Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်သားတော်၏ ဆုလာဘ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ မုန့်ဝမ်ဆီသို့ ကျရောက်နေကြ၏။ မုန့်ဝမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ကာ ပြင်ဆင်လာသော ပစ္စည်းများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်၍ ဆက်သလိုက်ပေသည်။</p> <p>“နတ်သားတော်... ကျွန်မက ဒီကို ရောက်ခါစမို့ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို သေချာ မသိသေးပါဘူး။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ပြစ်မှားမိခဲ့ရင်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါတွေကတော့ ကျွန်မရဲ့ တောင်ထိပ်တွေကနေ စုဆောင်းလာတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ပါပဲ။ နတ်သားတော်အနေနဲ့ လက်ခံပေးပါဦး”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာက လက်စွပ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြင့် အကြမ်းဖျင်း စစ်ဆေးလိုက်၏။ လက်စွပ်အတွင်း၌ အဖိုးတန် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များ၊ သတ္တုရိုင်းများနှင့် ကျင့်ကြံရာတွင် လိုအပ်သော ဆေးလုံးများစွာ ပါရှိပေသည်။</p> <p>အဆင့်အတန်းမှာ ပျမ်းမျှသာ ရှိသော်လည်း အရေအတွက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှရာ ချင်းလင်နှင့် ယွမ်ဝူတို့ ဆက်သသည်ထက်ပင် လျော့နည်းခြင်း မရှိချေ။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ “နင်က တော်တော်လေး စေ့စပ်သေချာတာပဲ”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆက်လက် တင်ပြလိုက်ပေသည်။</p> <p>“ကျွန်မ ရာထူးရယူပြီးကတည်းက တောင်ထိပ်အသီးသီးက ကိစ္စရပ်တွေကို ကြိုးကြိုးစားစား စီမံခဲ့ပါတယ်။ သွေးလမ်းစဉ်အတွက်လည်း အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိခဲ့ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်မ စီမံခန့်ခွဲတဲ့ သွေးငန်းတောင်ဟာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် က ကျူးယုံရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံခဲ့ရပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရန်သူကို အောင်မြင်စွာ တိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့သလို တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နွှဲခဲ့ပါတယ်။ အခုတော့ သွေးငန်းတောင်ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ လူမင်တောင်နဲ့ ဟူရှောင်တောင်ထိပ်တွေကိုပါ ကျွန်မတို့ သွေးလမ်းစဉ်ရဲ့ လက်အောက်ကို ရောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်...”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ ရာထူးရယူပြီးနောက်ပိုင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သမျှကို အစီရင်ခံရာတွင် ရိုသေ နာခံစွာဖြင့် တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားသွား၏။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာသည် သူမ၏ အစီရင်ခံမှုကို နားထောင်ရင်း နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ “အရမ်းကောင်းတယ်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီး တစ်လတောင် မပြည့်သေးခင်မှာ ဒီလောက်အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ။ မုန့်ဝမ်လို ပါရမီရှင် ရှိနေမှတော့ ငါတို့ သွေးလမ်းစဉ် တိုးတက်လာမှာ အသေအချာပဲ”</p> <p>“ဒီစွမ်းဆောင်ချက်တွေက နတ်သားတော်ရဲ့ တောက်ပမှုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ပိုးစုန်းကြူးရဲ့ အလင်းရောင်လောက်ပဲ ရှိတာပါ” မုန့်ဝမ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“စောစောက စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ က ကျွန်မရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် ပဉ္စမတောင်ထိပ်က သွေးကန်ထဲက ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မရဲ့ အခွင့်အရေးကို သူ့ကို ပေးဖို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ထင်တာကတော့ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက နတ်သားတော်နဲ့ပဲ ထိုက်တန်ပါတယ်။ အကယ်၍ နတ်သားတော်က စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ ပဉ္စမတောင်ထိပ် ဝင်ရောက်ခွင့်ကို နတ်သားတော်ကိုပဲ ဆက်သပါရစေ ”</p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ယွမ်ဝူမှာ အခြေအနေမဟန်တော့ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရွှယ်ဝူယာ၏ အေးစက်စက်အကြည့်နှင့် ဆုံသွားရ၏။ ချက်ချင်းပင် ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး စကားတစ်လုံးမှ မဟရဲတော့ချေ။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာသည် သူ၏ ရှေ့တွင် ရိုကျိုးနေသော မုန့်ဝမ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှ အပြုံးမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာပေသည်။</p> <p>“ပဉ္စမတောင်ထိပ်က သွေးကန်က ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင့်ရဲ့ စေတနာကိုတော့ ငါ မှတ်ထားပါ့မယ်”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သွေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်ထံ ပေးအပ်လိုက်၏။</p> <p>“ဒါက သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော် ကို ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ သက်သေခံ တံဆိပ်ပြားပဲ။ နင် အဲဒီထဲမှာ သုံးရက်ကြာအောင် ကျင့်စဉ်တွေကို သွားရောက် လေ့လာနိုင်တယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုသေစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ “နတ်သားတော်ရဲ့ ဆုလာဘ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ”</p> <p>ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ယွမ်ဝူမှာ မနာလိုဖြစ်သွားရပေသည်။ သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော် ဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော နေရာနည်း။ ၎င်းမှာ သွေးလမ်းစဉ်၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်ဆုံး ကျင့်စဉ်များနှင့် အတတ်ပညာများ စုစည်းရာ နေရာဖြစ်၏။ အရေအတွက်မှာ များပြားလှသည်မဟုတ်သော်လည်း တစ်ခုချင်းစီမှာ လမ်းစဉ်၏ အနှစ်သာရများသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ တစ်ဦးအတွက်ပင် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မှာ အလွန် အကန့်အသတ် ရှိပေသည်။ အတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်များအားလုံးကို တားမြစ်ချက် များဖြင့် ကာကွယ်ထား၏။ ကျင့်စဉ်က ပိုမို အစွမ်းထက်လေလေ၊ တားမြစ်ချက် အလွှာများက ပိုမို များပြားလေလေ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သုံးရက်ဆိုသည်မှာ ကြာရှည်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း အားနည်းသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု၏ တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်ရုံမျှသာ ရှိ၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူသစ်တစ်ဦးမှာ ဂိုဏ်းတွင် အနည်းဆုံး သုံးလခန့် ကြာမြင့်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည် ပြသနိုင်မှသာ သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော်သို့ ဝင်ခွင့် ရရှိတတ်ကြပေသည်။</p> <p>ယခုမူ မုန့်ဝမ်သည် နတ်သားတော်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံရုံဖြင့် ဤမျှ ကြီးကျယ်သော ဆုလာဘ်ကို ရရှိခဲ့ချေပြီ။ ယွမ်ဝူမှာ ရင်ထဲတွင် အလွန် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေရ၏။ ချင်းလင်မှာလည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး ယွီချီတို့ တစ်စုမှာလည်း မနာလိုမှုများဖြင့် ကြည့်နေကြပေသည်။</p> <p>သူတို့ သုံးဦးမှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မုန့်ဝမ်အနေဖြင့် ဘာမှ မရရှိပါစေနှင့်ဟု ဆုတောင်းနေကြ၏။ ကျင့်စဉ်များပေါ်ရှိ တားမြစ်ချက်များကို ချိုးဖျက်ရန်မှာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူချေ။ မုန့်ဝမ်မှာ ထိုနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံ မရှိချေ။ အကယ်၍ သူမက မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးပြီး အစွမ်းထက်လွန်းသော ကျင့်စဉ်ကို ရွေးချယ်မိပါက နောက်ပိုင်းတွင်မှ အမှားကို သိရှိ၍ ရိုးရှင်းသော ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည် ရွေးချယ်လိုလျှင်လည်း အချိန်မီတော့မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာသည် အားလုံး၏ အမူအရာများကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း ဤကဲ့သို့ သေးငယ်သော ကိစ္စရပ်များကို ဂရုမစိုက်ချေ။ သူသည် ယွမ်ဝူနှင့် ချင်းလင်ကို ကြည့်ကာ သာယာသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“ယွမ်ဝူ... ချင်းလင်... ဒီလအတွင်း နင်တို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကြောင့် နင်တို့ကို ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ကို ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးမယ်။ သွေးကန်ရဲ့ စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး သုံးရက်ကြာ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်”</p> <p>“နတ်သားတော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ” ယွမ်ဝူနှင့် ချင်းလင်တို့မှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် အလေးပြုလိုက်ကြ၏။</p> <p>“ယွီချီ... ယွဲ့ချန်... တွမ့်ချန်းရှောင်း... နင်တို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကလည်း လက်ခံနိုင်စရာ ရှိပါတယ်။ နင်တို့ကိုတော့ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်မှာ တစ်ရက်ကြာ ကျင့်ကြံခွင့် ပေးမယ်” ဟု ရွှယ်ဝူယာက ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p>“နတ်သားတော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ”</p> <p>ယွီချီတို့ တစ်စုမှာ ယွမ်ဝူတို့ကို မနာလို ဖြစ်နေသော်လည်း မိမိတို့ ရရှိသည့် အခွင့်အရေးအတွက် ကျေနပ်ကာ ရွှယ်ဝူယာကို အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်ကြပေသည်။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာ၏ အကြည့်မှာ နောက်ဆုံးတွင် မုန့်ဝမ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ “မုန့်ဝမ်... နင်က သွေးလမ်းစဉ်ကို ရောက်ခါစမို့ အခြေခံက အားနည်းနေသေးတယ်။ သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော်မှာ ဒီသုံးရက်ကို ကောင်းကောင်း အသုံးချပြီး လေ့လာပါ။ ဒီအဖိုးတန် အခွင့်အရေးကို အချည်းနှီး မဖြစ်စေနဲ့”</p> <p>“မုန့်ဝမ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။ နတ်သားတော်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အပျက်မခံပါဘူး” မုန့်ဝမ်က စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ထပ်မံ အလေးပြုလိုက်၏။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အားလုံးကို ကြည့်လိုက်၏။ “ကဲ... ငါ ပြန်တော့မယ်။ ဘာမှ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် နင်တို့အားလုံး ပြန်နိုင်ကြပြီ”</p> <p>“နတ်သားတော်ကို အရိုအသေပြု နှုတ်ဆက်ပါတယ် ”</p> <p>နတ်သားတော် ထွက်သွားသည်နှင့် ယွမ်ဝူသည် ချင်းလင်နှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးလေတော့သည်။ “ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အတက်အကျ ဖြစ်နေပြီ။ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်က သွေးကန်ကို ငါ အရင် သုံးပါရစေ” သူသည် ယွီချီတို့ တစ်စုကိုတော့ ဂရုမစိုက်ချေ။</p> <p>“ရတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ နတ်သားတော်ကို အရင်းအမြစ်တွေ ဆက်သတဲ့အခါကျရင်တော့ ငါ့ရဲ့ တောင်ထိပ်တစ်ခုစာအတွက် နင်က ကူညီပေးရလိမ့်မယ်” ဟု စီနီယာအစ်မ ချင်းလင်က ပြုံး၍ ဆိုလိုက်၏။</p> <p>ယွမ်ဝူ၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွား၏။ “ဒါက ကိစ္စသေးလေးပဲလေ။ နင်က ဒီလောက်အထိ လောဘကြီးဖို့ မလိုပါဘူး”</p> <p>“နင် မလိုချင်ဘူးလား။ ဒါဆိုရင်လည်း ထားလိုက်တော့။ အရင် စည်းကမ်းအတိုင်းပဲ တိုက်ခိုက်ပြီးတော့ ခွန်အားအလိုက် အလှည့်ကို ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့” ချင်းလင်က သူမ၏ အမူအရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်၏။</p> <p>ယွမ်ဝူမှာ တုံ့ဆိုင်းသွားရ၏။ သူသည် အဆင့်တက်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော တိုက်ပွဲတွင် သူ၏ သွေးစွမ်းအင်များကို အကုန်မခံလိုချေ။</p> <p>သူ၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်ဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းတွင် ယုတ်မာသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် ချင်းလင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ... တောင်ထိပ်တစ်ခုစာ အရင်းအမြစ်ပဲ မဟုတ်လား။ ငါ ကူညီပေးမယ်”</p> <p>ထိုကတိကို ရရှိပြီးနောက် ချင်းလင်က အပြုံးဖြင့် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်၏။ ယွမ်ဝူသည် မုန့်ဝမ်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောဘဲ တောင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားတော့သည်။ သို့သော် သူ၏ အကြည့်မှာမူ အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေပေသည်။</p> <p>သုံးရက်အကြာတွင် သူ သွေးကန်မှ ပြန်ထွက်လာပါက မုန့်ဝမ်ကို သေချာပေါက် ဒုက္ခပေးပေလိမ့်မည်။ မုန့်ဝမ်အတွက်တော့ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေချေပြီ။ သူမအနေဖြင့် သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော်တွင် အတတ်ပညာအချို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယွီချီတို့ သုံးဦးမှာလည်း အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အခြေအနေကို နားလည်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်ကြ၏။ “ကျွန်တော်တို့မှာလည်း လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ အရင် ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်။ စီနီယာအစ်မ ချင်းလင် သုံးပြီးမှပဲ ကျွန်တော်တို့ သွေးကန်ကို သုံးပါ့မယ်”</p> <p>ပြောပြီးနောက် ထိုသုံးဦးမှာ အလျင်အစလို ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ ထိုသူများ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မုန့်ဝမ်က နှုတ်ခမ်းကလေးကို အသာအယာ ကွေးညွတ်၍ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ဘေးမှ ချင်းလင်ကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save