Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြဿနာရှာရန် ရောက်ရှိလာသူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဖီးနစ်တောင်ကြားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင် မြင်တွေ့ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိသွားချေသည်။ မူလက ကြွားဝါလွန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင်လွှမ်းသည့် ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ မြေလှန်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံထားရပြီး ဖြစ်၏။</p> <p> ၎င်း၏နေရာတွင် တည်ဆောက်ဆဲဖြစ်သော အနက်ရောင် ဝတ်ပြုကျောင်းဆောင်မှာမူ ရိုးရှင်းသော်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါလှသဖြင့် သူမ၏ အကြိုက်နှင့် အတော်ပင် ကိုက်ညီနေပေသည်။</p> <p>တောင်ထိပ်သခင် ခြောက်ဦးသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တပည့်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်ကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေကြပြီး အားလုံးမှာလည်း ချွေးသံရွှဲရွှဲဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလျက် ရှိနေ၏။</p> <p>ကျန်းဖန်သည် သတင်းရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သွေးငန်းတောင်မှ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။ မုန့်ဝမ်အနေဖြင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အံ့အားသင့်သွားရရုံသာမက သူမအပေါ် လေးစားမှုမှာလည်း ပို၍ပင် တိုးလာရချေသည်။</p> <p>သူသည် အမြန်ဆုံး ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ရိုသေစွာဖြင့် သတင်းပို့လိုက်၏။</p> <p>“စီနီယာအစ်မ... ခန်းမဆောင် ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုက အဆင်ပြေချောမွေ့နေပါတယ်။ အိပ်ဆောင်တွေကတော့ တည်ဆောက်လို့ ပြီးသွားပါပြီ၊ ကျန်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကတော့ နောက်ထပ် သုံးရက်အတွင်းမှာ အားလုံး ပြီးစီးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ရပါတယ်”</p> <p>“မင်းတို့ တကယ် ပင်ပန်းသွားကြပြီ” မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “မင်းလည်း မင်းရဲ့ တာဝန်တွေကို ပြန်သွားထမ်းဆောင်နိုင်ပြီ။ ငါကတော့ အိပ်ဆောင်ကို သွားပြီး အနားယူတော့မယ်”</p> <p>အသစ်တည်ဆောက်ထားသော အိပ်ဆောင်သည် ဖီးနစ်တောင်ကြား၏ အတွင်းပိုင်းအကျဆုံးနေရာတွင် တည်ရှိပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝကာ အေးချမ်းလှပေသည်။ မုန့်ဝမ်သည် အိပ်ဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အကာအကွယ်အစီအရင်အမြောက်အမြားကို ချထားလိုက်၏။ ထို့နောက် ရှန်ယိ၏ ရုပ်သေး ကို တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်ခိုင်းစေကာ သူမ၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ကျိကျိကွမ်းနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းက သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသေးကြောင်း သတိပြုမိစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပို၍ အစွမ်းထက်သော သွေးလမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်များကို သင်ယူရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ကို စိတ်ထဲသို့ နှစ်ဝင်စေပြီး သွေးမိစ္ဆာကောင်းကင်ဘုံကျင့်စဉ် ကို သေချာစွာ လေ့လာလိုက်၏။ ဤကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲကျယ်ပြန့်လှပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အသေးစားတစ်ခုစီတိုင်းအတွက် ထူးခြားသော မန္တန်များနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ ရှိနေသည်။</p> <p>အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူမသည် စီထျန်းချီ၏ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ကျင့်စဉ်ကို လေ့လာရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။ ယခုအခါ အချိန်ရပြီ ဖြစ်သဖြင့် အသစ်ပေါ်ထွက်လာသော “သွေးရိပ်အတတ် ” ကို စိတ်အေးလက်အေး သင်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>အချိန်များမှာ တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ အိပ်ဆောင်အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး မုန့်ဝမ်၏ ပုံမှန် အသက်ရှူသံနှင့် သွေးများ လည်ပတ်နေသည့် တိုးညင်းသော အသံကိုသာ ကြားရပေသည်။</p> <p>ဆယ်ရက်ကျော် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် မုန့်ဝမ်၏ လက်ချောင်းထိပ်များ၌ သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ပေါ်လာ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>“အောင်မြင်သွားပြီ...” သူမက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းတွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p>သွေးရိပ်အတတ် ဆိုသည်မှာ သွေးများကို အရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ကာကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထောက်လှမ်းခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအတတ်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်ပြီး ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်း မြင့်မားလှသဖြင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းတို့အတွက် အထူးကောင်းမွန်လှပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ရှန်းယိ၏ ရုပ်သေးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခါးတွင် အကြိမ်ကြိမ် တုန်ခါနေသော တံဆိပ်ပြားကို ယူကာ သတင်းစကားများကို စစ်ဆေးလိုက်၏။ သတင်းစကားတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွားပြီး အိပ်ဆောင်အတွင်းမှ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ အပြင်၌ စောင့်ကြပ်နေသော ရှဲ့ကွမ်းယိသည် မုန့်ဝမ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်၏။</p> <p>“လက်အောက်ငယ်သားက နတ်သားအလျောင်းအလျာကို ဂါရဝပြုပါတယ်” (နတ်သားတော်လို့ပဲ သုံးသွားပါတော့မယ် မဟုတ်ရင် ရှုပ်ကုန်မှာစိုးလို့ပါ)</p> <p>“ဘာတွေ ဖြစ်လို့လဲ”</p> <p>“ကျွန်တော်မျိုးမှာ အရည်အချင်းမရှိတဲ့အတွက် သွေးငန်းတောင်ကို ကာကွယ်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ပါတယ်” ရှဲ့ကွမ်းယိ၏ အသံမှာ နောင်တနှင့် အပြစ်ရှိစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ “နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာ သွေးငန်းတောင်ကို... သွေးငန်းတောင်ကို မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်း က တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်သွားပါပြီ”</p> <p>မုန့်ဝမ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ “မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ”</p> <p>သူမ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည်မှာ ဆယ်ရက်ကျော်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ဤသို့သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့လေသည်။ ရှဲ့ကွမ်းယိက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။</p> <p>“မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က တိုက်ခိုက်သူ အင်အား တစ်ရာနီးပါး ရှိပါတယ်။ ခေါင်းဆောင်ကတော့ သူတို့ရဲ့ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖြစ်တဲ့ ‘ကျူးယုံ’ ပါပဲ။ ဒီလူက ကျင့်ကြံမှု အတော်လေး နက်နဲလှပါတယ်။</p> <p>ကျွန်တော်မျိုး သူနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပါတယ်။ ဒဏ်ရာရပြီးတဲ့နောက် ကျန်ရှိတဲ့ တပည့်တချို့နဲ့အတူ ဝိုင်းရံထားတာကို အသည်းအသန် ဖောက်ထွက်ပြီး အသက်လု ထွက်ပြေးလာခဲ့ရတာပါ”</p> <p>ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ရှဲ့ကွမ်းယိ၏ အသံမှာ တုန်ရီသွားတော့သည်။ “ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်တိုးလျှိုးပါတယ်။ စစ်တပ်ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်ပြီး သွေးငန်းတောင်ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ပေးပါ”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိတ်ဆိတ်နေစဉ်မှာပင် အခြားတောင်ထိပ်သခင် ငါးဦးသည်လည်း မုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာသည့် သတင်းကို ရရှိသဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြသည်။ မုန့်ဝမ်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုကြပြီးနောက် သူမကို စတင် ဖျောင်းဖျကြတော့၏။</p> <p>“နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ... သွေးငန်းတောင်က အရေးကြီးတယ် ဆိုပေမဲ့ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ အန္တရာယ်ထဲကို တိုးဝင်ဖို့ မတန်ပါဘူး။ ကျူးယုံ ရဲ့ ခွန်အားက ကြီးမားလှသဖြင့် ကျွန်မတို့ ရေရှည်စီမံကိန်း တစ်ခုကို စဉ်းစားသင့်ပါတယ်”</p> <p>“မှန်ပါတယ်... မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက အခုအချိန်မှာ အရှိန်အဝါ ကြီးနေတာကြောင့် သူတို့ကို ထိပ်တိုက် မတွေ့သင့်သေးပါဘူး။ တောင်တစ်လုံး ဆုံးရှုံးသွားတာ ဖြစ်ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှ တခြားနေရာကနေ ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာလို့ရနိုင်ပါသေးတယ်”</p> <p>“တောင်ထိပ်သခင်တို့ရဲ့ စေတနာကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်” မုန့်ဝမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ သွေးငန်းတောင်က ကျွန်မတို့ သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ နယ်မြေပဲ။ တခြားသူတွေ ကျူးကျော်လာတာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ။ ဒီတိုက်ပွဲကတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး”</p> <p>အားလုံးက သူမကို ထပ်မံ ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ ပြတ်သားသော အမူအရာကြောင့် သူတို့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်လာကြရသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့...” ချင်းရှာတောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ်သခင် နီဖေလန်က စကားစရန် တုံ့ဆိုင်းနေ၏။ မုန့်ဝမ်က သူမကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ “တောင်ထိပ်သခင် နီ... တခြား ပြောစရာ ရှိသေးလို့လား”</p> <p>နီဖေလန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p>“မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က သွေးငန်းတောင်ကိုတင် ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ ကျန်တဲ့ တောင်ငါးလုံးအတွက်ပါ စစ်ရေးစီမံကိန်းတွေ ချထားတယ်လို့ သတင်းရထားပါတယ်။ အကယ်၍ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာအနေနဲ့ တခြားတောင်တွေက လူအင်အားကို ထုတ်ယူလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျန်ရှိတဲ့ တောင်ငါးလုံးပါ အန္တရာယ် ကျရောက်သွားနိုင်မှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အခြားတောင်ထိပ်သခင်များကလည်း ထောက်ခံသောအားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကြသော်လည်း ရှဲ့ကွမ်းယိ၏ မျက်နှာမှာမူ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားတော့သည်။</p> <p>“နီဖေလန် ဒါက ဘာစကားလဲ။ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာကို သွေးငန်းတောင်ကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းနေတာလား” ဟု ရှဲ့ကွမ်းယိက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>“တောင်ထိပ်သခင် ရှဲ့... စိတ်အေးအေးထားပါ” အခြားတောင်ထိပ်သခင် တစ်ဦးက ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ “တောင်ထိပ်သခင် နီ ကလည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေလို့ပါ”</p> <p>“အခြေအနေအရပ်ရပ် ဟုတ်လား။ သွေးငန်းတောင် ကျဆုံးသွားပြီ၊ တပည့်ပေါင်း ဒါဇင်ချီပြီး အသတ်ခံရတယ်၊ ကျွန်ပြုခံရတယ်၊ နှင်ထုတ်ခံရတယ်” ရှဲ့ကွမ်းယိ၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ ပြင်းထန်နေပြီး သူ၏ အသံမှာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ “အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ အခု ပြန်မတိုက်ဘူးဆိုရင် နောက်တစ်ယောက်က ခင်ဗျားတို့ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”</p> <p>တောင်ထိပ်သခင်များမှာ အပြန်အလှန် အငြင်းပွားနေကြသဖြင့် အခင်းအကျင်းမှာ ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ မုန့်ဝမ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီးနောက် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“အားလုံး တိတ်ကြစမ်း”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံက သူတို့၏ အငြင်းပွားမှုများကို ရပ်တန့်သွားစေ၏။ “ဒါက ဘာအမူအရာလဲ။ ဒီလောက်အထိ ဆူညံနေရတာလား”</p> <p>တောင်ထိပ်သခင်များမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး အားလုံး ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြရသည်။ မုန့်ဝမ်က လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် အေးစက်လှပေသည်။</p> <p>“အခု အခြေအနေက အလွန် အရေးကြီးနေတယ်။ အချင်းချင်း အငြင်းပွားနေတာက ငါတို့ရဲ့ စည်းလုံးမှုကို ပျက်ပြားစေရုံပဲ ရှိမယ်။ တောင်ထိပ်သခင် နီ ပြောတာလည်း အကြောင်းရှိပါတယ်။ သွေးငန်းတောင်ကို ဆုံးရှုံးသွားရုံနဲ့ ကျန်တဲ့ တောင်ငါးလုံးကိုပါ ထပ်ပြီး အဆုံးရှုံး မခံနိုင်ဘူး”</p> <p>သူမသည် ရှဲ့ကွမ်းယိဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ “တောင်ထိပ်သခင် ရှဲ့... ခင်ဗျားက သွေးငန်းတောင်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြပ်ခဲ့တဲ့သူဆိုတော့ မြေအနေအထားကို အသိဆုံးပဲ။ ကျန်ရှိတဲ့ တပည့်တွေကို အမြန်ဆုံး စုစည်းပြီး ငါနဲ့အတူ သွေးငန်းတောင်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ ကျန်တဲ့ တောင်ထိပ်သခင်တွေကတော့ ကိုယ့်တောင်ကိုကိုယ် ချက်ချင်း ပြန်ကြပြီး ကာကွယ်ရေးတွေကို တိုးမြှင့်ထားကြ”</p> <p>ရှဲ့ကွမ်းယိသည် စိတ်မပါသော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ အမိန့်ကို မဖီဆန်ရဲသဖြင့် နာခံလိုက်ရချေသည်။ အခြားတောင်ထိပ်သခင်များလည်း နှုတ်ဆက်၍ မိမိတို့၏ တောင်များဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြန်သွားကြတော့သည်။ ရှဲ့ကွမ်းယိသည် ထွက်ခွာသွားသော လူအုပ်ကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်သော အမူအရာဖြင့် ဆို၏။</p> <p>“နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ... မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ လာနေတာ။ ကျွန်တော်တို့ လူအင်အား ဒီလောက်နည်းနည်းလေးနဲ့ အဆင်ပြေပါ့မလား”</p> <p>“ရပါတယ်။ အဲဒီ ကျူးယုံ ဆိုတဲ့လူက ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ အရင်ဆုံး သွားတွေ့ကြည့်တာပေါ့”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက် သူမသည် ရှဲ့ကွမ်းယိနှင့် ကျန်ရှိသော အင်အားစုများကို ဦးဆောင်ကာ သွေးငန်းတောင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ချီတက်သွားတော့သည်။</p> <p>သွေးငန်းတောင်မှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး သစ်ပင်များကြားမှ တိုက်ခတ်လာသော လေတိုးသံကိုသာ ကြားရပေသည်။ မုန့်ဝမ်သည် သွေးငန်းတောင်၏ ရှေ့ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်ကာ တောင်တစ်ပြင်လုံးကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ကျော်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သွေးငန်းတောင်မှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများနှင့်အတူ ခြောက်ကပ်နေချေသည်။</p> <p>ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ သွေးငန်းတောင် တစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူကိုမျှ မတွေ့ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသားများ သွေးငန်းတောင်ကို သိမ်းပိုက်ထားသည်ဟု ဆိုသော်လည်း သူတို့မှာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေကြသနည်း။ ထိုအချိန်မှာပင် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်... နင် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save