တွင် ဤမှော်ဆေးဆရာညီလာခံ၏ ချန်ပီယံဆုမှာ အိဇုမိုအင်ပါယာထံသို့ အသေအချာ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အော်တိုက တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် "ဒီလူတွေကို လျှော့တွက်လို့ မရဘူး၊ မှော်ဆေးဆရာညီလာခံ စဖို့ သုံးရက်ပဲ လိုတော့တယ်၊ နောက်သုံးရက်နေရင်တော့ ညီလာခံကို တရားဝင် စတင်ကျင်းပတော့မှာပါ" ဟု ဆိုသည် ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ချထားလိုက်ပြီး တောက်ပစွာ ပြုံးလျက် "ဒီညီလာခံအတွက် အသက်ကန့်သတ်ချက်က ဘယ်လောက်လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>ဖရန့်က အလောတကြီးဖြင့် "အသက် ၂၃ နှစ်အောက် မှော်ဆေးပညာ ပါရမီရှိသူတိုင်း ပါဝင်နိုင်ပါတယ်၊ ကျန်တာတွေကိုတော့ သခင်လေးကျန်းချန် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ သခင်လေးရဲ့ အနေအထားကြောင့် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အထောက်အထား အသစ်တစ်ခု ပြောင်းပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါဆိုရင် ဘယ်သူမှ သခင်လေးရဲ့ အခြေအနေမှန်ကို သိမှာမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>ဖရန့်သည် ကျန်းချန်အတွက် လမ်းစကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ကျန်းချန်အနေဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းရန်သာ လိုတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က "ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် မင်းတို့လက်ထဲပဲ အပ်ထားလိုက်တော့မယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယခင်က အိဇုမိုအင်ပါယာသို့ တစ်ကြိမ်ရောက်ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ၎င်းတို့၏ မှော်ဆေးဆရာအသင်းနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားခဲ့ကာ အဆင့်လေး မှော်ဆေးဆရာ သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ အိဇုမိုအင်ပါယာ မှော်ဆေးဆရာအသင်းက သူ့ကို မညှာမတာ လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းချန်၏ လက်ချက်ဖြင့်ပင် အားလုံး အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အဆုံးမရှိသော ရန်ဘက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ အိဇုမိုအင်ပါယာသည် ကျန်းချန်၏ အမည်ကို အင်ပါယာအမိန့်တော်စာအဖြစ် ထုတ်ပြန်ထားပြီး သူ့ကို သတ်နိုင်သူအား ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ထောင်နှင့် အိမ်ထောင်စု တစ်သောင်းကို အုပ်ချုပ်ရသော မြို့စားအဆင့် ပေးအပ်မည်ဟု ကြေညာထားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး မည်သည့်တိုးတက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။ ကျန်းချန်မှာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လှည့်လည်သွားလာနေရသဖြင့် လက်စားချေရန်အတွက် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ တစ်ဖက်လူက မှော်ဆေးဆရာအသင်းတွင် ပါဝင်လိုနေသဖြင့် ကျားမာတစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ၎င်းတို့ကို ဟန့်တားနိုင်သူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်၏ သဘောတူညီမှုကို ရရှိလိုက်သောအခါ ဖရန့်နှင့် အော်တိုတို့မှာ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ခုန်ပေါက်မိမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤကိစ္စကို အကောင်းဆုံး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သခင်လေးကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်စေရကြောင်း ချက်ချင်းပင် အာမခံလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သုံးရက်တာ အချိန်ကာလမှာ တခဏချင်းပင် ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်၊ အော်တိုနှင့် အခြားသူများသည် စစ်ဆေးမှုခံယူရန် မှော်ဆေးဆရာညီလာခံသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျယ်ပြောလှသော လမ်းမများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်သန်းလာပြီးနောက် ကြီးမားလှသော မှော်ဆေးဆရာအသင်းကြီးမှာ သူတို့၏ အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်များ တန်းစီစောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ဤညီလာခံ၏ အရေးပါမှုကြောင့် အင်ပါယာကလည်း အထူးဂရုစိုက်ထားပြီး မှော်ဆေးဆရာများကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မှော်ဆေးဆရာတိုင်းမှာ အင်ပါယာအတွက် အလွန်ပင် အရေးပါသည်။ အကယ်၍ ဤညီလာခံတွင် မှော်ဆေးဆရာတစ်ဦးဦးသာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပါလျှင် အကျိုးဆက်မှာ မှန်းဆ၍မရနိုင်အောင် ကြီးမားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ကျားမာနိုင်ငံတော် မှော်ဆေးဆရာအသင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေရုံသာမက အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ လောဘဇောကိုလည်း ဆွဲဆောင်ရာရောက်ကာ မငြိမ်မသက်မှုများပင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အော်တိုက မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုသေစွာ ဆက်သရင်း "ဆရာကြီး... ဒါက မှော်ဆေးဆရာအသင်းပါ၊ အထဲကို အခုပဲ ဝင်ကြမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျားမာနိုင်ငံတော်အတွင်း မစ္စတာကျန်းချန် ရှိနေခြင်းကို အိဇုမိုအင်ပါယာသားများက ကောင်းစွာ သိရှိထားနိုင်သဖြင့် သူ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က မျက်နှာဖုံးကို ယူ၍ မျက်နှာကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ထားလိုက်ပြီး "အော်တို... ဒီညီလာခံအတွက် ငါ့ရဲ့နာမည်ကို ဘယ်လိုပေးထားသလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အော်တိုက "သခင်လေးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း 'ကျန်းနန်' လို့ နာမည်ပေးထားပါတယ်" ဟု ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အမည်နာမတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း တစ်ရပ်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဖယ်ကြစမ်း... ဖယ်ကြစမ်း"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် နားကွဲမတတ် ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု သူတို့နောက်မှ ပေါ်လာသည်။ တောက်ပြောင်လှပသော မြင်းရထားတစ်စီးမှာ သူတို့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>အင်ပါယာမိသားစုဝင်များသာ ဤကဲ့သို့ ခမ်းနားသော မြင်းရထားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပြီး အစောင့်စစ်သည်များမှာ သိုင်းမြင့်မြတ်သခင်အဆင့်ရှိကာ ခေါင်းဆောင်မှာ သိုင်းအရှင်အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် မြင်းရထားအတွင်း ပါရှိလာသူမှာ မည်မျှ အရေးပါသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်များ၏ အကြည့်အောက်တွင် လှပကျော့ရှင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦး မြင်းရထားပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ငွေရောင်ပုံစံများ ပါဝင်သော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အင်ပါယာမိသားစုမှ ပျိုးထောင်ပေးထားသည့် မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသည်။ ခရမ်းရောင် ခါးစည်းက သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေကာ သူမ၏ လှပသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူမလား"</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်သည် သူမ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။ သူမကား ကျားမာနိုင်ငံတော်၏ မင်းသမီးလေး ဖြစ်သလို အဆင့်သုံး မှော်ဆေးဆရာမလေးဖြစ်သည့် "ယောင်ယွဲ့" ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ကျားမာနိုင်ငံတော်တွင် အလွန်မြင့်မားသော ရာထူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆရာမှာ လက်ရှိ မှော်ဆေးဆရာအသင်း၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ ချီမီယာဖြစ်ပြီး ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာပြီးလျှင် ဂုဏ်သတင်း အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယောင်ယွဲ့သည် မှော်ဆေးဆရာအသင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အကြည့်မှာ ကျန်းချန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမက "ဒီလူက ဘယ်သူလဲ... ဘာလို့ မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားတာလဲ" ဟု အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ရဲ့ ပုံစံအစစ်ကို မဖော်ပြချင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်မှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောဆိုသံနှင့်အတူ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမျိုးသားတစ်ဦး မြင်းရထားပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသားမှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချောမောသော မျက်နှာထားနှင့် ရှည်လျားသော အနက်ရောင်ဆံပင်တို့မှာ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်တွင် ယပ်တောင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ကျော့ရှင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>သူကား အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဆေးဘုရင် ဂူဟီ၏ တပည့်ဖြစ်သူ အဆင့်သုံး မှော်ဆေးဆရာ လျိုလင်းပင် ဖြစ်သည်။ အဆင့်ခြောက် မှော်ဆေးဆရာ ဂူဟီ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် လျိုလင်း၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ ရန်သူများစွာက သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုကြသော်လည်း ကျားမာနိုင်ငံတော်၏ မျက်နှာကို ထောက်ထား၍ မည်သူမျှ လှုပ်မရဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လျိုလင်းသည် ဤ‌မှော်ဆေးဆရာညီလာခံတွင် ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးပြီး မိမိ၏ အသုံးဝင်မှုကို ပြသလိုနေသည်။ သို့မှသာ သူသည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော လူများ၏ အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးပေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လျိုလင်းသည် ဆရာကြီး အော်တို၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အဆင့်လေး မှော်ဆေးဆရာ တံဆိပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းချန်တွင် မှော်ဆေးဆရာတံဆိပ်ပင် မရှိသည်ကို တွေ့ရသောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အထင်သေးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘလက်ရော့ခ်မြို့က ဆရာကြီး အော်တိုကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ဆရာကြီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ"</p> <p> </p> <p>အော်တိုက ကျန်းချန်နားသို့ တိုးကပ်ကာ "သခင်လေး... ဒါက ကျားမာနိုင်ငံတော်ရဲ့ ဆေးဘုရင် ဂူဟီရဲ့ တပည့် လျိုလင်းပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဂူဟီက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရင်လို မမြင့်တော့ပါဘူး" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျိုလင်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ့ပါးစပ်မှာ ပွစိပွစိပြောချင်ချင် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် လူအများရှေ့တွင်ဖြစ်သဖြင့် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လျိုလင်းသည် သူ၏ ကြေမွနေသည့် ဝတ်စုံကို ပြန်ပြင်လိုက်ပြီး "ဒီညီ‌လေးက ပုံပန်းသွင်ပြင် ထူးခြားလှတယ်၊ မင်းလည်း မှော်ဆေးဆရာညီလာခံကို တက်မှာလား၊ ငါ့နာမည်က လျိုလင်းပါ၊ အဆင့်သုံး မှော်ဆေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ဆရာကတော့ ဆေးဘုရင် ဂူဟီ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ကျန်းချန်ကို မိတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save