Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">မှော်ဆေးဆရာအသင်းဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာ၏ တအံ့တဩဖြစ်ရမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဒုဥက္ကဋ္ဌ ချီမီယာသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ ရင့်ရော်နေသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးလှသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤမျှ ထူးခြားဆန်းပြားလှသည့် မီးတောက်မျိုးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ အထင်အရှားပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်၏ တည်ရှိမှုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။ ယခုအခါ ကျန်းချန်၏ လက်ဖဝါးထက်တွင် ဝင်းလက်တောက်ပနေသည့် ကြာပန်းစိမ်း၀င်ရိုးမီးတောက်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မနာလိုမှု အနည်းငယ် ကိန်းအောင်းလာရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အခန်းတစ်ခုစီသည် သီးခြားစီ ဖြစ်နေသောကြောင့် မှော်ဆေးဆရာအသင်းမှ အကြီးအကဲများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာမူ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်သည့် မှော်ဆေးဆရာ ဖြစ်နေကြောင်း မသိရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ သိရှိသွားကြပါလျှင် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အားကျမနာလိုစိတ်များဖြင့် ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြစ်နေကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်၏ လက်ချောင်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မီး‌တောက်သည် ကြီးလိုက်၊ သေးလိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ကျွမ်းကျင်လှသော မီးတောက်ထိန်းချုပ်မှု ပညာရပ်မှာ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မှော်ဆေးဆရာအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာပင်လျှင် အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မှော်ဆေးဆရာတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်ဟူသော သတင်းကြောင့် သူ့မျက်နှာထက်တွင် မကြုံစဖူး ထူးကဲလှသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အထင်သား ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဥက္ကဋ္ဌကြီး"</p> <p> </p> <p>ဒုဥက္ကဋ္ဌ ချီမီယာ၊ အော်တိုနှင့် ကျန်ရှိသူများမှာ အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာက လက်ကို ‌ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း "ရပါတယ်၊ ဒီအဖိုးကြီးက အခု သန့်စင်ခြင်း ပြိုင်ပွဲမှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မှော်ဆေးဆရာတစ်ယောက် ပေါ်လာတယ်လို့ ကြားလို့ပါ၊ ဘယ်သူများလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချီမီယာက ကျန်းချန်ရှိရာ အရပ်ကို ညွှန်ပြကာ အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် "ဥက္ကဋ္ဌကြီးကို တင်ပြရရင် ဒီလူငယ်လေးက ထူးခြားမီးတောက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ အဆင့် ၁၉ ရှိတဲ့ ကြာပန်းစိမ်း၀င်ရိုးမီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ မှော်ဆေးဆရာပါ၊ သူ့ရဲ့ တိကျတဲ့ အဆင့်ကို ကျွန်တော် မသိရသေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မီးတောက်ထိန်းချုပ်ပုံနဲ့ မှော်ဆေးဖော်စပ်မှု အဆင့်အတန်းကို ကြည့်ရတာ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်လေး မှော်ဆေးဆရာ ဖြစ်ရပါမယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။</p> <p> </p> <p>"အဆင့်လေး ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖာမာ၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်များမှာ ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်နှင့် အဆင့်လေး မှော်ဆေးဆရာ အဖြစ်သို့ ရရှိထားခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလားအလာရှိလှသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးကို ငါတို့ ကျားမာနိုင်ငံတော်ရဲ့ မှော်ဆေးဆရာအသင်းမှာ ထည့်သွင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်မှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ရင်း တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ကာ "အော်တို၊ ဒီကိစ္စကို မင်းပဲ တာဝန်ယူလိုက်၊ တကယ်လို့ မင်းသာ ဒီလူငယ်လေးကို ငါတို့ အသင်းထဲ ခေါ်သွင်းနိုင်ရင် သူ့ရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက ဒီအဖိုးကြီးထက်တောင် နိမ့်ကျမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အော်တိုက သူ့ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း အနည်းငယ် အနေရခက်ဟန်ဖြင့် "ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ ကျွန်တော့်မှာ ဒါကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အာဏာ မရှိပါဘူး၊ သူ ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒရှိ၊ မရှိ ပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်" ဟု တင်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် အနာဂတ်တွင် ဤလူငယ်လေးအား အသင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှုအချို့ ပေးရမည်ဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် ကျန်းချန်သည် ပထမဆုံးအဖြစ် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ရာ ၅ မိနစ်ပင် မပြည့်သေးချေ။ ဤသည်မှာ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက် မည်မျှ မြန်ဆန်သည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်စွမ်း မရှိဟု ယုံကြည်ထားမိသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်မှ လျိုလင်းနှင့် မင်းသမီးလေး ယောင်ယွဲ့တို့ ထွက်လာကြသော်လည်း ကျန်းချန်က ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အခန်းပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လေးနက်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်နေရတာလဲ" လျိုလင်းက သူ၏ လက်ထဲမှ ယပ်တောင်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရင်း စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် "ညီလေး ကျန်းနန်၊ မင်း အပြင်ကို ဒီလောက် မြန်မြန် ထွက်လာတာဆိုတော့ အောင်အောင်မြင်မြင် သန့်စင်နိုင်ခဲ့လို့လား" ဟု လေးလေးနက်နက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ကျန်းချန်က အေးစက်စွာဖြင့် "မဟုတ်လို့ တခြားဘာဖြစ်ရမှာလဲ၊ သန့်စင်ခြင်းက အဲဒီလောက် ခက်ခဲလို့လား" ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျိုလင်း၏ မျက်နှာမှာ မဲ့သွားရသည်။ ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် မာနကြီးလွန်းလှသည်။ အမြန်ထွက်လာနိုင်ခြင်းမှာ ကမန်းကတန်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ သန့်စင်မှုမှာ သူ၏ လက်ရာထက် မြင့်မားလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု တွေးတောနေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ဆေးဘုရင် ဂူဟီ၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်၍ မရချေ။ သန့်စင်ခြင်းသည် သူ့အတွက် ကလေးကစားစရာမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မင်းသမီးလေး ယောင်ယွဲ့က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနုနုလေးကို စူလိုက်ရင်း ပြုံးလျက် "ကျန်းနန်၊ ရှင် သန့်စင်ထားတဲ့ အရာရဲ့ သန့်စင်မှုက တကယ်ပဲ အဆင့်မြင့်လို့လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မကြာခင် သိရမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က အခြားသူများ၏ အကြည့်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝိုင်ဆက်သောက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လီရှောင်က လက်ဖက်ရည် ကြိုက်သကဲ့သို့ သူကမူ ဝိုင်ကို နှစ်သက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ စိတ်တူကိုယ်တူ ပညာရှိများဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဥက္ကဋ္ဌဖာမာက တဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ "အားလုံး အပြင်ကို ရောက်လာကြပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ဆင့် စမ်းသပ်မှု ဖြစ်တဲ့ သန့်စင်ထားတဲ့ ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းတွေရဲ့ သန့်စင်မှုကို တိုင်းတာရအောင်" ဟု ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံဆုံးသည်နှင့် ကျယ်ဝန်းသော နေရာအလယ်တွင် အက်ကွဲသံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဧရာမ ကျောက်သားစက်ဝိုင်းကြီး(ဒိုးနပ်ပုံစံ)တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့ ငါတို့ မှော်ဆေးဆရာအသင်းက နာမည်ကြီး ပန်းပဲဆရာတစ်ဦးကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး သွန်းလုပ်ထားတဲ့ သန့်စင်မှု တိုင်းတာတဲ့ ကိရိယာပဲ၊ မင်းတို့ သန့်စင်ထားတဲ့ ဆေးဘက်ဝင် ပစ္စည်းတွေရဲ့ သန့်စင်မှုကို တိတိကျကျ တိုင်းတာပေးနိုင်တယ်" ဟု ဖာမာက ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>ဥက္ကဋ္ဌဖာမာ၏ စကားအဆုံးတွင် အစွမ်းထက်သော မှော်ဆေးဆရာ အချို့လည်း ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တောက်ပလှသော သိုင်းအတောင်ပံများမှာ အားလုံး၏ အားကျမှုကို ရရှိစေပြီး အချို့မှာမူ မနာလိုပင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသော သူများသာ ဤအတောင်ပံကို ဖော်ထုတ်နိုင်ရာ သာမန်လူများမှာ ထိုအဆင့်ကို ငေးမောကြည့်နေရရုံသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မင်းသမီးလေး ယောင်ယွဲ့က နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ရင်း "တောသားတွေ၊ တစ်နေ့ကျရင် ငါလည်း အဲဒီ သိုင်းအတောင်ပံကို ရအောင် လုပ်ပြမယ်" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျားမာနိုင်ငံတော်၏ မင်းသမီးလေး တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ ပိုင်ဆိုင်သည့် ပစ္စည်းများမှာ သာမန်လူများ အိပ်မက်ပင် မက်နိုင်သည် မဟုတ်ရာ သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖာမာက ပခုံးတွန့်လိုက်ရင်း "သန့်စင်ထားတဲ့ ဆေးရည်ကို အထဲကို ထည့်လိုက်ရင် ကိရိယာကနေ သန့်စင်မှုကို အလိုအလျောက် ပြသပေးလိမ့်မယ်၊ အမြင့်ဆုံး ၁၀ မှတ်၊ အနိမ့်ဆုံး ၁ မှတ် သတ်မှတ်ထားပြီး ၄ မှတ်ရရင် အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ကဲ၊ စနိုင်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူအမြန်စမ်းသပ်ပြီး ထွက်သွားချင်သည်ကို လျိုလင်းက ရုတ်တရက် တားဆီးလိုက်သည်။ သူက ပြုံးလျက် "ညီလေး ကျန်းနန်၊ အဲ့လောက် မလောပါနဲ့ဦး၊ မင်း အရင် သွားလိုက်ရင် ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘဲ နေဦးမယ်၊ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို အကောင်းဆုံး အပိတ်အနေနဲ့ နောက်ဆုံးမှ ပြသပေးပါလား" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မင်းသမီးလေး ယောင်ယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူ့ကို အပိတ်အနေနဲ့ ထားရအောင် သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လောက် အထင်ကြီးနေတာပါလိမ့်။</p> <p> </p> <p>အော်တိုမှာမူ သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။ သခင်လေးကို လျစ်လျူရှုဝံ့သည့် ဤကောင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မိုက်မဲလွန်းလှသည်။ သူ၏ ဆရာ ဆေးဘုရင် ဂူဟီ ကိုယ်တိုင် ရှိနေလျှင်ပင် သခင်လေးက တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က အေးအေးလူလူပင် ပခုံးတွန့်ပြကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်သည့် အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့အားလုံး တောက်ပချင်နေကြမှတော့ မင်းတို့ စိတ်ကြိုက်သာ လုပ်ကြပါ"</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်မှ မှော်ဆေးဆရာများမှာလည်း စမ်းသပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။</p> <p>သူတို့အတွက်မူ ပထမဆုံး အပြင်ထွက်လာသူတိုင်းသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>လျိုလင်းက ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း သူ၏ ပြဒါးရည်ကို ကိရိယာထဲသို့ ထည့်လိုက်ကာ ပါးစပ်ဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာတို့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားက အကန့်အသတ်ရှိလို့ ၆ ကြိမ်ပဲ သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သာမန် အဆင့်သုံး မှော်ဆေးဆရာတစ်ဦးသည် ၅ ကြိမ်သာ သန့်စင်နိုင်သော်လည်း လျိုလင်းက ၆ ကြိမ်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ အံ့မခန်းဖွယ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် လျိုလင်းသည် ၇ မှတ် ရရှိခဲ့ရာ လူတိုင်း၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ မင်းသမီးလေး ယောင်ယွဲ့မှာမူ ၅ ကြိမ် သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီး ၆.၅ မှတ် ရရှိခဲ့ရာ လျိုလင်းထက် နိမ့်ကျသော်လည်း လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ကျန်းချန် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ လူတိုင်း၏ အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်များမှာ သူ့ထံသို့ ပြိုင်တူ ကျရောက်လာပြီး သူ မည်သို့ အရှက်ရမည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်၏ လက်ဖဝါး ပွင့်သွားသောအခါ ထူးခြားသော ဆေးပုလင်းလေး တစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။ အော်တိုက အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်ကာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး ဆေးပုလင်းကို စမ်းသပ်စင်ပေါ်သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တင်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအပြုအမူကြောင့် ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အော်တိုသည် ဤလူငယ်လေးအပေါ်  ဤမျှအထိ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းနေရသနည်း။ သူ၏ ပုံစံအစစ်မှာ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သနည်း။</p> <p> </p> <p> </p>


Save