Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော လူရိပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းဖိန် မည်မျှပင် ဖိအားပေးစေကာမူ မုရုံရှီးက ရတနာက ဘာလဲဆိုတာကို ဖွင့်ပြောဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ နောက်ရက်များတွင် ကျန်းဖိန်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှုံးမပေးဘဲ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာခြင်းက သူ့ကိုယ်သူ ကုသနိုင်စေရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရေကန်ဘေးတွင် သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက် မုရုံရှီးကတော့ တောင်စောင်းတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းပကားကို လေ့ကျင့်ရန် သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရက်တွေ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ….</p> <p>ကျန်းဖိန်၏ ခြေထောက်များမှာ ထုံကျင်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စေခဲ့သည်။</p> <p>ရံဖန်ရံခါ အထက်မှ ကျောက်ခဲများ ပစ်ချခံရပြီး လူများက အော်ဟစ်လေ့ ရှိကြသော်လည်း ကျန်းဖိန်က ထိုလူများ၏ အသံများကို မုရုံရှီးကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသူများအဖြစ် မှတ်မိသဖြင့် သူ ပြန်မထူးခဲ့ပေ။</p> <p>သူရှိနေသော ရေကန်ဘေးမှာ ဆင်ခြေလျှော နံရံတစ်ခုဖြင့် ကာကွယ်ထားသဖြင့် တွင်းအထက်ရှိ လူများက သူ့ကို မမြင်နိုင်ကြချေ။</p> <p>ထိုလူများက အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု သံသယရှိနေသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသဖြင့် ထိုနေရာတွင် တဝဲလည်လည် လုပ်နေကြသည်။</p> <p>ကျန်းဖိန်က ၎င်းတို့ အောက်ဆင်းလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သတိထားမှုကို မလျှော့ရဲပေ။</p> <p> ခြေထောက် ကျိုးနေသော်လည်း တိုက်ခိုက်လာသူများကို သတ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက် ရှိနေဆဲပင်။</p> <p>အကယ်၍ သူ သေသွားရင်တောင် လူအနည်းငယ်ကို သူနဲ့အတူ ခေါ်သွားဦးမှာပင်….</p> <p>…….</p> <p>ယနေ့တွင် ကောင်းကင်မှ နှင်းပွင့်များ ကျဆင်းလာခဲ့သဖြင့် ကျန်းဖိန် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ နေရောင်အောက်တွင် နှင်းပွင့်များ ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်  မိန်းမောသွားလေသည်။</p> <p>သူ ဒီမှာ ပိတ်မိနေတာ တစ်လကျော်ပြီ….</p> <p>သူ ဓားပျံစီး၍ ပျံသန်းထွက်သွားရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးပေသည်။ ဤကာလအတွင်း  မူလချီ အများစု ပြန်လည် ရရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဟန်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဤပေနှစ်ရာ နက်သော တွင်းကြီးထဲမှ ပျံသန်းထွက်သွားခြင်းက အလွန် အန္တရာယ် များပေလိမ့်မည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ ကျွမ်းကျင်မှု နည်းပါးခြင်းနှင့် ခြေထောက်များ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကြောင့် ဓားပျံစီးနင်းပျံသန်းခြင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန် ခက်ခဲနေပေသည်။</p> <p>လွတ်မြောက်သွားရင်တောင် မုရုံအိမ်တော်က အရှင်သခင်တွေနဲ့ ဆုံတွေ့ရင် အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်။</p> <p>"ဒီမုရုံအိမ်တော်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်က ဘာလဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အရှင်သခင်တွေ အများကြီး ရှိနေရတာလဲ..."</p> <p>ကျန်းဖိန်၏စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>မုရုံအိမ်တော်အကြောင်း သူ ယခင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ သူသည် မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိနေသော်လည်း ထိုအရှင်သခင် အုပ်စုကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအရှင်သခင်များက ယန်တောက်ကျုံးထက် များစွာ နိမ့်ကျသော်လည်း သူ့ကို အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်နေဆဲပင်။</p> <p>အမှန်တကယ်ပင် လောကရှိ လူများကို အထင်မသေးသင့်ပေ။</p> <p>လောကကြီးက အရမ်း ကျယ်ပြောလွန်းတယ်... သူက မသေမျိုး မဖြစ်သေးလို့ မာနမကြီးသင့်ဘူး...</p> <p>သူ အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေစဉ်မှာပင် မုရုံရှီးက လက်ထဲတွင် အနီရောင် သစ်သီးတစ်လုံး ကိုင်လျက် အမှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>"ဒါက နောက်ဆုံး တစ်လုံးပဲ... ဒါကို စားပြီးရင် ရေကန်ထဲ လမ်းလျှောက်ပြီး ငါးတွေ ရှိမရှိ ကြည့်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်..."</p> <p> မုရုံရှီးက ကျန်းဖိန်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး အနီရောင် သစ်သီးကို သူ့ထံ ကမ်းပေးကာ သက်ပြင်းချ၍ ပြောလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ကျန်းဖိန်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ….</p> <p>"အဲဒီလိုဆိုရင် မင်းပဲ စားလိုက်ပါ..."</p> <p>သူသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် အစာ အခြောက်အချို့နှင့် ကျင့်ကြံရေးခန်းမမှ အထူးပြုလုပ်ထားသော ဝိညာဉ်အစားအစာ အများအပြားကို သိမ်းဆည်းထားသော်လည်း ၎င်းကို မုရုံရှီးအား ဘယ်သောအခါမှ ထုတ်မပြခဲ့ချေ။</p> <p>မုရုံရှီးက ပြန်မဖြေဘဲ ရေကန်အထက်တွင် ပျံဝဲနေသော နှင်းပွင့်များကို ကြည့်နေသည်။ သူမ၏အကြည့်များက ဗလာကျင်းနေပြီး သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို မသေချာပေ။</p> <p>အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်…</p> <p> "ဒါနဲ့... ဒီသစ်သီးတွေက ထူးခြားတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား..."</p> <p>ထိုအခါနှသာ မုရုံရှီးက အသိပြန်ဝင်လာပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> "ဘာထူးခြားလို့လဲ..."</p> <p>"မကြာသေးခင်က ငါ့ရဲ့ ကြွက်သားတွေနဲ့ အရိုးတွေထဲမှာ ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကို ငါ ခံစားရတယ်... ငါ့ဆီကို စီးဆင်းလာတဲ့ နွေးထွေးတဲ့ စီးကြောင်း တစ်ခုပေါ့... ဒီသစ်သီးတွေကိုပဲ ငါ စဉ်းစားမိတယ်... ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက..."</p> <p> ကျန်းဖိန်က ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း အဆုံးတွင် ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဤသစ်သီးများထံမှ ဝိညာဉ်ချီကို သူ မခံစားရသလို ယုတ္တိတန်စွာ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင်လည်း ဤသစ်သီးများတွင် မည်သည့် ထူးခြားသော အာနိသင်မျှ ရှိမနေသင့်ပေ။</p> <p>မုရုံရှီးက တစ်ခဏမျှ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေပြီးနောက်….</p> <p> "ဒီသစ်သီးတွေနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး... အဲဒါက အလုပ်ဖြစ်နေတဲ့ ငှက်နီသွေးကျောက်စိမ်းကြောင့် ဖြစ်ရမယ်..."</p> <p>"ငှက်နီသွေးကျောက်စိမ်း... အဲဒါက ဘာလဲ..."</p> <p>ကျန်းဖိန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်တော့ မုရုံရှီးက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး….</p> <p> "ရှင် အရင်က အဆိပ်မိခဲ့ပြီး ကုသဖို့ နည်းလမ်း မရှိခဲ့ဘူး... ရှင့်ကို ကုသဖို့ ကျွန်မ အမြဲတမ်း ယူဆောင်သွားလေ့ရှိတဲ့ ငှက်နီသွေးကျောက်စိမ်းကိုပဲ သုံးနိုင်ခဲ့တယ်..."</p> <p>ထိုအဆိပ်မိခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်ကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းဖိန် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက သိုင်းလောကမှ လူများ၏ အဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ ယုတ္တိမရှိလှပေ။ အကယ်၍ ဤအကြောင်းသာ ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမတွင် ပြန်ကြားသွားမည်ဆိုလျှင် သူ သေချာပေါက် လှောင်ပြောင်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအဆိပ်မိခြင်းကြောင့်ပင် သူ့ရဲ့မူလချီကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးစေခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဤနေရာအထိ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သိုင်းလောကသားများ၏ အဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော ပိုင်နင်းအာကို တွေးမိသောအခါ သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။</p> <p>လူ့စိတ်နှလုံးက လောကမှာ ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးပဲ... မှော်ပညာရပ်တွေထက်ကို ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတယ်!</p> <p>"တကယ်တော့ သူတို့ ရှာနေတဲ့ ရတနာက ငှက်နီသွေးကျောက်စိမ်းပဲ... အခုတော့ ပြီးသွားပါပြီ... ရှင် အဲဒါကို စုပ်ယူပြီးပြီလေ... သူတို့ အောက်ဆင်းလာရင် သူတို့ကို အမှန်တရား ပြောပြလိုက်မယ်... ပြီးရင် ရှင်ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပြီး ရှင့်ရဲ့ သွေးတွေကို ယူသွားလိမ့်မယ်..."</p> <p>မုရုံရှီးက ထိုသို့ပြောရင်း ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်တော့ ကျန်းဖိန်က သူမကို မျက်စောင်းခဲလိုက်ပြီး…</p> <p>"ဒီငှက်နီသွေးကျောက်စိမ်းက ငါ့ခြေထောက်တွေကိုတောင် မကုသပေးနိုင်တာဆိုတော့ သိပ်တော့လည်း အသုံးဝင်ပုံ မပေါ်ဘူး..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုရုံရှီးက ချက်ချင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် …</p> <p> "ဒါက မျိုးဆက်တွေ အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ ကျွန်မတို့ မုရုံအိမ်တော်ရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး အမွေအနှစ်ပါ... ပြီးတော့ ဒီငှက်နီသွေးကျောက်စိမ်း တစ်ခုတည်းပဲ ကျန်တော့တာ... ကျွန်မရဲ့ အဘိုးက နောင်ကျရင် သူ့ကို ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပြီး ကျွန်မကို အပ်နှံခဲ့တာ..."</p> <p>"ဘယ်သူ့ကို ပေးဖို့လဲ..."</p> <p>"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး!"</p> <p>မုရုံရှီးက ခေါင်းလွှဲသွားရာ သူမ၏ ပါးပြင်များ အနည်းငယ် နီရဲသွားတော့သည်။</p> <p>ငှက်နီသွေးကျောက်စိမ်းမှာ သဘာဝအားဖြင့် ယန်ဓာတ် အလွန် လွန်ကဲပြီး အမျိုးသမီးများ စားသုံး၍ မရပေ၊ အမျိုးသားများသာ စားသုံးနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအကြောင်းကို ကျန်းဖိန်အား သူမ မပြောပြလိုပေ။</p> <p>ကျန်းဖိန်မှာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အလင်းရောင် မှိန်နေသော်လည်း မုရုံရှီး၏ ပြောင်းလဲနေသော အမူအရာများကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p>သူ ဝမ်းမသာဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။</p> <p>ဒုက္ခပါပဲ... လောကီရေးရာ ပြဿနာတွေ ရောက်လာပြီ!</p> <p>ကျန်းဖိန်သည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသူ ဖြစ်ရာ ဤအမျိုးသမီး၏ လက်ချက်ဖြင့် သူ အဆုံးသတ်၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>သူက ချက်ချင်း စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြီး …..</p> <p>"နံရံပေါ်က နတ်ဘုရားစွမ်းပကား ဘယ်လိုနေလဲ... မင်း လေ့လာပြီးပြီလား..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုရုံရှီးက ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ကျန်းဖိန်ကို ကြည့်၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒီနတ်ဘုရားစွမ်းပကားက မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးခြားတယ်... ဒီတစ်ခါတော့ ရှင် တကယ်ပဲ ကံဆိုးတာကို ကံကောင်းခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်နိုင်ပြီ... အကယ်၍ ရှင် မလေ့လာဘူးဆိုရင် နောင်ကျရင် ရှင် နောင်တရလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ရှင့်ကို သင်ပေးဖို့ ကျွန်မကို လာမတောင်းဆိုနဲ့!"</p> <p>ကျန်းဖိန်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ကံဆိုးခြင်းကို ကံကောင်းခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်ဟူသော စကားများက သူ့ကို သတိပေးလိုက်သလိုပင်။</p> <p>သူ ငှက်နီသွေးကျောက်စိမ်းကို စားသုံးလိုက်ခြင်းက ကံဆိုးရာမှ ကံကောင်းခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်မလား။</p> <p>ကျန်းဖိန်၏ အတွေးများက လွင့်မျောသွားတော့၏။</p> <p>နှင်းများ နေ့ရောညပါ ပိုမို ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး နောက်ရက်များတွင် မြေအောက်ရေကန်၏ မျက်နှာပြင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ရေခဲလာပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အေးစက်သော လေများ တိုက်ခတ်နေသည်။</p> <p>မွန်းတည့်ချိန် နီးကပ်လာသောအခါ ကျန်းဖိန်မှာ ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမက ကျန်းဖိန် ရှိလား..."</p> <p>အသံက တွင်းကြီးထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အဝေးတွင် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်နေသော မုရုံရှီးကိုပင် လန့်ဖျပ်သွားစေသည်။</p> <p>"ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမလား..."</p> <p>မုရုံရှီးက ကျန်းဖိန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမက ကျန်းဖိန်ဟူသော နာမည်ကိုသာ သိရှိပြီး ကျန်းဖိန်၏ နောက်ခံကို မသိရှိချေ။ ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမဟု ခေါ်သော ဤအင်အားစုမှာ မည်သို့သော အင်အားစုမျိုး ဖြစ်သနည်းဟု သူမ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>အသံကို ကြားသောသော်လည်း ကျန်းဖိန် ဝမ်းသာအားရ ပြန်မထူးခဲ့ပေ။ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေပြီး ပြန်ထူးသင့်၊ မထူးသင့် မသေချာမရေရာဖြစ်နေသည်။</p> <p>မုရုံအိမ်တော်က လူတွေ သူ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိသွားတာများလား….</p> <p>ဒါပေမဲ့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ဘာလို့ သူ့ကို လာရှာရတာလဲ…..</p> <p>သူ ပျောက်ဆုံးသွားမှုအတွက် သူ သတ်မှတ်ထားသော နောက်ဆုံးရက်မတိုင်မီ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်သေးသဖြင့် ဓားဂိုဏ်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရုတ်တရက်!</p> <p>ကြီးမားသော လူရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး မြေအောက်ရေကန်ထဲသို့ ကျရောက်လာကာ ပါးလွှာသော ရေခဲများကို ခွဲထွက်သွားပြီး ရေများ လွင့်စင်သွားသဖြင့် ကျန်းဖိန်နှင့်မုရုံရှီးတို့ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ချက်ချင်း သတိထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>မုရုံရှီးက ကျန်းဖိန်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ရေကန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။</p> <p>ရေများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များနှင့် ရောနှောနေသည့် သွေးများ ပန်းထွက်လာရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလေ၏။</p> <p>ကျန်းဖိန်က တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်မိသကဲ့သို့ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဓားပျံစီးကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ရေကန်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော လူရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>နေရောင်ခြည်က ဓားပျံပေါ်တွင် ခြေတစ်ဖက်ချကာ ရပ်နေသော အမျိုးသားအပေါ်သို့ ဖြာကျနေပြီး ထိုသူ၏ အပြာရောင် ဝတ်ရုံများ လွင့်ဝဲနေကာ မသေမျိုး တစ်ပါး အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် မုရုံရှီးကို မျက်လုံးပြူးသွားစေသည်။</p> <p>ဒီလူက တကယ်ပဲ လေထဲမှာ ပျံသန်းနေတာပဲ!</p> <p>ရှောင်ဝူချင်းက လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေပြီး သူ့ အကြည့်များက ကျန်းဖိန်ထံတွင် စူးစိုက်နေသည်။ကျန်းဖိန်၏ ခြေထောက်များ ကျိုးနေသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး…</p> <p>"မင်းက ကျန်းဖိန်လား..."</p> <p>ကျန်းဖိန်က ရှောင်ဝူချင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရကာ မကြာမီမှာပင် သူ့ကို မှတ်မိသွားတော့သည်။</p> <p>ဒါက ရှောင်ညီနောင်သုံးဖော်ထဲက ရှောင်ဝူချင်း မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>ရှောင်ညီနောင်သုံးဖော်မှာ ဂိုဏ်းတွင် တောက်ပနေသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ကျန်းဖိန် သူတို့ကို ယခင်က မြင်ဖူးသည်မှာ သဘာဝကျလှသည်။ သို့သော်လည်း ရှောင်ညီနောင်သုံးဖော်က သူ့ကို လာရှာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် သူ့ကို မြှောက်ပင့်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ..." ဟု ကျန်းဖိန်က အသိပြန်ဝင်လာပြီး သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူ အရှင်ကျင်းကို စော်ကားခဲ့မိလို့ အရှင်ကျင်းက သူ့ကို ပြဿနာရှာဖို့ ရှောင်ဝူချင်းကို လွှတ်လိုက်တာများလား…</p> <p>ဒါက အရမ်း ရက်စက်လွန်းတယ်!</p> <p>ကျန်းဖိန် တွေးကြည့်လိုက်ပြီး ယုတ္တိမရှိလွန်းသည်ဟု ထင်လိုက်မိသည်။</p> <p>ရှောင်ဝူချင်း သူ့ထံ လာရမည့် အခြား အကြောင်းပြချက်ကို သူ မစဉ်းစားနိုင်ပေ။</p> <p>ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမ၏ အကြီးအကဲ ကျန်းယွီချွန်းပင်လျှင် ရှောင်ညီနောင်သုံးဖော်ကို လှုပ်ရှားခိုင်း၍ မရနိုင်ကြောင်း သိထားသင့်သည်။</p> <p>ကျန်းဖိန် ဤမျှလောက် စိုးရိမ်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် မုရုံရှီး အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကျန်းဖိန်က အဆိပ်မိပြီး သေလုနီးပါး လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခံရစဉ်ကပင် ဤမျှလောက် ပြာပြာသလဲ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>အတူတကွ အချိန်ဖြုန်းပြီးနောက် သူမ ကျန်းဖိန်အပေါ် လေးစားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း သူမ ထုတ်မပြောခဲ့ချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ကျန်းဖိန် ဤမျှလောက် စိုးရိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ အတော်လေး ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။</p> <p>ကျန်းဖိန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဝူချင်းက ပို၍ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသဖြင့် ကျန်းဖိန်၏ နှလုံးသားကို တစ်ချက် ခုန်သွားစေသည်။</p> <p>"မင်းကို ကယ်ဖို့ ငါတို့ လာတာပေါ့... အပေါ်က လူတွေက မင်းရဲ့ ရန်သူတွေ မဟုတ်ဘူးလား..."</p> <p>ဒီလူက အတော်လေး မိုက်မဲတာပဲ။ ဒီလောက် သနားစရာ အခြေအနေရောက်နေပြီကို ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ သူနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ တစ်ဖက်လူက ပြဿနာရှာမှာကို စိုးရိမ်နေသေးတယ်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် ကျန်းဖိန်နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်နေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်က ထိုသူ့ကို ရှာဖွေရန် ညီအစ်ကို သုံးဦးကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ ကျန်းဖိန်တွင် ထူးခြားချက် တစ်ခုခု ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းဖိန်က တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူ နားမလည်သော်လည်း ရှောင်ဝူချင်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရခြင်းက ဖိအားများစွာကို သက်သာသွားစေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ဒီအခြေအနေ ရောက်အောင် တွန်းပို့ခဲ့တာပါ..."</p> <p>သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားများ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာကာ ရှောင်ဝူချင်း၏ အနောက်ဘက်ရေကန်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံး အစမှအဆုံးအထိ ရှောင်ဝူချင်းက တစ်ခါမျှ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။</p> <p> "ငါတို့ ရှိနေမှတော့ မင်း ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ဘူး... မင်းကို ဂိုဏ်းကို ပြန်ပို့ပေးမယ်..."</p> <p> "သင်တို့ သုံးယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ လာကယ်တာလဲဆိုတာ မေးလို့ ရမလား..."</p> <p>"သေချာတာပေါ့... ဂိုဏ်းချုပ်က စီစဉ်ပေးတာလေ... ငါတို့ မင်းကို မသိပါဘူး... ဂိုဏ်းချုပ်က မင်း ဒုက္ခရောက်နေနိုင်တယ်လို့ ကြိုမြင်ပြီး မင်းကို ရှာဖို့ ငါတို့ကို ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်တာ... ငါလည်း အရမ်း စူးစမ်းချင်နေတာ... မင်းနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ... မင်းက သူ့ရဲ့ တပည့်လိုမျိုး ဆက်ဆံခံနေရတယ်..."</p> <p>ထိုအခါ ကျန်းဖိန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ အကြားမှားလေသလားဟု တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ဒီလူတွေကို ကိုယ်တိုင် စေလွှတ်လိုက်တာလား…..</p> <p>ဂိုဏ်းသို့ သူ ဝင်ရောက်ကတည်းက သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် စကားသုံးခွန်းပင် ပြည့်အောင်မပြောဖူးပေ။ ဂိုဏ်းအတွင်း အမှတ်မထင် ဆုံတွေ့သောအခါမှသာ သူက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လေ့ ရှိသည်။</p> <p>သူ့အမြင်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ အလွန် မြင့်မားပြီး သူ့ထံမှ အလွန် ဝေးကွာနေကာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် သူ ဘယ်သောအခါမှ မအိပ်မက်ရဲခဲ့ချေ။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ဝူတိနှင့် ရှောင်ဝူမင်တို့ ဓားပျံများဖြင့် ဆင်းသက်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ လက်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်စီကို ကိုင်ထားကြသည်။</p> <p>သူမ အမုန်းဆုံး တတိယဦးလေးကို ရှောင်ဝူတိက ကြက်ပေါက်လေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သယ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မုရုံရှီးမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို အံ့အားလည်း သင့်သွားမိသည်။</p> <p> တတိယဦးလေး၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ မုရုံအိမ်တော်အတွင်းတွင် သူသည် ထိပ်တန်း ငါးယောက်ထဲတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်သည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို သနားစရာ အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားရတာလဲ….</p> <p>ရှောင်ဝူတိက ….</p> <p>"ဒီလူတွေက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ... အဲဒီ လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေက သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်တွေနဲ့ သုတ်လိမ်းထားတာ... ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့ကို အဆိပ်သုံးဖို့ ကြိုးစားတာ ရယ်စရာပဲ... ငါတို့လို လူတွေက သာမန်လူတွေရဲ့ အဆိပ်ခတ်တာကို ဘယ်လိုလုပ် ခံရမှာလဲ..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုရုံရှီးက ကျန်းဖိန်ကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ကျန်းဖိန်က သူမ၏ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး  ချက်ချင်း မျက်နှာနီရဲသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save