Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">လုပ်ချင်တာကိုလုပ် နောင်ဖြစ်နောက်ကိစ္စ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက် ဆိုသည်မှာ သွေးပင်လယ်၏ စွမ်းအင်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်လမ်းစဉ်ကို ပေါင်းစပ်ကာ သွေးပင်လယ် တည်ရှိမှုအပေါ် အခြေခံသည့် ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ရန်သူများကို ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းသို့ ကျရောက်စေကာ နောက်ဆုံးတွင် သွေးပင်လယ်အတွင်းသို့ ထာဝရ နစ်မြုပ်သွားစေနိုင်၏။ သွေးပင်လယ် ပိုမိုအားကောင်းလေလေ၊ ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင်မှာ ပိုမိုစစ်မှန်လေလေဖြစ်ရာ ရန်သူများအတွက် ခွဲခြားသိမြင်ရန်နှင့် ရုန်းထွက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>ဤအတတ်ပညာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်  မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားရပေသည်။ သူမသည် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်တွင် အခြေခံရှိပြီးသား ဖြစ်သလို အလွန်ကျယ်ပြောလှသော သွေးပင်လယ်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။ အကယ်၍ သွေးပင်လယ်၏ စွမ်းအားနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကို ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆမတန် မြင့်မားလာပေလိမ့်မည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ “သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်” အလင်းလုံးဆီသို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားလိုက်ပေသည်။ သူမ၏ နုနယ်သော လက်ချောင်းကလေးဖြင့် အလင်းလုံးအပြင်ဘက်ရှိ သွေးပိုးအိမ်ကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်၏။ ပြင်းထန်လှသော တားမြစ်ချက် စွမ်းအင်မှာ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်ကန်ထွက်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ လက်ချောင်းကို တွန်းထုတ်လိုက်ပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထိတွေ့လိုက်ပြန်၏။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးအရှိန်အဝါများကို နှိုးဆွ၍ တားမြစ်ချက်စွမ်းအားကို တိတ်တဆိတ် ခုခံလိုက်ပေသည်။</p> <p>“ဇိ... ဇိ...”</p> <p>သွေးပိုးအိမ်မှ ပြင်းထန်သော ပွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပွန်းပဲ့ရာအချို့ ပေါ်လာချေပြီ။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် သုံးရက်ခန့်အတွင်း သွေးပိုးအိမ်ကို တိုက်စားပစ်နိုင်ပြီး အတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်ကို ရရှိနိုင်မည်ဟု မုန့်ဝမ် ခန့်မှန်းလိုက်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ခဲရာခဲဆစ် ရောက်ရှိလာရသော သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော်မှ ဤမျှနှင့် ကျေနပ်သွားရန်မှာ မုန့်ဝမ်အတွက် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူမ၏ အကြည့်မှာ တောက်ပနေသော အခြားအလင်းလုံးများဆီသို့ ရောက်သွားပြီး ရင်ခုန်သံများ မြန်လာရပေသည်။ တားမြစ်ချက်များမှာ အားလုံးတူတူပင် ဖြစ်နေမှတော့... အားလုံးကို ဘာလို့ သိမ်းကျုံးယူမပစ်ရမှာလဲ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် လောဘတကြီးဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်၏။ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သွေးအရှိန်အဝါများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ စီးထွက်သွားပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ အလင်းလုံးအားလုံးကို ရစ်ပတ်ကာ သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းပစ်လိုက်တော့ပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသွားသော အလင်းလုံးများမှာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်ကြပြီး ပိုမိုတောက်ပသော အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ မုန့်ဝမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားကြ၏။ အချို့မှာ တိုက်ခိုက်၍ ရုန်းထွက်သွားကြပြီး အချို့မှာမူ ပေါက်ကွဲကာ ကြယ်စင်ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ညည်းညူလိုက်မိပြီး မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော့သွားချေပြီ။ ဤအလင်းလုံးများ၏ ခုခံမှုမှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်လှပေသည်။ သူမသည် တိုက်စစ်ကို အနည်းငယ်လျှော့ချလိုက်ပြီး ရွေးချယ်၍သာ သိမ်းဆည်းလိုက်တော့၏။ ကျင့်စဉ်များပါဝင်သော အလင်းလုံးအားလုံးကို စွန့်ပစ်လိုက်ပေသည်။ သူမတွင် သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံကျင့်စဉ် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အခြားကျင့်စဉ်များသို့ ပြောင်းလဲရန် မလိုတော့ချေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုများအပြီး၌ မုန့်ဝမ်သည် အလင်းလုံးစုစုပေါင်း၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကိုသာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပေသည်။ ကျန်ရှိသောအရာများမှာ လွတ်မြောက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးသွားခြင်းများ ဖြစ်ကုန်ကြ၏။</p> <p>သူမ၏ သွေးပင်လယ်အတွင်း ဝေ့ဝဲရုန်းကန်နေသော အလင်းလုံး ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို ကြည့်ရင်း မုန့်ဝမ်က နှမြောတသစွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်မိပေသည်။ သူမ တွက်ချက်မှု မှားယွင်းသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p>ဤအရာများ ဤမျှအထိ ခုခံမည်မှန်းသိလျှင် သူမအနေဖြင့် ပို၍ ပါးနပ်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သင့်ပေသည်။ သို့သော် အလင်းလုံး တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက် ဖိနှိပ်ထားခြင်းမှာ သူမ သွေးပင်လယ်၏ အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သွေးပင်လယ်၏ စွမ်းအားအားလုံးကို လှိုင်းတံပိုးကြီးများကဲ့သို့ နှိုးဆွကာ အတွင်းရှိ အလင်းလုံးများကို တိုက်စားတော့၏။ သောင်းနှင့်ချီသော သွေးရောင်လက်တံကလေးများကဲ့သို့သော သွေးဝိညာဉ်ရေများက အလင်းလုံးများကို ရစ်ပတ်ကာ တားမြစ်ချက်များကို စတင်တိုက်စားကြပေသည်။</p> <p>အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော်အတွင်း တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ သွေးပင်လယ်အတွင်းမှာမူ အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။</p> <p>သုံးရက်ဆိုသော အချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။ နောက်ဆုံးအလင်းလုံးပေါ်ရှိ တားမြစ်ချက်မှာ လုံးဝ တိုက်စားခံလိုက်ရပြီး မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အလင်းတန်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားချိန်တွင် မုန့်ဝမ်သည်လည်း သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော်မှ တွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့ပေသည်။</p> <p>ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သူမ နှစ်သက်သော အဓိကအတတ်ကြီး ငါးခုအပြင် “သွေးဝိညာဉ်လမ်းညွှန်မှု”၊ “သွေးအလင်းခြေဖျောက်ခြင်း” နှင့် သွေးရိပ်အတတ် အစရှိသော အဆင့်မြင့် အတတ်ပညာများစွာကိုလည်း သူမ သင်ယူနိုင်ခဲ့ပေသည်။</p> <p>အများကြီးကို တစ်ပြိုင်နက် မသင်ယူသင့်သည့် နိယာမကို သူမ သိရှိသော်လည်း... လုပ်ချင်တာကိုလုပ် နောင်ဖြစ်နောက်ကိစ္စ မဟုတ်ပါလား။ ဤအရာများသည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ စုဆောင်းထားသော အခြေခံအုတ်မြစ်များ ဖြစ်ပေသည်။ မည်သည့်အတတ်မဆို အပြင်လောကတွင် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ဖြစ်စေနိုင်လောက်အောင် တန်ဖိုးကြီးလှပေ၏။ အခွင့်အရေး ရရှိခိုက်တွင် သူမ လောဘကြီးလိုက်ခြင်းမှာ သဘာဝပင်။</p> <p>“အိုး... ဒါ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်ဝမ် မဟုတ်လား။ သုံးရက်ကြာပြီးတဲ့နောက် ဘယ်လို ကမ္ဘာကျော်တဲ့ အတတ်တွေကို သင်ယူခဲ့လဲဆိုတာ သိပါရစေဦး”</p> <p>သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော်၏ အပြင်ဘက်တွင် ယွမ်ဝူမှာ အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မုန့်ဝမ် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။ သုံးရက်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ယွမ်ဝူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၆) သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က ခပ်အေးအေးပင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ယွမ်ဝူကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။ “စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မ အနည်းငယ်တော့ ရရှိခဲ့ပါတယ်”</p> <p>ယွမ်ဝူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်၏။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များမှာ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ထွက်ပေါ်နေချေပြီ။</p> <p>“ညီမလေး တစ်ခုခု ရခဲ့တယ်ဆိုမှတော့... ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်လာလဲဆိုတာ အကိုပဲ စမ်းသပ်ပေးရမှာပေါ့”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ယွမ်ဝူ... ဒီနေရာမှာ ကျွန်မနဲ့ တကယ်ပဲ တိုက်ချင်တာလား”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်၏။ ယွမ်ဝူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများကို သူမ သတိမပြုမိသကဲ့သို့ပင်။ “အကယ်၍ ကျွန်မတို့ တိုက်ခိုက်လို့ နတ်သားတော်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရင်... နတ်သားတော်ရဲ့ ဒေါသကို စီနီယာအစ်ကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲ”</p> <p>“ဟက်... ငါက ဒီမှာ တိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ညီမလေးရဲ့ စကားအရဆိုရင် နင်က ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ကိုပဲ အမြဲ အားကိုးနေမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား” ယွမ်ဝူက လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ “အခုမှ ကြောက်နေရင်တော့ နောက်ကျသွားပြီ! ငါကိုယ်တိုင် နင့်ရဲ့ အရိုးတွေကို ချိုးပစ်မယ်။ နင် မြေပြင်ပေါ်မှာ အရိုးမရှိတဲ့ တီကောင်လို ဒူးထောက်ငိုယိုပြီး နင့်ရဲ့ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ငါ့ဆီ အပ်လာအောင် လုပ်ပြမယ်”</p> <p>“အဲဒါက တော်တော်လေး ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ စီနီယာအစ်ကိုနဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ကျွန်မ နတ်သားတော်ကို သွားတွေ့ရဦးမယ်”</p> <p>ပြောပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် နတ်သားတော် ဆိတ်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံနေသော နေရာသို့ ဦးတည်၍ တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့တော့ပေသည်။ မုန့်ဝမ် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယွမ်ဝူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p>နတ်သားတော်ဆီ သွားပြီး ကရုဏာသက်အောင် လုပ်မလို့လား။ ဟက်... နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာတွေကြားက တိုက်ခိုက်မှုကို နတ်သားတော်ကိုယ်တိုင်က ခွင့်ပြုထားတယ်ဆိုတာ ဒီကောင်မလေး မသိပုံရပေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသရွေ့နှင့် အခြေအနေကို မထိခိုက်သရွေ့ သူတို့ ကြိုက်သလို ပြုမူနိုင်ကြပေ၏။</p> <p>မကြာမီ မုန့်ဝမ်သည် ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်မှ နတ်သားတော်၏ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံရတော့မည်ဟု ယွမ်ဝူ တွေးတောလိုက်ပေသည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ သူမ၏ ပြုမူခဲ့သမျှအတွက် ပေးဆပ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာပြီး တောင်လယ်ရှိ နန်းဆောင်တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွား၏။ သူမ အနားမရောက်မီမှာပင် အစောင့်တပည့် နှစ်ဦးက တားဆီးလိုက်ပေသည်။</p> <p>“နတ်သားတော်က တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာမို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ဘူး”</p> <p>“နတ်သားတော်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဖို့ ဆဋ္ဌမတောင်ထိပ်ကနေ အမြန်ထွက်သွားပါ”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်း နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တစ်ယောက်တစ်လုံးစီ ပေးလိုက်၏။ “နတ်သားတော်ကို သွားသတင်းပို့ပေးပါ။ မုန့်ဝမ်က သွေးလမ်းစဉ်နန်းတော်ကနေ ထွက်လာပြီး နတ်သားတော်ရဲ့ ရက်ရောမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်စကား လာပြောတာပါလို့”</p> <p>အစောင့်များမှာ ပုလင်းအတွင်းရှိ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သတင်းပို့ရန် ဝင်သွားကြတော့ပေသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် အစောင့်တစ်ဦး ထွက်လာပြီး ရိုသေစွာ ဆို၏။ “ကြွပါခင်ဗျာ... နတ်သားတော်က ဝင်ခဲ့ဖို့ မိန့်ကြားလိုက်ပါတယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်ရာ မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ရွှယ်ဝူယာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရိုသေစွာ အလေးပြုလိုက်ပေသည်။</p> <p>“ဂါရဝပြုပါတယ် နတ်သားတော်”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာက မျက်လုံးဖွင့်၍ သူမကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ “ဘာကိစ္စလဲ”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save