Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှယ်လျန်ကျိ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2> </h2> <p> </p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ လေးနက်သော အလင်းတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သန့်စင်ရာနယ်မြေ အသီးသီးမှ ချမှတ်ထားသော စမ်းသပ်မှုများ၏ နောက်ကွယ်မှ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ ခန့်မှန်းမိပေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ တပည့်များအနေဖြင့် မိမိတို့၏ လမ်းစဉ်အပေါ် စိတ်နှလုံးမယိုင်လဲစေရန် တားဆီးခြင်း ဖြစ်သလို လမ်းစဉ်အသွယ်သွယ်ကို လေ့လာလိုသော ပါရမီရှင်များအတွက်လည်း လမ်းစတစ်ခု ချန်ထားပေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ အကယ်၍ အခွင့်သာခဲ့လျှင် 'မိစ္ဆာပုံရိပ်နယ်မြေ' ၏ နက်နဲမှုများကို သေချာပေါက် သွားရောက် ကြည့်ရှုရပေမည်။</p> <p>ကျူးယုံသည် မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို မြင်သောအခါ အတွင်းစိတ်၌ လှောင်ပြောင်နေသော်လည်း မျက်နှာပြင်တွင်မူ ထုတ်မပြရဲချေ။</p> <p>“ငါ သိသမျှ အားလုံးကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြပြီးပြီ။ ကျင့်ကြံသူမုန့် အနေနဲ့ ကတိအတိုင်း မင်းရဲ့ စစ်တပ်တွေကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ကျူးယုံကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>“ဒီလို သတင်းစကားမျိုးက သက်တမ်းရင့်တဲ့ တပည့်တချို့ကို မေးမြန်းကြည့်ရုံနဲ့ အလွယ်တကူ သိနိုင်တာပဲလေ။ ကျင့်ကြံသူကျူး... နင့်ဘက်က ပေးတဲ့ အဖိုးအခက နည်းနည်းတော့ နည်းလွန်းနေသေးတယ်”</p> <p>“နင်က ကတိဖျက်ချင်တာလား”</p> <p>ကျူးယုံ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားရ၏။ “ငါတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် သန့်စင်ရာနယ်မြေရဲ့ အကြောင်းက လူတိုင်း သိနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သန့်စင်ရာနယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့သူတွေဟာ ဘာကြောင့် သေမှန်းတောင် မသိဘဲ ပျက်စီးသွားကြရတာ။ အကြောင်းရင်းကတော့ သူတို့ ဘာမှ မသိထားကြလို့ပဲ”</p> <p>“နင် ဒီလေသင်္ဘောပေါ် တက်လာကတည်းက ငါ လိုချင်တာ ကျင့်စဉ်လို့ အတိအလင်း ပြောခဲ့ပြီးသားပဲ” မုန့်ဝမ်က အေးအေးလူလူပင် ဆိုလိုက်၏။ “နင်က ကျင့်စဉ်ကို မပေးနိုင်ဘူးဆိုမှတော့ ငါ့ရဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုကို ထပ်ပြီး ဖြေရလိမ့်မယ်”</p> <p>ကျူးယုံသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားရပေသည်။ “ဘာမေးခွန်းလဲ”</p> <p>“နင် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေဖြစ်တဲ့ ကျားသစ်နက်၊ ဟောက်ယန်ငှက်၊ ရေခဲဖားပြုပ်၊ နောက်ပြီး အလင်းစီးကြောင်းလိပ်ပြာတွေက ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ”</p> <p>ဤသည်မှာ ဖြေရခက်သော ကိစ္စမဟုတ်သဖြင့် ကျူးယုံက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝန်ခံလိုက်၏။</p> <p>“ဒီသားရဲတချို့ကို သန့်စင်ရာနယ်မြေကနေ ရခဲ့တာပါ။ တချို့ကိုတော့ ငါကိုယ်တိုင် မိစ္ဆာသားရဲတောင်တန်းတွေကနေ ဖမ်းခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ ကျူးယုံ (ခန္ဓာကိုယ်) နဲ့ အလင်းစီးကြောင်းလိပ်ပြာကတော့ သန့်စင်နယ်မြေကနေ ရခဲ့တာပဲ”</p> <p>“သူ လိမ်နေတာ သူ အလင်းစီးကြောင်းလိပ်ပြာကို ပျက်စီးနေတဲ့ မိစ္ဆာနယ်မြေတစ်ခုထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာ ”</p> <p>နှလုံးသားစားပိုးကောင်သည် ကျူးယုံ၏ အမှားကို ဖမ်းမိသွားသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လေတော့သည်။</p> <p>“ဒါတင်မကသေးဘူး သခင်... သူ့ဆီမှာရှိတဲ့ တခြား မိစ္ဆာသားရဲတွေက တခြားလူတွေဆီကနေ ခိုးယူထားတာ  သာမန်ကျင့်စဉ်တွေက တခြားသူ ကျင့်ကြံပြီးသား မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ခိုးယူလို့ မရပေမဲ့ အဆင့်မြင့်တဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်တွေကတော့ သူတစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်ပြီးသား မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကိုတောင် လုယူနိုင်တယ်လို့ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ် ”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် နှလုံးသားစားပိုးကောင်၏ စကားကို နားထောင်နေသော်လည်း အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။</p> <p>“ငါ သိချင်တာတွေ အကုန် မေးပြီးပြီ။ နင် သွားလို့ ရပြီ။ ဒီနေ့ ကိစ္စက ဒီမှာတင် ပြီးပြီ”</p> <p>ကျူးယုံမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ချလိုက်မိ၏။ အလင်းစီးကြောင်းလိပ်ပြာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီဟု သူ ယူဆနေချေပြီ။ ထိုပျက်စီးနေသော မိစ္ဆာနယ်မြေထဲတွင် ထူးခြားသော အရာများကို တွေ့ရှိထားသဖြင့် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို တခြားသူများအား မသိစေလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူ ပြန်ရောက်၍ ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားပါက ထိုနယ်မြေသို့ ထပ်မံသွားရောက်ပြီး အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများကို ရှာဖွေကာ ပေါင်းစပ်ရပေမည်။ ထိုအခါမှသာ ယနေ့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသမျှကို ပြန်လည် ရယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ကျူးယုံ လေသင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်နှင့် နှလုံးသားစားပိုးကောင်က မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>“ဒီအသုံးမကျတဲ့သူက သူတွေးသမျှကို ကျွန်တော် မြင်နေတာတောင် ဟန်ဆောင်နေတုန်းပဲ  သခင်... မိစ္ဆာလမ်းစဉ် သန့်စင်ရာနယ်မြေကို ဘယ်တော့သွားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ”</p> <p>“မလောပါနဲ့ဦး”</p> <p>သန့်စင်ရာနယ်မြေ စမ်းသပ်မှုများအကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူမ ပိုမို တည်ငြိမ်သွားပေသည်။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် သန့်စင်ရာနယ်မြေသို့ သူမ သေချာပေါက် သွားရပေမည်။</p> <p>အခြားသော လမ်းစဉ်များ၏ သန့်စင်ရာနယ်မြေများသို့လည်း အခွင့်သာလျှင် သွားရောက် ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်၏။ သို့သော် လာမည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နတ်သားတော် ၏ လစဉ် ခေါ်ယူတွေ့ဆုံသည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သွေးလမ်းစဉ် နတ်သားတော် နှင့် တွေ့ဆုံပြီးမှသာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် သန့်စင်ရာနယ်မြေသို့ သွားရန် သူမ စီစဉ်ထား၏။ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ နတ်သားတော် ခေါ်ယူသည့်အခါ ၎င်း၏ လက်အောက်ရှိ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ များအားလုံးသည် နတ်သားတော်အပေါ် ရိုသေမှုနှင့် နာခံမှုကို ပြသရန်အတွက် များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များကို လက်ဆောင်အဖြစ် ယူဆောင်လာကြရပေသည်။</p> <p>နတ်သားတော်သည်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာများ၏ ခွန်အားနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကဲဖြတ်ကာ ဆုလာဘ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်များကို ပေးလေ့ရှိ၏။</p> <p>လမ်းစဉ်ပြိုင်ပွဲများတွင် မပါဝင်ဘဲ တောင်ထိပ်များမှ ထွက်ခွာ၍ တာဝန်များ ထမ်းဆောင်နေကြသော တပည့်များသည်လည်း လစဉ် မိမိတို့၏ တောင်ထိပ်သခင်များထံသို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် အရင်းအမြစ်များ ပေးဆောင်ရပေသည်။</p> <p>ထိုအရင်းအမြစ်များ၏ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် နတ်သားတော်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်... ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုကြောင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၈) သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော ရွှယ်လျန်ကျိသည် ကျင့်ကြံခြင်းဂူမှ ထွက်လာကာ သူမ၏ ချင်းရှာတောင်ထိပ် သို့ အလျင်အစလို ပြန်လာခဲ့ပေသည်။ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ နန်းတော်ကြီးမှာ တိမ်ခိုးမြူထုများ လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် နတ်ဘုံနတ်နန်းသဖွယ် ခမ်းနားလှ၏။</p> <p>ရွှယ်လျန်ကျိသည် ဤကာလအတွင်း သူမ စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များနှင့် သတ္တုရိုင်းများကို တောင်ထိပ်သခင် နီဖေလန် ထံသို့ ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်ပေသည်။ ထို့နောက် တောင်ထိပ်သခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံရန် ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရိုကျိုးစွာ ရပ်နေ၏။</p> <p>နီဖေလန်သည် အရင်းအမြစ်များကို လှန်လှောကြည့်ရှုရင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော အမူအရာ ပေါ်လာ၏။</p> <p>“ဒီလောက်ပဲလား။ နင်က လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း မှာ ကျွမ်းကျင်တယ် မဟုတ်လား။ အခု တင်ပြတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့ စနစ်တကျရှိတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုမှ မပါရတာလဲ”</p> <p>ရွှယ်လျန်ကျိက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။ “ဒီတပည့်က ဒီကာလအတွင်းမှာ ကျင့်ကြံမှုအတွက်ပဲ ဂူအောင်းနေခဲ့ရလို့ လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့ ဖိုမဖွင့်ဖြစ်ခဲ့လို့ပါ... ဒါကြောင့်...”</p> <p>“ဂူအောင်းကျင့်ကြံတယ် ဟုတ်လား”</p> <p>နီဖေလန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်၏။ “နင်တို့က အလုပ်သိပ်အားနေပုံပဲ။ ဂူအောင်းကျင့်ကြံဖို့တောင် အချိန်ရနေကြတယ်ပေါ့။ နင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ... နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ လို့ ထင်နေတာလား”</p> <p>ရွှယ်လျန်ကျိမှာ ခေါင်းကို ပိုမိုငုံ့ထားလိုက်ပြီး ပြန်လည် မချေပရဲဘဲ တောင်ထိပ်သခင်၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ခံယူနေရပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရွှယ်လျန်ကျိမှာ တခြားသော အရင်းအမြစ်များကိုပါ ထပ်မံ ထုတ်ပေးလိုက်ရမှသာ တောင်ထိပ်သခင်၏ ဒေါသမှာ ပြေလျော့သွားတော့သည်။</p> <p>သူမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ချလိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ ထွက်လာ၏။ သူမ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ တပည့်အချို့၏ ပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရပေသည်။</p> <p>“ငါ ကြားတာတော့ အသစ်ခန့်အပ်ခံရတဲ့ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာက ကျိကျိကွမ်း ကို သတ်ပြီးတဲ့နောက် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ကျူးယုံကိုပါ အနိုင်ယူလိုက်တယ်တဲ့။ ကျူးယုံဆီကနေ တောင်ထိပ်နှစ်ခုတောင် သိမ်းပိုက်လိုက်တာတဲ့လေ”</p> <p>“ဟုတ်တာပေါ့။ ငါတို့ရဲ့ သွေးငန်းတောင်ကို လာသိမ်းသွားတဲ့ အဲဒီကျူးယုံက တောင်ကို ပြန်ပေးရရုံတင် မကဘူး၊ နောက်ဆုံးမှာ တောင်းပန်တိုးလျှိုးခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်”</p> <p>ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ရွှယ်လျန်ကျိမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ တစ်ဦး၏ လက်အောက်ခံ သာမန်တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ၏ အရှင်သခင်က ကျော်ကြားပြီး အစွမ်းထက်လေလေ၊ အပြင်ဘက်တွင် သွားလာလှုပ်ရှားရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူချောမွေ့လေလေ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဤမျှ အစွမ်းထက်သော နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာက သူတို့ကို အကာအကွယ် ပေးထားမှတော့ သူတို့၏ အနာဂတ်မှာ ပိုမို တောက်ပလာပေလိမ့်မည်။</p> <p>“ဒီနတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ အသစ်က ဘယ်သူလဲဟင်” ရွှယ်လျန်ကျိသည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။</p> <p>“ဒါကိုတောင် နင် မသိဘူးလား” တပည့်တစ်ဦးက သူမကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်၏။ “နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာရဲ့ အမည်က မုန့်ဝမ် တဲ့။ သူမက ငါတို့ သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူမ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တဲ့နေ့မှာ ဒြပ်စင်ငါးပါး ဘေးဒုက္ခသုံးပါး ကိုတောင် လှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်...”</p> <p>“မုန့်... မုန့်ဝမ်”</p> <p>ရွှယ်လျန်ကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမသည် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိပြီး မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားကာ ချွေးစေးများ စီးကျလာတော့သည်။</p> <p>စကားပြောနေသော တပည့်ဖြစ်သူက သူမ၏ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးလိုက်၏။ “နင် ဘာဖြစ်တာလဲ”</p> <p>ရွှယ်လျန်ကျိ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရီနေသော်လည်း စကားတစ်လုံးမှ ထွက်မလာဘဲ ခေါင်းကိုသာ တရစပ် ခါယမ်းနေမိပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်... တစ်ချိန်က သူမ၏ လက်အောက်တွင် ရိုကျိုး၍ ခိုင်းစေသမျှကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသော ထိုကလေးမလေးက... သူမ စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်နိုင်ခဲ့သော ထိုသူက... အခုတော့ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီလား  မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ ကျူးယုံကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာလား</p> <p>ရွှယ်လျန်ကျိ၏ ဦးနှောက်မှာ ထူပူသွားရ၏။ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ထိုမုန့်ဝမ်ကို သူမကိုယ်တိုင် ဈေးထဲကနေ ဖမ်းခေါ်လာခဲ့တာ မဟုတ်လား။ အချိန်အားဖြင့် တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးပါဘဲနဲ့ သူမက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာနိုင်ရတာလဲ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save