“ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ သခင်ကျူးယုံ။ ရန်သူက အရှိန်အဟုန်နဲ့ ချီတက်လာပြီး ဟူရှောင် တောင်ထိပ်ကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ တိုက်မှာလား ဒါမှမဟုတ် တခြားနည်းလမ်း သုံးမှာလား”
“ငါတို့က လူမင် တောင်ကို အလျော်အစားအဖြစ် ပေးပြီး တစ်လှမ်းဆုတ်ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါကို သူမက အားမရဘဲ နယ်မြေချဲ့ထွင်ဖို့ ကြံစည်နေတုန်းပဲ။ ငါတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ လူမရှိတော့ဘူးလို့ သူမ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”
“သခင်ကျူးယုံ... ကျွန်တော်တို့ ထပ်ပြီး ဆုတ်ခွာလို့ မဖြစ်တော့ဘူးလေ”
တောင်ထိပ်သခင် တစ်စုမှာ ဒေါသထွက်နေကြပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသော်လည်း ကျူးယုံက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။
“တော်စမ်း ”
သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ရင်ထဲရှိ အရှက်ရမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ရင်း လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားမှတစ်ဆင့် အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်ပေသည်။
“ဟူရှောင်တောင်ထိပ်ကို သူမဆီ ပေးလိုက်စမ်း။ အားလုံး လိပ်ကြီးတောင် ဆီကို ဆုတ်ခွာခဲ့ကြ”
“သခင်ကျူးယုံ...”
ဟူရှောင်တောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ်သခင်မှာ ထပ်မံ ငြင်းဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျူးယုံ၏ အေးစက်စက် အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။ “နင်က ငါ့စကားကိုတောင် နားမထောင်တော့ဘူးလား”
“...ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်”
ဟူရှောင်တောင်ထိပ်သခင်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုကို အောင့်အည်းလျက် တောင်ပေါ်ရှိ တပည့်များနှင့် လူမင်တောင်မှ ဆုတ်ခွာလာသော တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ လိပ်ကြီးတောင်သို့ နာကျည်းစွာဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားရလေသည်။
မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သားများ ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ လူများကို ဦးဆောင်ကာ ဟူရှောင်တောင်ထိပ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်၏။
တောင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် တပည့်အချို့ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် အဓိက စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ လိပ်ကြီးတောင်ထံသို့ ဆက်လက် ဖိအားပေး ချီတက်သွားပြန်သည်။
မုန့်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသော ကျူးယုံသည် ထိုသတင်းကို ချက်ချင်း သိလိုက်ရ၏။
“မုန့်ဝမ် နင်ကတော့ လွန်လွန်ကဲကဲ လုပ်နေပြီ ”
ကျူးယုံသည် ဒေါသကြောင့် သွားကြိတ်လိုက်မိပေသည်။ သူသည် လူမင်တောင်နှင့် ဟူရှောင်တောင်ထိပ်ကို သူမထံသို့ ကိုယ်တိုင် ပေးအပ်ခဲ့ပါလျက်နှင့် သူမက ရပ်တန့်ရန် ငြင်းဆန်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသည်မှာ သည်းခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သွားချေပြီ။
ကျူးယုံသည် ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းဂူမှ ဒေါသတကြီး ထွက်လာကာ အလင်းစီးကြောင်းလိပ်ပြာ အတတ်ကို အသုံးပြု၍ လိပ်ကြီးတောင်ထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာတော့သည်။
လိပ်ကြီးတောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် မုန့်ဝမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး အစောင့်အကြပ် ထူထပ်လှသော လိပ်ကြီးတောင်ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေ၏။ တောင်လေများ တိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူမ၏ ဝတ်ရုံစများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပေသည်။
သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် နီဖေလန်၊ ရှဲ့ကွမ်းယိနှင့် အခြား တောင်ထိပ်သခင်များမှာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကြ၏။ ထိုသူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသား တပည့်များစွာ စုရုံးနေကြရာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ သက်တံကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ တိုင်နေချေသည်။
ကျူးယုံသည် လိပ်ကြီးတောင်ပေါ်မှနေ၍ မုန့်ဝမ်နှင့် သွေးလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားရ၏။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ရင်ထဲမှ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်တို့နှင့် လေထဲတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်လိုက်ပေသည်။
“မုန့်ဝမ် နင် ငါ့ရဲ့ လူမင်တောင်နဲ့ ဟူရှောင်တောင်ထိပ်ကို ယူသွားခဲ့ပြီ။ ငါက ဒီလောက်အထိ ဆုတ်ပေးထားတာတောင် နင်က ဘာတွေ ထပ်ပြီး လိုချင်နေသေးတာလဲ”
မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ကွေးညွတ်သွားပြီး သူ့ကို အေးစက်က် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။
“ကျူးယုံ... နင် ငါ့ရဲ့ သွေးငန်းတောင်မှာရှိတဲ့ တပည့်တွေ အများကြီးကို သတ်ခဲ့တာပဲ။ အခု ငါက တောင်ထိပ်နှစ်ခုပဲ ပြန်ယူရသေးတာဆိုတော့ ဒါက နင့်အတွက် သက်သာလွန်းနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား”
ကျူးယုံ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ “နင်ကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို လုပ်နေတာပဲ”
မုန့်ဝမ်က သူ၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်ပေသည်။
“နေဦး ”
ကျူးယုံက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ၏ စကားများတွင် ခြိမ်းခြောက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာ၏။ “မုန့်ဝမ်... နင့်အနေနဲ့ ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်တန့်ရမလဲဆိုတာ သိဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။ ငါ ရှုံးနိမ့်သွားတာ မှန်ပေမဲ့ ငါတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဆိုတာ ငါတစ်ယောက်တည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ နင်က အတင်းအကြပ် ငါ့ကို လာတွန်းအားပေးနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ဘက်က အကူအညီတချို့ကို ဖိတ်ခေါ်ရလိမ့်မယ်”
မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးစပြုလာ၏။ “နင် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား”
“ငါက သတိပေးနေတာ ”
ကျူးယုံက မုန့်ဝမ်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီကိစ္စကို ငါ အရင်စခဲ့တာဖြစ်သလို ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက နိမ့်ကျနေတာကိုလည်း ငါ ဝန်ခံတယ်။ နင့်ကို လူမင်တောင်နဲ့ ဟူရှောင်တောင်ထိပ်ကို ငါ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ အကယ်၍ နင်က ထပ်ပြီး ကံကောင်းချင်နေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ဘက်ကလည်း မျက်နှာသာ ပေးနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”
မုန့်ဝမ်၏ နောက်ကွယ်မှ တောင်ထိပ်သခင် အချို့မှာလည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် စကားဆိုလာကြ၏။
“ဟုတ်ပါတယ် သခင်... ကျွန်မတို့ သွေးမြေမကျဘဲ လူမင်တောင်နဲ့ ဟူရှောင်တောင်ထိပ်ကို ရရှိခဲ့တာပဲ။ ဒီလောက်နဲ့တင် ရပ်တန့်သင့်ပါပြီ”
“အကယ်၍ ကျူးယုံကို တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိလို့ သူက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က တခြား နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာတွေကို အဖိုးအခပေးပြီး ဖိတ်ခေါ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ ရထားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေတောင် ပြန်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်လေ”
ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားချေသည်။
“ငါ့ကို ရပ်တန့်စေချင်ရင် မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ တောင်းဆိုချက်တချို့ ရှိတယ်”
ကျူးယုံမှာ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေဆဲ ဖြစ်၏။ “နင့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေက ဘာလဲ... ပြောစမ်းပါ”
မုန့်ဝမ်က ခေါင်းအသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး အားလုံးကို တိုက်ခိုက်မှု ရပ်တန့်ရန် အချက်ပြလိုက်၏။ ထို့နောက် သူမသည် လက်ရာမြောက်လှသော လေသင်္ဘော တစ်စင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှာ လိပ်ကြီးတောင်၏ အထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာပြီးနောက် ရပ်တန့်သွား၏။ သူမသည် ကျူးယုံကို ဆွေးနွေးရန်အတွက် လေသင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လာရန် အချက်ပြလိုက်လေသည်။
ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ကျူးယုံသည် မုန့်ဝမ်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ လေသင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လာခဲ့၏။ သူတို့ နှစ်ဦးသည် လေသင်္ဘောအတွင်းရှိ အခန်းထဲတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြရာ လေထုမှာ အနည်းငယ် လေးလံနေပေသည်။
“ကျင့်ကြံသူကျူး... အဲဒီလောက်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေဖို့ မလိုပါဘူး။ တကယ်တော့ ငါ့မှာ ကြီးကြီးမားမား တောင်းဆိုချက်တွေ မရှိပါဘူး”
မုန့်ဝမ်က သာမန်ကာလျှံကာ လေသံဖြင့် အသာအယာ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်၏။
“ငါက နင်တို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားလို့ပါ။ နင် ကျင့်ကြံနေတဲ့ ကျင့်စဉ်မိတ္တူတစ်ခု ငါ့ကို ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ ဒီမှာတင် ရပ်တန့်ပေးမယ်။ နင့်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာရှိတဲ့ နယ်မြေတွေကိုလည်း ထပ်ပြီး မကျူးကျော်ဘူးလို့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျူးယုံ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားရချေသည်။ သူမက သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို တိုက်ရိုက် တောင်းဆိုနေပါလျက်နှင့် ကြီးကြီးမားမား တောင်းဆိုချက် မဟုတ်ဘူးဟု ဆိုနေသည် မဟုတ်ပါလား။
သူသည် လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “မုန့်ဝမ်... အရမ်းလည်း လောဘမကြီးပါနဲ့ဦး ကျင့်စဉ်ဆိုတာ ကျင့်ကြံသူတိုင်းရဲ့ တည်ရှိမှု အခြေခံပဲလေ။ ဒါကို တခြားသူဆီ ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ပေးလို့ ရမှာလဲ”
မုန့်ဝမ်က တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ကျင့်ကြံသူကျူး ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ဆွေးနွေးစရာ မရှိတော့ဘူးလို့ ပြောတာလား”
“ငါ သိထားသလောက်တော့ တခြား နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာတွေကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်က မနည်းဘူး မဟုတ်လား။ ငါ လိုချင်တာက ကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းပါ။ နင်က တကယ်ပဲ အသေအလဲ တိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာလား”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျူးယုံ၏ မျက်နှာမှာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ အခြား နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများကို အဖော်စပ်ရန်၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်တူ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက်ဆိုလျှင် သူတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေမည့် အကျိုးအမြတ်များစွာ ပေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် မိစ္ဆာအသက် လေးခု ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာ ထက်ဝက်ခန့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤအဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲတွင် များစွာ အသုံးမဝင်တော့ချေ။
ထို့ကြောင့် မုန့်ဝမ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူသည် အနည်းဆုံး တောင်ထိပ်နှစ်ခုစာ အကျိုးအမြတ်ကို ပေးအပ်ပြီး နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ နှစ်ဦးကို ဖိတ်ခေါ်ရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ကျူးယုံသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ လိုက်လျောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတော့သည်။
“ငါ့ဆီမှာ ကျင့်စဉ်မရှိဘူး”
ကျူးယုံ၏ လေသံမှာ တိုးညင်းလှပေသည်။ “သာမန်ကျင့်စဉ်တွေမှာ အားနည်းချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေအားလုံးက သန့်စင်ရာနယ်မြေ ကနေ လာတာပဲ။ အဲဒါတွေကို သင်ယူဖို့ဆိုရင် သန့်စင်ရာနယ်မြေကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး နားလည်အောင် လုပ်ရုံပဲ ရှိတယ်”
မုန့်ဝမ်က မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ နှလုံးသားစားပိုးကောင် နှင့် ဆက်သွယ်ပြီး ကျူးယုံမှာ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူမ စကားဆိုလိုက်သည်။
“သွေးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် သန့်စင်ရာနယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိလား”
ကျူးယုံက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့်အနေဖြင့် ဆိုလိုက်ပေသည်။ “ကြီးမြတ်သော သန့်စင်ရာနယ်မြေ ခုနစ်ခုက သူတို့ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့ တပည့်တွေအပေါ်မှာတော့ အလွန် လျှော့ပေါ့ပေးထားပါတယ်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေးပြီး ဝင်လို့ ရတယ်လေ။
ဒါပေမဲ့ တခြားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့ တပည့်တွေအတွက်တော့ အလွန် တင်းကျပ်တယ်။ သန့်စင်ရာနယ်မြေက သတ်မှတ်ထားတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို အောင်မြင်မှပဲ ဝင်ခွင့်ရမှာ...........”
မုန့်ဝမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။ သူမသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ အချိန်တိုတောင်းလှသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူမအနေဖြင့် စိတ်ဝင်စားသွားရကာ “သန့်စင်ရာနယ်မြေမှာ ဘယ်လို စမ်းသပ်မှုမျိုးတွေ ရှိတာလဲ။ အသေးစိတ် ပြောပြစမ်းပါဦး”
ကျူးယုံ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွား၏။ “သန့်စင်ရာနယ်မြေရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေက အလွန် အန္တရာယ်များပါတယ်။ အမှားအယွင်း အနည်းငယ် ရှိရုံနဲ့ တစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို ထိခိုက်စေနိုင်သလို သေဆုံးပြီး လမ်းစဉ် ပျက်စီးသွားတာမျိုးအထိ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျင့်ကြံသူမုန့် အနေနဲ့ အဲဒါကို အပေါ့အပါး မစမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်”
မုန့်ဝမ်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်၏။ “စမ်းသပ်မလား၊ မစမ်းသပ်ဘူးလား ဆိုတာကတော့ ငါ့ရဲ့ အပိုင်းပဲလေ။ နင် သိထားတာတွေကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြဖို့ပဲ လိုတယ်”
ကျူးယုံမှာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ စကားဆိုလာတော့သည်။
“သန့်စင်ရာနယ်မြေ တစ်ခုချင်းစီရဲ့ စမ်းသပ်မှုက မတူညီကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးကတော့ အဲဒီလမ်းစဉ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်လက္ခဏာတွေနဲ့ပဲ ဆက်နွှယ်နေတာပါ။ ငါတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ သန့်စင်ရာနယ်မြေ စမ်းသပ်မှုကိုတော့ 'မိစ္ဆာပုံရိပ်နယ်မြေ' လို့ ခေါ်တယ်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် အဲဒီထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ သူတို့မှာ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူစွမ်းရည် အများစုကို ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မယ်။ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် စမ်းသပ်မှုမျိုးစုံကို ရင်ဆိုင်ရမှာပါ။ အမှားအယွင်း အနည်းငယ်က သေခြင်းတရားကို ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သလို... နောက်ပြီးတော့...”
သူသည် ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီး တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။ “နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ အဆင့်ရှိတဲ့ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားတောင် အဲဒီထဲမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရဖူးတယ်”
***